‫[مزخرفات وال استریت]
‫[برنامه استاد جی]
‫سلام رفقا. روز «سینکو دی مایو» مبارک.
‫به غرق شدن کشتی باربری‌ای...
‫با بار مایونز ‫تو اقیانوس چی می‌گن؟
‫می‌گن «سینکو دی مایو».
‫وای خدایا. وای خدایا.
‫چه لطیفه بدی بود.
‫بگذریم، موضوع برنامه ‫امروزمون «عاس»...
‫یا عرضه اولیه سهام است.
‫روند سهامی عام شدن ‫شرکت‌های سهامی خاص رو...
‫عرضه اولیه سهام خطاب می‌کنن.
‫موفقیت از نظر مؤسسین شرکت‌ها ‫صدای زنگوله می‌ده،
‫در واقع صدای زنگ بورس نیویورک رو می‌ده.
‫ای وای.
‫سهامی عام شدن شرکت مزایای متعددی داره.
‫ولی از قدیم یه نکته منفی هم داشته.
‫ممکنه عرضه اولیه سهام با شکست مواجه بشه.
‫عرضه اولیه سهام ‫یا به موفقیت ختم می‌شه،
‫یا به شکست سهمگین.
‫برندگان و بازندگان بازار ‫این شکلی مشخص می‌شن.
‫فرق امثال «گوگل» و «گروپون» ‫اینجا معلوم می‌شه.
‫فرق امثال «آمازون» و «پت‌دات‌کام» ‫اینجا معلوم می‌شه.
‫سهامی عام شدن یعنی...
‫همه‌چی جلوی چشم عام قرار می‌گیره.
‫هر فرد نوعی می‌تونه کارهای خصوصی...
‫و اعمال ننگین شرکت‌ها رو ببینه.
‫ملت از طرز اداره شرکتتون خبردار می‌شن.
‫می‌فهمن واقعا چقدر سود یا ضرر داشتین.
‫واسه همین برخی مؤسسین...
‫سعی می‌کنین حتی‌الامکان نذارن...
‫دشمنشون به شرکتشون دسترسی پیدا کنه.
‫حق نداری رد بشی!
‫[سیلیکون ولی، ساختمان مرکزی گوگل]
‫قرار بود دستیارم سرهمش کنه،
‫ولی امروز صبح مچ پاش پیچ خورد یا شکست.
‫چه بدونم. من که دکتر نیستم.
‫پاش به چمدون‌هامون گیر کرد و زمین خورد.
‫اون یکی دستیارم بردش اورژانس.
‫ولی اشکالی نداره، ‫آخه ما خودمون رو با شرایط وقف می‌دیم.
‫وقف پیدا می‌کنیم.
‫بداهه عمل می‌کنیم! مگه نه؟
‫نمی‌دونم کسی بهتون گفته یا نه،
‫ولی قدرت فوق بشری همینه.
‫قدرتم ایجاد تغییره.
‫چرا اومدین سراغ ما؟
‫چون کلی پول دارین، مگه نه؟
‫«وی‌ورک»...
‫کسب و کاری خانوادگیه.
‫وقتی هم بتونیم شرکای مناسبی...
‫پیدا کنیم که عضو ‫خانواده‌مون بشن،
‫قدرتمندتر می‌شیم. متوجهین؟
‫هنوز هم نمی‌فهمم ‫ربط شرکتتون با فناوری چیه.
‫هدفمون از ساخت این ماکت نمایش...
‫بینش فضای کاریمون ‫بر پایه فناوری بود.
‫آره، معلوم می‌شه کدوم ‫اتاق‌های جلسات رو رزرو کردن...
‫و فضامون رو بهینه ‫به کار گرفتیم یا نه.
‫بهینه‌سازی...
‫کار «گوگل»ـه.
‫واسه چی اومدین سراغ ما؟
‫چرا نرفتین سراغ «سافت‌بنک»؟
‫«سافت‌بنک» هنوز هم کلی...
‫رومون سرمایه‌گذاری می‌کنه.
‫آدام، عذر می‌خوام. ‫خب، چرا عرضه اولیه سهام رو عملی نمی‌کنین؟
‫[عشقم: از «گوگل» زدم بیرون. ‫دارم می‌رم پیش ایلان.]
‫[عشقم: باهام تماس بگیر عزیز دلم. ‫خواهش می‌کنم.]
‫خیلی ناز بود، مگه نه؟
‫خب، بچه‌ها حرف ندارن،
‫ولی باقی چیزها خجالت‌آوره.
‫معلم‌ها باید کفش سفید، ‫مشکی یا بژ رنگ بپوشن،
‫اصلا هم نباید کفش بنددار بپوشن.
‫دایره‌زنگی نوازی خانم مایرز ‫به آدم حس اضطراب می‌ده.
‫مگه می‌شه آدم نواختن ‫دایره‌زنگی رو بلد نباشه؟
‫دایره‌زنگیه دیگه.
‫ضمنا، از تن صدای ‫آقای آیوی که هیچی نمی‌گم.
‫هر موقع راحت بودی، ‫حرف‌هام رو یادداشت کن بئا.
‫یادداشت کنم از تن صدای ‫آقای آیوی خوشتون نمیاد؟
‫آره.
‫ای خدا، آدم خیال می‌کنه ‫می‌شه تو نیویورک معلمی پیدا کرد...
‫که هم تدریس بلد باشه، هم آواز.
‫آماده‌ام که فعالیت‌هامون رو بررسی کنیم.
‫- تو هم آماده‌ای؟ ‫- آماده‌ام.
‫امروز مجددا وبگاهمون رو بررسی کردم.
‫به گاوین بگو هنوز هم ‫کلی متن پیش‌فرض داره...
‫و خانواده فونت «هلوتیکا» رو به کار بردن.
‫اصلا قشنگ نیست.
‫یازده و بیست و سه دقیقه ‫با منشیمون تماس گرفتم.
‫جواب نداد. ‫پنج‌بار زنگ خورد و رفت رو پیغام‌گیر.
‫به لیسا بگو اصلا قشنگ نیست.
‫با نیکول جلسه بذار ‫که راجع‌به طرح توسعه...
‫«وی‌گرو» تو سان فرانسیسکو ‫و تل‌آویو، روند پیشرفت...
‫صندوق مالیه بورسیه‌مون ‫که اصلا خیلی...
‫و عرضه شربت آبلیمو صحبت کنیم.
‫که...
‫عرضه شربت آبلیمو دیگه.
‫قراره بچه‌ها رو ببریم مزرعه‌مون،
‫بهشون بگیم سبزیجات رو بچینن...
‫و به کارمندان «وی‌ورک» بفروشنشون.
‫قراره عرضه محصولات کشاورزی رو ‫تو قرن بیست و یکم به روز کنیم.
‫کارآفرینی آگاهانه می‌کنیم.
‫واسه بچه‌های پنج‌ساله ‫کلاس کارآفرینی بذاریم؟
‫خودم هم الان متوجه شدم.
‫درست می‌گی.
‫بچه‌های کم سن و سال‌تر رو هم می‌بریم.
‫ولی باید براشون ماشین تهیه کنی.
‫جواز تصدیق کلاس سال آینده‌مون کجاست؟
‫دست خودمه، ‫ولی یه اشتباه تایپی داره.
‫نوشته «فارغ‌التحصیلان 2031».
‫نه، درسته.
‫همون سال از دبیرستان «وی‌گرو» ‫فارغ‌التحصیل می‌شن دیگه.
‫کاملا درسته.
‫امضاشون می‌کنم.
‫من که بچه‌ها رو ول نمی‌کنم...
‫تا هنجارگذارانه ‫بهشون تدریس کنن بئا.
‫می‌خوام از گهواره تا گور ‫پرورششون بدم.
‫شعار خوبیه، مگه نه؟
‫«از گهواره تا گور.»
‫- آره. ‫- می‌شه یه بنر با این شعار بزنی...
‫که بتونم ببینمش؟
‫چه عالی. تموم شد.
‫خیلی‌خب.
‫[عشقم: باهام تماس بگیر.]
‫[«وی‌ورک»: ظاهرا خیلی ‫از مدرسه واقعی باحال‌تره!]
‫[«وی‌گرو»: 591 فالوئر.]
‫[«وی‌ورک»: 622 فالوئر.]
‫سلام آدام.
‫یه هفته است که رفتی ولی.
‫کسی سرمایه‌گذاری نمی‌کنه دیگه.
‫دیگه وقتشه. ‫باید عرضه اولیه سهام رو عملی کنی.
‫سلام عزیز دلم. ‫سعی کردم به موقع برگردم...
‫که با همدیگه صبحانه بخوریم،
‫ولی تو خیلی سحرخیزی.
‫نظرت چیه که املت توفو درست کنم...
‫که سر صبح با آب سبزیجات بخوری؟
‫اگه اجازه بدی، ‫باید برم مدرسه‌ای رو...
‫که بهم دادی اداره کنم.
‫نمی‌خواستم اون شکلی بیان کنم...
‫خودم می‌دونم ‫از نظر تو کاری نمی‌کنم.
‫ولی واقعا می‌کنم.
‫- عزیز دلم. خواهش می‌کنم. ‫- نه، نه. خودت واضح و شفاف گفتی دیگه.
‫- عزیز دلم... ‫- تراپیستم گفته بود:
‫«آدم باید واقعا عاشق کسی باشه ‫که بتونه ازش متنفر بشه.»
‫لابد واقعا عاشقتم دیگه.
‫خب، چطوری می‌خوای ‫روند کارمون رو اصلاح کنی؟
‫آدام؟
‫کی گفته روند کاریمون مشکلی داره؟
‫روند کاریمون خیلی هم صحیحه جیمی.
‫کیهان می‌خواد چنین روندی در پیش بگیریم.
‫- یعنی تو ولی موفق نشدی؟ ‫- دیدگاهشون محدوده.
‫ضمنا، باید میزان اعتبار ‫شخصیمون رو افزایش بدیم.
‫زیاد افزایش ندیم. صرفا کمی افزایش بدیم ‫که بتونیم نفس راحتی بکشیم.
‫کل خرجتون چقدر شده؟
‫سیصد و هشتاد میلیون شده.
‫نمی‌خواد خودت زحمتی بکشی.
‫خودم با گروه وام‌دهیمون ‫صحبت می‌کنم.
‫اون‌وقت میزان مخارج «وی‌ورک» چقدر شده؟
‫هفته‌ای پنجاه و هشت میلیونه.
‫خیلی پوله‌ها.
‫از درآمد پیش‌رومون خیلی کمتره.
‫خب...
‫واسه خرج شخص خودت...
‫رو املاک با سود پایین چقدر هزینه کردیم؟ ‫نود و هفت میلیون؟
‫سهام شرکتی رو خریدی.
‫ارزش همون سهام الان بیش از ششصد میلیونه.
‫چرا شرکت رو سهامی عام نمی‌کنی؟
‫چرا عرضه اولیه سهام رو عملی نمی‌کنی؟
‫نمی‌خوام به کسی جواب پس بدم.
‫خب، معمولا آدم ‫با ثروت چند میلیارد دلاری...
‫راحت‌تر به ملت جواب پس می‌ده.
‫چه اشکال متنوعی اینجا دارین.
‫این برگه بابت چی بوده؟
‫مال «بلوم انرژی»ـه. ‫ارزش سهامش...
‫اولین صبح ورود به بورس، ‫شصت و شش درصد افزایش داشت.
‫عجب، اولین روز شصت و شش درصد افزایش داشت؟
‫این یکی بابت چیه؟
‫مال «دراپ‌باکس»ـه. ‫ارزش سهامش...
‫اولین روز بیش از سی و پنج درصد افزایش داشت.
‫خارق‌العاده است.
‫خب، مال من چه شکلی می‌شه؟
‫شکل تک‌شاخ می‌شه.
‫[از طرف جیمی دیمون و دوستانتان ‫در «جی‌پی مورگان چیس»]
‫خیلی‌خب. مسئله بعدی...
‫ثبت‌نامه.
‫تعداد ثبت‌نامی‌هامون دلگیرکننده است.
‫اصلا نباید در این حد باشه.
‫خب، چطوری تعداد ‫ثبت‌نامی‌هامون رو افزایش بدیم؟
‫می‌تونیم راهبرد اجتماعیمون رو بهبود ببخشیم.
‫راهبرد اجتماعی کجا بود؟
‫بهبود بخشیدن نداره که دیمین.
‫ششصد فالوئر بیشتر نداریم، خب؟ نه‌خیر.
‫باید به فکر کارهای ‫بزرگ‌تری باشیم.
‫باید مخاطبین بیشتری جذب کنیم.
‫دعوتتون کرده بودن تو پادکسته شرکت کنین.
‫جالبه.
‫آره، اگه به نظرت کار خوبیه ‫که مدیر ارشد برند...
‫شرکتی چندین میلیارد دلاری...
‫بعد از مصاحبه با «ونتی فر»،
‫تو یه پادکست شرکت کنه، حرف نداره.
‫راستش خودم تو فکر «سی‌ان‌بی‌سی» بودم.
‫مگه نه؟ ‫آدام که هر هفته...
‫تو برنامه‌هاشون شرکت می‌کنه.
‫خیلی با «وی‌ورک» حال می‌کنن.
‫ما هم جدیدترین و شجاعانه‌ترین ‫کار «وی‌ورک» رو عملی کردیم...
‫و می‌خوایم از نو به سیستم ‫آموزش و پرورش شکل بدیم.
‫اون‌ها هم می‌تونن با مدیر عامل اجراییش ‫مصاحبه اختصاصی داشته باشن.
‫می‌شه گفت آدام وقت آزاد نداره.
‫نه. نه دیمین. نه. خودم رو می‌گم.
‫مدیر عامل اجرایی «وی‌گرو» منم.
‫خیلی‌خب. بهشون بگین ‫می‌خوام کمی از طرح توسعه‌مون بگم،
‫می‌خوام از شبکه جهانی مدارسمون بگم، ‫از نوآوری...
‫به پادکست «مدرسه سرافرازی» خوش اومدین.
‫ربکا نیومان، همسر آدام نیومان...
‫که مؤسس «وی‌ورک»ـه، مهمونمونه.
‫راستش من...
‫خیلی خوشحالم که اینجا حضور دارم. ممنون.
‫هدف «وی‌گرو»...
‫و در واقع هدف کل مجموعه شرکت‌های «وی»...
‫افزایش آگاهی مردم جهانه.
‫خب، مدرسه است دیگه، مگه نه؟
‫در واقع می‌شه گفت تمرین...
‫و راهبردی جدید دز زندگیه.
‫منبع الهام این کارتون چی بوده؟
‫خدا جون.
‫واقعا اتفاقات متعددی رخ داد.
‫بعدش با بهترین دوستم فرار کرد.
‫نه بابا.
‫موضوعی که دلم می‌خواد ‫مردم ازم بدونن؟
‫خیلی...
‫انعطاف‌پذیرم.
‫- از نظر احساسی؟ ‫- بدنم رو می‌گم.
‫یه بار یوگی‌ای تو هند بهم گفته بود...
‫اگه آدم نذاره ستون فقراتش ‫از فرزی بیفته، پیر نمی‌شه.
‫واسه همین بیست و یک ساله جلوه می‌کنین؟
‫تنفر می‌ورزم؟
‫نه بابا.
‫نه، بابت اتفاقاتی ناراحت می‌شم که...
‫مثلا بابت چی ناراحت می‌شین؟
‫بابت هر نوع ظلمی.
‫بابت ظلم در حق حیوانات.
‫بابت زجر کشیدن کودکان.
‫بابت بلایی که داریم ‫سر سیاره‌مون میاریم.
‫ولی تنفر نمی‌ورزم.
‫اگه بتونیم به ملت، که خودم هم ‫مشمولش می‌شم، یاد بدیم...
‫هر روز به خودم یادآوری می‌کنم...
‫که اگه آدم آگاه‌تر باشه ‫و با دیگران سهیم بشه،
‫احساس رضایت بیشتری بهش دست می‌ده.
‫علاقه اصلیتون رو پیدا کنین...
‫و با دیگران سهیم بشین.
‫در اون صورت به کل خواسته‌هاشون می‌رسن،
‫ولی باید همون‌طور که انتظار دارن...
‫باهاشون رفتار بشه، ‫با دیگران رفتار کنن.
‫باید درک کنن کل انسان‌ها در یک سطح هستن.
‫[کل اتاق معلومه! ولی کسی توش نیست!]
‫سلام میگی میگز.
‫سلام داداش عزیزم.
‫می‌شه بیام تو؟
‫آره.
‫یکی از آثار لیکنستاین رو خریدی.
‫وای، فکر نمی‌کردم این‌قدر کوچک باشه.
‫چقدر بابت دادش؟
‫بیست دلار از سایت «پوسترز» خریدمش.
‫باید آثار هنری اصل برات جور کنیم رفیق.
‫آثار هنری اصل جور کنیم.
‫میگل.
‫یه نگاهی بنداز.
‫داشته باش.
‫ما اینجا رو ساختیم.
‫ما این شرکت بزرگ و زیبا رو ساختیم.
‫ما ساختیمش و بقیه اومدن ‫بهمون ملحق شدن.
‫خودم می‌دونم که به نظرت ‫به حرفت گوش نمی‌دم، ولی می‌دم.
‫درکت می‌کنم.
‫منظورت چیه؟
‫خودت می‌فهمی.
‫- خب، رسما اعلام شد. ‫- رسما اعلام شد.
‫- درخواست دادین! ‫- آره، درخواست دادیم. سهامی عام می‌شیم.
‫«وی‌ورک» سهامی عام می‌شه.
‫شرکت «وی» سهامی عام می‌شه.
‫[آدام: یادت باشه همیشه داداشمی. ‫جواب ندادی. جواب بده دیگه.]
‫وقتشه بری واسه خودت ‫آثار هنری اصل بخری میگل.
‫چی شد که تصمیم گرفتین آمادگیش رو دارین؟
‫از اولش هم آمادگیش رو داشتیم.
‫صرفا می‌خواستیم به موقع عملیش کنیم.
‫[جی‌پی مورگان چیس]
‫خیلی‌خب، هفتاد و دو ساعت فرصت داریم ‫ارزش واقعیشون رو برآورد کنیم.
‫صد میلیون برامون هزینه داره. ‫برین تو کارش.
‫کمی از مسائل مالی بگیم.
‫آخه تو درخواست محرمانه‌تون...
‫اطلاعات مالی دخیلی نکرده بودین.
‫تو ارائه‌ای که برامون فرستاده بودین،
‫مشخصه درآمد شرکتتون سال 2017...
‫به یک میلیارد و هشتصد ‫میلیون دلار رسیده بود.
‫ولی اون سال یک میلیارد و نهصد ‫میلیون دلار خرج کرده بودین.
‫ولی درآمد سالانه‌مون ‫فصل چهارم همون سال...
‫به دو میلیارد و چهارصد و سی ‫میلیون دلار رسید.
‫بریم تو کارش.
‫[گلدمن ساکس]
‫تعداد اعضامون هم افزایش هنگفتی داشت...
‫از صد و هشتاد و شش هزار ‫به چهارصد و یک هزار نفر رسید.
‫«اوبر»، «لیفت»، «پینترست»، «اسلک»، ‫الان هم نوبت «وی‌ورک»ـه.
‫نوبت شرکت «وی»ـه. درسته.
‫- شرکت «وی». ‫- خیلی ممنون.
‫عذر می‌خوام. ‫کل این شرکت‌ها امسال سهامی عام شدن.
‫چنین اتفاقی رو «ازدحام تک‌شاخان» خطاب کردن.
‫ما می‌خوایم همه موفق بشن.
‫دلیلی نداریم که نخوایم.
‫خیالمون کاملا بابت اشتیاق...
‫سرمایه‌گذاران به عرضه ‫اولیه سهاممون راحته.
‫خیلی‌خب.
‫بریم تو کارش.
‫[مورگان استنلی]
‫الان به نفع تحقق هدف شرکتمونه.
‫- هدف شرکتتون چیه؟ ‫- افزایش سطح آگاهی مردم جهانه.
‫سهامی عام شدن هم ‫تحقق هدفمون رو تسریع می‌کنه.
‫وای خدایا. خیلی هیجان‌انگیزه.
‫می‌شه برام چای بیاری؟
‫- آره. ‫- مرسی.
‫مادر ترزا.
‫باب مارلی.
‫آدام نیومان.
‫هدفتون در راستای افزایش ‫سطح آگاهی مردم جهان...
‫ما رو یاد این افراد بزرگ می‌اندازه.
‫«عاشق زندگیتون باشین. ‫زندگیتون رو بر پایه عشقتون بنا کنین.»
‫نقل‌قول از باب مارلی بود. ‫روحش شاد باشه.
‫تنها فرق شما با «آمازون»، ‫«گوگل» و «علی‌بابا»...
‫سرعت توسعه بیشترتونه.
‫ما در این عرصه رقیب نداریم، ‫افراد بی‌رقیب هم باید همکاری کنن.
‫حس می‌کنم بدونم ارزشت در چه حده آدام.
‫از طریق آشناهام فهمیدم.
‫به نظرم خودت می‌دونی که بانک ما...
‫باید تعهد خرید اوراق بهادار رو ‫به عهده بگیره.
‫جیمی، بیش از چیزی که بدونی برام ارزشمندی.
‫ولی سوالم از این قراره ‫که ارزش خودم از نظرت چقدره؟
‫چهل و شش میلیارده.
‫آخرین بار که بررسی مالی کردیم، ‫ارزشمون چهل و هفت میلیارد بود.
‫خیلی کم گفتی دوست عزیزم.
‫خیلی کم گفتی. چه حیف.
‫بین هجده تا پنجاه و دو میلیارد.
‫«بین هجده تا پنجاه و دو میلیارد»؟
‫خب، بستگی داره ‫تا چه حد بتونیم...
‫شصت میلیارد؟
‫سوالم از این قراره ‫که چرا این‌قدر کم می‌گین؟
‫راستش، به نظرمون دست‌بالا گرفتیم.
‫شصت و سه میلیارد.
‫هجده سنت بذار روش...
‫تا قرارداد رو ببندیم.
‫به نظرم چنین رقمی ‫واسه سرمایه‌گذارانمون،
‫سرمایه‌گذاران بعدیمون...
‫و مهم‌تر از همه، واسه کارمندانمون...
‫رقم منصفانه‌ای باشه.
‫حالا بیاین کلی پول دربیاریم.
‫خب؟ کلی پول درمیاریم.
‫خیلی‌خب.
‫پس واسه آماده‌سازی فرم «اس1» ‫با گروهتون همکاری می‌کنیم.
‫این فرم معرفی‌نامه رسمی «وی‌ورک» ‫به عام محسوب می‌شه،
‫اینه که یکی از مهم‌ترین کارهامونه.
‫- زودتر ردیفش می‌کنیم. ‫- باشه، راحت باشین.
‫بنویسینش، من هم بهش ‫انرژی و قدرت می‌بخشم.
‫آدام، سند مالی و حقوقی مهمیه.
‫- می‌ذاریم متخصصینمون ردیفش کنن. ‫- متوجهم.
‫میگل درست می‌گه آدام.
‫سندش به شدت فنیه. ‫باید مقررات و نقاط ضعف حقوقی رو حساب کنیم.
‫- چنین کاری به مذاقت خوش نمیاد. ‫- ببینین چی می‌گم.
‫راه روش شما قدیمیه. ‫من از راه و روش قدیمی خوشم نمیاد.
‫من از دنیای پیش‌رو خوشم میاد.
‫متوجهین؟ ما داریم دنیای جدیدی می‌سازیم.
‫دنیای جدیدی می‌سازیم میگل.
‫به کارمندانتون بگین ‫سندی تنظیم کنن،
‫ما هم بقیه‌اش رو ردیف می‌کنیم.
‫خب؟
‫ممنون.
‫خاک بر سرم.
‫چی شده؟
‫گمون کنم می‌تونستیم ‫شصت و چهار میلیارد هم بگیریم.
‫اذیتم نکن دیگه.
‫- ایول! قرارداد خوبی بود. ‫- ایول! ایول!
‫- ایول! ‫- ایول!
‫ایول!
‫ایول! ایول!
‫سلام ریوکا.
‫ریوکا، خواهش می‌کنم بیا پیشم بشین.
‫الان شوهرت محسوب نمی‌شم، ‫مدیر عاملت محسوب می‌شم.
‫بحث کاریه. خواهشا بیا بشین.
‫خواهش می‌کنم.
‫چند لحظه بشین.
‫ممنونم.
‫آب‌هویج می‌خوری؟
‫با فرم «اس1» آشنایی داری؟
‫من کارمند وال استریت بودم آدام. ‫با فرم «اس1» آشنایی دارم.
‫معرفی‌نامه شرکت به دنیا محسوب می‌شه.
‫بیانیه مأموریت و دلیل اصلی ‫تشکیل شرکت محسوب می‌شه.
‫کاملا درسته.
‫وکلا و کارمندان بانکمون ‫نسخه اولیه‌اش رو تنظیم می‌کنن،
‫ولی باید کاری کنیم ‫از زبون خودمون باشه.
‫باید سندی زنده و شاداب باشه...
‫و داستان «وی» رو روایت کنه.
‫«وی» هم که از اولش...
‫خودم و خودت بودیم.
‫باهام بنویسش.
‫نه‌خیر.
‫خودت این شرکت رو ساختی.
‫خودت هم از پس نوشتنش برمیای.
‫پادکستی که مهمونش بودی رو دیدم.
‫به نظرم شگفت‌انگیز بودی.
‫پادکست بود دیگه. کار خاصی نبود.
‫معلومه که بود. ‫کار مهمی بود.
‫دیمین بهم گفته...
‫به نظرت حرف‌هات به گوش ‫مخاطبین وسیعی نمی‌رسه.
‫موافقم.
‫می‌خوای حرف‌هات رو به گوش ملت برسونی؟
‫می‌خوای مدرسه‌ات رو گسترش بدی؟
‫می‌خوای حرف‌هات رو بشنون؟
‫پس بیا فرم «اس1»ـمون رو باهام بنویسیم.
‫تو فرم که همسرم محسوب نمی‌شی،
‫یکی از مؤسسی شرکت محسوب می‌شی.
‫احتمالش خیلی کمه که بتونن.
‫حرف یکی از مؤسسین شرکتی...
‫چندین میلیارد دلاری رو ‫نادیده بگیرن.
‫شنیدم صدتا می‌شه.
‫«گلدمن» که یه تریلیون پیشنهاد داده.
‫ببینین چی می‌گم.
‫از همین الان ‫اختیار معامله‌تون رو تعیین کنین.
‫اختیار معامله رو ول کن. ‫من یه واحد می‌خرم.
‫من وام دانشجوییم رو ‫صاف می‌کنم.
‫من که پولم رو می‌گیرم ‫و می‌زنم به چاک.
‫نه، جدی می‌گم.
‫ببینین، در اون صورت ‫مالیات بر عواید سرمایه‌ایتون...
‫موقع فروش سهامتون ‫کاهش پیدا می‌کنه.
‫ولی من که پول ندارم. ‫اختیار معامله‌ام رو از کجا بخرم؟
‫من از پدربزرگ و مادربزرگم پول قرض کردم.
‫- معلومه که کردی. ‫- آره.
‫توجه کنین! ‫کارمندان عزیز «وی‌ورک»ـم، توجه کنین.
‫قبیله عزیزم. خانواده عزیزم.
‫باقی امروز و فردا رو بهتون مرخصی می‌دم.
‫پس برین به گیاهانتون آب بدین.
‫با مادرتون تماس بگیرین. ‫قدمی بزنین.
‫عاشق بشین.
‫هر کاری می‌خواین بکنین، ‫فقط از اینجا برین.
‫برین، برین، برین. خب؟
‫- ممنون. برین. ‫- جدی می‌گه؟
‫شوخی نداره.
‫حس می‌کنم می‌خواد امتحانمون کنه.
‫خیلی‌خب.
‫بقیه کجان؟
‫امروز بهشون مرخصی دادیم. ‫در واقع، فردا رو هم دادیم.
‫به علاوه، ما که به کس دیگه‌ای نیاز نداریم.
‫نه سر و صدا می‌کنن، ‫نه حواسمون پرت می‌شه.
‫خودمونیم و خودمون.
‫به بئا گفتم فرم‌های «اس1»...
‫برترین عرضه‌های اولیه سهام ‫ده سال اخیر رو چاپ کنه.
‫می‌رم مطالعه‌شون کنم.
‫به نظرم خودمون همه‌چی رو از بر باشیم.
‫می‌رم تو دفترم.
‫نظرت چیه قبلش یه کم یوگا کار کنیم؟
‫یه کم بدنمون رو نرم کنیم؟
‫کافه لاته می‌خوری؟
‫اون که کاپوچینوئه.
‫تقریبا مطمئنم لاته است.
‫کاپوچینوئه.
‫دستیارهام که می‌گن لاته است.
‫چون خودت می‌گی لاته است...
‫و کسی نمی‌خواد ‫بهت بگه اشتباه می‌کنی.
‫خودت بگو چیکار کنم،
‫آخه هزار بار عذرخواهی کردم و ثمر نداشت.
‫چطوری حرفم رو فراموش کنیم؟
‫نمی‌کنیم. ‫تا ابد یادمون می‌مونه.
‫یعنی همین و بس؟
‫- همین‌طوری می‌مونیم؟ ‫- واقعا خیال کردی اینجا رو تنها ساختی؟
‫واقعا؟
‫خیال می‌کنی بهم سالن تئاتر دادی، ‫بهم کار دادی،
‫بهم مدرسه دادی...
‫چیزهایی که ازم گرفتی چی؟
‫پول پدرم رو گرفتی.
‫کل اعتقاداتم رو ازم گرفتی...
‫و مزخرفات خودت رو پشتشون پنهان کردی.
‫حتی حرف خودم رو ازم دزدیدی.
‫«افزایش سطح آگاهی مردم جهان.»
‫حرف کی بود؟ حرف خودت بود؟
‫اگه من نبودم، ‫از پس ساختن هیچی برنمی‌اومدی.
‫درست می‌گی.
‫حرف خودت بود.
‫ولی واقعا چنین هدفی داری؟
‫اگه حاضر نیستی کسی رو ببخشی، ‫چطوری می‌خوای...
‫سطح آگاهی مردم جهان رو ‫افزایش بدی؟
‫کاپوچینوت رو گذاشتم اینجا.
‫- سلام. ‫- سلام. خوش اومدین.
‫ممنون.
‫- خیلی خوش اومدین. ‫- مرسی.
‫مرسی.
‫خب، اثر مد نظرتون اینجاست.
‫مخاطب رو به چالش می‌کشه ‫تا از خودمون بپرسیم:
‫«چه کاری ارزش صرف کردن ‫وقت و توجهمون رو داره؟»
‫آره، باحاله.
‫حس می‌کنم به خودم زل زده.
‫خب، قیمتش چقدره؟
‫چندین ساله که آدام و ربکا مشتریمون هستن،
‫از همین روی می‌خوایم ‫تخفیفشون رو شامل حال شما هم بکنیم.
‫ایول، ممنون.
‫آره دیگه، می‌شه چهل و هشت میلیون.
‫با تخفیف این‌قدر می‌شه؟
‫شنیدم به زودی می‌تونین ‫چنین مبلغی پرداخت کنین.
‫آدام از عرضه اولیه سهامتون گفته بود. ‫تبریک می‌گم.
‫اون یکی چقدره؟
‫از اون یکی خوشتون اومده؟
‫درست می‌گفتی.
‫اسنادشون به درد نمی‌خوره.
‫بی‌روحه.
‫خشکه.
‫با خوندنشون یادم افتاد واسه چی ‫از کار تو وال استریت متنفر بودم.
‫اون چیه؟
‫این‌ها رو می‌گی؟ ‫این‌ها هم اسناد بی‌روح وکلان.
‫یه نگاهی بنداز.
‫عوامل خطر؟
‫«شماره یک، احتمال عدم پایایی ‫توسعه سریعمون وجود داره.»
‫«شماره دو، قبلا هم ضرر کردیم...»
‫«و اگه باز هم این‌قدر سریع توسعه بدیم،»
‫«احتمالش هست که نتونیم ‫تا اطلاع ثانوی به سوددهی برسیم.»
‫شماره سه رو هم من بگم:
‫افراد حقیر بر پایه ترسشون عمل می‌کنن!
‫ولی ما حقیر نیستیم!
‫نه، ما بر پایه امید، خلاقیت،
‫قهوه تخیل و عشق...
‫عمل می‌کنیم.
‫خیلی‌خب. چطوری این مطالب رو بنویسیم؟
‫خلقت با ادای کلمه‌ای آغاز شد، مگه نه؟
‫خب، ما چه کلمه‌ای رو بنویسیم؟
‫بیا.
‫بیا، بیا، بیا.
‫با کلمه...
‫اجتماع.
‫آگاهی.
‫رشد.
‫رشد معنوی!
‫نیت!
‫- مثبت‌اندیشی. ‫- معنا.
‫امید!
‫- «وی». ‫- «وی»!
‫من بی تو هیچم.
‫سلام آدام، منم، بروس.
‫چرا خبر مسخره‌ای ‫به گوشم رسیده...
‫که خودت و ربکا دارین فرم «اس1» رو ‫بازنویسی می‌کنین؟
‫چنین سندی به شدت فنیه و...
‫می‌دونی چیه؟ خودم میام اونجا.
‫آهای!
‫چند صفحه نوشتیم.
‫نه...
‫- کلمه نوشتیم. ‫- نه کلمه نوشتیم؟
‫نه کلمه نوشتیم!
‫امکان نداره.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫کلماتمون رو نوشتیم.
‫حالا باید آمار و ارقاممون رو بنویسیم.
‫خوش‌بختانه ارقام مد نظر وال استریت...
‫هم در واقع حروف محسوب می‌شن.
‫دال، قاف، الف، ب، میم، واو، الف. ‫«دقاب‌موا».
‫یعنی درآمد قبل از بهره، مالیات و استهلاک.
‫«دقاب‌موا» روشی استاندارد ‫جهت بررسی کارایی شرکت‌ها...
‫ مقایسه کردنش با باقی شرکت‌هاست.
‫چون همه همین روش رو ‫به کار می‌گیرن، خیلی قدرتمنده.
‫[تأیید شد]
‫ضمنا، چون همه همین روش رو ‫به کار می‌گیرن،
‫می‌شه این شکلی شرکت‌ها رو ‫با هم مقایسه کرد.
‫- گور بابای «دقاب‌موا»! ‫- واسه چی؟
‫ضرر مالیمون خیلی زیاده.
‫اگه می‌خواستیم، ‫می‌تونستیم همین فردا به سوددهی برسیم،
‫ولی خرج می‌کنیم ‫که توسعه پیدا کنیم.
‫خب که چی؟
‫یه مشت حرفه دیگه. ‫بیا یه سری حرف دیگه به کار بگیریم.
‫بیا از نو چارچوب ببندیم.
‫ما که نباید بذاریم ‫با راه و روش سنتی تعریفمون کنن.
‫اگه حروفشون باهامون سازگار نیست، ‫حروف جدیدی می‌چینیم.
‫الان چی گفتی؟
‫حروف جدیدی می‌چینیم.
‫- فرم «اس1»ـمون کجاست؟ ‫- اینجاست.
‫با «اس1»ـی که وکلامون ‫بهمون دادن شروع می‌کنیم،
‫بعدش صرفا کافیه خرج‌های ‫اجاره کردن و اجاره دادن،
‫خرج‌های کارمندانمون و طراحی‌هامون...
‫و خرج‌های بازاریابی و امور اجرایی رو ‫ازش کم کنیم.
‫بعدش سود می‌کنیم.
‫«دقاب‌موا»ی مطابق ‫با جامعه خطابش می‌کنیم....
‫و ارزش حقیقی شرکتمون رو نشونشون می‌دیم!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، می‌شه از اول بگی؟
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫یه کمی بدینش سمت راست.
‫بدین سمت راست. ایول. حرف نداره بچه‌ها.
‫ایول. خیلی‌خب، بیاین عکس بگیریم.
‫شما هم می‌تونین وایستین. آره بابا.
‫[آبت رو بیار و بگیرش]
‫سلام داداش عزیزم.
‫اثر لیکتنستاین رو نخریدم،
‫ولی اثر بهترین خریدم.
‫ضمنا...
‫اگه واسه نوشتن فرم «اس1» کمک خواستی،
‫من در خدمتم.
‫وای! خودشه.
‫اینجا امشب خونه ماست.
‫- داشته باشن. بیاین. ‫- کفشم رو دربیارم؟
‫نه، کفشت رو درنیار بابا.
‫مگه قرار نبود نامه‌های آدام رو برداریم؟
‫بیا اینجا. ‫می‌خوام این رو لمس کنی.
‫اصلا می‌خوام بگیریش دستت.
‫- بذارش سر جاش. ‫- بگیرش دستت.
‫- بذارش سر جاش. ‫- وگرنه ولش می‌کنم.
‫چه حسی داری؟
‫- حس خوبی دارم. ‫- حس خیلی خوبی می‌ده.
‫بیاین بخوریمش.
‫مطمئن نیستم. نگرانم. ‫اگه برگردن چی؟
‫- آره، مطمئن نیستم کار خوبی باشه. ‫- این‌قدر نگران نباشین.
‫واسه آدام مهم نیست بابا.
‫ضمنا، بچه‌هاشون و پرستارهاشون رو ‫فرستادیم برن همپتنز.
‫اینه که مشکلی پیش نمیاد.
‫یعنی با هلیکوپتر فرستادیمشون؟
‫- آره دیگه، با چی می‌خوایم بفرستیم؟ ‫- وای.
‫ببینیم چی داریم.
‫تنقلات وگان داریم.
‫بابام قبلا رو بطری‌هاش ‫علامت می‌زد...
‫که اگه خودم یا خواهرم ‫ازشون خوردیم، بفهمه.
‫ما که دیگه نوجوان نیستیم.
‫جناب‌عالی آدم بزرگی هستی ‫که به زودی میلیونر می‌شی.
‫- عین میلیونر جماعت رفتار کن. ‫- آره مایکی.
‫ضمنا، یه بار دیده بودم ‫آدام واسه خشک‌شویی...
‫هشتاد و چهار هزار دلار چک کشیده.
‫در نتیجه، حسی بهم می‌گه ‫که اندازه الکلش دستش نیست.
‫خیلی‌خب، یکی بردارین.
‫به سلامتی چی می‌خوریم؟
‫به افتخار عرضه اولیه سهاممون می‌خوریم.
‫- به افتخار عرضه اولیه سهاممون. ‫- ایول.
‫- سلامتی. ‫- سلامتی.
‫- سلامتی. ایول.
‫- وای. ‫- وای.
‫خیلی‌خب.
‫کلویی، اولین خرج میلیون دلاریت چیه؟
‫ضمنا، اصلا حرف صاف کردن...
‫وام دانشجویی و این مزخرفات رو پیش نکش.
‫خودت که می‌دونی چیزی لازم ندارم.
‫باشه، ولی هیچ‌کس چیزی لازم نداره.
‫ولی کلویی...
‫کلویی...
‫- خواهش می‌کنم بس کن. ‫- دلت چی می‌خواد کلویی؟
‫دلت چی می‌خواد؟
‫- داری می‌ترسونیم‌ها... ‫- در روحم بنگر.
‫اگه چیزهای خوب بخوای، ‫باید قصد رسیدن بهشون رو داشته باشی.
‫باید قصدش رو داشته باشی.
‫بعدش هم به موفقیت و شادی می‌رسی.
‫کلویی، مگه نمی‌خوای سطح آگاهی...
‫مردم جهان رو افزایش بدی کلویی؟
‫- پیشرفت کن کلویی! به فکر «وی» باش. ‫- نه‌خیر!
‫- کلو«وی». ‫- کلو«وی»!
‫کلو«وی» شده.
‫وای.
‫ببین. حق نداری جواب سوالم رو ندی.
‫می‌خوای چی بخری؟ ‫می‌خوام بدونم.
‫اصلا به ذهنت خطور نمی‌کنه ‫که داری عین آدام می‌شی.
‫- چنین حرفی نزن. ‫- واقعا داری می‌شی.
‫واقعا منظورت اینه که دارم عین آدام می‌شم؟
‫گمون نکنم بشم.
‫- نمک می‌ریزی؟ ‫- آره.
‫بخور.
‫- باشه. ‫- وایستین. یک، دو، سه، بریم بالا.
‫- می‌خوای لب بگیریم؟ ‫- نه.
‫- یه کوچولو هم نگیریم؟ ‫- نه.
‫گنج پیدا کردیم.
‫[کیف بیرکین «ارمس»، بیست و سه هزار دلار]
‫بخر! بخر! بخر!
‫بخر دیگه، می‌تونی قسطی بدی.
‫درآمد پارسالم با احتساب مالیات ‫از این کمتر بوده.
‫آره، ولی پارسال که عرضه اولیه سهام نداشتیم.
‫پسر، اینجا رو باش. ‫اینجا خیلی بزرگه.
‫از دفعه قبل که اومده بودم اینجا، ‫یه طبقه دیگه هم ساختن.
‫آره. تو خونه سان فرانسیسکوشون ‫هم اتاقی گیتارشکل دارن.
‫شرط می‌بندم اونجا اُرجی می‌گیرن.
‫نه. با هم سکس ندارن.
‫صرفا تو هوا شناور می‌شن ‫و روحشون ادغام می‌شه.
‫خریدیش؟
‫نه، همین‌جوری بهش خیره شدم.
‫آدامه.
‫- چرا با «فیس تایم» تماس تصویری گرفته؟ ‫- چی؟
‫- چرا با «فیس تایم» تماس تصویری گرفته؟ ‫- نه مایکی.
‫جواب نده.
‫- خبر نداره ما اینجاییم. ‫- ای بی‌شعور.
‫مجبورم جواب بدم.
‫- گوشیت رو خرد کن! ‫- مجبور نیستی جواب بدی.
‫- مجبورم جواب بدم. ‫- به هیچ وجه جواب نده.
‫پشم‌هام، آهنگ رو قطع کنین.
‫سلام آدام. چه خبر؟
‫چاپگرمون کار نمی‌کنه.
‫خیلی‌خب. می‌تونی ‫روشن و خاموشش کنی.
‫آخرین باری رو که ‫یادت داده بودم یادته؟
‫زود می‌بینمت.
‫آخه یعنی چی که «زود می‌بینمت»؟
‫- تمیزکاری کنین و برین بیرون! ‫- ای بابا، شوخیت گرفته؟
‫کیفه رو بخر.
‫- باشه، باشه. ‫- تا بعد!
‫- دوستتون دارم. تا فردا. ‫- نه! این دیگه چه...
‫- نه. اذیت نکنین دیگه. ای بابا. ‫- دوستت دارم داداش.
‫عه!
‫احتمالا یکی محافظ برق رو لگد کرده بوده.
‫مایکی، یه پا نابغه‌ای.
‫پسر خوبی هستی.
‫تو از اولش همراهمون بودی، مگه نه؟
‫- آره. ‫- از اولی اولش همراهمون بودی.
‫الان ده ساله که همراهمونی؟
‫- آره. ‫- آره، آره.
‫مایکی.
‫مایکی، مایکی، مایکی.
‫الکل خوردی؟
‫با چندتا از دوست‌هام مشروبی خورده بودم.
‫با دوست‌هات مشروب خوردی؟
‫بوی دهنت آشناست.
‫بوی تکیلاست.
‫- درست می‌گم یا درست می‌گم؟ ‫- آره، درست می‌گی.
‫تکیلا دوست داری؟
‫- دوست داری؟ ‫- آره.
‫آره دیگه. خب، تقصیری نداری.
‫باید مشروب درست و حسابی بخوری.
‫باهام بیا. بیا، بیا.
‫باهام بیا مایکی.
‫خودم هم دوست داشتم باهات بخورم، ولی...
‫دارم بدنم رو پاک‌سازی می‌کنم.
‫پاک‌سازی می‌کنی. ایول.
‫خب...
‫بیست و یک سال رو رد کردی دیگه، نه؟
‫- دارم بیست و شش ساله می‌شم. ‫- خیلی‌خب، آخه خیلی بچه می‌زنی.
‫آروم بخور. آروم بخور.
‫- بیا. ‫- ببخشید.
‫- یکی دیگه بخور. ‫- عادته دیگه.
‫خب...
‫آروم بخور.
‫بگو چه طعمی داره.
‫یه مقدار طعم...
‫زغالی داره؟
‫مایکی.
‫طعم پول می‌ده.
‫چقدر سهم داری؟
‫تقریبا هشتاد هزار سهم دارم.
‫هشتاد هزار سهم داری؟
‫خب، مایکی، ثروتت بعد از ‫عرضه سهام اولیه‌مون...
‫حداقل به سی میلیون دلار می‌رسه.
‫وقتشه کم‌کم به قشنگی‌های زندگی ‫عادت کنی مایکی.
‫بیا، مال خودت.
‫ببرش. نوش جان. مال خودت.
‫خاطره می‌شه.
‫سلام ریوکا!
‫ناماسته.
‫همون‌طور که می‌دونی، ‫مایکی از همون اولش همراهمون بوده.
‫الان دیگه ده سال می‌شه؟
‫- ده ساله! ‫- آره.
‫- واقعا؟ چه خارق‌العاده. ‫- ده ساله.
‫آره، آره.
‫احتمالا بهتر باشه برگردیم سر کارمون.
‫- معلومه. ‫- ولی اولین شبمون رو یادته؟
‫افتتاح اولین شعبه‌مون رو می‌گم.
‫یادمه. چطور ممکنه یادم بره؟ ‫چطور ممکنه یادم بره؟
‫درو هم می‌پلکیدیم، پیچ و مهره ‫میزها رو وصل می‌کردیم،
‫سعی می‌کردیم ‫اینترنتمون رو وصل کنیم.
‫یادمه خیلی پرآشوب بود، ولی خوش می‌گذشت.
‫خوش می‌گذشت مایکل. ‫خوش می‌گذشت.
‫- دلم واسه اون دوره تنگ شده. ‫- آره، دل من هم تنگ شده.
‫کارمون عین کار نمی‌موند، متوجهین؟ ‫عین کسب و کار نمی‌موند.
‫انگار همیشه «رد بول» می‌خوردیم، ‫مملو از آدرنالین بودیم،
‫از ته دل می‌خندیدیم ‫و کارمون رو می‌کردیم.
‫انگار به شرکت تعلق داشتیم.
‫موافقم.
‫درست می‌گه.
‫«وی‌ورک» کسب و کار محسوب نمی‌شه. ‫حس محسوب می‌شه.
‫باید حسش رو به ملت منتقل کنیم.
‫نمی‌تونیم با نمودار، گراف و سرواژه ‫حسش رو بهشون منتقل کنیم.
‫حتی با کلمات مناسب هم کاملا القا نمی‌شه.
‫باید...
‫باید عکس بذاریم.
‫- عکس بذاریم. عکس بذاریم. ‫- عکس بذاریم.
‫معمولا تو فرم «اس1» عکس می‌ذارن؟
‫باید ملت رو تو حسش غوطه‌ور کنیم.
‫باید حسی رو که همگیمون شب اول داشتیم، ‫به ملت منتقل کنیم.
‫وایستین ببینم، شما هم اون شب حضور داشتین؟
‫یادم نمیاد حضور داشته بوده باشین.
‫- من بودم، جیکوب بود... ‫- معلومه که حضور داشتم.
‫- من از اولش اینجا بودم. ‫- از اولش بود.
‫مرسی که تشریف آوردی.
‫ممنون مایکی. ممنون.
‫خیلی‌خب مایکی.
‫خیلی‌خب، پشت فرمون که نمی‌شینی، نه؟
‫- نه، نه. ‫- خوبه.
‫- بچه بودیم‌ها. ‫- حرف نداره.
‫عکس اولین اردوی تابستونیمونه.
‫ببین قیافه‌مون چه نازه.
‫عاشقتن.
‫- نه، عاشق مان، عاشق مان. ‫- من هم عاشقتم.
‫- عاشق جفتمونن. ‫- نه، نه، نه.
‫عاشق توئن.
‫- نه. ‫- عاشق توئن.
‫از من متنفرن.
‫- مسخره‌ام می‌کنن. ‫- نه.
‫- پشت سرم ازم بد می‌گن. ‫- نه. نه.
‫به نظرشون مدرسه‌ام شکست می‌خوره.
‫خیال می‌کنن به گوشم نمی‌رسه، ولی می‌رسه.
‫حتی وقتی به گوشم نمی‌رسه، ‫حرف‌هاشون رو حس می‌کنم.
‫کی‌ها رو می‌گی؟ ‫کی‌ها رو می‌گی؟
‫اسمشون رو بده تا اخراجشون کنم.
‫اخراجشون می‌کنم.
‫نمی‌شه که کل شرکت رو اخراج کنی.
‫چرا، می‌تونم. ‫ببین می‌تونم یا نه.
‫- جوری اخراجشون می‌کنم که... ‫- مهم نیست، مهم نیست.
‫من دیگه از این چیزها ناراحت نمی‌شم.
‫بالاخره فهمیدم...
‫چی هستم.
‫نه آدم شجاعی‌ام، نه جادوگر محسوب می‌شم، ‫نه منبع الهام کسی‌ام.
‫حتی مدیر ارشد برند هم نیستم.
‫در حقیقت نیستم.
‫قبلا خیال می‌کردم کارم ‫محافظت از روح شرکتمونه،
‫ولی حتی این‌طور هم نبود.
‫روح شرکتمون خودم هستم.
‫آره، همین‌طوره.
‫همین‌طوره.
‫تو تک‌تک اتم‌های چوب‌ها، ‫آجرها و قطعات فولادی...
‫کل شعبات «وی‌ورک» ‫در سراسر دنیا حضور داری.
‫جفتمون حضور داریم.
‫آره.
‫ضمنا، چیزی که ساختیم، ‫از جفتمون عظیم‌تره.
‫آره.
‫آره؟
‫باید بنویسم.
‫«وی‌ورک» شرکتی اجتماع‌محوره...
‫که مصممه تأثیر بزرگی ‫رو دنیا بذاره.
‫چنین امری رو وقف انرژی خودمون می‌کنیم.
‫از هر کدوممون عظیم‌تره،
‫ولی درون تک‌تکمون وجود داره.
‫ما معتقدیم شرکتمون می‌تونه ‫موجب پیشرفت روش کار،
‫زندگی...
‫و رشد ملت بشه.
‫شرکت «وی» تعهد می‌ده که اصلا...
‫گوشت، پلاستیک ‫و کربن به کار نبره.
‫هدفمون افزایش سطح آگاهی مردم جهانه.
‫ازتون دعوت می‌کنیم در راستای...
‫ایجاد دنیایی بهتر ‫بهمون ملحق بشین،
‫آخه «وی» تازه اول راهشه.
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫می‌دونستم درکش نمی‌کنه.
‫فرم «اس1»ـمون بود.
‫ولی نگران نباش کامی شماره دو.
‫کل خواسته‌های وکلا رو شامل می‌شه.
‫- صرفا از شر هنجارهای سنتی خلاص شدیم. ‫- درسته.
‫این عکس‌ها... خدایا.
‫مقدمه‌تون...
‫فرم «اس1»ـتون رو کتاب کودکان کردین.
‫- کام. ‫- خب؟ بروس.
‫اصلا تا حالا فرم «اس1»ـی ‫از نزدیک دیدین؟
‫راستش، من کارمند وال استریت بودم کام.
‫اینه که آره، خودم می‌دونم ‫فرم «اس1» چه شکلیه.
‫فهمیدم.
‫من از خودت سوالی دارم.
‫می‌دونی ماندارین چیه؟
‫نمی‌دونی؟ خب، بذار خودم بهت بگم چیه.
‫وقتی رفته بودم چین ‫که شعبه شانگهایمون رو افتتاح کنم...
‫و یه عالمه بازرس...
‫و یه عالمه مأمور دولتی سر و کله می‌زدم،
‫دوستان چینیم معنی کلمه ‫«ماندارین» رو یادم دادن.
‫ماندارین مقامی حکومتی...
‫تو ساختار امپراتوری ‫قرن پونزدهم چین بوده.
‫خیال می‌کردن خیلی خفنن،
‫آخه طبق روند آزمون ‫سختگیرانه‌ای برمی‌گزیدنشون.
‫امپراتور می‌خواست چنین خیالی داشته باشن، ‫آخه در اون صورت،
‫با وقار و قدرت زیادی عمل می‌کردن...
‫و همه به حرفشون گوش می‌دادن.
‫ولی حرفشون در واقع حرف خود امپراتور بود.
‫خودشون عاملیت، دیدگاه...
‫یا قدرتی نداشتن.
‫خلاصه که علی‌رغم اون همه ‫تکبر و خودستاییشون،
‫مأمور دولتی بیش نبودن.
‫خادم ملت بودن.
‫ناقل حرف کس دیگه‌ای بودن.
‫تو ماندارین محسوب می‌شی.
‫من هم...
‫من امپراتور محسوب می‌شیم.
‫منتشرش کن بروس.
‫تو که از چنین کاری حمایت نمی‌کنی، مگه نه؟
‫شاید درست بگه. ‫شاید وقتش باشه روش جدیدی به کار بگیریم.
‫می‌خوای بذاری چنین کاری بکنه؟
‫بدجوری بهمون حمله می‌کنن‌ها.
‫با خاک یکسانمون می‌کنن.
‫راستی، یادم رفت بگم...
‫که اکثر ماندارین‌ها...
‫خواجه بودن.
‫[شرکت «وی»]
‫- بفرمایین ملکه عزیزم. ‫- چشم پادشاه عزیزم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫کارمند وال استریت بوده.
‫سه هفته بیشتر اونجا کار نکرده بوده.
‫[شرکت «وی»]
‫- رسیدیم بچه‌ها. ‫- رسیدیم!
‫اومدیم همپتنز.
‫حرف نداره پسر.
‫- فقط همین شکلی می‌شه رفت همپتنز. ‫- بریم همپتنز!
‫[آدام ‫در 169 صفحه یافت شد]
‫[ربکا]
‫[در بیست صفحه یافت شد]
‫[میگل]
‫[در شش صفحه یافت شد]
‫[الیور دیوون: یه نگاهی به فرم «اس1» ‫«وی‌ورک» بنداز.]
‫[گمون کنم خیلی برات «جالب» باشه.]
‫حالا بی‌شوخی بگو ‫از این معامله چقدر سود می‌کنی؟
‫در بدترین حالت بیست سی میلیون سود می‌کنم.
‫- بیست سی میلیون؟ پشم‌هام! ‫- آره بابا.
‫ولی اگه طبق انتظارات شهرمون پیش بره،
‫ممکنه پنجاه میلیون هم سود کنم.
‫- پشم‌هام. پنجاه میلیون! ‫- آره بابا، خیلی خوبه!
‫[مطلب جدید: «وی»... این دیگه چه کسشعریه؟]
‫پسر، باید این رو بخونی.
‫گالووی «وی‌ورک» رو تو وبلاگش نابود کرد.
‫هنوز فرم «اس1»ـشون رو نخوندی؟
‫[«وال استریت جورنال»]
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫[کیف بیرکین «ارمس» ‫بیست و سه هزار دلار]
‫[خرید]
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
nikimovie.ir