‫NIKIMOVIE.IR
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫رسیدیم؟
‫اینجا لندنه؟
‫حالتون خوبه خانم؟
‫ببخشید.
‫ببخشید، میدونید کجا میتونم هانی لین رو پیدا کنم؟
‫شجاع باش شارلوت.
‫ببخشید، من...
‫دیگه بهت هشدار نمیدم مولیگان.
‫اینجا از اون جور جاها نیست.
‫بانو به چی زل زدی؟
‫اگه نوشیدنی میخوای، میتونی بیای داخل.
‫اینجا خیلی با کلاس نیست.
‫صبر کن، اینجا نیومدم که...
‫باید با آقای اوتیس مولینو نامی حرف بزنم.
‫اینجا ساکنه؟
‫اینجا هیچ کس به جز من اقامت نداره، سم سیداوی هستم.
‫اما من به این آدرس نامه میفرستادم
‫و اون جواب میداد.
‫اون بعضی وقتا میومد که نامه هاش رو بگیره.
‫به این معنا نیست که اینجا زندگی میکنه.
‫- کی فکر میکنی دوباره ببینیش؟ ‫- نمیدونم.
‫هفته پیش یه یارویی رو فرستاد که نامه هاش رو بگیره.
‫اما من باید ببینمش.
‫این یک موضوع فوری هست.
‫من مایل های زیادی سفر کردم که به اینجا برسم.
‫خب پس بیهوده سفر کردی بانو.
‫آقای پارکر؟
‫خانم هیوود؟
‫وضعیت به اندازه کافی غیر قابل تحمل بود.
‫حالا باید بار محافظت از تو رو هم به دوش بکشم.
‫من نیازی به محافظت تو ندارم.
‫اوضاع تحت کنترل خودم بود.
‫فکر میکنی اگه من اون لحظه
‫نمیومدم چه اتفاقی میوفتاد؟
‫اصلا چی باعث شده مری اجازه بده بیای اینجا نمیدونم.
‫اون نمیدونه من اینجام.
‫راستش اون شدیدا مخالفت کرد.
‫اما تو دزدکی سوار درشکه لندن شدی؟
‫من یه یادداشت گذاشتم، توضیح ‫دادم که برای کمک اومدم اینجا...
‫کمک؟ فکر میکنی چطور حضور تو در اینجا کمک میکنه؟
‫خب اولا فکر نمی کرم تو آدرس ‫آقای مولینو رو داشته باشی.
‫همونطوری که میبینی پیدا کردنش برای من سخت نبود.
‫به هر حال فایده ای نداره.
‫یه هفته هست که اون دیده نشده، ظاهرا ناپدید شده.
‫البته که ناپدید شده. با جورجیانا.
‫دیگه چه مدرک بیشتری نیاز داری؟
‫خوشبختانه تام توی خونه لندن ماست.
‫اون ازت مراقبت میکنه.
‫نه!
‫توی این قضیه من تا حدود زیادی مقصرم.
‫باید به من این فرصت رو بدی که درستش کنم.
‫خواهش میکنم.
‫تو به اندازه کافی کمک کردی.
‫بدفورد.
‫مری عزیز تر از جانم،
‫من به سختی میتونم ‫احساس عذاب وجدانی رو که
‫از زمان اون حادثه شرم آور ‫توی کریکت افتاد ابزار کنم.
‫اما باید باور کنی که هر کاری که بتونم میکنم
‫تا اصلاح...
‫تا ثروتمون رو بازیابی کنم.
‫ازت خواهش میکنم که ایمانت به من رو از دست ندی.
‫اگه با من صادق بودی،
‫اگه به من میگفتی که نگران امنیتش هستی،
‫اصلا به این فکر نمی کردم که...
‫نمیتونستم از این بیشتر در مورد احساساتم ‫نسبت به آقای مولینیو صریح باشم.
‫تو خیلی مبهم حرف زدی.
‫برای ضدیت خودت دلیلی ندادی.
‫- هیچ توضیحی... ‫- پس تو یه توضیح از خودت در اوردی.
‫تو بدون هیچ پایه و اساسی منو به تعصب متهم کردی.
‫با توجه به این که چطور ثروتت رو ‫بدست اوردی، خیلی هم بی اساس نبوده.
‫محض رضای خدا...
‫من از برده داری متنفرم!
‫برای همین دلیل خیلی وقته که ‫تجارت شکر رو گذاشتم کنار.
‫نژاد اون مرد هیچ ربطی به این قضیه نداره.
‫هیچ دلیل دیگه ای برای ‫دشمنیت نتونستم پیدا کنم.
‫واقعا اینقدر ساده ای؟
‫فکر میکنی برای چی اینقدر به آب و آتیش ‫میزنه خودشو که با اون ازدواج کنه؟
‫چون همون لحظه ای که با هم ازدواج کنن، ‫هر چیزی که دختره داره متعلق به اون میشه.
‫وقتمون رو تلف نمی کنیم الان؟
‫به جای این که منو برگردونی پیش تام، ‫میتونستیم دنبال جورجیانا بگردیم.
‫و پیشنهاد میکنی کجا رو بگردیم خانم هیوود؟
‫یه میلیون آدم توی این شهرن.
‫پسران آفریقا.
‫چی؟
‫این جنبشی هست که اون توشه.
‫اگه بتونیم پیدا کنیم کجا جلسه دارن...
‫راننده!
‫دوستان من الان وقت نا امیدی نیست.
‫ما این رو به برادران و خواهرانمون ‫که در زنجیر هستند مدیونیم.
‫تنها چیزی که ما میخوایم ‫دنیاییه که توی اون همه مردان،
‫و زنان به طور برابر باهاشون رفتار بشه.
‫که توی اون دنیا هر بچه ای نه ‫تنها در آزادی به دنیا بیاد
‫بلکه بدونه که در آزادی ‫زندگی میکنه و میمیره.
‫آقای مولینیو.
‫من هیچ نقشی توی این قضیه نداشتم.
‫قسم میخورم! ترجیح میدم که بمیرم ‫تا این که عفتش رو لکه دار کنم.
‫نامه خانم لمب چی؟
‫که توش یه مکان ملاقات رو ‫پیشنهاد داد در همون زمان و مکانی
‫که اون برده شد! فکر کنم اتفاقی بوده آره؟
‫- من هیچ وقت چنین نامه ای به دستم نرسید. ‫- به من توهین نکن.
‫سم سیداوی گفت که تو یه نفر رو ‫فرستادی که نامه خودت رو بگیره.
‫نه نفرستادم.
‫اما چرا باید یه نفر بخواد که نامه تو رو بدزده؟
‫چی؟
‫یه فرد به خصوصی هست
‫که بهش بدهکار هستم.
‫چه فردی؟
‫بی کرافت.
‫چی؟ چیه؟ آقای بی کرافت کیه؟
‫اون صاحب یه قمارخونه هست. با من بیا.
‫مطمئنی که یه نوشیدنی نمیخوری آقای پارکر؟
‫نه ، متشکرم
‫- اون کجاست؟ ‫- زبونت رو گاز بگیر مرد جوون.
‫اگه عیبی نداره ادب رو حفظ کن.
‫فکر میکردم با آدمای بهتری میگردی، آقای پارکر.
‫این مرد دوست من نیست.
‫ما به خاطر ناپدید شدن فرد تحت ‫تکفل من خانم لمب اینجا اومدیم.
‫اوه ، بله ، خانم لامب معروف.
‫آقای مولینیو کمتر راجب چیز دیگه حرف میزنه.
‫- همش تعریف خانم لمب رو میکنه. ‫- این یه دروغه!
‫اگه من به اون اشاره کرده باشم، فقط گذرا بوده.
‫من کسی نیستم که اینجا دروغ میگه.
‫تو به من گفتی عروسی قریب الوقوع هست.
‫که ثروتش مال تو میشه.
‫و گرنه بهش اجازه نمیدادم اینقدر بدهیش زیاد بشه!
‫فقط میخواستم یکم زمان بخرم. ‫اگه حتی برای یک لحظه میدونستم..
‫هر چی که این مرد به تو گفته باشه،
‫اون و اون دختر خیلی کم همو میشناسن.
‫اون حق نداره از اسمش استفاده کنه.
‫واقعا یک بی حرمتیه، قربان.
‫پس بنا بر این ازت میخوام که ‫محلی که هست رو به من بگی.
‫هر بدهی که آقای مولینیو داشته ‫باشه، به اون دختر ربطی نداره.
‫ربطی به خودش هم نداره.
‫یه آقا قبول کرد که کاملا بدهی ‫اون رو با بهره اون پرداخت کنه.
‫کدوم آقا؟
‫اون فروختش. اون شرور فروختش.
‫چی؟
‫در عوض وعده خرید بدهی اون،
‫اون رو به یه آدم فاسدی ‫به اسم هاوارد فروختن.
‫حالا اون مرد داره اونو به محضر می کشونه.
‫یه محضر؟
‫بدون اجازه شما این ممکن نیست.
‫نه، اون طرف مرز چنین قوانینی نیست.
‫اونا با مصونیت کامل باهات ازدواج می کنن.
‫اگه به ما اجازه داده بودی ازدواج کنیم...
‫منو مقصر میدونی؟
‫این تو بودی که اونو نابود کردی.
‫همین الان باید انتقام شرفش رو بگیرم ازت.
‫بس کن!
‫چه فایده ای داره؟
‫از جلو چشمام دور شو.
‫همین حالا!
‫ما نمیتونیم تسلیم شیم.
‫نمیتونم قبول کنم که دستمون از اون بریده شده.
‫و پیشنهاد میکنی چکار کنیم؟
‫اونا الان نیمه راه اسکاتلند هستن.
‫اگه نباشن چی؟
‫تو گفتی که آقای بی کرافت ‫فقط وعده پرداخت دریافت کرده.
‫اون به نظر اون جور آدمی نمیاد که
‫کی اونو ول میکنه تا وقتی که پول رو نگرفته باشه.
‫اصلا این احتمال نیست که ‫هنوز اون رو نگه داشته باشه؟
‫حتی یه جایی توی لندن؟
‫شاید حق با تو باشه.
‫آقای بی کرافت نزدیک دروری لین یه خوابگاه داره.
‫بیا!
‫اعتراف می کنم هیچ فکری مبنی بر این ‫که چه شکلی ممکنه به نظر بیای نداشتم.
‫به نظر مهم نبود.
‫اما به طور دلپذیری غافلگیر شدم.
‫یک جذابیت اسرارآمیزی در جوونی تو هست.
‫تو یه خوک حال بهم زنی.
‫به قول خودم!
‫فکر میکنم اون خیلی هیجان داره آقای هاوارد.
‫یه دست قوی برای ادب کردنش لازمه.
‫مهم نیست.
‫من قبلا اسب ها رو رام می کردم.
‫فکر نکنم همسر خیلی فرق کنه.
‫آقای بی کرافت از این خوشش میاد.
‫یه آقایی به اسم اوتیس مولینیو هست.
‫اسمش رو یادت باشه.
‫چون وقتی که راجب این بشنوه،
‫اون پیدات می کنه و تو رو می کشه.
‫من خیلی نترسیدم!
‫با توجه به این که آقای مولینیو بود که ‫تو رو برای صاف کردن بدهی هاش پیشکش کرد.
‫به نظر قمارباز سست عنصری میومد.
‫مهم نیست.
‫تو الان مال منی.
‫خودتونو ببینین.
‫مثل سگ شکاری دور تخت جمع شدین.
‫گوشهاتون رو برای صدای مرگ من تیز کردین!
‫خدا نکنه عمه.
‫چطور میتونی به چنین چیزی فکر کنی؟
‫خب، شما الکی منتظرید.
‫من این...
‫...دلخوشی رو به شما نمیدم!
‫این قدر شلوغش نکن بچه!
‫من کاملا خوبم.
‫سرم سرما خورده، فقط همین.
‫آب دریای بیشتری بیارید!
‫فکر میکنم که همین الانش هم قدرتم برگشته...
‫من شکی ندارم که حالت خوب میشه عمه،
‫اما به عقیده دکتر فاکس شما شدیدا بیمار هستید.
‫خب اینو نگه چی بگه؟
‫کاملا به نفعشه که این رو بگه.
‫ما کاملا باور داریم که شما ‫کاملا بهبود پیدا می کنید عمه.
‫اما محض آسودگی خاطر شما،
‫به ما اجازه میدی که برات کیش یا یه وکیل بیاریم؟
‫هیچ کدومشون به هیچ درد من نمی خورن.
‫همون قدری به دین باور دارم که به دارو دارم.
‫که ناباوری کامله!
‫و به وکیل من دستور داده شده.
‫اون دقیقا میدونه من وصیت نامم رو کجا نگه میدارم.
‫نه این که لازم باشه...
‫... برای چند دهه آینده.
‫اونطور که من میبینم، اون ‫مرد خوبیه که اشتباه بدی کرده.
‫اون معتاد به قماره.
‫اون به چندین نفر دیگه غیر از بی کرافت بدهی داره.
‫اوتیس هیچ وقت نمیخواست که ‫جورجیانا رو به خطر بندازه.
‫- درست مثل من. ‫- و با این حال هر دوتون اونو به خطر انداختید.
‫تنها چیزی که برای من مهم بود خوشحالی جورجیانا بود.
‫- فکر میکنی چی برای من مهمه؟ ‫- هیچکی نمیدونه!
‫من بهترین تلاشم رو برای جورجیانا انجام دادم.
‫نه. در هر جایی از زیر بار مسئولیت شونه خالی کردی.
‫اگه واقعا خوشبختیش برات مهم بود،
‫خودت مراقبش می بودی.
‫این نقشی هست که من دنبالش نبودم.
‫البته که نه!
‫چون تو مصممی که یه بیگانه باشی.
‫خدا نکنه یه وقت از خودت مایه بگذاری.
‫خواهش میکنم فکر نکن که ذهن ‫منو میشناسی خانم هیوود...
‫چطور کسی میتونه ذهن تو رو بشناسه؟
‫تو خودت رو می کشی که ناشناخته باقی بمونی.
‫تنها چیزی که من میدونم اینه ‫که نمیتونی این رو تحمل کنی که
‫دو نفر عاشق هم باشن.
‫و تو چی از عشق میدونی، جز اون چیزایی که خوندی؟
‫من ترجیح میدم ساده لوح باشم تا بی احساس.
‫این چیزیه که در مورد من فکر می کنی؟
‫اگه تو این فکر رو داری متاسفم.
‫اگه بی احساس بودم چقدر زندگیم آسون تر میشد.
‫- ادوارد، چکار میکنی؟ ‫- شنیدی چی گفت.
‫وکیل اون میدونه که اون کجا ‫وصیت نامه خودش رو میزاره.
‫پس ما هم باید بدونیم.
‫خب اگه وصیت نامه نوشته شده باشه،
‫پس مطمئنا کاری از ما بر نمیاد.
‫البته که بر میاد.
‫وقتی که هنوز زنده هست، وقت برای تغییرش داریم.
‫حتی اگه مجبور بشم خودم قلم رو بزارم دستش.
‫عمه ما شدیدا مریضه،
‫و تنها چیزی که میتونی بهش فکر کنی ثروت اونه.
‫باید بدونم که خوشبختی آینده ما تضمین شده.
‫تحت هیچ شرایطی پات رو بیرون این کالاسکه نزار.
‫شب بخیر ، آقای پارکر
‫مدتیه که تو رو ندیدم.
‫من چند تا خانم جدید دارم که ‫از آشنایی با شما خوشحال میشن.
‫ممنون خانم هریس، اما برای این قضیه اینجا نیستم.
‫آقای پارکر، اینجا کجاست؟
‫فکر کردم بهت گفتم صبر کنی.
‫من تصمیمم علیه این بود.
‫و اون کیه؟
‫هنوز که دل آقای پارکر رو نبردی نه؟
‫عمرا.
‫من دوست خانم جورجیانا لمب هستم.
‫اون اینجاست؟
‫فکر نمی کنم با شخصی که این اسم رو داره آشنا باشم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫تو یه چیزی میدونی.
‫خانم لمب تحت تکفل منه، باید چیزی که میدونی رو بگی.
‫شما نیم ساعت دیرتر رسیدید.
‫اگه سریع باشید تو راه اسکاتلند ‫میتونید اونا رو بگیرید.
‫گفتی خوابگاه.
‫تو به این میگی عشق؟
‫- یه چیزی که پولش رو بدی؟ ‫- همین کافیه!
‫اگه شانسی برای گرفتنشون داشته باشیم،
‫باید عجله کنیم.
‫و فکر نمی کنم فایده ای داشته باشه که
‫به تو بگم عقب بمونی، مگه نه؟
‫ادوارد؟
‫ادوارد!
‫کل شب رو داشتی می گشتی؟
‫تا وقتی که دستم به اون چیز ‫کوفتی برسه آروم نمی گیرم.
‫خیلی خب. از کجا باید شروع کنم؟
‫خب، فایده ای نداره دو تایی بگردیم.
‫مردم میخوان در مورد وضعیت عمه ما مطلع بشن.
‫تو برو به همه بگو. و من دنبالت میام.
‫به محض این که اون سند گور به گور شده رو پیدا کنم.
‫میدونم که توی خوش آیند ترین ‫شرایط با هم آشنا نشدیم،
‫اما مطمئنم با گذشت زمان تو ‫نسبت به من محبت پیدا می کنی.
‫قبلش گلوی خودم رو می برم.
‫حیف میشه.
‫گلوی زیباییه.
‫حداقل تا قبل ازدواجمون صبر کن.
‫زود باشید پسرا.
‫کالاسکت رو نگه دار!
‫
‫زود باش.
‫
‫افسارو بگیر.
‫برو کنارش.
‫برو!
‫بریم!
‫زود باش! کلاسکه رو متوقف کن!
‫- ما هیچ چیز با ارزشی برای دزدیدن نداریم. ‫- سیدنی؟
‫- این طور فکر نمی کنم. ‫- عمرا بزارم.
‫اون مال منه!
‫من اموال هیچ کسی نیستم.
‫حداقل مال تو نیستم!
‫آخرین باری که شنیدم مجازات آدم دزدی اعدام بود.
‫این بهایی هست که میخوای بپردازی؟
‫برو کنار!
‫همین حالا!
‫تو به من 1800 پوند بدهکاری!
‫دنبال این میگردی؟
‫"من، بانو دهنم، در حال بالغ و سلامت ذهنی
‫کل ثروتم رو می بخشم و تخصیص میدم به
‫"توسعه شهر سندیتون.
‫و تاسیس یه طویله الاغ به اسم خودم."
‫این نمیتونه انتهاش باشه؟
‫بهت اطمینان میدم که هست.
‫حتی با مرگش اون راه های تازه ‫ای برای عذاب دادن ما پیدا کرده.
‫برای هر دوی ما بهتره که این پیدا نشه.
‫چه پیشنهادی داری؟ که ‫ما اونو پنهان کنیم؟
‫ما باید کار قاطعانه تری انجام بدیم.
‫ها! آره. آره!
‫عمرا بزارم یه مشت الاغ منو فقیر کنن!
‫ما روی شرایط توافق نکردیم.
‫چه شرایطی؟
‫اگه بدون وصیت نامه بمیره،
‫ثروت اون به صاحب نام خانوادگی دنهم بر میگرده.
‫متاسفم. این خیلی ساده هست.
‫هیچ چیزیش ساده نیست.
‫باید بدونم که سکوتم چه ارزشی داره.
‫این حرف توئه علیه حرف من.
‫همین الان میتونم برم پیش بانو ‫دنهم و همه چیز رو اعتراف کنم،
‫با چهار، پنج خدمتکار و یه دکتر که شاهد اون باشه.
‫جرات نمی کنی!
‫چی برای از دست دادن دارم؟
‫صبر کن!
‫- هزار پوند. ‫- و بقیش رو برای تو بزارم؟
‫ترجیح میدم برسه به الاغ ها.
‫- یک دهم. ‫- نصف.
‫یک پنجم و نه بیشتر.
‫- ممنون. ‫- سیدنی!
‫خانم لمب و خانم هیوود!
‫برای چه چیزی این افتخار...
‫وای! من..
‫خانم رو بفرست بره بالا و بعد من توضیح میدم.
‫بله بله البته.
‫جنکینز.
‫یه حموم برای خانم لمب آماده کن. ممنون.
‫الان چی به سر اوتیس میاد؟
‫زندان بدهکارا؟
‫بدتر؟
‫اون دیگه به تو ربطی نداره.
‫هر کاری که اون کرده، من نمیتونم ‫همینجوری قلبم رو زیر پا بگذارم.
‫من تو نیستم.
‫توی این لحظه، حس میکنی دنیات تموم شده.
‫میدونم.
‫اما باید از ذهنت بیرونش کنی...
‫... و گرنه دیوونه میشی.
‫ببخشید.
‫عجب، سیدنی.
‫عجب داستانی داشتی.
‫اما الان همه چی به خوبی تموم شد!
‫واقعا شده؟
‫متاسفانه جورجیانا از نظر روحی داغون شده.
‫نمیدونی که اون چقدر به نابودی کامل نزدیک شد تام.
‫این تقصیر تو نیست.
‫پدرش به من اعتماد کرد که از اون مراقبت کنم.
‫اون مرد زندگی منو نجات داد،
‫و در عوض من نتونستم تنها چیزی ‫که از من خواست رو براورده کتم.
‫با این حال. بهش فکر کردن فایده ای نداره.
‫کاریه که شده.
‫چطور یه مرد میتونه اصلاح بشه...
‫... تا زمانی که حاضر نباشه ‫با اشتباهات خودش مواجه شه؟
‫برای همین اومدی لندن، مگه نه تام؟
‫برای اصلاح شدن؟
‫خب، نه.
‫یعنی، بیشتر برای این اومدم که اشتیاق ‫رو به مسابق قایق رانی بیشتر کنم. من...
‫تام
‫من توی کریکت حضور داشتم.
‫با من صادق باش.
‫با خودت صادق باش.
‫راستش وضعم خیلی خرابه سیدنی.
‫من نصف درهای لندن رو زدم.
‫و هیچ کسی اهمیتی به سندیتون ‫و یا مسابقه قایق رانی نمیده.
‫هیچ وجهی برای پرداخت به کارگرام ندارم.
‫و از همه بدتر...
‫... من اعتماد زن خودم رو از ‫دست دادم، شاید برای همیشه.
‫خب... اول از همه ما علاقه به ‫قایق رانی رو ایجاد میکنیم.
‫بابینگتون میدونه سراغ کی بریم.
‫و در مورد کارگرا، من بهت پول رو میدم...
‫ سیدنی، من نمیتونم ازت بخوام...
‫3000 پوند. این مقدار بود درسته؟
‫برادر عزیزم ، این خیلیه.
‫- چطور... ‫- یه راهی پیدا میکنم.
‫اما در مورد مری...
‫من کاری ازم بر نمیاد.
‫نمیتونم وانمود کنم میفهمم ازدواج چطوریه.
‫و چیزی که میدونم،
‫اینه که هر کاری میکنم تا با ‫زنی مثل زن تو خوشبخت بشم.
‫پس هر کاری که لازمه باید بکنی.
‫اونو ببین.
‫الان به طرز غافلگیر کننده ای ثروتمند شدی.
‫همه اینا خیلی سخت بوده.
‫اصلا دیگه نمیدونم چه فکری بکنم.
‫در مورد چی عزیزم؟
‫در مورد همه چیز!
‫من همیشه نسبت به قضاوتم خیلی اطمینان داشتم...
‫... اما الان میبینم که توسط ‫احساسات و سادگی کور شده بودم.
‫همه چیز رو اشتباه فهمیده بودم.
‫جای تعجبی نداره که برادرت ‫اینقدر نسبت به من دید بدی داره.
‫مطمئنم به این خاطر نیست.
‫سیدنی...
‫...فهمیدنش سخته، فقط همین. ‫اون یه معماست.
‫اما یه معما رو میشه حل کرد.
‫اون همیشه مصمم هست که دنیا ‫رو تحت اراده خودش داشته باشه.
‫همیشه اینجوری نبوده.
‫توی جوونیش، اون فرد خیلی متفاوتی بود.
‫مری در مورد یه نامزدی بهم خورده صحبت کرد.
‫بله.
‫الایزا.
‫اون خیلی عاشق هم بودن.
‫اما در آخرین لحظات، اون بخاطر
‫یه مرد مسن تر و ثروتمند تر ولش کرد.
‫اون توی مسیری تباه کننده قدم گذاشت.
‫همه ما خیلی نگران بودیم.
‫در آخر، من بدهی هاش رو پرداختم
‫و اون به آنتیگوا سفر کرد تا اون رو فراموش کنه.
‫متاسفانه مردی که بود... هیچ وقت برنگشت.
‫آقای مولینیو؟
‫فکر کردم اونا حداقل حقشونه ‫یه جدایی درست داشته باشن.
‫از این طرف.
‫من قمار کردم... این درسته.
‫اما هر چیزی که بهت گفتن...
‫... من هیچ وقت با اسم تو قمار نکردم.
‫من هیچ وقت ثروت تو رو نمیخواستم.
‫من تو رو میخواستم.
‫اخلاقت رو.
‫زیباییت رو.
‫چون نمیتونستم باور کنم مردی که مثل من متولد شده
‫بتونه دل زنی مثل تو رو ببره.
‫این فقط غرور بود.
‫و خدا میدونه تاوانش رو دادم.
‫هر دوی ما تاوانش رو دادیم.
‫من هیچ وقت خودم رو نمی بخشم ‫که تو رو به خطر انداختم
‫اما لطفا این رو بدون...
‫... من هیچ وقت اهمیتی به ثروت تو ندادم.
‫من عاشق روح تو شدم.
‫بگو که حرفم رو باور میکنی.
‫الان چه فرقی داره؟
‫اوتیس!
‫خداحافظی نمی کنی؟
‫خانم هیوود
‫فکر نمی کردم بخوای با من حرف بزنی.
‫الان چکار میکنی؟
‫چطور سایر بدهی هات رو پرداخت میکنی؟
‫همه بدی های من پرداخت شده.
‫به من مهربانی نشون داده شده... که مستحقش نیستم.
‫امیدوارم بتونم بهت اعتماد ‫کنم که سر قرارمون بمونی.
‫یک چهارم همه چیزی که ارث میبری.
‫ما در مورد یک پنجم موافقت کردیم.
‫یه بانو حق داره که نظرش عوض شه.
‫کاملا مشخص ثابت کردی که بانو نیستی.
‫استر چی؟
‫اون یه بانو هست؟
‫عیبی نداره.
‫من به هیچ کس حرفی نزدم.
‫میدونم که چطور مردم میتونن قضاوت گر باشن
‫اگه بفهمن که شما دو تا چقدر با هم صمیمی هستید.
‫نمیدونم منظورت چیه.
‫چرا، میدونی.
‫قلبش خیلی میشکنه
‫اگه این قضیه رو بفهمه، مگه نه؟
‫یک چهارم سهم کافیه.
‫- بابینگتون. ‫- خانم هیوود.
‫من پرس و جو کردم و شانس ما،
‫خانم موسلی امشب میزبان یه مهمونی
‫توی گرونر اسکوئر هست.
‫و این دعوت نامه شماست.
‫لرد بابینگتون عزیز، تو فوق العاده ای!
‫به نظر میاد که کل اشراف زاده های لندن اونجا هستن،
‫و همه اونا مشتاقن که راجب ‫این مسابقه قایق رانی بشنون.
‫و شما هم البته باید بیاید خان هیوود.
‫ممنون لرد بابینگتون، اما من واقعا ‫فکر نمی کنم که حس معاشرت داشته باشم.
‫ببخشید
‫نوشیدنی میخواید آقایون؟
‫حالش چطوره؟
‫هر ساعت بدتر میشه.
‫خیلی وقت بود که نبودی. ‫وصیت نامه باید خیلی خوب مخفی شده باشه.
‫راستش جایی پیداش نکردم.
‫کل خونه رو زیر و رو کردم
‫و به این نتیجه رسیدم که اون وجود نداره.
‫اما پس چرا اون گفت...؟
‫تبش باعث شده هذیون بگه.
‫اون به سختی ذهن خودش رو میشناسه.
‫ما دنهم هستیم.
‫اگه وصیت نامه ای نباشه، ‫پس این به نفع ماست؟
‫اینطور به نظر میاد.
‫خدا رو شکر که این داره تموم میشه.
‫خوشحال میشم که دیگه کلمه دیگه ای راجب
‫اون وصیت نامه کوفتی و یا کلارا ‫بررتون تا وقتی زندم نشنوم.
‫منم همینطور.
‫تام منو فرستاد که تجدید نظر کنی
‫و امشب به مهمونی بیای.
‫بلاخره قایق رانی پیشنهاد تو بود.
‫چرا بدهی های اوتیس رو پرداخت کردی؟
‫به این نتیجه رسیدم که یه مرد خوب نباید که بخاطر
‫یه اشتباه بزرگ محکوم شه.
‫آقای پارکر، من به تو یه عذرخواهی بدهکارم.
‫من تو رو به بدترین نوع ‫تعصب متهم کردم وقتی ...
‫من عذرخواهیت رو قبول نمیکنم.
‫چرا؟
‫چون من کسی هستم که باید عذرخواهی کنه.
‫من بی ادبی بزرگی در حق شما کردم خانم هیوود.
‫من تو رو دست کم گرفتم.
‫به من نمیاد؟
‫خوب نیست؟
‫خیلی هم خوبه.
‫قول میدم کمتر شخص بدون کلاه گیسی توی لندن مونده
‫که اینجا نباشه.
‫لازم نیست قیافه هاشون رو ببینی که ‫بفهمی اینا آدمهای با نفوذی هستن.
‫برادران پارکر!
‫خب، بیشترشون البته.
‫و این موجود افسونگر کیه؟
‫خواهش میکنم ما رو بلافاصله با هم آشنا کنی سیدنی.
‫این خانم هیووده، احمق!
‫اون خانم هیوود؟ نشناختمت.
‫ماسک بهت میاد!
‫ممنون آقای کرو.
‫اگه این یه تعریف بوده باشه.
‫خب همه ما باید به یاد ‫بیاریم که چرا اینجا هستیم!
‫که مسابقه قایق رانی سندیتون ‫رو به گوش همه برسونیم!
‫مثل نلسون، انتظار دارم هر ‫مردی وظیفه خودش رو انجام بده.
‫و هر زنی!
‫من اینجا نیومدم کار کنم!
‫من اینجا اومدم که میگساری و ‫عیاشی کنم و مسخره بازی در بیارم.
‫موفق باشی!
‫خب، خانم هیوود.
‫خوشحال نیستی که بلاخره اومدی؟
‫نمیتونم بگم که هستم.
‫حس بدی برای ترک جورجیانا دارم.
‫حداقل خوشحالم که باید ماسک بزنم.
‫و مطمئنم که متعلق به چنین جمعی نیستم.
‫فکر کنم منم نیستم.
‫اما این عادت ذاتی تو هست مگه نه؟
‫شاید من واقعا به جایی تعلق نداشته باشم.
‫همونطوری که گفتی، من یه بیگانه هستم.
‫اجازه هست؟
‫از برایتون بهتره قربان، نسیم تازه دریایی،
‫خانه ها و ساحلی بی نظیر در زیبایی.
‫توماس پارکر، خوشبختم!
‫که ما الان یه مسابقه قایق ‫رانی بزرگ به اون اضافه کردیم!
‫توماس پارکر، سندیتون. خوشبختم.
‫نمیتونم بفهمم چطور یه مکالمه ممکنه
‫وقتی که اینقدر سرو صدا هست و همه در حال حرکت هستن.
‫هیچ کس برای مکالمه اینجا نیست.
‫اونا اینجان که دیده بشن.
‫وقتی که حضورشون فهمیده بشه،
‫اونا به جمع بعدی میرن.
‫فکر میکنم که الان با اجازه شما دوست دارم برم.
‫با اجازه من؟
‫از کی تا حالا اجازه من رو ‫برای انجام هر کاری خواستی؟
‫میدونم.
‫من بیش از اندازه خودرای هستم.
‫- بیش از اندازه خودسرم و بیش از اندازه... ‫- نه.
‫تو "بیش از اندازه" هیچ چیزی نیستی.
‫به خودت شک نکن.
‫تو ارزشت کمتر از زنای اینجا نیست.
‫متنفرم که به شکست اعتراف کنم، اما کلمه "قایق رانی"
‫رو به نظر میاد گوشی شنوا نیست.
‫سیدنی!
‫
‫سیدنی!
‫ببخشید.
‫من متوجه شدم که تو و خانم ‫دنهم از همراهی هم دیگه
‫توی مسابقه کریکت لذت می برید.
‫بله، منم همین فکر رو می کردم خانم هیوود.
‫اما ظاهرا اشتباه کرده بودم.
‫تو یه... تو یه زن هستی خانم هیوود.
‫اینو به من بگو. ممکنه که محبت تو نسبت به یک مرد
‫کاملا در عرض یک روز تغییر کنه؟
‫ببخشید، لرد بابینگتون.
‫اینجا خیلی شلوغه، نفس کشیدن توش سخته.
‫البته. البته
‫دقیقا من هم همین حس رو دارم.
‫اوه، ببخشید. من فکر کردم که....
‫اصلا عیبی نداره.
‫نمیتونم تو رو به خاطر جستجوی ‫یه پناهگاه امن سرزنش کنم.
‫این مهمونی ملالت آوریه.
‫و حالا به من میگی که خانم موسلی مادر توئه
‫و من یک سوتی وحشتناک دادم.
‫نه! نه. من اصلا اون رو نمیشناسم.
‫راستش من به سختی توی لندن کسی رو میشناسم.
‫اما از چیزایی که اینجا دیدم، ‫خیلی آزار دهنده نیست این.
‫پس اگه اینقدر از لندن بدت میاد، پس چرا اینجایی؟
‫دوست من جورجیانا ربوده شده بود.
‫اون یه وارثه،
‫و خواستگارش آقای مولینیو بدهی های قماربازی داشت
‫و نمیتونست اونا رو بپردازه، پس ‫دوستم رو مجبور به یه ازدواج کردن...
‫چقدر عجیب!
‫همینطور بود.
‫به هر حال، خدا رو شکر ما ‫پیداش کردیم و اون در امانه،
‫اما آقای تام اصرار داشت که ما امشب بیایم اینجا
‫و در مورد قایق رانی سندیتون به همه بگیم،
‫اما همونطور که میبینی، من ‫توی این کار شکست خوردم.
‫ببخشید. من... من خیلی حرف میزنم، شما خانم...؟
‫سوزان. و شما؟
‫شارلوت هیوود
‫ببخشید که اینو می پرسم شارلوت، ‫اما تو به نظر میاد سردرگمی.
‫اینطور به نظر میام؟
‫یه آقایی هست...
‫آقای سیدنی پارکر.
‫برادر آقای تام پارکر.
‫اون یه عصبانیتی رو در من ایجاد ‫میکنه، که نمیدونستم دارم.
‫با این حال جوری شده که این نظرش به من چی باشه
‫از هر کس دیگه مهم تر شده.
‫چطور این ممکنه؟
‫به نظرم میاد که عاشقش شدی.
‫چی؟
‫نه!
‫بهت اطمینان میدم که این حقیقت نداره.
‫اگه من عاشق بشم با مردی مثل اون نیست.
‫دختر عزیزم ، تو نمیتونی ‫تعیین کنی که عاشق چه کسی هستی.
‫این یه درده.
‫مثل سرخک
‫اینجایی!
‫داشتم فکر میکردم تو فرار کردی.
‫فکر میکنم شما آقای سیدنی پارکر هستید؟
‫ما داشتیم در موردتون حرف میزدیم.
‫درسته
‫خب...
‫میخواستم بدونم که خانم هیوود دوست داره برقصه؟
‫اگه مزاحم نیستم؟
‫اصلا.
‫ببخشید.
‫تو لازم نبود از من بخوای، بخاطر احترام.
‫این کاریه که مردم توی مراسم ‫رقص انجام میدن مگه نه؟ می رقصن؟
‫مگر این که دلت نخواد؟
‫نه.
‫فقط، بانو های زیاد دیگه ای ‫هست که میتونستی ازشون بخوای.
‫اما من نمیخوام با اونا برقصم.
‫ممنون خانم هیوود.
‫ممنونم آقای پارکر.
‫میتونم افتخار داشته باشم که ‫با تو رقص بعدی رو انجام بدم؟
‫یا این که سیدنی خستت کرده؟
‫اصلا. باعث افتخارمه.
‫خانم کمپیون؟
‫سیدنی.
‫چقدر خوشحالم که میبینم نور به چشمات برگشته شارلوت.
‫هیچ چیز مثل رقص به آدم روحیه نمیده!
‫کاملا همینطوره عزیزم. کاملا.
‫به نظر میاد که همین تاثیر رو روی سیدنی داشته.
‫- این طور فکر میکنی؟ ‫- غیر قابل انکاره.
‫اون به طرز مثبتی به زندگی برگشته.
‫اما شاید این خیلی بخاطر رقص نباشه،
‫بلکه بخاطر حضور یه خانم جوان باشه.
‫کدوم خانم جوان رو میگید آقا؟
‫الان داره باهاش حرف میزنه.
‫خانم کمپیون.
‫بدون شک همونه.
‫چقدر جالبه که همین عصر ‫داشتیم در موردش حرف میزدیم.
‫شنیدم که اون بیوه شده، نمیدونستم که توی لندنه.
‫من یادم نمیاد که در مرود ‫خانم کمپیون حرف زده باشیم.
‫من اسم مسیحی اون رو به کار بردم.
‫الایزا.
‫شاید اونا بلاخره شانس خوشبختی داشته باشن.
‫تام، یه لحظه میای؟ ببخشید.
‫خانم کمپیون.
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی