‫سلام، رفقا. روز سینکو د ما یو مبارک. ‫[پیروزی مکزیک بر فرانسه]
‫به یه کشتی باری پر از مایونز که ‫توی اقیانوس غرق میشه چی میگن؟
‫سینکو د مایو ‫[سینک به معنای غرق شدنه]
‫وای خدا، وای خدا.
‫چه جوک بی‌نمکی.
‫بگذریم. امروز ما در مورد آی‌پی‌اوها ‫حرف میزنیم. عرضه‌ی اولیه‌ی سهام.
‫عرضه‌ی اولیه یه فراینده که توی اون یه ‫شرکت خصوصی به یه شرکت عمومی تبدیل میشه.
‫برای یه بنیانگذار شرکت، موفقیت یعنی...
‫صدای زنگ شروع بازار ‫سهام نیویورک رو بشنوی.
‫عمومی شدن شرکت مزایای زیادی داره.
‫اما همچنین یه عیب بزرگ داره.
‫ممکنه که عرضه‌ی اولیه شکست بخوره.
‫عرضه‌ی اولیه لحظه‌‌ی ‫سرنوشت‌سازی هست.
‫اون برنده‌ها رو از ‫بازنده‌ها جدا می‌کنه.
‫گوگل رو از گروپان جدا می‌کنه.
‫آمازون رو از پت دات کام جدا می‌کنه.
‫عمومی شدن یعنی شما به ‫معنای واقعی کلمه عمومی میشین.
‫یه آدم عادی می‌تونه لباس‌ چرک‌ها...
‫رد تایر و همه چیزتون رو ببینه.
‫شما چطور شرکت خودتون رو می‌گردونید؟
‫واقعا چه‌قدر درآمد داشتید؟ ‫یا چه‌قدر از دست دادین؟
‫برای همینه که بعضی بنیانگذارا ‫سعی می‌کنن دشمن رو تا جای ممکن...
‫بیرون دروازه نگه دارن.
‫شما نمی‌تونید عبور کنید! ‫[دیالوگ گاندولف توی ارباب حلقه‌ها]
فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫niki_movie@
فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
مترجم: میثم موسویان MeysaM.UnicorN t.Me/unicorn025
‫[مرکز اصلی گوگل - سیلیکون ولی]
‫دستیارم قرار بود اینو سرهم کنه،
‫اما امروز صبح مچ پاش پیچ خورد، یا شکست.
‫نمی‌دونم. من دکتر نیستم.
‫اون از روی راه‌ پله افتاد.
‫اون یکی دستیارم اونو به اورژانس برد.
‫که البته مشکلی نداره، چون ‫ما خودمون رو وفق میدیم.
‫ما سازگار می‌شیم. ما ‫بداهه عمل می‌کنیم! مگه نه؟
‫نمی‌دونم کسی اینو به شما ‫گفته یا نه، اما این ابرقدرت منه.
‫تغییر.
‫چرا اومدی سراغ ما.
‫چون همه‌ی پولا دست شماست. مگه نه؟
‫وی‌ورک یه...
‫کسب و کار خانوادگیه.
‫و ما وقتی قوی‌تر هستیم...
‫که شرکای درستی رو برای ملحق شدن به ‫خانواده انتخاب می‌کنیم. می‌فهمید چی میگم؟
‫هنوز متوجه نیستم که چطور شما ‫یه شرکت فناوری به حساب میاید.
‫هدف این مدل اینه که نشون بده...
‫چطور فناوری بینش فضای کار رو شکل میده.
‫مثلا کدوم اتاق‌های جلسه رزرو شدن.
‫این‌که از فضا به طور ‫بهینه استفاده میشه یا نه.
‫کارایی....
‫این گوگله.
‫چرا اومدی سراغ ما؟
‫چرا نرفتی سراغ سافت‌بنک؟
‫سافت‌بنک کاملا نسبت به ما متعهده.
‫آدام، ببخشید. چرا نرفتی ‫سراغ عرضه‌ی اولیه؟
‫[پیام از عشقم: از گوگل اومدم ‫بیرون، میرم ایلان رو ببینم]
‫[پیام از عشقم: جوابمو ‫بده، عزیزم. خواهش می‌کنم]
‫چه‌قدر ناز بود.
‫خب، بچه‌ها عالی بودن،
‫اما هر چیز دیگه‌ای خجالت‌آور بود.
‫رنگ کفش معلما باید سفید، سیاه یا بژ باشه،
‫و بند کفشی هم در کار نباشه.
‫خانم مایرز با اون دایره‌زنگی ‫حس اضطراب رو منتقل می‌کرد.
‫چطور ممکنه بلد نباشی یه دایره‌ ‫زنگی بزنی؟ اون فقط یه دایره زنگیه.
‫و نذار در مورد تن صدای ‫آقای آیوی شروع کنم.
‫هر موقع راحت بودی ‫می‌تونی اینا رو بنویسی، بی.
‫تو از تن صدای آقای آیوی خوشت نیومد؟
‫آره.
‫وای خدا، فکر می‌کنی می‌تونی ‫توی نیویورک یه معلم پیدا کنی...
‫که هم بتونه آواز بخونه و هم درس بده.
‫من آماده‌ام که بریم سراغ ‫کار‌هایی که باید انجام بشه.
‫- تو آماده‌ای؟ ‫- آماده‌ام.
‫من امروز صبح دوباره سایت رو چک کردم.
‫به گوین بگو من هنوز متن نمایشی...
‫و فونت هلواتیکا رو توی سایت می‌بینم.
‫اصلا قابل قبول نیست.
‫من ساعت ۱۱:۲۳ به پذیرش زنگ زدم.
‫هیچ کس جواب نداد. ۵ بار بوق ‫خورد و مستقیم رفت به پیامگیر صوتی.
‫به لیسا بگو این قابل قبول نیست.
‫یه قرار ملاقات با نیکول بذار ‫در مورد برنامه‌های گسترش...
‫وی‌گرو توی سن‌فرانسیسکو و تل‌آویو.،
‫و روند سرمایه‌دهی به بورسیه که واقعا...
‫و لیموناد فروشی.
‫خب...
‫لیموناد فروشی.
‫ما بچه‌ها رو به مزرعه‌ی ‫خودمون می‌بریم...
‫و بهشون میگیم سبزیجات رو بردارن...
‫و اونا رو به کارکنان ‫وی‌ورک بفروشن.
‫این لیموناد فروشی قرن ۲۱ هست.
‫کارآفرینی آگاهانه.
‫کارآفرینی برای بچه‌های ۵ ساله؟
‫الان متوجهش شدم.
‫حق با توئه.
‫ما بچه‌های کوچیک‌تر رو هم می‌بریم. اما ‫باید صندلی بچه‌ی ماشین سفارش بدی.
‫گواهی‌های پذیرش کلاس سال بعد کجا هستن؟
‫من اینا رو دارم، اما یه اشکال تایپی داره.
‫نوشته "کلاس سال ۲۰۳۱"
‫نه، این درسته.
‫اون موقع اونا قراره از دبیرستان ‫وی‌گرو فارغ‌التحصیل بشن.
‫البته.
‫من اونا رو امضا می‌کنم.
‫من قرار نیست که این بچه‌ها رو ول کنم تا ‫برن سراغ تجربه‌های آموزشی هنجاری، بی.
‫من می‌خوام از گهواره تا ‫گور اونا رو آموزش بدم.
‫این به عنوان یه شعار چطوره؟
‫"از گهواره تا گور"
‫- آره. ‫- می‌تونی اینو روی یه بنر بزنی؟
‫تا این‌جوری بتونم ببینمش.
‫عالیه. دیگه تموم.
‫خیلی خب.
‫[پیام از عشقم: به من زنگ بزن]
‫آدام.
‫ما برای یه هفته توی ولی ‫بودیم. هیچ کسی قبول نمی‌کنه.
‫وقتش رسیده. تو باید شرکت رو عمومی کنی.
‫عزیزم، من سعی کردم به موقع ‫برگردم تا با هم صبحونه بخوریم،
‫اما تو خیلی زود بیدار شدی.
‫چطوره که برات توفو...
‫و عصاره‌ی سبزیجات درست ‫کنم تا روزت رو شروع کنی؟
‫اگه منو ببخشی باید برم مدرسه‌ای ‫که به من دادی رو اداره کنم.
‫- منظور بدی نداشتم... ‫- می‌دونم که تو فکر می‌کنی من کاری نمی‌کنم،
‫اما در واقع من کار می‌کنم.
‫- عزیزم، خواهش می‌کنم. ‫- نه، نه. تو منظورت رو واضح رسوندی.
‫- عزیزم... ‫- روانشناسم گفت...
‫"تو فقط می‌تونی از کسی ‫متنفر باشی که واقعا عاشقشی."
‫فکر کنم واقعا عاشقتم.
‫و چطور می‌خوای اینو درست کنی؟
‫آدام؟
‫کی گفته که ما مشکلی داریم؟
‫ما دقیقا توی مسیر درستی هستیم، جیمی.
‫مسیری که کائنات می‌خواد ما توش باشیم.
‫- پس توی ولی موفق نشدی. ‫- اونا بینش ندارن.
‫در ضمن، من می‌خوام اعتبار ‫شخصی خودمون رو بیشتر کنم.
‫خیلی نه. فقط یکم که جا ‫برای نفس کشیدن داشته باشیم.
‫جمعا چه مبلغی مد نظرته؟
‫۳۸۰ میلیون دلار.
‫تو لازم نیست کاری بکنی. ‫خودم با تیم وام دهی صحبت می‌کنم.
‫و این روزا مخارج وی‌ورک چه قدره؟
‫هفته‌ای ۵۸ میلیون دلار.
‫این پول زیادیه.
‫در مقایسه با چیزی که ‫قراره در بیاریم چیزی نیست.
‫خب...
‫ما به تو چه‌قدر اعتبار شخصی دادیم؟
‫۹۳ میلیون وام کم بهره؟
‫توی شرکتت سهم خریدیم.
‫سهمی که الان بیش از ۶۰۰ میلیون ارزش داره.
‫چرا شرکت رو عمومی نمی‌کنی؟
‫چرا عرضه‌ی اولیه رو انجام نمیدی؟
‫من نمی‌خوام به کسی جواب پس بدم.
‫خب، با چند میلیارد دلار ‫چنین چیزی آسون‌تر میشه.
‫این همه شکل مختلف این‌جاست.
‫این برگی که این‌جاست چیه؟
‫بلوم انرژی. توی روز اول ‫معاملات ۶۶ درصدش فروش رفت.
‫وای، ۶۶ درصد تو روز اول؟
‫این چی؟
‫دراپ باکس. بیش از ۳۵ درصد توی روز اول.
‫جالبه.
‫و شکل شرکت من چطوریه؟
‫یه اسب تک شاخ.
‫[از طرف جیمی دیمن و دوستات ‫در بانک جی‌پی‌ مورگان چیس]
‫خیلی خب. گزینه‌ی بعدی...
‫ثبت نام هست.
‫اعداد ناامیدکننده هستن؟
‫جایی که نیاز دارم باشن نیستن.
‫خب، چطور می‌تونیم تعداد ‫ثبت‌نام‌ها رو افزایش بدیم؟
‫ما می‌تونیم استراتژی ‫اجتماعی‌مون رو نوسازی کنیم.
‫کدوم استراتژی اجتماعی؟
‫چیزی برای بهسازی نیست، دیمین.
‫ما ۶۰۰ فالوور داریم، خب؟ نه.
‫ما باید بزرگتر فکر کنیم. ما باید با ‫مخاطب‌های گسترده‌تری ارتباط برقرار کنیم.
‫تو توی اون پادکست دعوت شدی.
‫جالبه.
‫اگه فکر کنی که رفتن از ‫ونیتی فیر به یه پادکست...
‫مسیر درستی...
‫برای مدیر ارشد برند یه ‫شرکت چند میلیارد دلاریه، عالیه.
‫من داشتم به شبکه‌ی ‫سی‌ان‌بی‌سی فکر می‌کردم.
‫مگه نه؟ هر هفته اخبار آدام رو پوشش میدن.
‫اونا عاشق وی‌ورک هستن.
‫این جدید‌ترین و جسورانه‌ترین ‫ابتکار وی‌ورک هست،
‫که سیستم آموزشی رو متحول می‌کنه.
‫و اونا می‌تونن با مدیر عاملش ‫مصاحبه‌ی اختصاصی داشته باشن.
‫برنامه‌ی آدام کاملا پره.
‫نه. نه، دیمین. نه. من.
‫من مدیرعامل وی‌گرو هستم.
‫خیلی خب. بهشون بگو که من قراره ‫مقداری از برنامه‌های گسترش‌مون رو لو بدم،
‫من می‌خوام در مورد شبکه‌‌ی جهانی ‫مدرسه‌هامون و نوآوری خودمون در...
‫به پادکست مدرسه‌ی برتر خوش اومدین.
‫من این‌جا ربکا نیومن رو دارم،
‫همسر بنیانگذار وی‌ورک، آدام نیومن.
‫راستش من...
‫خیلی خوشحالم که این‌جا هستم. ممنون.
‫هدف وی‌گرو...
‫و راستش کلمه‌ی "وی" ‫که شامل همه‌ی ما میشه...
‫بالابردن خودآگاهی جهانی هست.
‫و این یه مدرسه هست، درسته؟
‫این بیشتر یه تمرین...
‫و یه رویکرد جدید نسبت به زندگیه.
‫برای انجام این کار از کجا الهام گرفتی؟
‫وای.
‫خیلی چیزها با همدیگه جمع شدن.
‫اون آخرش با بهترین دوستم ریختن رو هم.
‫نه.
‫یه چیزی که آرزو می‌کردم ‫مردم در مورد من می‌دونستن؟
‫من خیلی...
‫انعطاف پذیرم؟
‫- از نظر احساسی؟ ‫- فیزیکی.
‫یه بار یه مرتاض توی هند به من گفت...
‫که اگه ستون فقراتت رو ‫انعطاف‌پذیر نگه داری پیر نمیشی.
‫برای همینه که ۲۱ ساله به نظر میای؟
‫من از چیزی متنفرم؟
‫نه.
‫نه، من احساس ناراحتی ‫می‌کنم در مورد چیزایی که...
‫در مورد چی؟
‫در مورد هر ظلمی.
‫ظلم به حیوانات.
‫رنج بچه‌ها.
‫بلایی که داریم سر این سیاره میاریم.
‫اما من از چیزی متنفر نیستم.
‫اگه ما بتونیم به مردم... ‫از جمله خودم آموزش بدیم.
‫من هر روز به خودم یادآوری می‌کنم...
‫که با خودآگاه بودن و سخاوتمند بودن...
‫ما به کمال بیشتری می‌رسیم.
‫اشتیاق بزرگ خودت رو پیدا کن...
‫و اونو به اشتراک بذار.
‫و بعد اونا هر چیزی که می‌خوان رو میگیرن...
‫اما اونا باید با بقیه جوری رفتار ‫کنن که می‌خوان با خودشون رفتار بشه.
‫اونا باید درک کنن که ‫ما اعضای یکدیگر هستیم.
‫میگی میگز.
‫برادرم که از ۵ مادر مختلف.
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫آره.
‫تو یه اثر از لیکتنستاین رو داری.
‫وای، از چیزی که فکر می‌کردم کوچیک‌تره.
‫چه‌قدر پولش رو دادی؟
‫با ۲۰ دلار از پوسترز دات کام خریدمش.
‫باید برات یه اثر هنری ‫واقعی بگیرم، دوست من.
‫یه اثر هنری واقعی.
‫میگل.
‫اون بیرون رو ببین.
‫ببین.
‫ما اینو ساختیم.
‫این چیز بزرگ خوشگل.
‫ما ساختیمش، و اونا ‫اومدن و به ما ملحق شدن.
‫می‌دونم که فکر می‌کنی من به تو ‫گوش نمی‌کنم، اما این‌طور نیست.
‫من حرفاتو می‌شنوم.
‫این یعنی چی؟
‫می‌بینی.
‫- خب، پس رسمی شد. ‫- رسمی شد!
‫- شما درخواست دادید! ‫- بله، ما درخواست عمومی شدن رو دادیم.
‫- وی‌ورک قراره عمومی بشه. ‫- شرکت وی قراره عمومی بشه.
‫وقتشه بری یه اثر هنری ‫واقعی برای خودت بخری، میگل.
‫چی باعث شد که تصمیم ‫بگیری که آماده‌ای؟
‫ما همیشه آماده بودیم.
‫فقط مسئله‌ی زمان‌بندیش مطرح بود.
‫[بانک جی‌پی مورگان چیس]
‫خیلی خب، ۷۲ ساعت وقت ‫داریم که بفهمیم ارزششون چه‌قدره.
‫۱۰۰ میلیون سهم می‌خوایم. برید.
‫بیا یه لحظه در مورد مسائل مالی حرف بزنیم.
‫تو در اسناد محرمانه اصلا ‫اطلاعات مالی رو افشا نکردی.
‫در ارائه‌ای که اونو با ‫ما به اشتراک گذاشتی...
‫ما می‌بینیم که درآمد شرکت در ‫سال ۲۰۱۷ به ۱.۸ میلیارد دلار رسید.
‫اما ۱.۹ میلیارد دلار ضرر هم داشتید.
‫اما ما در فصل آخر سال به درآمد ‫سالانه‌ی ۲.۴۳ میلیارد دلار رسیدیم.
‫برید.
‫[گلدمن ساکس]
‫ما افزایش تصاعدی عضویت رو...
‫از ۱۸۶ هزار نفر به ‫۴۰۱ هزار نفر شاهد بودیم.
‫اوبر، لیفت، پینترست، اسلک، و حالا وی‌ورک.
‫شرکت وی. بله.
‫- شرکت وی‌. ‫- خیلی ممنون.
‫ببخشید. دارید آماده میشید ‫که امسال عمومی بشید.
‫و اسمش رو گذاشتن "رمیدن اسب تک‌شاخ"
‫ما به دنبال موفقیت همه هستیم.
‫دلیلی نداره که نباشیم.
‫ما در مورد تقاضای سرمایه‌گذاران ‫در عرضه‌ی اولیه حس خوبی داریم.
‫خیلی خب.
‫بیاید انجامش بدیم.
‫[مورگان استنلی]
‫الان وقت مناسبی برای هدف شرکته.
‫- که چیه؟ ‫- بالابردن خودآگاهی دنیا.
‫و عمومی شدن شرکت به ما برای ‫رسیدن به این هدف کمک می‌کنه.
‫وای خدای من. خیلی هیجان‌انگیزه.
‫می‌تونی یه چای برام بیاری؟
‫- آره. ‫- ممنون.
‫مادر ترزا.
‫باب مارلی. ‫[خواننده‌ی فقید]
‫آدام نیومن
‫هدف تو برای بالابردن خودآگاهی ‫دنیا ما رو به یاد این اسطوره‌ها میندازه.
‫"عاشق زندگیت باش. جوری ‫که دوست داری زندگی کن"
‫باب مارلی. همیشه یادشو گرامی میداریم.
‫تنها تفاوت بین شما و ‫آمازون و گوگل و علی‌بابا...
‫اینه که شما سریع‌تر ‫گسترش پیدا می‌کنید.
‫ما بهترین هستیم. و بهترین‌ لایق بهترینه.
‫حس می‌کنم می‌دونم که تو ‫برای چی ارزش قائلی، آدام.
‫رابطه‌های شخصی.
‫و فکر می‌کنم تو از قبل می‌دونی ما بانکی هستیم ‫که می‌تونیم فروش عرضه‌ی اولیه رو مدیریت کنیم.
‫جیمی، بیشتر از چیزی ‫که بدونی برات ارزش قائلم.
‫سوال اینه که... تو چه‌قدر ‫برای من ارزش قائلی؟
‫۴۶ میلیارد دلار.
‫آخرین دور ارزش مالی ما، قیمت‌‌مون ‫رو ۴۷ میلیارد دلار تخمین زده بود.
‫نه، تو خیلی پایین گفتی، دوست من.
‫خیلی پایین گفتی. حیف شد.
‫۱۸ تا ۵۲.
‫۱۸ تا ۵۲؟
‫بستگی داره که چطور ما بتونیم...
‫۶۰ میلیارد؟
‫سوال اینه که... چرا این‌قدر پایین؟
‫ما فکر می‌کنیم که زیاد هم گفتیم.
‫۶۳.
‫۱۸ سنت بهش اضافه کن...
‫این‌جوری با هم معامله‌مون میشه.
‫فکر می‌کنم این رقم ‫منصفانه‌ای برای سرمایه‌گذارا...
‫و سرمایه‌گذارای آینده‌ی ما...
‫و مهم‌تر از همه...
‫برای کارمندای ماست.
‫حالا، بیاید کلی پول در بیاریم.
‫باشه؟ کلی پول.
‫خیلی خب.
‫ما با تیم شما کار روی ‫امیدنامه رو شروع می‌کنیم.
‫این معرفی وی‌ورک... معرفی ‫رسمی وی‌ورک به عموم مردمه،
‫برای همین یکی از مهم‌ترین ‫بخش‌های این فرایند هست.
‫- ما میریم سراغش. ‫- بله، لطف می‌کنید.
‫بنویسیدش، و بعد من بهش انرژی و قدرت میدم.
‫آدام، این یه مدرک مهم قانونی و مالیه.
‫- ما میذاریم که متخصص‌ها بهش رسیدگی کنن. ‫- متوجه‌ام.
‫حق با میگله، آدام.
‫این خیلی تخصصیه، تعهد ‫قانونی داره و باید گزارش بشه.
‫- دلت نمی‌خواد بخشی از این باشی. ‫- به من گوش کنید.
‫این روش قدیمیه. من به ‫روش قدیمی علاقه‌ای ندارم.
‫من به دنیای آینده علاقه دارم.
‫متوجهی؟ ما یه دنیای جدید می‌سازیم.
‫یه دنیای جدید، میگل.
‫به آدمات بگو یه چیزی سرهم ‫کنن و ما از اون‌جا ادامه‌اش میدیم.
‫باشه؟
‫ممنون.
‫لعنتی.
‫چی شده؟
‫فکر کنم می‌تونستیم تا ۶۴ میلیارد هم بریم.
‫دست بردار.
‫- آره! این قرارداد خوبیه. ‫- آره! آره!
‫- آره! ‫- آره!
‫آره!
‫آره! آره!
‫ریوکا.
‫ریوکا، لطفا بیا پیشم بشین.
‫من به عنوان شوهرت اینو نخواستم، ‫به عنوان رئیست اینو خواستم.
‫این در مورد کاره. لطفا بیا و بشین.
‫خواهش می‌کنم.
‫فقط یکم معطل میشی.
‫ممنونم.
‫آب هویجه.
‫می‌دونی امیدنامه چیه؟
‫من توی وال‌استریت کار ‫کردم، آدام. می‌دونم امیدنامه چیه.
‫این معرفی یه شرکت به دنیا هست.
‫این اظهاریه‌ی هدفه. دلیل وجودشه.
‫دقیقا.
‫وکلا و بانکدارها روی نکات مهمش کار می‌کنن،
‫اما ما باید اونو مال خودمون بکنیم.
‫این باید یه چیز زنده و سرحال باشه،
‫و باید داستان وی‌ رو بگه.
‫و وی همیشه...
‫من و تو بودیم.
‫با من بنویسش.
‫نه.
‫تو شرکت رو ساختی. خودت می‌تونی بنویسیش.
‫اون پادکستت رو دیدم.
‫فکر می‌کنم تو فوق‌العاده بودی.
‫اون یه پادکسته. مهم نیست.
‫البته که مهمه. اون مهم بود.
‫دیمین به من میگه...
‫که تو فکر می‌کنی به اندازه‌ی کافی ‫پیامت برای مخاطبا گسترش پیدا نکرده.
‫من موافقم.
‫می‌خوای پیامت رو به همه برسونی؟
‫می‌خوای مدرسه‌ات رو رشد بدی؟
‫می‌خوای صدات شنیده بشه؟
‫پس با من امیدنامه رو بنویس.
‫نه به عنوان همسرم...
‫بلکه به عنوان شریک بنیانگذار شرکت.
‫براشون سخته که به شریک بنیانگذار...
‫یه شرکت چند میلیارد دلاری گوش ندن.
‫من شنیدم روی ۱۰۰ هست.
‫گلدمن پیشنهاد یه تریلیون رو داده.
‫به من گوش کنید. همین ‫حالا سهم کارمندیتون رو بخرید.
‫- سهم رو ول کن. من یه خونه می‌خرم. ‫- دارم وام‌های دانشجوییم رو بازپرداخت می‌کنم.
‫من همه‌ی پولامو نقد می‌کنم ‫و از این‌جا میزنم بیرون.
‫نه، جدی میگم.
‫وقتی سهام‌تون رو بفروشید ‫مالیات سود فروشش کم میشه.
‫اما من پولی ندارم. ‫چطور سهام کارمندی بخرم؟
‫من از پدربزرگ و مادربزرگم قرض کردم.
‫- انتظارشو داشتم. ‫- آره.
‫توجه کنید! کارمندای خوشگلم.
‫قبیله‌ی من، خانواده‌ی من.
‫شما بقیه‌ی روز رو می‌تونید به ‫مرخصی برید. همین‌طور فردا رو.
‫پس به گیاهاتون آب بدین. به ‫مادرتون زنگ بزنید. برید پیاده‌روی.
‫عاشق بشید.
‫اما هر کاری که می‌کنید،‌ از این‌جا برید.
‫برید، برید، برید. خب؟
‫- ممنون. برید. ‫- اون جدی میگه؟
‫اون شوخی نداره.
‫حس می‌کنم این یه آزمایشه.
‫خیلی خب.
‫بقیه کجان؟
‫ما بهشون یه روز مرخصی دادیم. راستش ۲ روز.
‫به علاوه، ما هر کسی که ‫می‌خوایم رو این‌جا داریم.
‫بدون هیچ حواس‌پرتی یا صدایی.
‫فقط خودمون.
‫من به بی گفتم امیدنامه‌های عرضه‌های ‫اولیه‌‌ی برتر ۱۰ سال گذشته رو برام چاپ کنه.
‫من میرم سراغ خوندنشون.
‫فکر نمی‌کنم اونا چیزی ‫داشته باشن که به ما یاد بدن.
‫من میرم توی دفترم.
‫چطوره که قبلش یکم یوگا کار کنیم؟
‫یکمی نرمش کنیم؟
‫لاته می‌خوری؟
‫اون یه کاپوچینو هست.
‫مطمئنم لاته هست.
‫اون یه کاپوچینو هست.
‫دستیارم به اینا میگه لاته.
‫چون تو به اینا میگی لاته و هیچ کسی ‫نمی‌خواد به تو بگه که اشتباه می‌کنی.
‫به من بگو که چه کار کنم.
‫چون هزاران عذرخواهی جواب نداده.
‫چطور از این عبور کنیم؟
‫نمی‌تونیم عبور کنیم. این ‫برای همیشه وجود داره.
‫پس دیگه اوضاعمون همینه؟
‫- این‌جوریه؟ ‫- تو واقعا فکر می‌کنی این رو تنها ساختی؟
‫واقعا؟
‫تو به من یه سینما دادی، به من یه شغل دادی،
‫تو به من یه مدرسه دادی...
‫اون چیزایی که گرفتی پس چی؟
‫تو پول پدرم رو گرفتی.
‫تو هر چیزی که من بهش ‫باور داشتم رو برداشتی...
‫و اونو تبدیل به یه پوشش درخشان برای ‫کادو کردن چرت و پرتای خودت کردی.
‫تو حتی کلمات منو برای خودت برداشتی.
‫"بالا بردن خودآگاهی جهانی."
‫کی این عبارت به ذهنش رسید؟ تو؟
‫تو بدون من هیچ گهی نمی‌تونستی بسازی.
‫حق با توئه.
‫اینا کلمات تو هستن.
‫اما به اونا باور داری؟
‫چطور می‌تونی خودآگاهی دنیا رو بالاببری...
‫اگه حتی حاضر نیستی ‫که یه نفر رو ببخشی؟
‫اینم از کاپوچینوت.
‫- سلام. ‫- سلام. خوش اومدین.
‫ممنون.
‫- خوشحالم که اومدین این‌جا. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫این همون اثر هنری‌ای ‫هست که در موردش پرسیدید.
‫[من می‌تونم کل اتاق رو ببینم!‌ ‫و هیچ کسی درونش نیست!]
‫اون ما رو به چالش می‌کشه ‫که از خودمون بپرسیم،
‫"چه چیزی ارزش زمان و توجه ما رو داره؟"
‫آره، این جالبه.
‫حس می‌کنم اون ‫مستقیما به من نگاه می‌کنه.
‫خب قیمتش چه‌قدره؟
‫آدام و ربکا برای چندین سال مشتری ما بودن،
‫برای همین دوست داریم که تخفیفی ‫که برای اونا داریم شامل تو هم بشه.
‫خوبه، ممنون.
‫۴۸ میلیون دلار.
‫با تخفیفش این‌قدره؟
‫شنیدم به زودی می‌تونی ‫از پس هزینه‌اش بر بیای.
‫آدام به عرضه‌ی اولیه ‫اشاره کرد. تبریک میگم.
‫اون یکی چی؟
‫تو به اون یکی علاقه‌مند شدی؟
‫حق با توئه.
‫اونا بی‌فایده هستن.
‫بدون جون هستن.
‫مرده هستن.
‫اونا یادم میندازن که چرا از ‫کار کردن توی وال‌استریت متنفرم.
‫اون چیه؟
‫اینا؟ چیزای مرده‌ی بیشتر از طرف وکلا.
‫ببین.
‫عوامل ریسک؟
‫"یک، رشد سریع‌ ما شاید پایدار نباشه.
‫دو،‌ ما سابقه‌ی ضرر داریم...
‫و اگه ما به رشد با سرعت بالا ادامه بدیم،
‫شاید نتونیم در آینده‌ی ‫نزدیک به سودآوری برسیم."
‫و شماره‌ی سه:
‫افراد حقیر از روی ترس اقدام می‌کنن!
‫ما حقیر نیستیم!
‫نه، ما از روی امید...
‫خلاقیت، رویاپردازی و..
‫از روی عشق اقدام می‌کنیم.
‫خیلی خب. چطور می‌تونیم اینو نشون بدیم؟
‫خلاقیت با کلمات شروع میشن، مگه نه؟
‫خب کلمات ما چی هستن؟
‫بیا.
‫بیا، بیا، بیا.
‫کلمه.
‫اجتماع.
‫خودآگاهی.
‫رشد.
‫رشد معنوی!
‫عزم!
‫- مثبت‌نگری. ‫- معنا.
‫امید!
‫- ما. ‫- ما!
‫من بدون تو هیچی نیستم.
‫آدام، من بروس هستم.
‫این چرت و پرتا چیه که در مورد ‫بازنویسی امیدنامه توسط تو و ربکا می‌شنوم؟
‫این یه سند خیلی فنی هست و...
‫می‌دونی چیه؟ من میام اون‌جا.
‫سلام!
‫چند صفحه داریم؟
‫ما...
‫- ۹ کلمه داریم. ‫- ۹ کلمه؟
‫۹ کلمه!
‫این نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫ما کلمات خودمون رو داریم.
‫و حالا ما به اعداد نیاز داریم.
‫خوشبختانه تنها اعدادی که ‫وال‌استریت بهش اهمیت میده...
‫چند حرف هستن.
‫ای‌بی‌ای‌تی‌دی‌ای، ایبتدا.
‫ایبتدا.
‫درآمد قبل از بهره، مالیات و استهلاک.
‫ایبتدا یه روش استاندارد برای ‫ارزیابی عملکرد یک شرکت...
‫و مقایسه‌ی اون با شرکت‌های دیگه هست.
‫قدرت اون از این چشمه میگیره ‫که همه ازش استفاده می‌کنن.
‫و چون همه ازش استفاده می‌کنن، اجازه ‫میده که شما سیب‌ رو با سیب مقایسه کنید.
‫- کون لق ایبتدا! ‫- چرا؟
‫ما پول زیادی ضرر میدیم.
‫اگه می‌خواستیم می‌تونستیم ‫همین سودآور بشیم.
‫اما روی رشد هزینه می‌کنیم.
‫خب؟
‫اونا فقط چند تا حرف هستن. ‫بیا از کلمات متفاوتی استفاده کنیم.
‫بیا چهارچوبش رو تغییر بدیم.
‫ما نمی‌تونیم اجازه بدیم که توسط ‫روش‌های قدیمی تعریف بشیم.
‫اگه حروف مناسب نیستن، ‫ما حروف جدیدی رو میاریم.
‫الان چی گفتی؟
‫ما از کلمات جدید استفاده می‌کنیم.
‫- امیدنامه کجاست؟ ‫- این‌جا.
‫ما روی امیدنامه‌ای که ‫وکلا به ما دادن کار می‌کنیم،
‫و بعد باید پول رهن و هزینه‌های اجاره...
‫و هزینه‌های طراحی و هزینه‌های کارگزینی،
‫و هزینه‌های بازاریابی ‫و مدیریتی رو کم کنیم.
‫بعد بهشون یه سودی رو نشون میدیم.
‫ما بهش میگیم ایبتدای مطابق با اجتماع.
‫و به اونا ارزش واقعی ‫اجتماع خودمون رو نشون میدیم!
‫خیلی خب، می‌تونی اینو دوباره بگی؟
‫خیلی خب.
‫یکمی ببرش سمت راست.
‫آره، خوبه. عالیه، بچه‌ها.
‫عالی شد. بیاید یه عکس بگیریم.
‫شماها هم می‌تونید توی عکس باشید. آره.
‫[ارضاشو/بیا و بگیرش] ‫[جمله‌اش ۲ پهلو هست]
‫هی، برادرم از یه مادر دیگه.
‫من اون اثر لیکتنستاین رو نخریدم،
‫اما یه چیزی که بهتر از اونه رو گرفتم.
‫و...
‫اگه در مورد امیدنامه به کمک نیاز داشتی،
‫من این‌جام.
‫ای جان! همینه.
‫امشب این خونه‌ی ماست.
‫- این‌جا رو داشته باش. بیا. ‫- من باید کفشام رو در بیارم؟
‫نه، کفشای کوفتیت رو در نیار.
‫فکر کردم ما فقط قراره ‫نامه‌های آدام رو برداریم.
‫بیا این‌جا. می‌خوام به این دست ‫بزنی. اصلا نه، می‌خوام نگهش داری.
‫- بذارش سرجاش. ‫- بگیر.
‫- بذارش سر جاش. ‫- وگرنه میندازمش.
‫چه حسی داره؟
‫- حس خوبی داره. ‫- حسش فوق‌العاده‌ست.
‫بیا بخوریمش.
‫فکر نکنم خوب باشه. ‫نگرانم. اگه اونا برگردن چی؟
‫- منم در این مورد مطمئن نیستم. ‫- این‌قدر نگران نباشید.
‫آدام اصلا براش مهم نیست.
‫تازه اونا بچه‌ها و پرستاراشون ‫رو هوایی فرستادن همپتونز.
‫پس مشکلی نداریم.
‫منظورت با یه هلیکوپتره؟
‫- دیگه چه‌جوری میشه رفت اون‌جا؟ ‫- وای.
‫بذار ببینیم چی دارن.
‫خوراکی‌های گیاهخواری.
‫بابای من روی بطری‌ها علامت میذاشت ‫تا بفهمه من یا خواهرم ازشون خوردیم یا نه.
‫ما دیگه نوجوون نیستیم.
‫تو یه آدم بالغی که قراره میلیونر بشه.
‫- پس مثل یه میلیونر رفتار کن. ‫- آره، مایکی.
‫به علاوه، من یه بار یه چک ۸۴ هزار دلاری ‫داخل شلوار آدام توی خشک‌شویی پیدا کردم.
‫پس به نظرم اون الکل رو اندازه نمیگیره.
‫خیلی خب، یکی بردارید.
‫ما به سلامتی چی می‌نوشیم؟
‫این عرضه‌ی اولیه.
‫- این عرضه‌ی اولیه‌ی کوفتی. ‫- آره.
‫- نوش. ‫- نوش.
‫- نوش. آره.
‫- وای. ‫- وای.
‫خیلی خب.
‫کلویی، تو اولین میلیونی که ‫در میاری رو خرج چی می‌کنی؟
‫و نگو که بازپرداخت وام دانشجویی...
‫یا چنین چرت و پرتی.
‫می‌دونی که من به هیچ چیزی نیاز ندارم.
‫آره، هیچ کسی به چیزی نیاز نداره.
‫اما، کلویی...
‫کلویی...
‫- خواهش می‌کنم بس کن. ‫- تو چی می‌خوای، کلویی؟
‫چی می‌خوای؟
‫- داری منو می‌ترسونی... ‫- به درون روحم نگاه کن.
‫اگه چیزای خوب می‌خوای، ‫باید خیال‌پردازی کنی.
‫خیال‌پردازی.
‫و موفقیت و خوشبختی به دنبالش میان.
‫کلویی، تو نمی‌خوای ‫خودآگاهی دنیا رو گسترش بدی؟
‫- بالا ببرش، کلویی! به "وی" فکر کن. ‫- نه!
‫- کلو-وی ‫- کلو-وی!
‫اون کلو-وی هست.
‫وای.
‫هی. جرات نداری از جواب دادن طفره بری.
‫می‌خوای چی بخری؟ من می‌خوام بدونم.
‫تا حالا شده فکر کنی که ‫داری به آدام تبدیل میشی؟
‫- اینو نگو. ‫- داری بهش تبدیل میشی.
‫واقعا داری میگی که من ‫دارم به آدام تبدیل میشم؟
‫فکر نکنم.
‫- نمک می‌خوری باهاش؟ ‫- آره.
‫برو بالا.
‫- آره. ‫- صبر کن. یک، دو، سه، برو بالا.
‫- می‌خوای لب بگیریم؟ ‫- نه.
‫- حتی یه ذره هم نمی‌خوای؟ ‫- نه.
‫ما گنج پیدا کردیم.
‫انجامش بده! انجامش بده!
‫زودباش، می‌تونی قسطی پولش رو بدی.
‫هزینه‌اش از درآمد کل ‫پارسالم منهای مالیات بیشتره.
‫آره، اما ما پارسال عرضه‌ی اولیه نداشتیم.
‫اینو ببین. این‌جا خیلی بزرگه.
‫از دفعه‌ی قبلی که این‌جا بودم ‫یه طبقه‌ی کامل بهش اضافه کردن.
‫آره. و خونه‌ی سان‌فرانسیسکو ‫یه اتاقی داره که شکل گیتاره.
‫مطمئنم توش سکس گروهی انجام میدن.
‫نه. اونا با هم سکس ندارن.
‫اونا معلق میشن و ‫روح‌هاشون با هم ترکیب میشن.
‫خریدیش؟
‫نه، من فقط دارم بهش نگاه می‌کنم.
‫آدامه.
‫- چرا داره با من تماس تصویری میگیره؟ ‫- چی؟
‫- چرا داره با من تماس تصویری میگیره؟ ‫- نه، مایکی.
‫برش ندار.
‫- اون نمی‌دونه که ما این‌جاییم. ‫- عوضی.
‫من باید جواب بدم.
‫- گوشیت رو له کن! ‫- لازم نیست جوابش رو بدی.
‫- من باید جواب بدم. ‫- تحت هیچ شرایطی جوابشو نده.
‫لعنتی، موسیقی رو قطع کن.
‫سلام، آدام. چه خبر؟
‫چاپگر کار نمی‌کنه.
‫خیلی خب. می‌تونی اونو بازنشانی کنی. ‫آخرین باری که اینو بهت نشون دادم رو یادته؟
‫به زودی می‌بینمت.
‫این حرفش یعنی چی؟ "به زودی می‌بینمت"
‫- این‌جا رو جمع و جور کنید و برید بیرون! ‫- بیخیال، شوخیت گرفته؟
‫کیف رو بخر.
‫- باشه، باشه. ‫- می‌بینمتون!
‫- عاشقتونم. فردا می‌بینمتون. ‫- نه! یعنی چی...
‫- نه، بیا. لعنتی. ‫- عاشقتم،‌ داداش.
‫هی!
‫احتمالا یه نفر پاش رفته ‫بود روی محافظ ولتاژ.
‫مایکی، تو یه نابغه‌ای.
‫تو پسر خوبی هستی.
‫تو از اولش با ما بودی، مگه نه؟
‫- آره. ‫- از اول اولش.
‫الان ۱۰ سال شده دیگه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫مایکی.
‫مایکی، مایکی، مایکی.
‫تو الکل خوردی؟
‫با چند تا از دوستام نوشیدنی خوردم.
‫با دوستات نوشیدنی خوردی؟
‫من اون بو رو می‌شناسم.
‫تکیلا.
‫- درست میگم؟ ‫- آره، حق با توئه.
‫تو از تکیلا خوشت میاد؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خب، من تو رو سرزنش نمی‌کنم.
‫تو باید جنس خوب رو امتحان کنی.
‫با من بیا. با من بیا.
‫با من بیا، مایکی.
‫من بهت ملحق میشدم، اما...
‫در حال پاکسازی بدنم هستم.
‫پاکسازی بدن. خوبه.
‫خب...
‫تو ۲۱ سالت شده دیگه؟
‫- تقریبا ۲۶ سالمه. ‫- شبیه‌ یه بچه‌ای.
‫مزه مزه‌اش کن.
‫- بیا. ‫- ببخشید.
‫- یکی دیگه بخور. ‫- اون‌جوری عادت کرده بودم.
‫حالا.
‫یه جرعه بخور، خیلی آروم.
‫مزه مزه‌اش کن.
‫بهم بگو که چه مزه‌ای رو حس می‌کنی؟
‫نت‌هایی از طعم...
‫ذغال داره؟
‫مایکی.
‫این مزه‌ی پول میده.
‫تو چه‌قدر سهم داری؟
‫نزدیک ۸۰ هزار تا.
‫۸۰ هزار تا؟
‫خب، مایکی، وقتی ما ‫عرضه‌ی اولیه رو انجام بدیم،
‫حداقل ۳۰ میلیون می‌ارزی.
‫وقتش رسیده که توی زندگی ‫به چیزای خوب عادت کنی، مایکی.
‫بیا، این مال خودته.
‫بگیرش. ازش لذت ببر. مال خودته.
‫این یه خاطره هست.
‫ریوکا!
‫ناماسته.
‫همون‌طوری که می‌دونی ‫مایکی از همون اول با ما بوده.
‫الان ده سال شده؟
‫- ده سال! ‫- آره.
‫- واقعا؟ این فوق‌العاده‌ست. ‫- ده سال.
‫آره، آره.
‫ما بهتره برگردیم سر کار.
‫- البته. ‫- اولین شب رو یادته؟
‫وقتی که اولین مکان‌مون ‫رو افتتاح می‌کردیم؟
‫آره. چطور می‌تونم فراموش ‫کنم؟ چطور می‌تونم فراموش کنم؟
‫به این ور و اون ور ‫می‌دویدیم، میزها رو به هم...
‫پیچ می‌کردیم، سعی می‌کردیم ‫اینترنت رو وصل کنیم.
‫یادمه که خیلی شلوغ و ‫پلوغ بود اما لذت داشت.
‫لذت داشت، مایکی. لذت داشت.
‫- دلم براش تنگ شده. ‫- منم همین‌طور.
‫حس کار نداشت، می‌دونی؟ ‫مثل کسب و کار نبود.
‫یه حس دیوونگی‌ای داشت، ‫ردبول خوردن و ترشح آدرنالین...
‫و از ته دل خندیدن و به ‫سرانجام رسوندن کارا.
‫حس می‌کردم که انگار ‫جزئی از یه چیزی هستم.
‫موافقم.
‫حق با اونه.
‫وی‌ورک یه کسب و ‫کار نیست. این یه حسه.
‫ما باید این حس رو به مردم بدیم.
‫ما با چارت و نمودار و ‫سرواژه نمی‌تونیم این کارو بکنیم.
‫حتی کلمات درست تا یه ‫جایی برامون کاربرد دارن.
‫ما به...
‫ما به تصویر نیاز داریم.
‫- تصویر. تصویر. ‫- تصویر.
‫این برای یه امیدنامه معمولیه؟
‫ما باید مردم رو غوطه‌ور کنیم.
‫ما باید به مردم اون حسی که ‫همه‌ی ما شب اول داشتیم رو بدیم.
‫صبر کن،‌ تو اون شب اون‌جا بودی؟
‫من یادم نمیاد که اون‌جا بوده باشی.
‫- من بودم، جیکوب بود... ‫- البته که اون‌جا بودم.
‫- من همیشه این‌جا بودم. ‫- همیشه.
‫ممنون که اومدی.
‫ممنون. مایکی. ممنونم.
‫خیلی خب، مایکی.
‫خیلی خب، تو که ‫رانندگی نمی‌کنی، نه؟
‫- نه، نه. ‫- خوبه.
‫- ما بچه بودیم. ‫- خیلی عالی بود.
‫اولین اردوگاه تابستونی‌مون.
‫این قیافه‌های دوست‌داشتنی رو ببین.
‫اونا عاشقتن.
‫- نه، اونا عاشق ما هستن. ‫- منم عاشقتم.
‫- هر دوی ما. ‫- نه، نه، نه.
‫فقط تو.
‫- نه. ‫- اونا عاشق تو هستن.
‫اونا از من متنفرن.
‫- اونا منو مسخره می‌کنن. ‫- نه.
‫- اونا پشت سرم حرف میزنن. ‫- نه، نه.
‫اونا فکر می‌کنن که مدرسه ‫یه پروژه‌ی بیهوده هست.
‫فکر می‌کنن من نمی‌تونم ‫اینا رو بشنوم، اما می‌تونم.
‫حتی وقتی نمی‌شنوم، حسش می‌کنم.
‫"اونا" کی هستن؟
‫به من اسم بده تا کارشون رو تموم کنم.
‫تموم.
‫تو نمی‌تونی کل شرکت رو اخراج کنی.
‫چرا، می‌تونم. ببین.
‫- من اونا رو... ‫- مهم نیست، مهم نیست.
‫من الان دیگه بالغ‌تر از این حرفام.
‫من بالاخره می‌دونم...
‫که چی هستم.
‫من یه خودسر، یه شعبده‌باز ‫یا یه فرد الهام‌بخش نیستم.
‫من حتی یه مدیر ارشد برندینگ نیستم.
‫واقعا نیستم.
‫من قبلا فکر می‌کردم ‫که کارم حفظ روح شرکته،
‫اما حتی این هم حقیقت نداره.
‫من خودم روح شرکتم.
‫آره، همین‌طوره.
‫همین‌طوره.
‫و تو هر اتمی از آجر و چوب و فولادی...
‫که توی هر وی‌ورکی توی دنیا هست.
‫هر دوی ما هستیم.
‫آره.
‫و چیزی که ما ساختیم از هر دوی ما بزرگتره.
‫آره.
‫آره؟
‫من باید بنویسم.
‫وی‌ورک یه شرکت اجتماعی هست...
‫که به تاثیر جهانی حداکثری متعهد شده.
‫ما این رو وقف انرژی "ما" کردیم.
‫اون بزرگتر از هر کدوم ماست،
‫اما درون تک تک ماست.
‫ما باور داریم شرکت ما ‫قدرت اینو داره که نحوه‌ی کار،
‫زندگی...
‫و رشد مردم رو تغییر بده.
‫"شرکت وی متعهد هست که بدون ‫گوشت، پلاستیک و کربن اداره بشه."
‫"ماموریت ما چیزی کمتر از ‫بالابردن خودآگاهی دنیا نیست."
‫ما شما رو دعوت می‌کنیم تا به ما ‫ملحق بشید و یه دنیای بهتر رو بسازید،
‫چون "ما" تازه شروع کردیم.
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫می‌دونستم اون درکش نمی‌کنه.
‫اون امیدنامه‌ی ما بود.
‫اما نگران نباش، کمی شماره‌ی ۲.
‫هر چیزی که وکلا می‌خوان داخلش هست.
‫- ما از شر سنت‌های قدیمی راحت شدیم. ‫- درسته.
‫این عکس‌ها... خدای من.
‫این معرفی...
‫تو امیدنامه رو به یه ‫کتاب کودک تبدیل کردی.
‫- کم. ‫- خب؟ بروس.
‫تا حالا یه امیدنامه دیدی؟
‫کم، من توی وال‌استریت کار کردم.
‫پس آره، می‌دونم یه امیدنامه چی هست.
‫حله.
‫من یه سوال برای تو دارم.
‫می‌دونی یه ماندارین چیه؟
‫نه؟ بذار بهت بگم.
‫وقتی من توی چین بودم و شعبه‌ی ‫شانگهای خودمون رو بازگشایی می‌کردم،
‫و با بازرس‌ها و مامورای ‫دولت سر و کله میزدم...
‫و با حجم زیاد این مامورای دولت و بازرسا،
‫دوست چینی من لغت ‫"ماندارین" رو بهم یاد داد.
‫یه ماندارین یه مامور عالی‌رتبه‌ی دولت...
‫توی حکومت سلطنتی قرن ۱۵ چین بود.
‫اونا فکر می‌کردن که خیلی خفنن...
‫چون توسط یه فرایند گزینش ‫خیلی سخت انتخاب میشدن.
‫امپراطور می‌خواست اونا این‌جوری ‫فکر کنن، چون با داشتن چنین فکری،
‫با اقتدار و حس بزرگی ‫با بقیه رفتار می‌کردن،
‫و همه به چیزی که ‫می‌گفتن گوش میدادن.
‫اما چیزی که اونا می‌گفتن فقط همون ‫چیزی بود که امپراطور می‌خواست بگن.
‫اونا بینش یا اختیار...
‫و یا قدرت واقعی نداشتن.
‫پس با همه‌ی غرور و تکبرشون، ‫اونا فقط یه مامور دولتی ساده بودن.
‫کارمند بودن.
‫بلندگوی حکومت بودن.
‫تو یه ماندارین هستی.
‫و من...
‫من یه امپراطورم.
‫پرش کن، بروس.
‫تو که از این طرحش پشتیبانی نمی‌کنی؟
‫شاید حق با اونه. شاید ‫وقت یه رویکرد جدید رسیده.
‫تو می‌خوای اجازه‌ی این رو بدی؟
‫ما مضحکه‌ی خاص و عام میشیم.
‫اونا ما رو نابود می‌کنن.
‫و یه چیز دیگه.
‫ماندارین‌ها...
‫اکثرا خواجه بودن.
‫- ملکه‌ی من. ‫- بله، پادشاه من.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫اون زن توی وال‌استریت کار کرده.
‫برای ۳ هفته.
‫- رسیدیم، بچه‌ها. ‫- رسیدیم!
‫همپتونز، داریم میایم.
‫پسر، این فوق‌العاده‌ست.
‫- این تنها راه برای رسیدن به همپتونز هست. ‫- همپونز!
‫[جستجوی کلمه‌ی آدام: ‫در ۱۶۹ صفحه پیدا شد.]
‫[جستجوی کلمه‌ی ربکا: ‫در ۲۰ صفحه پیدا شد.]
‫[جستجوی کلمه‌ی میگل: ‫در ۶ صفحه پیدا شد.]
‫[از طرف الیور دیوون: این امیدنامه‌ی وی‌ورک که ‫تازه به دستم رسیده رو ببین. به نظرم برات جالبه]
‫بی شوخی بگو، از این ‫قضیه چه‌قدر قراره در بیاری؟
‫در بدترین حالت شاید ۲۰-۳۰ میلیون.
‫- ۲۰-۳۰ میلیون؟ یعنی چی؟ ‫- آره.
‫اما اگه طبق انتظار پیش بره،
‫ممکنه ۵۰ میلیون هم بشه.
‫- لعنتی. ۵۰ میلیون! ‫- آره، می‌دونم!
‫پسر، باید اینو بخونی.
‫گالوی وی‌ورک رو توی بلاگش نابود کرد.
‫امیدنامه‌شون رو خوندی؟
‫[روزنامه‌ی وال‌استریت ژورنال]
[۲۳ هزار دلار معادل حدودا ۶۰۰ میلیون تومن] (اردیبهشت ۱۴۰۱)
‫مترجم: ‫میثم موسویان MeysaM.UnicorN ‫t.Me/unicorn025
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫30nama.com