این زیرنویس شامل 5 عدد کلمه نامناسب و الفاظ +18 میباشد ‫مگه ننداخته بودنش بیرون؟
‫- دو تا دیگه میل دارین؟ ‫- یه چیز دیگه می‌خورم.
‫عه، من از اون‌ها می‌خورم.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی‌موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫راسل، به این زودی ‫به آخرین اجرا رسیدن؟
‫- آره. ‫- ولی قرار بود یه اجرای دیگه هم داشته باشن.
‫- لیدیا چی شد؟ ‫- لیدی مجددا به اوهایو نقل‌مکان کرد.
‫یه ساعت قبل از اجرا؟
‫زندگی همیشه آدم رو ‫غافلگیر می‌کنه دیگه.
‫مارش رو جا گذاشت.
‫سگش رو هم جا گذاشت.
‫ولش کن.
‫به‌به!
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@
‫پرده گیر کرده.
‫- پیش میاد. ‫- درسته، ولی چیکار کنیم؟
‫ببین. من پیچ و مهره‌ها رو جدا می‌کنم.
‫می‌بینی؟ پیچ‌ها رو می‌ذارم یه گوشه، ‫مهره‌ها رو هم می‌ذارم یه گوشه.
‫تو هم استریپری هستی ‫که اصلا لباست رو درنمیاری،
‫همون‌جا وایمیستی ‫و سر ملت داد می‌زنی.
‫به هیچ‌کدوممون مربوط نیست.
‫خیلی‌خب، منظورم این...
‫ولش کن.
‫خب، برنامه به... اتمام رسید.
‫امیدوارم امشب همیشه...
‫به یادتون بمونه.
‫تماشاچیان خیلی خوبی بودین.
‫خواهشا تو مسیر خونه مواظب باشین...
‫و به سالن‌دارهامون...
‫هم انعام بدین!
‫اسلحه دارن‌ها!
‫ازتون ممنونم،
‫شبتون... انصافا؟
‫چارلی، قرار بود ‫وقتی من صحبت می‌کنم،
‫آروم‌تر بنوازین، ‫یادت رفت؟
‫من که اصلا خبر ندارم ‫کی می‌خوای صحبت کنی.
‫اساسا هر موقع که میام رو صحنه،
‫قراره صحبت کنم.
‫میل خودته.
‫رژ لبم رو بده.
‫بویزی، هنوز دو سه تا مورد رو حل نکردیم.
‫- عه، جدی؟ مثلا چه موردی؟ ‫- خب، پرده بالا مونده بود،
‫اصلا روم نور ننداختن، ‫گروه موسیقی موقع حرف زدنم...
‫خیلی بلند می‌نواختن، ‫میکروفونم قطع شد.
‫- می‌خوای یادداشتشون کنی؟ ‫- نه، نمی‌خوام.
‫عین یه برنامه بورلسک بی در و پیکر می‌مونه.
‫واقعا یه برنامه بورلسک بی در و پیکره دیگه.
‫- بویزی... ‫- ببینیم فردا چطور می‌شه.
‫- همیشه که همین رو می‌گی. ‫- خب، آدم امیدواری‌ام دیگه.
‫اذیت نکن دیگه. ‫مشکلات خاصی که نیستن.
‫اگه ناظر صوتی داشتیم، ‫می‌فهمیدیم میکروفون کار می‌کنه یا نه.
‫میکروفون کار می‌کنه. ‫ولی مسئول صوتیمون...
‫هنوز پشت صفحه صداش نبود.
‫- پرده هم... ‫- مسئول صوتی و پرده یه نفره.
‫شاید بهتر باشه یه مسئول پرده دیگه بیاریم.
‫مگه من مسئول «طرح پیشرفت کار»م؟ ‫مگه من مسئول خرج خونه ملتم؟
‫خیال کردی اون‌قدر پول دارم ‫که یکی رو استخدام کنم...
‫تا صرفا مسئول پرده باشه؟
‫کار ایشون چیه؟
‫عجب.
‫تبریک می‌گم! ‫مسئول پرده جدیدمون شمایین!
‫خب، بریم سراغ اجرای نهایی.
‫دخترها، اصلا بلدین رو صحنه چیکار کنین؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- رو صحنه که اومده بودین،
‫انگار بعضی‌هاتون گیج می‌زدین.
‫- تیلی؟ ‫- من هر کاری این بکنه، می‌کنم.
‫بهتره اجرای نهایی رو زودتر اجرا کنیم.
‫تا اون موقع خسته می‌شیم.
‫یا شاید بهتر باشه تمرین کنین.
‫مگه این‌که برخوردتون با همدیگه ‫تصمیم هنری خودتون بوده باشه.
‫نه، پیش میاد دیگه.
‫ضمنا، جناب‌عالی...
‫- سینه‌بند خودت رو پوشیدی؟ ‫- آره.
‫- واسه چی؟ ‫- خب، نمی‌شه که لخت برم رو صحنه.
‫- قانون وضع کردن دیگه. ‫- لباس رقصت کجاست؟
‫آها، بندش باز شده. ‫خودم نمی‌تونم درستش کنم،
‫ضمنا، دریبلز شیرینیم رو خورد.
‫لباس رقصت رو برام بیار. ‫می‌دم زلدا درستش کنه.
‫- زلدا کیه؟ ‫- گمون کنم همونیه که بادکنک می‌پوشه...
‫و با ناخنش می‌ترکوندشون.
‫خاک بر سرم. باز هم رقیب پیدا کردیم.
‫بچه‌ها، امشب فیلم می‌ذارن!
‫وای، من عاشق فیلمم.
‫می‌مونی فیلم ببینیم میج؟
‫امشب نمی‌تونم. ‫باید برم جایی، دیرم شده.
‫دفعه بعدی می‌مونم. قول می‌دم.
‫شرایط کلی اینجا ‫باید بهبود پیدا کنه!
‫ایول، ایول، ایول، ایول!
‫- بویزی. ‫- شنیدم چی گفتی.
‫شنیدن چی گفتی. ‫همه می‌شنون چی می‌گی!
‫به سلامتی دوستان جدید.
‫و به افتخار مشروباتشون.
‫♪ کوهستانی رو جا به جا می‌کنم. ♪
‫هوم. حرف نداره.
‫- خیلی خوشحالم که بالاخره اومدیم بیرون. ‫- همچنین.
‫این ماه کل شیفت‌های ‫آخر شب بیمارستان رو...
‫خودم وایستادم.
‫بقیه دکترهامون خانواده دارن، ‫اینه که...
‫نگران نباش. ‫من خوشم میاد دیر غذا بخورم.
‫پشت میکروفون که باشی، عادت می‌کنی.
‫خوراک اسپانیایی‌هاست.
‫- میکروفون رو می‌گی؟ ‫- دیر غذا خوردن رو می‌گم.
‫یه سال اونجا ساکن بودم.
‫قبل از ده شام نمی‌خورن. ‫بچه‌هاشون هم نمی‌خورن.
‫- خیلی فرق می‌کنه. ‫- وای، تونستی تو اسپانیا ساکن بشی؟
‫شگفت‌انگیز بود، مگه نه؟
‫غذاهاشون هم خوشمزه بود. ‫استیکشون...
‫قراره بود امسال واسه کارم برم اونجا.
‫ولی به هم خورد. ‫یه موقع دیگه می‌رم.
‫اسپانیا.
‫خب، چند وقته که ساکن ‫«ال لادو سوپریور استه»ای؟
‫هوم؟
‫محله «آپر وست ساید» رو می‌گم. ‫اسپانیایی گفتم.
‫فهمیدم. ‫خب، خودم زاده «آپر وست ساید»م.
‫راستش، الان هم ساکن همون واحدی ‫که توش بزرگ شده بودم هستم.
‫«اسو اس اینکردیبله».
‫یعنی... خوبه؟
‫- «سی». ‫- از لبخندت و عدم استفاده...
‫از کلمه «سرطان» تشخیص دادم.
‫البته تو که دکتری، ‫پس ممکنه مخ همه رو...
‫با «سرطان» بزنی.
‫«ارس اونا داما دیورتیدا».
‫خیلی خوب بلدی‌ها.
‫- «گراسیاس». ‫- عه، چه به موقع.
‫لطفا لیوانم رو پر کنین.
‫- ضمنا، گمون کنم انتخاب کرده باشیم. ‫- خیلی‌خب.
‫اِم، جفتمون ‫«فیلته میو رارا...»
‫«ای اونا گارنیسیون د اسپیناکاس» می‌خوریم.
‫به اسپانیایی یعنی استیک نیم‌پز ‫یا دورچین اسفناج می‌خوریم.
‫ساکن اسپانیا بوده.
‫الان مشروبتون رو میارم.
‫خب، پس کمدینی.
‫عه، انگلیسی صحبت کردی. ‫شرمنده. آره. کمدینم.
‫خب، فکر لطیفه‌هات از کجا به ذهنت می‌رسه؟
‫می‌شه یه لحظه تنهات بذارم؟
‫کلاه نامناسبی گذاشتم.
‫«خامون ایبریکو د بلوتا ‫ال مخور دل موندو».
‫ژامبون دوست داری؟
‫نه.
‫نه. اسپانیایی گفتم.
‫واقعا بامزه‌ای.
‫تا حالا گاوبازی تورئو تماشا کردی؟
‫- سلام میریام! ‫- سلام سوزی.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- شرمنده که مزاحم شدم،
‫- ولی بچه‌ات تهوع شدیدی پیدا کرده. ‫- وای نه.
‫آره، داره چپ و راست بالا میاره.
‫فرشت کلا به فنا رفته. ‫گمون کنم باید ببریمش دکتر.
‫خیلی عذر می‌خوام لیام. ‫باید برم.
‫- خب، من هم بیام؟ ‫- نه. باید ببریمش دکتر.
‫- من هم دکترم دیگه. ‫- آها. خب، باشه، احتمالا تخصصتون فرق کنه.
‫- متخصص اطفالم. ‫- آدم بالغه.
‫خودش که گفت پنج سالشه.
‫می‌شه بیای و ببینی ‫بچه بدبختت چشه؟!
‫باشه. خیلی عذر می‌خوام.
‫اِم، باز هم میایم بیرون. ‫جدی می‌گم. باهام تماس بگیر.
‫♪ دو تا آدم خوش‌هیکلیم. ♪
‫♪ دم بهترین هتل‌ها وایمیستیم. ♪
‫♪ ولی ترجیح می‌دیم تو روستا زندگی کنیم... ♪
‫♪ از بوهای شهری به دور باشیم. ♪
‫♪ دو تا آدم باجنبه‌ایم. ♪
‫♪ تو زمین تنیس بهمون افتخار می‌کنن. ♪
‫♪ وقتی ژوئن، ژوئیه و اوت... ♪
‫♪ شلوارک می‌پوشیم، ‫خیلی ناز می‌شیم... ♪
‫می‌تونستی بگی خیر سرش دکتره‌ها.
‫خودم می‌دونم. ‫عذر می‌خوام.
‫اگه خبر داشتم، ‫مثلا می‌گفتم...
‫بچه‌ات رو ربودن.
‫قول می‌دم دفعه بعدی بهت بگم.
‫ضمنا، واسه چی باید رمزی صحبت کنیم؟
‫صرفا کافیه تماس بگیری ‫و بگی: «باز هم با یه بدبخت اومدم بیرون،»
‫«خیر سرت بیا اینجا و نجاتم بده».
‫باید رمزی صحبت کنیم، آخه ممکنه ‫از کنارم رد بشه و صدام رو بشنوه.
‫نمی‌خوام احساساتش رو جریحه‌دار کنم.
‫خب، من که در این حد می‌دونم ‫که سومین قرار...
‫افتضاح این ماهت رو هم رفتی.
‫باید بری از قورباغه‌ها ماچ بگیری.
‫نمی‌تونی با مردم عادی معاشرت کنی.
‫- خب، با کی می‌خوام معاشرت کنم؟ ‫- با یکی که همکارت باشه.
‫اصلا با یه کمدین معاشرت نمی‌کنم.
‫کمدین؟ نه بابا. تو که دادن به قورباغه رو ‫به معاشرت با کمدین جماعت ترجیح می‌دی.
‫- پس با کی معاشرت کنم؟ ‫- چه بدونم.
‫معاشرت با یه شکم‌گو چطوره؟
‫آخه واسه چی باید بخوام ‫با یه شکم‌گو معاشرت کنم؟
‫با یه اسباب‌بازی اجرا می‌کنه دیگه.
‫تو هم بچه داری. ‫به نظر من که می‌زنی تو خال.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫حداقل حتما شخصیت جالبی داره.
‫در واقع، دو تا شخصیت جالب داره.
‫- با شکم‌گو جماعت معاشرت کنم؟ ‫- آره.
‫می‌خوای با کسی که یه مرد چوبی کوچولو...
‫می‌ذاره رو پاش ‫و جاش حرف می‌زنه...
‫معاشرت کنم؟
‫به نظرم معاشرت با شکم‌گوها بهت میاد.
‫راستی، سوزی...
‫چیه میریام؟
‫- چند وقته که خودت رابطه‌ای نداشتی؟ ‫- چی؟
‫همیشه حرف خودم و روابطم رو می‌زنیم. ‫پس تو چی؟
‫از وقتی همکاری می‌کنیم،
‫- ندیدم با کسی باشی. ‫- که چی؟
‫- صرفا راجع به زندگیت کنجکاو شدم. ‫- زندگی من خودتی. همین و بس.
‫همه‌اش به فکر توئم. ‫از تو می‌گم.
‫منتظر توئم، از قرارهای ‫افتضاح نجاتت می‌دم.
‫- فرصت کار دیگه‌ای ندارم. ‫- باشه، ولی...
‫به محض این که تو رو مشهور کنم...
‫و از دستم باز بشی، ‫می‌اندازمت رو یه کوه یخی...
‫و تمرکزم رو صرف کار دیگه‌ای می‌کنم.
‫قبوله.
‫چیه؟
‫شاید کمال هم‌نشینی باهات ‫در من اثر کرده باشه،
‫ولی به نظرم واقعا کلاه نامناسبی گذاشتی.
‫دو سال پیش «سرگیجه» رو کارگردانی کردین...
‫که فیلم فوق‌العاده‌ای بود. ‫پارسال «شمال از شمال غربی» رو....
‫کارگردانی کردین که علاقه شدیدم...
‫به قدم زدن وسط مزارع ذرت رو نابود کرد.
‫مأموریتم رو با موفقیت به اتمام رسوندم.
‫الان هم «روانی» رو کارگردانی کردین ‫که شنیدم خیلی ترسناکه.
‫خب، از روی کنجکاوی ‫یه سوالی ازتون دارم...
‫آقای هیچکاک: خودتون از چی می‌ترسین؟
‫از تخم‌مرغ آب‌پز.
‫انتظار چنین جوابی رو نداشتم.
‫گمون می‌کردم بگین از عنکبوت ‫یا همسران سابقتون می‌ترسین.
‫به نظرم خیلی چندشن.
‫به نظر شما تخم‌مرغ آب‌پز چندش نیست؟
‫اعتراف می‌کنم که زیاد راجع بهش فکر نکردم.
‫خب، بهتره فکر کنین...
‫ایتن، اگه جیش داری،
‫برو جیشت رو بکن و برگرد بخواب دیگه.
‫ایتن نیستم.
‫بابا، اگه جیش داری،
‫برو جیشت رو بکن و برگرد بخواب دیگه.
‫جیش ندارم!
‫می‌شه خواهشا دو کلام باهات صحبت کنم؟
‫وایستا.
‫آخ.
‫- ساعت چنده؟ ‫- نیمه‌شبه.
‫سوزی هم دوباره صدای تلویزیون رو بلند کرده.
‫چند وقته راحت خوابش نمی‌بره.
‫با تماشای تلویزیون آروم می‌شه.
‫قرص خواب خورده؟
‫مامانت تو کمدش یه عالمه قرص خواب داره.
‫می‌گه قرص خواب که می‌خوره، ‫فرداش خنگول می‌شه.
‫مادرت هم خنگول می‌شه، ‫ولی فرقی نداره که.
‫کی گفته من قرص بخورم، خنگول می‌شم؟
‫صرفا داشتم به میریام می‌گفتم...
‫انتظار نداشتیم سوزی ‫این همه مدت اینجا بمونه.
‫دوستش که تو خونه‌اش مرد، ‫خیلی اذیت شد.
‫ببخشید، ولی من شش صبح ‫فردای روزی...
‫که دوست صمیمیم، موردخای گلیکمن،
‫سر بازی اسکواش جون داد، ‫رفته بودم زمین اسکواش.
‫خیال می‌کردم قراره ‫با موردخای بازی کنم،
‫خلاصه که بیخود رفته بودم، ‫ولی منظورم رو فهمیدی دیگه.
‫واقعا انگار یه عمره اینجاست.
‫ضمنا، من به اشر گفته بودم ‫می‌تونه شب بیاد اینجا.
‫یعنی باید بگم بره یه متل داغون؟
‫واسه اشر هم جا هست. ‫یه کم شلوغ می‌شه، ولی شدنیه.
‫کسی چیزی میل نداره؟
‫زلدا، خیلی دیروقته. ‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫خانم سوزی هم یه بشقاب برداشتن، ‫هم یه لیوان،
‫من هم نخوابیدم ‫که بتونم بشورمشون.
‫زلدا، سوزی که رفت بخوابه، ‫خودم ظرف‌هاش رو می‌شورم.
‫- ولی شستنشون کار منه خانم میریام. ‫- مهم نیست.
‫یعنی چون مهم نیست، ‫من هم باید برم...
‫تو ساختمون‌های اجرای کمدی ‫لطیفه بگم؟
‫صدای تلویزیون خیلی بلنده؟
‫تلویزیون کجا بود؟ ‫من که صدای تلویزیون رو نشنیدم. روشن بود؟
‫- می‌تونم کمش کنم. ‫- لازم نیست کمش کنی.
‫همین روزها واسه خودم ‫خونه پیدا می‌کنم، قول می‌دم.
‫هرچقدر دوست داری بمون سوزی. ‫تعارف نمی‌کنم.
‫آره، آره، دعوتمون که تاریخ انقضا نداره.
‫شب به خیر سوزی.
‫- صبح می‌بینمت. ‫- باشه.
‫تو واسه چی هنوز اینجا وایستادی؟
‫- ببخشید ایب؟ ‫- بله؟
‫یه بابایی اومده اینجا.
‫نیم‌ساعته که تو راهرو نشسته.
‫بالاخره ازش پرسیدیم ‫و گفت از دوستان توئه.
‫- دوست منه؟ ‫- بعدش گفت: «نه، اشتباه گفتم».
‫«قبلا با ایب دوست بودم، ‫آخه دوست آدم که...»
‫«با یه چاقوی زنگ‌زده و آغشته به آرسنیک...»
‫«از پشت بهش خنجر نمی‌زنه ‫و بعدش با سیم گیتار...»
‫فهمیدم. ممنون ایزابل.
‫- سلام اشر. ‫- ایب. سلام.
‫چرا نیومدی صدام کنی؟
‫می‌دیدم داری تایپ می‌کنی... ‫ظاهرا کارت مهم بود دیگه.
‫شاید داشتی خبرچینی ‫یکی از اقوام مریضت رو می‌کردی،
‫شاید هم داشتی پسرت رو ‫بابت سرقت «نکو ویفر»...
‫تو سن دوازده سالگی لو می‌دادی.
‫بگذریم.
‫خودم با مایکل کسلر هماهنگ کردم...
‫که جریان «اف‌بی‌آی» رو ردیف کنه، ‫پس خیالت راحت باشه.
‫وکیل خیلی خوبیه. ‫رقیب نداره.
‫وکیل ساکو و وانزتی هم رقیب نداشت.
‫حتما به همین خاطر موقع نشستن...
‫رو صندلی الکتریکی و گوش دادن...
‫به صدای ذوب شدن مغزشون، ‫خیالشون خیلی راحت بوده.
‫کارم رو به اتمامه. ‫بیا پیشم بشین.
‫- نمی‌خوام مزاحمت بشم. ‫- می‌خوای...
‫یه کم تو ویلج بگردی ‫و چندتا سوغاتی بخری؟
‫وارد اینجا که می‌شدم، ‫یه کاندوم مصرف‌شده رو...
‫لگد کردم، اینه که خوب سوغاتی جمع کردم.
‫آها، خوبه. خیلی‌خب. ‫الان میام.
‫عجله نکن.
‫قسم می‌خورم وقتی داشتم ‫از کارخونه می‌اومدم، فنجون قهوه داشتم.
‫- تو کاسه بریز دیگه. ‫- کاسه ندارم.
‫کاسه نداری؟ ‫مگه سوپ نمی‌خوری؟
‫به سوپ اعتماد ندارم. ‫خودش می‌گه غذاست،
‫ولی آدم اصلا با خوردنش سیر نمی‌شه.
‫به نظر من که کلاه‌برداریه.
‫الو؟
‫- سلام جولی. ‫- سلام مامان.
‫- منم، شرلی. مادرتم. ‫- خودم می‌دونم مامان.
‫- چه کاری از دستم برمیاد؟ ‫- هیچی بابا.
‫صرفا خواستم حالت رو بپرسم. ‫خونه جدیدت چطوره؟
‫- حرف نداره. ‫- یعنی دلت اصلا برامون تنگ نشده؟
‫چیکار داری مامان؟
‫صرفا می‌خواستم ببینم ‫جمعه شب کجایی.
‫- تو کلابم هستم. ‫- مطمئنی؟
‫- مطمئنم. ‫- حوالی هشت اونجایی؟
‫- چطور مگه مامان؟ ‫- همین‌طوری می‌پرسم.
‫- کت‌شلوار آبی رنگت اتو داره؟ ‫- چطور مگه مامان؟
‫آخه با کت‌شلوار آبی رنگت ‫خیلی خوش‌تیپ می‌شی.
‫- ممنون، ولی... ‫- خب، خوشحال شدم صدات رو شنیدم.
‫یادت باشه که جمعه شب...
‫کت‌شلوار آبی رنگت رو بپوشی. ‫خیلی دوستت دارم.
‫ضمنا، هر موقع که خواستی، ‫اتاقت در اختیارته.
‫مامان؟
‫وایستا مامان.
‫خب، سوپ چطوری می‌گه غذاست؟
‫خودش حرف می‌زنه ‫یا حروف الفبا رو پشت هم می‌چینه...؟
‫به نظرم دیگه وقتشه ‫که با والدینم آشنا بشی.
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- نچ.
‫تا می‌تونستم ‫مچلشون کردم،
‫- ولی دیگه فرصت نداریم. ‫- نچ.
‫- چاره‌ای نداریم. ‫- نچ.
‫- می. ‫- دیوانه شدی؟
‫- می‌دونم واست سخته. ‫- این اصلا فاجعه‌ست!
‫جول. آخه...
‫قد کوتاهت که مهم نیست.
‫ولی واسشون مهمه که من ‫شبیه مسئول خشکشویی‌ام.
‫این که حله. مادر من کلا ‫نمی‌ره خشکشویی.
‫می‌دونی وقتی من رو ببینن چه...
‫- حرف‌های نژاد پرستانه‌ای میاد تو سرشون؟ ‫- نه.
‫- می‌خوای واست بنویسم؟ ‫- نه، مرسی.
‫الآن می‌رم بنویسم.
‫کل عمرم این اصطلاحات رو شنیدم.
‫واسه همین یه فهرست ‫جامع تحویلت می‌دم.
‫این کارت فایده‌ای نداره.
‫می.
‫- می. ‫- وایستا.
‫باشه. فهمیدم منظورت چیه.
‫فکر کردی خودم نمی‌فهمم؟
‫می‌دونم کلی حرف زشت هست که...
‫مردم همیشه... ‫این یکی رو از خودت در آوردی.
‫اینو توی مهدکودک بهم می‌گفتن.
‫ببین، من خانواده خودم رو می‌شناسم.
‫آره از این که تو چینی باشی... ‫تعجب می‌کنن،
‫ولی باور کن، بزرگترین مشکل این نیست.
‫- جدی؟ ‫- این که یهودی نیستی...
‫سر این غوغا می‌کنن.
‫آره. نمی‌خوان با یه غیریهودی باشی.
‫یه دختر چینی هم مثل ‫یه غیریهودی دوبرابر بدتره.
‫اصلا سه برابر بدتر. ‫یا حتی بیشتر.
‫عملا داری با خواننده‌های ‫لارنس ولک می‌ری خونه‌شون.
‫آخه چی کارش می‌شه کرد؟ ‫ناسلامتی عاشق همیم‌ها.
‫اول و آخر که باید بفهمن. ‫خانواده تو که می‌دونن.
‫آره. می‌دونن.
‫می‌خوای بدونی چه حرف زشت دیگه‌ای...
‫وقتی اونا فهمیدن ‫از دهنشون در اومد؟
‫اونا رو هم واست می‌نویسم.
‫این طوری که کلی کاغذ لازم دارم.
‫متوجه قضیه نیستی؟
‫مامانم راه‌به‌راه داره ‫دختر می‌فرسته محل کارم.
‫یکی هم قراره جمعه بفرسته،
‫که از کجا معلوم خاخام رو نفرسته؟
‫پس اگه جمعه خدمت‌رسانی می‌کنه ‫خاخام محسوب نمی‌شه.
‫تا ازدواج نکنم دست از این کارش نمی‌کشه.
‫من با معشوقه بودن مشکلی ندارم.
‫- من مشکل دارم. ‫- تو با میج هم بودی.
‫عه!
‫- ببخشید. ‫- این چه حرفیه؟
‫می‌دونم. ببخشید. واقعا ببخشید. ‫ولی...
‫نمی‌تونم.
‫- نمی‌تونم دیگه. ‫- می.
‫می.
‫باید درموردش صحبت کنیم.
‫می؟
‫نمی‌شه که بذاری بری.
‫- خونه‌ات رو بلدم. ‫- بلد نیستی.
‫آره بلد نیستم. ‫تف توش.
‫خنده‌دارش اینه که...
‫- گوش کن، گوش کن. ‫- آره، این تیکه‌اش جالبه.
‫بی‌خیال. بگین که تخم‌های ‫طرف رو قیچی کردین.
‫آره آره. قیچی کردیم.
‫ولی کردیمش تو دهن ‫اون یکی یارو.
‫تخم‌های اون یکی رو...
‫- کردیم تو دهن یارو اولیه. ‫- آره.
‫وقتی تخم یکی رو می‌بُری...
‫باید بکنی تو دهن همونی که...
‫صاحب تخم بوده.
‫ما هم گفتیم "چی کار کنیم؟" ‫"جابه‌جا بکنیم؟"
‫ولی آخه چه طوری؟ ‫عضلاتشون سفت شده بود.
‫فک‌هاشون روی هم فشرده شده بود.
‫آره. داشتیم انتخاب‌هامون رو ‫بررسی می‌کردیم.
‫بعد صدای آژیر رو شنیدیم، ‫واسه همین زدیم به چاک.
‫می‌دونم کلی چاخان می‌کنین،
‫ولی خیلی داستان خفنیه.
‫آره ولی ما چاخان نمی‌کنیم.
‫- می‌شه یه نوشابه بیارین؟ ‫- دو تا بیارین.
‫به حساب خودمونه.
‫هرچی خواستی سفارش بده. ‫خیلی وقته ندیده بودیمت.
‫خودم درگیر کلی بدبختی‌ام.
‫این شای بالدوین... ‫صداش مثل صدای فرشته‌هاست.
‫- ولی آدم آشغالیه. ‫- نمی‌خوام درموردش صحبت کنم.
‫خب اونم تحت حمایت جیانکاناست. ‫نمی‌شه کاریش کرد.
‫الآن تمرکزم روی اینه ‫که یه خونه‌ای پیدا کنم.
‫رفتم خونه میج می‌مونم،
‫ولی خانواده‌اش دارن دیوونه‌ام می‌کنن.
‫- چقدر پول داری؟ ‫- واسه آپارتمان؟
‫الکی دارم زور می‌زنم.
‫ولی ماهانه پنج سنت.
‫آپارتمانی می‌شناسین که ‫اجاره پنج سنتی قبول کنه؟
‫عه... شاید بتونیم ‫یه کمکی بهت بکنیم.
‫- جدی؟ چه‌طوری؟ ‫- یه جایی می‌شناسیم.
‫- سر فرصت می‌بریمت اون‌جا. ‫- عالیه که.
‫- مرسی. ‫- اگه خوشت هم اومد،
‫می‌تونی هزینه ناهار رو ‫از مالیاتمون کم کنی.
‫مالیات.
‫♪ خانه ما این‌جاست ♪
‫♪ عشق ما در این‌جاست ♪
‫♪ این‌جا ماهیت ما معنی پیدا می‌کند ♪
‫♪ زندگی دیوانه‌وار و شیرین است ♪
‫♪ آدم‌های جالبی در... ♪
‫♪ خیابان کریستوفر زندگی می‌کنند ♪
‫ببخشید.
‫ببخشید آقا.
‫سلام. واسم سوال بود...
‫ببخشید. ببخشیدها.
‫سلام. ببخشید. ‫واسم سوال بود...
‫- می‌تونید کمکم کنید یا نه؟ ‫- چه کمکی بکنم؟
‫خب، دنبال یه جایی می‌گردم. ‫یه بار...
‫که یکی مثل خودم، ‫البته نه خودم... دوستم...
‫که بتونه با یکی دیگه ‫مثل خودم مشروب بخوره.
‫- چی؟ ‫- می‌دونی دیگه.
‫یه جایی که یه خانم بتونه ‫با یه خانم دیگه مشروب بخوره.
‫کمکی از دستم بر نمیاد.
‫ببخشید. دنبال یه باری می‌گردم...
‫که یه خانمی مثل من بتونه با ‫یه خانم دیگه مثل خودم مشروب بخوره.
‫یا کلا یه زن دیگه.
‫اصلا لازم نیست شبیه من باشه...
‫- تو پلیسی. ‫- چی؟
‫نه. پلیس کجا بود؟
‫برند دیور تنمه!
‫ببخشید. من پلیس نیستم.
‫اصلا سابقه هم دارم.
‫سلام. من پلیس نیستم. ‫واسم سوال بود...
‫سلام. من پلیس نیستم. ‫واسم سوال...
‫سلام. پلیس نیستم. ‫واسم سوال بود...
‫سلام. پلیس نیستم. ‫پلیس...
‫پلیس نیستم. من...
‫پلیس نیستم.
‫- خب، گفتی یه دوستی داری؟ ‫- بله؟
‫گمونم داشتی واسه یه ‫دوستی پرس و جو می‌کردی؟
‫آره. درسته.
‫دوست خودمه. آره. ‫واسم سوال بود...
‫- احیانا شما... ‫- دو سه تا جا می‌شناسم...
‫که ممکنه به کارت بیاد.
‫جدی؟ وای. واقعا لطف می‌کنین.
‫فرضا هم که دوستی در کار نباشه.
‫نه. واقعا واسه دوستمه. جدی.
‫اگه اصرار داری که باشه.
‫جدی می‌گم. واقعیه.
‫باشه، این دوستتون ‫از شما خوشش میاد؟
‫- از من؟ ‫- آره.
‫خب، از نظر تشریحی آره.
‫مثل خودتون لباس می‌پوشه؟
‫مثل من؟ نه بابا.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫اصلا مثل من لباس نمی‌پوشه.
‫ببخشید، داشتم تصورش می‌کردم که...
‫لباس گلدار من رو با کلاه پوشیده.
‫خیلی بامزه می‌شه.
‫وای خدا. با کرست.
‫پس دوست زیاد خوبی نیست.
‫نه بابا، خوبه.
‫ببخشید.
‫ببخشید. برگشتم.
‫- خوش برگشتی. ‫- داشتین می‌گفتین.
‫یه جای جدیدی هست. ‫تازه باز شده.
‫شنیدم خیلی میزبانی خوبی...
‫از پوشش‌های مختلف می‌کنن.
‫- دقیقا همین... ‫- یه لحظه.
‫بفرمایید. عه، امکانش هست بنویسم؟
‫ولی بعدش مجبوری کاغذ آدرسش رو بخوری.
‫شوخی کردم.
‫- دقیقا همین... ‫- وایستا.
‫تو که پلیسی چیزی نیستی؟
‫- منم دیور پوشم. ‫- اوه.
‫طرف اصلا نیست.
‫می‌گم هست. اجازه بده تو.
‫تا الآن که شیش تا بوق خورده ‫کسی هم جواب نداده.
‫دفتر مایکل کسلر.
‫عالی شد. یهو خواستن جواب بدن.
‫- ببخشید؟ ‫- بله، سلام.
‫صدای من رو خوب دارید؟
‫خوب می‌تونم بشنوم.
‫ایب وایسمن و اشر فریدمن هستیم ‫با مایکل کار داشتیم.
‫خب مایکل که الآن تو راه...
‫- چی؟ ‫- این ماس‌ماسکت...
‫- اصلا کار نمی‌کنه. ‫- می‌شه تکرار کنی؟
‫گفتم این ماس‌ماسکت کار نمی‌کنه!
‫تو رو نگفتم. اونو گفتم.
‫مایکل داره میاد داخل. ‫لطفا منتظر بمونید.
‫عالی شد. حالا باید منتظر هم بمونیم.
‫گفت داره از پله‌ها میاد بالا دیگه.
‫- مایکل! ‫- بله؟
‫ایب فریدمن زنگ زده کارت داره!
‫حتی اسممون رو درست نگفت.
‫- تُف. وایستا. وایستا. اومدم. ‫- ایول.
‫از صداش که مشخصه حرفه‌ایه.
‫صدای گربه بود؟ ‫گربه داره؟
‫- داره میاد؟ ‫- الآن میاد. مایکل!
‫اومدم دیگه. خدایا. ‫جیغ و داد نکن.
‫مگه راه‌پله کوفتی چقدر پله داره؟
‫الو.
‫مایکل، ایب وایسمن و...
‫- اشر فریدمن هستیم. ‫- بله.
‫- حال شما؟ ‫- عالی. گربه‌ات چطوره؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- مایکل، آخرین بار که حرف زدیم...
‫گفتی می‌خواستی با یه نفر...
‫توی دفتر پلیس فدرال صحبت کنی.
‫تونستی باهاش صحبت کنی؟
‫آره، آره. حرف زدم...
‫یه گفتگوی سازنده هم باهاش داشتم.
‫ایب از عمد می‌خوای منو شکنجه کنی؟
‫نشنیدیم چی گفتی مایکل!
‫- وای خدا. ‫- داشتم می‌گفتم...
‫با طرف حرف زدم و ‫خبرهای خوش دارم؛
‫هیچی علیه شما ندارن. ‫هیچی.
‫یه نفر پرونده شما رو خوند...
‫کلی هم کفری شد و می‌خواست ‫تحقیقات ادامه پیدا کنه،
‫ولی به بن‌بست می‌خوره.
‫- واقعا؟ ‫- خودت حسابش رو بکن.
‫یه شب دزدکی وارد ساختمون...
‫فدرالی شدین. این که هیچی.
‫یه آتیش کوچولو روشن کردین. ‫این باز یه چیزی.
‫ولی خسارتش انقدر ناچیز بود ‫که هیچ‌کس آسیب ندید.
‫سال بعدش هم ساختمون رو خراب کردن،
‫که یه چیز جدید جاش بسازن،
‫هرکسی هم که واسش مهم بود ‫دیگه اصلا زنده نیست.
‫پس عملا هیچی نیست.
‫عملا هیچی نیست.
‫همچنان می‌خوان شما رو ببینن ‫که یه سری موارد رو ثبت کنن.
‫ولی اصلا لازم نیست ‫توی دفتر اف.بی.آی باشه.
‫خودشون میان پیش شما، ‫چشم رو هم بذارین تموم شده.
‫وای خدایا.
‫تموم می‌شه یعنی تمومِ تموم؟
‫تموم یعنی تا ابد.
‫- قراره تموم بشه. ‫- تا ابد.
‫تا ابد تموم بشه. ‫باورم نمی‌شه!
‫واقعا عالی شد!
‫قربون گربه‌تون برم!
‫دوروتی پارکر هیچ‌وقت حلالت نکرد.
‫دوروتی پارکر اصلا نفهمید من کی بودم.
‫دوروتی پارکر گلوش پیشت ‫گیر کرده بود اشر.
‫- تو که پزش رو می‌دادی. ‫- آخه یه باری اومد...
‫تا دستشویی آلگانکوین دنبالم کرد.
‫ولی این مال قبل ماجرای کلاه بود.
‫اشر قدیم‌ها خیلی خوش‌تیپ بود.
‫یه آدم هیکلی تنومند بود.
‫با جانی وایسمولر می‌رفتم باشگاه.
‫شخص شخیصِ تارزان. ‫عجیب نیست.
‫آهای، بحث رو عوض نکنین.
‫کلاه دوروتی پارکر مگه چی شد؟
‫- نشستم روش. ‫- وای خدا.
‫بار دوم بود رفته بودیم میزگرد. ‫نشستم و گوش دادم...
‫بقیه حرف‌های جالب زدن.
‫یه ساعت بعد که وایستادم،
‫کلاه کوفتی تو کونم گیر کرده بود.
‫دوروتی یه نگاه بهم کرد،
‫بعد برگشت گفت؛ یه شعر نوشتم.
‫"به کون کسی اگر رَوَد کلاهِ بر سر،"
‫"ما را چه بود ز چاره‌ای جز خاکِ بر سر؟"
‫اصلا یه بلاهایی سر من اومده،
‫- که نگو و نپرس. ‫- اون مأموریت ناموفق ما...
‫که می‌خواستیم اثاثیه ‫جا به جا کنیم یادته؟
‫وای. اون پیانو.
‫گفتیم لابد می‌تونیم ‫پیانو رو ببریم.
‫اونم از پله ببریم بالا. ‫خیلی هم گنده بود.
‫- وای خدا. ‫- منم این داستان رو یادمه.
‫دو ساعت طول کشید ببریمش بالا،
‫ولی توی دو ثانیه دیدیم ‫که از پله‌ها پرت شد پایین،
‫افتاد روی یه سنجاب...
‫- که توی خیابون بانک بود. ‫- وای خدا.
‫- کِی بود؟ بهار سال 1927؟ ‫- گمونم پاییز بود.
‫من وسط دوره تحصیلم ‫توی دانشگاه کلمبیا بودم.
‫حتی ممکنه اواخر 1926 هم بوده باشه.
‫نه، نه. لابد همون 1927 بوده.
‫که همون موقع من و رزی ‫با هم بودیم.
‫ببخشیدها. ‫چی شد؟
‫اینم یه داستان قدیمیه.
‫اولین قرارمون رو که رفتیم،
‫با مدل موی لوئیز بروکس اومد.
‫یادته؟ چتری هم گذاشته بودی.
‫- متأسفانه یادمه. ‫- وای.
‫منم اون مدل مو رو یادمه.
‫ببخشیدها. یه لحظه.
‫شما دو تا با هم بودین؟ ‫تو هم چتری داشتی؟
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫بابا پس تو کجا بودی؟
‫منم اون زمان عاشق تارزان بودم دیگه.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫مال قبل این بود که ‫شما با هم آشنا بشین؟
‫- حینش بود. ‫- حینش بود؟
‫- یعنی استراحت میان‌پرده دادین؟ ‫- یه مدت از هم جدا شده بودیم.
‫واقعا؟
‫من جوونی کردم...
‫به مامانت گفتم چون می‌خوام...
‫روی دکترام تمرکز کنم ‫دیگه نمی‌تونم باهاش باشم.
‫دیگه وقتی با رزی خوشگله باشی ‫مگه می‌شه تمرکز کرد؟
‫خجالتم نده.
‫ما هم یه یک ماهی باهم بودیم؟
‫- یا دو ماه؟ ‫- تقریبا.
‫تو هم خبر داشتی؟
‫تقریبا یه بیست باری بهش گفتم،
‫تا این‌که بالأخره شنید چی می‌گم.
‫اون‌موقع منم برگشتم پیش دلورس،
‫خانم سابقم.
‫من اندازه ایب و رزی ‫شانس نیاوردم.
‫- اینش که مشخصه. ‫- می‌رم یه بطری مشروب دیگه بیارم.
‫بعدش درمورد اون...
‫رابطه کوتاه‌مدتت با تارزان واسم بگو.
‫دهه بیست دهه‌ی عیاشی بود.
‫هرکی رو می‌دیدی یه معشوقه داشت.
‫کارول با جان بود که ‫جان با مارتا بود،
‫- که مارتا با ابیگیل بود. ‫- اصلا تهش مشخص نبود.
‫دقیقا.
‫بعد از تو دلورس با کی ازدواج کرد اشر؟
‫- جان بری‌مور. ‫- می‌دونستم طرف معروفه.
‫- واقعا؟ ‫- خودم رفتم عروسی‌شون.
‫- تو مست کردن از داماد هم جلو زدم. ‫- عروسی‌شون چطور بود؟
‫شلوغ. پر زرق و برق.
‫بعد که طلاق گرفتن دلورس با ‫پزشک زنان زایمانش ازدواج کرد.
‫پزشک زنانش؟
‫لابد پزشکه پسند کرده بود دیگه.
‫بطری آخره.
‫بعدش باید بریم سراغ ‫انبار مشروب رز.
‫اصلا به سرم زده تاریخ ‫بلیط قطارم رو عوض کنم،
‫یکی دو روز بیشتر بمونم ‫البته اگه مشکلی نداره.
‫- من که مشکلی ندارم. ‫- خیلی خوب می‌شه اشر.
‫دلم می‌خواد اطراف گرین‌ویچ بچرخم،
‫یه سر برم خونه‌های قدیمی.
‫- خیلی وقته این اطراف نبودم. ‫- این‌جا هم عوض شده.
‫همین‌جاست؟
‫- خود خودشه. ‫- چه بزرگه.
‫- با تهویه درست حسابی. ‫- البته تمیزکاری می‌خواد.
‫ولی بدون کثیفی در نظر بگیرش.
‫نورپردازی قشنگ شمالی داره، ‫با یه نمای کلاسیک.
‫نُه تا خط مترو همین بیخ گوشمونه.
‫واسه همین رفت و آمد از ‫همه جا آسونه.
‫همسایه‌های خوبی هم دارین.
‫سرشون به کار خودشونه.
‫ولی اصلا این‌جا چی هست؟ ‫قبلا چی بوده؟
‫خب قبلا این‌جا یه خونه‌ای بود که...
‫آدم توش... احساس امنیت کنه.
‫- پس خونه امن بوده؟ ‫- یه همچین چیزی.
‫پس این لکه خون رو زمین چی می‌گه؟
‫- انگار واسه یکی امن نبوده. ‫- یه فرش بندازی روش حل می‌شه.
‫به نظر ما که واسه شما ‫این‌جا بهترین جای ممکنه.
‫آقایون من که پول این‌جا رو ندارم.
‫عه، خودمون از وضعیت ‫مالی شما مطلع هستیم.
‫این خونه هم که این‌جا خاک خورده. ‫حداقل تو برش‌دار.
‫من که این همه فضا اصلا به کارم نمیاد.
‫آخه من که فقط یه نفرم، ‫هیچ‌وقتم خونه نیستم.
‫چیه خب؟ یه میز راحتی دیگه بگیر،
‫واسه اتاق پشتی یه تخت تاشو بگیر. ‫اصلا گیاه‌کاری کن.
‫یه میز شیک بذار این‌جا،
‫واسه خودت قهوه‌جوش بذار، ‫کیک بذار،
‫اسمت رو جلوی در حکاکی کن.
‫اسمم رو حکاکی کنم؟
‫«سوزی مایرسون و شرکا»
‫«سوزی مایرسون و شرکا»؟
‫بهترین محل کار و زندگی ممکنه.
‫یه فرصتیه زندگی‌ات رو گسترش بدی. ‫کار و کاسبی خودت رو شروع کنی.
‫هم کار کنم هم زندگی؟
‫یه پول درست حسابی هم در بیاری.
‫حالا تا موقعی که کارت راه بیفته ‫و پول دستت بیاد،
‫می‌تونی اجاره رو هم به تعویق بندازی.
‫فقط یه درصدی از سودت رو بهمون بده.
‫از سود «سوزی مایرسون و شرکا».
‫آره آره.
‫پس موافقی؟ ‫امتحانش می‌کنی؟
‫- آره بابا. حتما. ‫- عالی.
‫معامله دو سر بُرد.
‫«سوزی مایرسون و شرکا».
‫کلی تمیزکاری ریخته سرم،
‫بعد این که به سه رقم رسیدم،
‫دیگه گفتم بی‌خیال شمردن موش‌ها.
‫ولی آسانسور پدرسگ کار می‌کنه، ‫یه دستشویی هم داره،
‫یه چشم‌انداز هم داره. ‫گفتم چشم‌اندازش چه خفنه؟
‫اعداد خونه‌ها زوجه یا فرد؟
‫با همون چشم اندازش ‫عملا داد می‌زنه "من خفنم".
‫همه قرار ملاقات‌ها رو می‌ذارم شب،
‫که کل مشتری‌های احتمالی ‫بتونن نمای خفن رو ببینن.
‫- ردش کردیم؟ ‫- وایمیستم جلوی چشم‌انداز...
‫بعد می‌رم پشتشون می‌گم؛
‫«اینو می‌بینی؟»
‫«قرارداد رو امضا کن تا مال خودت بشه.»
‫البته صدام رو که این‌طوری...
‫شبیه جاکش‌ها نمی‌کنم...
‫- اصلا وایستا خودت ببین. ‫- آها! همین‌جاست.
‫پشم‌هام از این نما.
‫البته باید خط تلفن بگیرم،
‫چند تا تجهیزات اداری هم بخرم.
‫کلی هم مداد می‌خوام.
‫نمی‌دونم واسه چی،
‫ولی می‌خوام بخرم و نوک ‫همه‌شون رو تیز کنم.
‫- میزمون اون‌جاست. ‫- به نظرت گیره کاغذ هم بگیرم؟
‫با پوشه مدارک. ‫کلی مدارک قراره سرم خراب بشه.
‫آها، اصلا یه ماشین تحریر هم می‌گیرم.
‫اصلا دو تا ماشین تحریر. ‫مسخره نمی‌شه؟
‫اصلا می‌دونی؟ اول یکی می‌گیرم. ‫تا ببینم چی می‌شه.
‫مثل برق پشت ماشین تحریر می‌نویسم.
‫دو تا ویسکی بدون یخ.
‫به نظرت منشی هم بگیرم؟
‫هری سه تا منشی داره.
‫موفق بودن همین شکلیه،
‫که سه تا سلیطه بشینن ‫بیرون دفتر کارت...
‫از زیر و بم کارت هم باخبر باشن.
‫- سفارش بدیم دیگه. ‫- خودم دادم.
‫جدی بخوام بگم من...
‫باشه، به جهنم. ‫خیلی هیجان دارم.
‫اصلا بیا منو بخور. ‫ولی مثل سگ هیجان دارم!
‫عه، آهنگمون.
‫♪ من کسی نیستم... ♪
‫این‌جا کجاست؟
‫یه جای جدیده.
‫- برداشتی... ‫- چی؟
‫برداشتی من رو آوردی بار لزبین‌ها؟
‫باحاله نه؟
‫- چه مرگته؟ ‫- چی چه مرگته؟
‫من همین الآن داد زدم ‫"اصلا منو بخور".
‫- ناراحتی؟ ‫- چرا همچین کاری کردی؟
‫آخه فقط محض امتحان کردنش بود.
‫آخه من... ‫می‌دونی من...
‫تو اصلا از خودت واسم نمی‌گی.
‫چون اصلا بهت مربوط نیست.
‫آره، ولی ما همیشه پیش همیم،
‫منم می‌خواستم یه چیزی...
‫- واسم مهم نیست. ‫- چی؟
‫فقط می‌خوام بدونی ‫که واسم مهم نیست؟
‫- مهم نیست؟ ‫- نه. من اصلا اذیت نمی‌شم...
‫که هر کاری که دوست داری بکنی.
‫الهی قربونت برم که ‫اجازه‌اش هم بهم دادی.
‫- منظورم اینه که... ‫- اجازه می‌دی دستشویی هم برم؟
‫لابد واسه بیرون اومدن از باشگاه هم ‫باید یه نامه از مامانم داشته باشم؟
‫منظورم این بود می‌تونی ‫توی همه چیز بهم اعتماد کنی.
‫از دست تو میریام.
‫اصلا این‌جا رو از کجا بلد بودی؟
‫تو خیابون کریستوفر چرخ می‌زدی،
‫از هر آقای همجنسگرایی که می‌دیدی،
‫می‌پرسیدی کلاب لزبین‌ها کجاست؟
‫نه. من که...
‫انقدر واضح نپرسیدم.
‫لابد فکر کردی میاییم این‌جا...
‫منم یه نگاه به اطراف می‌ندازم و... ‫می‌ریم تو کارش؟
‫می‌خواستم حق انتخابش رو بهت بدم.
‫برنامه که نریخته بودم.
‫فقط خواستم بیاییم ببینیم داستان چیه.
‫"داستان"؟
‫این‌جا گرین‌ویچه. ‫خودم بچه این‌جام.
‫فکر کردی بلد نیستم یه ‫کلاب لزبین پیدا کنم؟
‫تو شعاع پنجاه کیلومتری این‌جا ‫سه تا کلاب دیگه هست.
‫دو تا ساختمون بغل همین‌جا...
‫چند تا آقا دارن مشت می‌کنن ‫تو کون هم‌دیگه.
‫این‌جا خونه خودمه. ‫همه‌جاش رو بلدم.
‫تو همیشه تنهایی. ‫همیشه.
‫اصلا چه ربطی داره؟
‫من نمی‌خوام تنها باشی.
‫تو نمی‌خواد نگرانم باشی.
‫فقط می‌خوام خوشحال باشی.
‫ایول. پس پول نوشیدنی‌ام رو بده.
‫سوزی.
‫الآن تمرکز من فقط روی یه چیزه.
‫روی «سوزی مایرسون و شرکا». ‫همین و بس.
‫که مدیر برنامه‌ات باشم. ‫نه فقط مدیر برنامه‌.
‫این که بتونم مدیر برنامه باشم. ‫متوجه شدی؟
‫- آره ولی... ‫- یه چشم‌انداز خفن دارم!
‫♪ من دیگر عزیزدل کسی نیستم ♪
‫کیر توش.
‫نمی‌تونم پولت رو پس بدم.
‫- خودم خرجش کردم. ‫- چی واستون بیارم؟
‫- بازارش همین‌طوریه. ‫- نه، فقط اومدم...
‫آهای!
‫با هم‌قد خودت در بیفت!
‫- برین بیرون. ‫- دو از سه.
‫خفه شو. به سوزی مایرسون ‫و شرکا خوش اومدی.
‫عاشق چشم‌اندازش می‌شی. ‫حالا هم راه بیفت!
‫بفرما خوشگله.
‫میتزی! نوبت توئه.
‫کون گشادت رو تکون بده دیگه!
‫- آهای! ‫- بله؟
‫دفعه بعد در بزن.
‫- چی؟ ‫- از این به بعد در می‌زنی.
‫قبل این‌که در بزنی...
‫اجازه نداری این داخل سرک بکشی،
‫یا هر کار دیگه بکنی.
‫این اتاق لباس فقط مال خانم‌هاست.
‫تو هم یه آقایی دیگه. نه؟
‫- بله. آقا هستم. ‫- آقایون باید... در بزنن.
‫- ولی این‌جا مال خودمه. ‫- سالن نمایش مال توئه.
‫اتاق لباس مال خودمونه. آها، ‫کون بقیه هم چسبیده...
‫به باقی اعضای بدنشون. ‫پس فقط بگو؛
‫"میتزی نوبت توئه."
‫اگه خودش بره کونش هم باهاش می‌ره.
‫- متوجه شدی؟ عالی. ‫- عه...
‫خیلی‌خب، مرور می‌کنیم. ‫تو پسری.
‫پسرها باید...
‫- در بزنن. ‫- دور آزمایشی. یه بار امتحان کن.
‫اگه می‌خوای بشنویم بلندتر در بزن.
‫ولی تلاشت خوب بود.
‫- گرفتی؟ ‫- گرفتم.
‫- گرفت؟ ‫- گرفت.
‫برگشت بهمون گفت خانم؟
‫آفرین. خداحافظ.
‫سوزی ندیدی چی کار کردم.
‫بویزی رو از اتاق لباس انداختم بیرون.
‫دیگه قانون در زدن گذاشتم.
‫پسرها باید در بزنن که ‫دخترها اجازه ورود بدن.
‫می‌دونم. می‌خوای بگی ‫روی صحنه شیرین زبونی کنم.
‫- پرداختی. پرداختی. ‫- چی؟
‫ای بابا. بازم شما دو تا.
‫- پرداختی یعنی می‌ری سراغ صندوقت... ‫- خیلی‌خب.
‫- بعد پولم رو بهم می‌دی. ‫- متوجه شدم.
‫- که بدهی خودته. ‫- دارم می‌دم دیگه.
‫- کشوی بالایی. سمت راست. ‫- اوهوم.
‫- خودم می‌دونم صندوق کجاست. ‫- زیر کلیدها.
‫توی کشوی خودمه. ‫خودم می‌دونم کجاست.
‫لابد می‌دونی همه اون ‫کلیدها مال کجاست نه؟
‫می‌دونی از نظر قانونی ‫تا اتمام آخرین شب نمایش...
‫نباید پولی بهت بدم،
‫ولی از اون‌جا که با نجابتم...
‫باشه، همکاری با شما مایه ‫افتخار بود اعلی‌حضرت.
‫می‌شه یه دقیقه باهام صحبت کنی؟
‫- می‌خوام درمورد... ‫- بیا.
‫ممنون. سوزی گوش کن.
‫سوزی وایستا.
‫سوزی یه لحظه...
‫کثافت.
‫میزل نوبت توئه. بلند شو...
‫برو... اون چیزی که ‫پشتته رو...
‫برو...
‫هوی!
‫آها. می‌خوای صحبت کنی؟
‫آره. این چه وضعشه؟
‫یه کف مرتب دیگه ‫به افتخار میتزی بزنید.
‫آقایون واسم سوال شد.
‫خانم‌های چند نفر شما می‌دونن ‫که امشب اومدین این‌جا؟
‫هوم؟
‫به اطلاعتون برسونم که...
‫همشون می‌دونن.
‫از کجا می‌دونن؟ از خشکشویی.
‫چون توی خشکشویی اتفاقات ‫روزانه شما توش مرور می‌شه.
‫یه بار لباس‌هاتون رو بو کنن ‫بوی «لوسی»...
‫یا منشی لوس خودتون رو می‌گیرن.
‫بوی اسب‌دوانی رو می‌گیرن.
‫بوی سیگاری که با بچه‌ها کشیدین. ‫یا با لوسی کشیدین.
‫اصلا شک نکنید که ‫بوی این‌جا رو هم می‌گیرن.
‫تازه وقتی خواب هم هستین...
‫می‌رن سراغ کیف‌پول و شلوارتون.
‫از همه چیز خبر دارن.
‫فقط خودشون رو به نفهمی می‌زنن. ‫ولی چرا؟
‫چون اون‌ها هم رازهای خودشون رو دارن.
‫لابد فکر کردین خانم‌هاتون...
‫زندگی مخفیانه ندارن؟
‫خانم‌هاتون کل روز خونه تنها می‌مونن.
‫می‌دونین دیگه کل روز ‫اطراف خونه‌تون هست؟
‫شیرفروش، پست‌چی،
‫دستفروش...
‫فروشنده.
‫خبر دارین چند تا محصول ‫دم خونه‌تون می‌فروشن؟
‫یه روز می‌رین خونه می‌بینین...
‫یه جاروبرقی جدید تو خونه‌ست.
‫آخه اونی که داشتین ‫خیلی خوب کار می‌کردها،
‫ولی یه روز یکی زنگ می‌زنه؛ ‫"سلام، من خوش‌تیپم."
‫"می‌خوای نقاط دور دست خونه رو جارو بکشی؟"
‫"من یه قطعه دراز کننده دارم..."
‫"که بدجوری دیوونه‌ات می‌کنه."
‫هوی، واسه وایستادن که پول نمی‌گیرین.
‫مشتری داریم. ‫برین نوشیدنی سرو کنین.
‫تازه از خداتون هم باشه ‫که زندگی مخفی داشته باشه.
‫به خدا. چون اگه نداشته باشه...
‫با تمام رازهایی که از شما می‌دونه...
‫شب‌هایی که تنهاست ‫می‌شینه با خودش فکر می‌کنه؛
‫"چقدر این بالش رو باید..."
‫"روی صورتش نگه‌دارم که خفه بشه؟"
‫خانم‌ها جوابتون پیش خودمه.
‫سه دقیقه. ‫تازه اگه سیگاری باشن دو و نیم دقیقه.
‫حالا هم بچسبید به ‫گتسبی‌های بزرگتون آقایون.
‫چون قراره گروه...
‫دهه 20 پرهیاهو رو داشته باشیم!
‫- بپا. ‫- ها؟
‫تخم‌سگ!
‫پسر تو واقعا اندازه ‫کمدین‌های مرد بامزه‌ای.
‫رو اونش هم کار می‌کنیم.
‫ای تف!
‫مأمور وبر خیلی لطف کردین اومدین...
‫- توی خاک خودمون. ‫- آره، خیلی ممنون.
‫خونه خودم شیش بلوک دور تره، ‫شب می‌تونم پیاده برم خونه.
‫- عالی می‌شه. ‫- ببخشید، کسی چیزی میل نداره؟
‫قهوه‌ای؟ چایی‌ای؟
‫تا آماده بشه من رفتم. ‫ولی ممنون خانم.
‫آره. مرسی رزی.
‫حالا آقایون لطفا ‫یادتون نره که...
‫شما سوگند حقیقت خوردین.
‫بله قربان.
‫ایب هم با نگاهش تأیید می‌کنه.
‫پس ادامه می‌دیم.
‫خب، چند سال پیش ‫یه سانحه‌ای رخ داده بود.
‫که به پرونده‌های ما آسیب زد.
‫مواظبش باشی‌ها، ‫عتیقه محسوب می‌شه.
‫آقای وایسمن هم اخیرا درمورد این سانحه...
‫توی "ویلج ویس" نوشته بود.
‫که مسئله به شما دو نفر اشاره داشت. ‫واسه همین امروز اومدم که...
‫پرونده‌اش رو ببندیم. ‫آقای کسلر؟
‫ممنون. خب، خیلی وقت پیش ‫دو تا مرد جوان که عضو...
‫فعالان و میهن‌پرستان بودن...
‫بدون اجازه هیچ‌کسی ‫وارد یه ساختمان فدرالی می‌شن،
‫یه‌ذره هم شیطنت می‌کنن، ‫بدون این‌که به کسی...
‫آسیبی هم بزنن می‌رن. ‫تا این‌جاش می‌دونیم.
‫حالا چون سوگند حقیقت خوردیم...
‫به کسی که آسیب نرسید، ‫ولی یه سوسکی بود که...
‫بدجوری له شد.
‫انگار قضیه خیلی واضح و روشنه.
‫جایی واسه نگرانی هم نیست.
‫گمونم بیشتر از چیزی که می‌خواستم...
‫- برای گزارش به واشنگتن دستم اومد. ‫- اشر بود که رفت توی ساختمون.
‫عذر می‌خوام، چی گفتین؟
‫اشر بود که رفت توی ساختمون.
‫من نرفتم داخل ساختمون.
‫همون بیرون موندم.
‫لازم نیست مارتا گراهام بازی در بیاریم و...
‫کل جزئیات رو توضیح بدیم که؟
‫از اون‌جا که سوگند خوردم، ‫می‌خواستم دقیق بگم.
‫اشر خودش رفت توی ساختمون.
‫اشر آتیش روشن کرد، ‫اشر آتیش‌سوزی به‌پا کرد.
‫- آقایون گوش کنین... ‫- ایب این کارت یعنی چی؟
‫دارم به پلیس فدرال می‌گم چی شد دیگه.
‫خودت رفتی توی ساختمون...
‫تو هم مراقب بودی دیگه، ‫که یعنی هم‌دست من بودی.
‫من که نمی‌دونستم می‌خواد...
‫بره آتیش‌سوزی راه بندازه. ‫این رو هم بنویس.
‫آخه دیگه چه دلیلی داشت برم داخل؟
‫از نقاشی وارن جی. هاردینگ تعریف کنم؟
‫عه، عه! ‫آقایون آروم باشین!
‫دوستن دیگه. ‫دوست‌های قدیمی با هم شوخی دارن.
‫تازه سال 1923 هم دفتر ‫مرکزی بورس هم تخریب کرده.
‫اینم توی پرونده‌هاتون بود؟
‫ایب چه مرگته؟
‫خودش تنها کرد، من نبودم. ‫این‌ها رو بنویس دیگه.
‫- یه خودکار می‌خوام. ‫- خودکار رو ول کن.
‫مأمور وبر می‌شه لطفا ‫خصوصی صحبت کنیم؟
‫یه سری جزئیاتی دارم که ‫ممکنه به کارتون بیاد.
‫حتما. خودکار هم بیارم؟
‫گفتم خودکار رو ول کن.
‫- چته؟ ‫- من چمه؟
‫داد و بیداد می‌کردین. ‫چی شده بود؟
‫شما دو نفر چقدر با هم بودین؟
‫چی داری می‌گی؟
‫تو و رزی. ‫چند وقت با هم بودین؟
‫ای ولم کن.
‫نگو که این کارهات ربطی ‫به اون داستان داره.
‫می‌خوام بدونم این "مثلا" همسر من...
‫چند وقت با "مثلا" بهترین دوستم بوده.
‫ایب من که بهت گفتم با اشر بودم.
‫- نگفتی. ‫- گفتم!
‫حداقل 20 باری گرفتم.
‫رز قبول می‌کنم که گاهی‌اوقات ‫به حرف‌هات گوش نمی‌دم،
‫ولی توی این مورد ‫خیلی خوب هم حواسم بود،
‫که تو بهم نگفتی با ‫بهترین دوستم خوابیدی.
‫- ایب! ‫- ببخشیدها...
‫یعنی این که من رو داری ‫به پلیس فدرال می‌فروشی...
‫به‌خاطر اینه که من و رزی ‫یه مدت با هم بودیم؟
‫یه مدت؟ اون روز که گفتین دو ماه. ‫واقعا چقدر بوده؟
‫سی و پنج سال ازش گذشته، ‫مگه مهمه؟
‫تو هم برگشتی می‌گی ‫"وقتی جوون بود..."
‫"خیلی خوش‌تیپ بود". ‫چیزی مونده که...
‫احیانا بهم نگفته باشی؟
‫ایب وایسمن دیگه ‫عقلت رو از دست دادی.
‫به کدوم بخش از بدن ‫این خانم دست زدی؟
‫- ایب! ‫- چیه؟
‫کدوم بخش بوده؟ چون می‌خوام ‫علامت بزنمش...
‫که هیچ‌وقت دیگه ‫به اون بخش‌ها دست نزنم.
‫اصلا می‌فهمی چی می‌گی؟
‫اصلا یه گچ مخصوص دارم.
‫از روی پوست هم پاک نمی‌شه.
‫ایب...
‫دیگه به اندازه کافی کشیدم!
‫ایب...
‫توی کسخل بالاخونه رو اجاره دادی!
‫- ایب! ‫- خودش رو توی اتاق زندانی کرد؟
‫ایب مگه یادت نیست که ‫خودت باهام به‌هم زدی؟
‫رز مگه خودت یادت نیست که ‫رفته بودم دکترام رو بگیرم،
‫بهت هم گفتم وقتی بگیرم، ‫ممکنه برگردم پیشت!
‫خیلی رک و شفاف بهت گفته بودم.
‫اشر واقعا معذرت می‌خوام.
‫ایب دیگه از حد گذرونده.
‫چه خوب. برگشت.
‫منم می‌تونستم با دلورس بخوابم.
‫- چی؟ ‫- آره، همون موقع که...
‫رز به تو درمورد مدل موهای ‫لوئیز بروکسیش واست می‌گفت؛
‫دلورس عملا اومد بهم گفت ‫بدجوری گلوش پیشم گیر کرده.
‫گلوی دلورس...
‫پیش همه گیر کرده بود ایب!
‫یوجین اونیل! آرون کاپلند!
‫تارزان! جوزفین بیکر!
‫شـ... وای خدا.
‫چیه؟
‫ایده یه نمایش به سرم زد.
‫- چی؟ ‫- بهترین نمایشیه...
‫که توی 20 سال اخیر به ذهنم رسیده.
‫دارم می‌بینمش.
‫دارم کل قوس داستانی‌اش رو می‌بینم.
‫- باید بنویسمش. ‫- اشر...
‫درمورد این مسئله نمایش ننویس!
‫- خودکار می‌خوام! ‫- خودکار نمی‌گیری دستت‌ها!
‫بخورش ایب!
‫اگه دست به قلم بشی ‫یه نمایش بنویسی...
‫با نقدم توی "ویس" نابودش می‌کنم.
‫جدی گفتم! می‌کنم!
‫مطمئنم که می‌کنی.
‫خداحافظ ایب.
‫یه نصیحت از یه نویسنده دیگه هم بهت می‌کنم؛
‫هم زیاد می‌نویسی "کاملا"، ‫هم "به‌غایت" خیلی کلمه مسخره‌ایه.
‫کون لقت. ‫دیگه هم بهم زنگ نزن.
‫جون هرکی هم دوست داری ‫اون گچ مسخره رو بنداز دور.
‫رزی.
‫خداحافظ.
‫موهای لوئیز بروکست خیلی خوشگل بود.
‫جرأت داری یه بار دیگه ‫بهش بگو موهاش خوشگل بود!
‫اشر.
‫اشر!
‫واسه همین می‌گم دفتر جدا می‌خوام.
‫چون... هیچ‌جایی ندارم بخوام برم.
‫♪ اگه فکر می‌کنی من عاشقت نیستم... ♪
‫♪ عزیزدلم... ♪
‫♪ پس پوره هم مواد خوراکی نیست ♪
‫♪ تخم‌مرغ هم از مرغ نیومده ♪
‫♪ لابد مونالیزا هم مرد بوده... ♪
‫بیرون! بیرون!
‫لطف کنید دیگه نیایین این‌جا!
‫اون یارو توی میز شیش می‌خواد ‫توی لیوانش حلقه نامزدی باشه.
‫- چه ناز. ‫- ولی دو تا حلقه داد خودمون انتخاب کنیم.
‫چه مسخره. ‫آخه ما چطوری از بین...
‫دو تا حلقه باید... اوه!
‫- اون یکی چه نازه. ‫- آره، منم اول اون رو انتخاب کردم.
‫ولی انگشتش رو زیاد ‫چاق نشون نمی‌ده؟
‫آره، انگشتش رو شبیه گلابی می‌کنه.
‫ولی پسر چه پر زرق و برقه.
‫نگهبان جدیده من رو نمی‌شناسه.
‫بذار بیاد داخل هل. ‫جفتش قشنگه.
‫- خیلی انتخاب سختیه. ‫- سلام میج!
‫- سلام آرچ. ‫- نوشیدنی می‌خوری؟
‫- بله. ‫- مارتینی با زیتون؟
‫- انقدر قابل پیش‌بینی شدم؟ ‫- کاش بودی.
‫راستی چقدر دیگه اینا ‫روی صحنه‌ان؟
‫ده دقیقه وقت می‌خوام ‫چند تا جوک امتحان کنم.
‫- واقعا؟ ‫- آره چند تا جوک استریپ کلابی دارم...
‫که مطمئن نیستم خوب باشن. ‫ترجیح می‌دم این‌جا گند بزنم...
‫- تا توی خود کلاب لختی. ‫- دستت درد نکنه.
‫- قابلی نداشت. ‫- وایستا ببینم.
‫- گفتی کلاب لختی؟ ‫- آره دیگه.
‫توی کلاب لختی هم کار می‌کنی؟
‫- آره دیگه. نمی‌دونستی؟ ‫- نه.
‫- ایتان بهت نگفت؟ ‫- چرا اون بهم بگه؟
‫- بهش گفتم بهت بگه. ‫- به پسر پنج ساله‌مون گفتی...
‫که توی کلاب لختی کار می‌کنی؟
‫- یعنی یادش رفت؟ ‫- معلومه که یادش رفت.
‫خدایاشکرت که یادش رفت. ‫من که خوشم نمیاد پسرمون...
‫فکر کنه مامانش توی ‫کلاب لختی کار می‌کنه.
‫واسه پسرمون که نرفتم برقصم.
‫- ولی کلاب لختیه! ‫- من فقط میزبانم.
‫پس حرفه‌ی خودت چی می‌شه؟
‫یعنی چی حرفه‌ی خودم چی می‌شه؟
‫- اینم جزو حرفه خودمه دیگه. ‫- باشه پس.
‫- چیه؟ ‫- من که دیگه حرفی ندارم.
‫اگه حرفی نداری پس نگو حرفی نداری.
‫چون یعنی یه حرفی داری که زدی.
‫کلاب لختی واست عین ‫یه قدم برگشتن به عقبه.
‫خیلی از افراد مشهور اول ‫توی کلاب لختی شروع کردن.
‫لنی توی کلاب لختی کار کرده بود.
‫اصلا خودت من رو بردی ‫کلاب لختی کارش رو ببینم.
‫تو چند ماه پیش داشتی ‫واسه شای بالدوین کار می‌کردی.
‫- مگه چیه؟ ‫- اگه بخوای توی کلاب لختی باشی...
‫کی می‌تونه حرفه‌ات رو جدی بگیره؟
‫اخیرا با سوزی حرف نزدی؟
‫نه، اصلا با سوزی ‫صحبت نکردم. چرا؟
‫چون دقیقا این حرف‌ها رو ‫سوزی هم بهم زده بود.
‫پس لابد سوزی راست می‌گه دیگه.
‫شاید بهتر باشه اون رو ‫بکنی مدیر برنامه خودت.
‫وایستا ببینم.
‫می.
‫سلام.
‫چه خبرا دکتر؟
‫ببخشید احیانا...
‫داریم سر زمان اجرا بحث می‌کنیم.
‫- آها. ‫- به خدا.
‫خیلی‌خب. ‫فکر کردم مامان جولز...
‫می‌خواد برگردین پیش هم.
‫نه! اصلا این‌طور نیست!
‫- عجب. چه سریع. ‫- من نمی‌خواستم...
‫خب، منم می‌رم توی دفتر. ‫پس...
‫"همه‌اش همین بود دوستان." ‫(جمله معروف لونی تونز)
‫این دیگه چی می‌گفت؟
‫چیه مگه؟ خودت اول ‫جوک‌های لونی تونزی گفتی.
‫منظورم اون حرفش درمورد شرلی بود.
‫- ده دقیقه‌ات رو می‌خوای؟ ‫- آره.
‫فقط یه کاری نکن ‫مشتری‌هامون بپره.
‫قول نمی‌دم.
‫عروس بله رو گفت!
‫تبریک می‌گم آرچ.
‫چند وقته این‌جام؟
‫- سه روزی هست. ‫- دیگه باید برم.
‫- خیلی‌خب. ‫- نمی‌تونم تکون بخورم.
‫بالا بیار، یه گلویی تر کن، ‫بعدش هم بخواب.
‫فردا یه کاریش می‌کنیم.
‫شیشه پنجره جدید.
‫تخته جدید.
‫لوله جدید.
‫شیرآلات جدید.
‫روکش توالت جدید.
‫ای خدا لعنتت کنه.
‫کلا توالت جدید.
‫[ببخشید. - میریام]
‫بلده از دلم دربیاره.
‫پدرسگ!
‫پدرسگ.
‫سلام به روی ماه خودت.
‫سوفی سرم شلوغه.
‫واسه خودت دفتر گرفتی.
‫نتونستم در رو ببندم.
‫دارم درستش می‌کنم دیگه.
‫می‌خواستم به این مسئله اشاره کنم...
‫که سعی کردم ولی نتونستم.
‫چون بدجوری خرابه.
‫اصلا هم درِ قشنگ نیست.
‫یه میز جدید هم باید بگیری.
‫واسه چی اومدی؟
‫صندلی هم که نداری.
‫بدون صندلی که نمی‌شه نشست.
‫انگار واست مهم نیست.
‫در رو واست نگه می‌دارم ‫که موقع رفتن نخوره تو ملاجت.
‫طی سی سال اخیر اولین باره...
‫که نمی‌تونم هیچ کاری پیدا کنم.
‫انگار توی این کشور دیگه ‫کسی نمی‌خواد باهام قرارداد ببنده.
‫حتی فینیکس هم نمی‌خواد.
‫نه که نتونم دوباره...
‫تورهای کمدی بذارم.
‫اوضاع مالی‌ام رو به سامان نیست.
‫یعنی مخارجم از پولم بیشتره.
‫- خودم می‌دونم رو به سامان یعنی چی. ‫- آخه ساکت بودی...
‫فکر کردم نمی‌دونی یعنی چی.
‫مدیر مالی‌ام گفت که...
‫باید سبک زندگیم رو عوض کنم.
‫بعدش هم استعفا داد.
‫بفرما، اینم تغییر.
‫سگ‌های من غذای مخصوص نمی‌خورن.
‫حتی با این‌که اونقدر هم بد مزه نیست.
‫چی می‌خوای لوسیل؟
‫واست سوال نشد از کجا می‌دونم...
‫- غذای سگ بدمزه نیست؟ ‫- نوچ.
‫ان.بی.سی یه نمایش جدید داره.
‫دنبال یه میزبان می‌گردن. ‫می‌خوام من میزبان بشم،
‫واسم بهترین فرصت ممکنه. ‫کاملا خوراک خودمه.
‫ولی مدیر شبکه حتی ‫نمی‌خواد باهام جلسه بذاره.
‫آزمون می‌دم، تست می‌دم.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنم. ‫ولی اصلا من رو لحاظ نمی‌کنن.
‫صد بار زنگ زدم به هری.
‫اصلا جوابم هم نمی‌ده.
‫حتی یه بار تا دفترش هم رفتم.
‫گفتن رفته گلف، ‫ولی داشت بارون می‌اومد.
‫تازه از کنار خودم هم رد شد، ‫پس مشخصه دروغ گفتن.
‫چه بد. انگار ممنوع تصویرت کردن.
‫آره.
‫حس خوبی نداره، نه؟
‫نه.
‫اصلا احساس خوبی نداره.
‫خب شرمندتم سوفی، ‫مسیر من و تو از هم جدا شده.
‫یعنی مسیر تو رفته یه سمت، ‫مال من یه سمت دیگه.
‫خودم می‌دونم جدا یعنی چی.
‫خب دیگه، حالا که ‫مسیرهامون جدا شده،
‫به نظرم بهتره که... ‫من و تو...
‫خودمون هم... جدا بمونیم.
‫جمله‌ات رو خیلی بد تموم کردی.
‫کون لقت. ‫می‌رم میزم رو درست کنم.
‫نمی‌گی شاید بخوام عذرخواهی کنم؟
‫همین‌جوریش تمیزکاری زیاد دارم، ‫لازم نیست خودت رو بکشی.
‫تو بودی که من رو تا برادوی بردی.
‫کار خودت بود. ‫هیچ‌کس دیگه اصلا تلاش هم نکرد.
‫ببین سوفی، بابت اون نمایشه که شرمنده‌ام.
‫اصلا نمی‌دونم چه کاری ‫از دستم بر میاد.
‫خب، اگه راهی به ذهنت رسید...
‫...خیلی ممنونت می‌شم بهم بگی.
‫داوز هست که ببرت خونه؟
‫داوز هم گذاشت رفت.
‫پدرسگ.
‫آهای.
‫اگه بخوام... کمکت کنم...
‫قول بده دیگه جلو ‫دفتر من سبز نشی.
‫قول می‌دم.
‫وای، این‌جا رو باش.
‫بزن دیگه...
‫چه قشنگ.
‫چه قشنگ!
‫چرا هیچ‌وقت درس عبرت نمی‌گیرم؟
‫خانم‌ها و آقایون ‫این هم از پایان نمایش ما.
‫امیدوارم این‌جا شب ماندگاری رو ‫سپری کرده باشین.
‫خیلی خوب همکاری کردین، ‫لطفا تو راه خونه مراقب باشین.
‫انعام پیش‌خدمت‌ها هم یادتون نره.
‫اسلحه دارن‌ها. ‫منم خانم میزل هستم.
‫ممنون و خدانگهدار.
‫عالی بود!
‫آخ.
‫عه، میج از روی صحنه افتاد.
‫- عمدا افتاد؟ ‫- تو هلش دادی؟
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: timelordsubs@ و realKiarashNg@
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫@DigiMoviez