‫«آنچه گذشت...»
‫دیگه مأمورها هم از راهزن‌ها دزدی می‌کنن. ‫این دیگه چه وضعشه؟
‫اون کلانتر مادرسگ رو ‫تیکه‌تیکه کن.
‫مراقب باش مثل خرگوش شکارت نکنن.
‫هر کاری که کردم ‫واسه خوبی خودت بوده برادر.
‫رد زخم‌های روی کمرم رو چی می‌گی؟
‫ناتان، نمی‌خوام زنت بشم.
‫جنده!
‫هیس.
‫اگه آزادش کنی می‌دمش به خودت.
‫نباید بخاطر من از همه چیز بگذری.
‫استیو باید می‌اومد، ولی رفته وسط شهر...
‫واسه جندش گریه می‌کنه.
‫من هر روز زمین خشک رو شخم می‌زنم...
‫تا موقعی که بارون بیاد.
‫بگو زخم‌های پشت کمرت کار کیه؟
‫می‌گم بگو زخم‌های پشت کمرت کار کیه؟
‫به تو چه ربطی داره؟
‫چون بیشتر عمر کثیفم...
‫دنبال اون حروم‌زاده بودم.
‫یه‌کاری نکن پوستت رو بکَنم کلانتر.
‫مطمئن باش که می‌کَنم.
‫باور کن.
‫خیلی‌خب. بذار بلند شم.
‫این‌جوری هم که راحت نیست. ‫آخه بخوام بشینم...
‫حرکت اشتباه کنی...
‫باشه بابا.
‫می‌دونم. جون تو می‌دونم.
‫باشه.
‫بگو.
‫اسم اون حروم‌زاده رو بگو!
‫اسمش برانسونه، آشغال!
‫بندازش.
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
nikimovie.ir
‫فصل اول، قسمت ششم ‫«به جهنم»
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫می‌دونی مارتین... ‫تامپسون راست می‌گفت.
‫استیو هم راست می‌گفت.
‫دیدی؟
‫بالأخره بارون اومد.
‫برو دیگه.
‫خودت انجام بده.
‫زودباش.
‫با هم بازش می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، بازش کن.
‫یک، دو، سه.
‫برو ببین دیگه.
‫شاید چند دقیقه طول بکشه.
‫برو سراغ بازیت، ‫همین که اومد خبرت می‌کنم.
‫برو دیگه.
‫در حقت بد کردم.
‫خودم می‌دونم.
‫عین بدترین آدم‌های دنیا، ‫بهت توهین کردم...
‫و بهت خیانت کردم...
‫سال‌هاست داری بهم ‫خیانت می‌کنی استیو.
‫فکر کردی خبر نداشتم؟
‫موندن با تو بهایی هم داشت،
‫چون دوریان باید پدر بالا سرش باشه، ‫ولی واقعا...
‫اصلا فکرش هم نمی‌کردم ما رو...
‫بذاری عذاب و گرسنگی بکشیم، ‫و این‌جوری بدبخت بشیم،
‫با وجود اینکه زیر پای ‫خودمون معدن طلا بود.
‫- این طلا وسوسه شیطانه... ‫- بسه!
‫از دورو بازی‌هات خسته شدم.
‫چرا وقتی می‌خواستی باهاش جون اون...
‫هرزه رو نجات بدی وسوسه شیطان نبود؟
‫می‌دونی، الآنه که خودِ ‫واقعیت رو دارم می‌بینم.
‫فکر کردی خیلی در راه خدایی؟
‫تو هم عین همون آدم‌های ‫رذلی هستی که ازشون نفرت داری.
‫باید ازمون اجازه می‌گرفتی...
‫که وضع زندگیمون رو به این روز بندازی.
‫مگه الآن نباید بری بیرون ‫کارهات رو بکنی، استیو؟
‫چه کاری از دستم بر میاد؟
‫اومدیم دنبال پول بانک فدرالی.
‫خب، می‌بینین دیگه.
‫اینجا دیگه بانک نیست.
‫اجازه بده...
‫از یه در دیگه وارد بشیم.
‫مک‌کوی کجاست؟
‫من شما رو نمی‌شناسم،
‫نمی‌دونم هم چی ازش می‌خوایین،
‫ولی اگه با شماره سه ‫از جات بلند نشی،
‫و گم نشی بیرون،
‫می‌زنم...
‫بندازش.
‫مک‌کوی کجاست؟
‫چند... چند روزه ندیدیمش.
‫رفته بود اون‌طرف دره،
‫ولی پل خراب شده بود،
‫اگه زنده مونده باشه، ‫حدس می‌زنم...
‫داره از راه معادن برمی‌گرده.
‫معادن؟ معادن کجا می‌شن؟
‫زیاد دور نیست.
‫باید بری سمت شرق شهر،
‫از کنار خونه متروکه کندور رد بشی،
‫بعدش می‌رسی.
‫گندش بزنن.
‫قشنگه، نه؟
‫به‌نظرت چقدر میارزه؟
‫بریم دنبال این کلانتر حرومی.
‫دو ساعت دیگه رسیدیم خونه.
‫از وقتی زخمیت کرد ‫چقدر می‌گذره؟
‫رد خواهشا خفه شو دیگه.
‫ببین، حداقل بگو کجا زخمیت کرد.
‫فقط می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫ببین، من توی «اَبی‌تان» بزرگ شدم.
‫اسمش هم نشنیدم.
‫بگیرش!
‫آروم باش. آروم.
‫چیزی نیست.
‫فقط همین زنه‌ست.
‫از سمت راه‌پله صدا می‌اومد.
‫بعد صدای جیغش رو شیدم،
‫بعد کمرش رو زخمی کرد، کلانتر.
‫- عین همین زخم تو. ‫- خواهشا برین!
‫ولمون کنین!
‫خواهشا برین.
‫شما رو به خدا قسم. ‫خواهشا نکنید!
‫ولی عمیق‌تر بُرید.
‫خواهشا نکنید!
‫قیافه‌مو دید؟
‫آدم واسه پول مجبوره هرکاری بکنه.
‫اون‌موقع هشت سالم بود.
‫خیلی کوچیک بودی.
‫کار تامپسونه.
‫نمی‌خواد بترسی.
‫به‌به.
‫انگار داداشمون واسه خودش ‫دینامیت‌بازی می‌کنه.
‫یادته این شهر قبلا چطور بود؟
‫درنهایت دوباره می‌شه ‫همون «شهر طلا».
‫پس بگو چرا واسه خودت ‫می‌ری این‌ور اون‌ور...
‫سر ملت رو قطع می‌کنی.
‫بحث انتقامه.
‫این‌جوری هم می‌شه گفت.
‫کل عمرت رو واسه یه ‫آدم آشغال حروم کردی.
‫- پونزده سال. ‫- پونزده سال آزگار.
‫این همه مدت چقدر ‫تونستی بهش نزدیک بشی؟
‫خب، الآن که اسمش رو فهمیدم.
‫آفرین.
‫گمونم فهمیدی.
‫اومدیم سر پوله حرف بزنیم!
‫پول بانک فدرالی!
‫گندش بزنن!
‫موفق باشی.
‫رد!
‫تکون نخور!
‫تیر ندارم.
‫کورت، تیر ندارم.
‫ای گُه بگیرنش!
‫دارم خشاب عوض می‌کنم. ‫طاقت بیار رفیق.
‫تیرم تموم شد.
‫بسه.
‫تویی مارکو؟
‫سلام بلین.
‫یا خدا.
‫دلم می‌خواد قیافه داداشت رو ببینم.
‫جدی بخوام بگم، همیشه فکر می‌کردم ‫بشی یه پا تاجر،
‫یا گاوچرون، یا زن بگیری و ‫کلی توله پس بندازی.
‫جون تو فکر می‌کردم حتی ‫یه روز کشیش بشی، ولی هیچ‌وقت...
‫فکر نمی‌کردم یه کلانتر کوفتی بشی.
‫پس خیلی قدرت تخیل ‫قوی‌ای هم نداشتی.
‫از کجا پیدام کردی؟
‫سرکارهای کسخلت بهمون گفتن ‫از کدوم طرفی ممکنه بیای.
‫پس می‌شه فهمید...
‫بعدش باهاشون چی کار کردین.
‫مارکو، تو که می‌دونی ما ‫با شاهد چی کار می‌کنیم.
‫ولی بابت رفیقت تسلیت می‌گم.
‫اگه کس و کاری داشت، ‫خودم هواشون رو دارم.
‫اینجا رو باش.
‫سخاوت و مهربونی به خرج می‌دی.
‫عوض شدی.
‫تنها کس و کارش خودم بودم.
‫سومی چی؟
‫سه نفر توی کلانتری بودین.
‫چه زری زدی؟
‫شنیدی چی گفتم.
‫سرت به کار خودت باشه.
‫زندانیم بود.
‫بلین، اگه می‌دونستم ‫پوله مال خودته...
‫عمرا اگه بهش دست می‌زدم.
‫می‌دونم.
‫حالا می‌شه برم پوله رو بیارم...
‫که این وضعیت رو درست کنم؟
‫چیزی نشده که.
‫عجله نکن.
‫من و تو...
‫باید تجدید دیدارمون رو جشن بگیریم.
‫آقایون، شاید شما دلتون بخواد ‫جشن بگیرین،
‫ولی من که می‌گم وقتشه ‫این وضعیت رو تموم کنیم.
‫پولت تو یه مزرعه متروکه‌ست. ‫خودم می‌تونم برم دنبالش.
‫آره، خیال کردی می‌ذاریم تنها بری؟
‫اجازه می‌دی این‌جوری ‫باهات صحبت کنه؟
‫- تو هم عوض شدی‌ها. ‫- خیر سرم هنوز کلانترم، بلین.
‫درست نیست کنار کسایی باشم ‫که سرکارهام رو کشتن.
‫باشه پس.
‫دونفری با هم می‌ریم.
‫یاد قدیم‌ندیم‌ها می‌کنیم.
‫واقعا خیلی قشنگه ‫که انقدر رفیق جینگین،
‫ولی من جرأت نمی‌کنم بدون پوله،
‫برگردم پیش برانسون.
‫اگه همین الآن بزنم بکشمت،
‫هیچ احد الناسی به تخمش هم نمی‌گیره.
‫مخصوصا اون داداش حروم‌لقمه خودم.
‫یا بزن مرتیکه وراج رو بکش،
‫یا اسلحه‌ات رو بذار زمین.
‫حالا شدی همون مارکوی سابق.
‫بلین، ترجیحا بذار منم بیام.
‫غمت نباشه.
‫راه بیفتین!
‫تا شب نشده برگشتیم.
‫تا شب اصلا نمی‌رسین اونجا.
‫تازه این‌طوری خیلی ‫نزدیک گرین‌ویل می‌شین،
‫اونم بعد گندی که توی شهر زدین.
‫من می‌گم از یه مسیر دیگه بریم.
‫که؟
‫که یعنی...
‫فردا بریم.
‫باشه. فردا صبح ‫همین‌جا می‌بینمت.
‫هوم... بخور.
‫هیچ فرق نکردی.
‫یه روز اون تیله‌ها ‫می‌پره تو گلوت می‌میری.
‫سیمون.
‫چی کار کردی؟
‫نمی‌شد آویزون ولش کنم.
‫نمی‌شد.
‫برو دخترها رو خبر کن سوزان.
‫می‌خوام رنگ موهاش رو قرمز کنم.
‫برو رنگ موهاش رو بیار.
‫نمی‌شه، هنوز خیسه.
‫همین یکی هم بهش میاد.
‫گفتم رنگ قرمزه رو بیار.
‫رنگ قرمزه رو دوست داشت.
‫فهمیدی چی گفتم؟ من بهتر می‌دونم!
‫لورا، برو کالسکه رو آماده کن.
‫واندا، جواهرات رو بپیچ تو پارچه. ‫پول‌ها رو هم قایم کن.
‫همین؟
‫همین‌جوری بذاریم بریم؟
‫قبلا حرفش رو زدیم.
‫با کل این پول فوقش ‫تا غروب دووم بیاریم.
‫- اینجا شهر خودمونه. ‫- واقعا؟
‫خودت ببین چی شد.
‫همچین بلایی سرش آوردن، ‫هیچ‌کس هم لام تا کام چیزی نگفت.
‫تقصیر خودش بود.
‫باید صبر می‌کرد مک‌کوی برگرده.
‫می‌خواست انتقامت رو بگیره.
‫که از ما محافظت کنه.
‫آدم احمقی بود.
‫می‌شه دهنت رو ببندی؟
‫از این عصبانی بود که استیو ‫دست رد به سینه‌اش زد.
‫آدم ضعیفی بود.
‫دقیقا خلاف کاری رو کرد...
‫که همیشه یادم می‌داد.
‫نه که تو هم خیلی ‫به حرفش گوش می‌دادی.
‫چی گفتی؟
‫درمورد ناتان هم بهت ‫هشدار داده بود.
‫می‌خواست یه‌جوری بفهمی...
‫که نزدیک شدن بهش ‫چقدر خطرناکه، ولی نه.
‫جنده کوچولوی بی‌حوصله می‌خواست ‫ادای شاهدخت‌ها رو در بیاره.
‫- گُه نخور! ‫- خیلی‌خب. بسه دیگه.
‫ایو راست می‌گفت.
‫تو صرفا یه دختر لوسی، سیمون.
‫پس...
‫مرگش هم گردن خودته.
‫سوزان...
‫[دفتر تلگراف]
‫مارکو.
‫داداشت قراره بشه فرماندار، مارکو.
‫وقتی هم بشه، ‫اوضاعمون زیر و رو می‌شه.
‫با قوانین جدید.
‫فرصت‌های جدید.
‫آره، باشه.
‫الآن اگه ببینیش، نمی‌شناسیش.
‫اگه غرق خون نباشه که ‫احتمالا نشناسمش.
‫داداشت خیلی خاطرت رو می‌خواد کسخل‌خان.
‫چه پول‌هایی که ریخت تو جوب ‫تا تو رو پیدا کنه.
‫بهت نگفت چرا از هم جدا شدیم؟
‫نه.
‫می‌خوای خودت بگی؟
‫باور کن ندونی بهتره.
‫خب حداقل بگو چرا...
‫دستور اعدام اون خوشگله رو دادی.
‫چی داری می‌گی؟
‫اسمش ایو مارگارت هوور بود.
‫مُرده؟
‫یا خدا.
‫مگه خودت دستورش رو ندادی؟
‫انگاری زنه یکی سرکاری که...
‫ما نکشتیم رو کشته بود.
‫شرمنده مارکو.
‫واقعا تسلیت می‌گم.
‫دیر کردی. همه‌چی رو بردن.
‫می‌دونم کی هستی.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫دنبال یه آدم بدجنسم.
‫عین همیشه.
‫می‌دونی کجاست؟
‫فعلا نه. ولی امروز ‫از دیروز بهش نزدیک‌ترم.
‫کجا باید بری دنبالش؟
‫بچه تو کار و زندگی نداری؟
‫نه.
‫یه‌جایی که معمولی‌تر باشه.
‫یه‌جایی که برگه‌های ‫ثبت جایزه رو جدی بگیرن.
‫- مک‌کوی از جایزه‌بگیرها متنفره. ‫- می‌دونم.
‫کجا از اینجا معمولی‌تره؟
‫خیلی دور. اصلا می‌شه نیای دنبالم؟
‫چطوری می‌خوای تا اونجا بری؟
‫چون اگه می‌خوای با قطار بری،
‫باید بلیط بخری.
‫از اونجا.
‫اصلا عوض نشدی.
‫همیشه خدا داشتی ‫رد یه بابایی رو می‌زدی.
‫هنوزم پادوشی؟
‫برو زر نزن.
‫نصفش رو می‌دم بهت.
‫انقدری هست که تا ‫آخر عمرت بریز و بپاش کنی.
‫بی‌خیال، تا ابد که نمی‌شه ‫نوچه این و اون باشی.
‫همیشه دلواپس باشی،
‫بشینی در انتظار گلوله‌ای ‫که اسمت روش حکاکی شده.
‫من خودم می‌دونم جام کجاست، مارکو.
‫دیگه نخواستم فرار کنم.
‫خودت تهش به چی رسیدی؟
‫می‌دونی این چیه؟
‫- ای خدا... ‫- وایستا بگم.
‫فقط موقعی این رو بهت می‌دن...
‫- که حاضر باشن بهشون ملحق بشی. ‫- یه مشت حروم‌زاده!
‫خُل شدی. ‫گذاشتی کسخلت کنن.
‫- دائم می‌پانت... ‫- حواست نیست‌ها.
‫- که کجا می‌شاشی، کجا می‌رینی. ‫- پونزده سال آزگار...
‫- منتظرش بودم! ‫- می‌دونی داداشم چی کار کرد؟
‫می‌دونی داداش خودم چی کار کرد؟
‫چی کار؟
‫بگو.
‫بگو دیگه.
‫وقتی از هم جدا شدیم...
‫همه‌شون رو زد کشت.
‫کریستیان، مایکل، رالف.
‫اونم واسه چی؟
‫که اون حروم‌لقمه مریض بتونه ‫صلیبش رو برسونه. همین.
‫چی داری می‌گی؟
‫واقعیت رو می‌گم.
‫نزدیک اون آدم‌ها نشو.
‫«اون آدم‌ها»؟
‫همون آدم‌ها هستن...
‫که می‌تونن زندگیم رو عوض کنن.
‫همون آدم‌ها هستن که می‌تونن ‫کاری کنن رستگار بشم. اونم من.
‫مارکو، تو با اون پولت...
‫چنین قدرتی نداری.
‫می‌دونی چند ساله ‫اینجا بارون نیومده بود.
‫لابد معجزه شد.
‫من باهات نمیام.
‫- معلومه که میای. ‫- نه، نمیام.
‫نه، اگه لازم باشه تا ‫قرون آخرش رو پس می‌دم.
‫ولی امیدوارم...
‫که به‌خاطر رفاقت سابقمون هم شده...
‫به داداشم نگی پیدام کردی.
‫دیر گفتی مارکو.
‫افرادم به برانسون پیغام دادن.
‫شرمندتم.
‫آره، منم هستم.
‫می‌دونم هستی.
‫حالا راه بیفتیم بریم.
‫برادرت خیلی خوشحال می‌شه ببینه...
‫انگار هرساله داریم...
‫قوی‌تر می‌شیم، مگه نه؟
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫دلشوره فردا رو داری؟
‫هلن.
‫باید برم.
‫- این حرفت یعنی چی؟ ‫- برادرم پیداش شده.
‫- برادرت؟ ‫- خود برادرم. آره.
‫دو سه روزه برمی‌گردم،
‫وقتی هم برگردم، می‌تونیم با هم ‫نامزدیم رو جشن بگیریم.
‫نامزدیت به جهنم.
‫- هدف ما یه چیز دیگه بود. ‫- آره.
‫آره، هرسال کارمون همینه.
‫چی می‌شه یه سالش من نباشم؟
‫سوگندی که خوردی اصلا یادت نیست؟
‫به جز خودمون دیگه ‫هیچ‌کس مهم نیست.
‫ولی مارکو مهمه.
‫- جزو خانوادمه ‫- ولی ترکت کرد.
‫فقط من خانواده‌تم.
‫منم که آزادت کردم.
‫- ازت مراقبت کردم. ‫- آره.
‫کارلو...
‫من می‌شناسمت.
‫آره، راست می‌گی.
‫پس می‌دونی چقدر واسم مهمه.
‫نوچه‌هام نزدیک یه‌جایی ‫به اسم گرین‌ویل پیداش کردن،
‫منم می‌رم همون‌جا دنبالش.
‫«نوچه‌هات»؟
‫عین راهزن‌ها حرف می‌زنی.
‫دقیقا.
‫اگه فردا قبل رسیدن کالسکه ‫اینجا نباشی،
‫همه‌چی از دستت می‌پره.
‫برانسون!
‫قبل اینکه جدی نگیریم ‫خوب بهش فکر کن.
‫یه بلیط واسه ترنتون می‌خوام. ‫یا ساوت‌اسپایر. همین امروز.
‫واسه امروز بلیط نداریم.
‫فقط واسه فردا ظهر داریم.
‫آره، ولی خیلی دیره.
‫- شرمنده. ‫- نترس، کاری باهات ندارم.
‫واسم آماده‌اش کن.
‫پیوت داری؟
‫کانکس چی؟
‫ریشه‌های آیاهواسکا هم نداری؟
‫طبقه بالا.
‫خوبه.
‫این واسه گیاه...
‫این واسه بلیط...
‫اینم خسارت در.
‫ممنون.
‫روز بخیر.
‫برانسون.
‫گندت بزنن!
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
nikimovie.ir