« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ @niki_movie ]
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫[ اغـوا ]
‫- توی گُلخونه رو گشتی؟ ‫- نه.
‫ایزابل زود برمی‌گرده. ‫نگران نباشین.
‫رسید.
‫چه باوقار و جذاب.
‫من هم توی ماه مه ازدواج کردم
‫و بسیار خوش‌یُمن بود.
‫امیدوارم مارکیز هم تا اون‌موقع برسن.
‫باید تدارکات عروسی رو بچینیم.
‫امیدوار بودم مارکیز هم باشن ‫تا درباره‌ش صحبت کنیم...
‫نظرتون چیـه همین‌جا ازدواج کنیم؟
‫مشخصـه شما هم ‫از مجلس شادی... خوشتون می‌آد.
‫بانو.
‫نمی‌تونم...
‫از چهره‌تون غم می‌باره.
‫بیاین با خدا صحبت کنین.
‫اون با همه‌ی دردورنج‌ها آشناست
‫و عشقش رو از هیچ‌کس دریغ نمی‌کنه.
‫ایزابل؟
‫ناگهان پروردگار بر من آمد و فرمود:
‫«پیش از آن‌که در رحم ‫شکل بگیری، تو را می‌شناختم».
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.
‫سردرگم شدم...
‫گیج شده بودم.
‫با یه مَرد بی‌رحم ازدواج کردم...
‫که احساسات زن براش ناخوشاینده...
‫و خودش رو بالاتر از اون می‌دونه.
‫اون یه مَرد نیست... هیولاست.
‫نمی‌خوام ازش چیزی داشته باشم.
‫هیچی.
‫مخصوصاً بچه.
‫وقتی فهمیدم ازش باردار شدم...
‫بچه رو نمی‌خواستم.
‫یه راه بیشتر نداشتم.
‫آیا این موجود بی‌گناه رو ‫وقتی هنوز زنده بود...
‫غسل تعمید دادین؟
‫نه، دلم نیومد.
‫جنایت بزرگی مرتکب شدین.
‫من توی جایگاهی ‫نیستم که شما رو ببخشم.
‫التماستون می‌کنم، پدر.
‫اسم‌تون چیـه، خانم؟
‫اسم همسرتون رو هم بفرمایین.
‫اسم‌تون رو بگین، خانم!
‫کجا بودی؟
‫ایزابل؟
‫- به خودت بیا. ‫- بله، قبلاً هم بهم گفتین.
‫«گذشته یه جسد پوسیده‌ست ‫که ارزش تماشا نداره».
‫تنهایی نمی‌تونم.
‫بهتون احتیاج دارم.
‫امشب باید برگردم پاریس.
‫پس بگین چی‌کار کنم.
‫ژرکور می‌خواد اینجا جشن عروسی بگیره.
‫بانو وولانژ هم خوش‌حالـه.
‫فعلاً نمی‌تونی کاری بکنی.
‫حداقل مراسمت موفقیت‌آمیز بود
‫و مردم هنوز درباره‌ش حرف می‌زنن.
‫مراسم «ما».
‫چه بخوای و چه نخوای، ‫کُنت ژرکور با سسیل ازدواج می‌کنه.
‫ولی این ازدواج فرصت خوبیـه
‫که اون هم کینه‌ها رو فراموش کنه ‫و با ما متحد بشه.
‫و قلمروش رو بزرگ‌تر کنه.
‫بالاخره باید آبروی خودش رو حفظ کنه.
‫یعنی می‌خواین جلوش زانو بزنم؟
‫چاره‌ای نداریم.
‫ایزابل.
‫از ظاهرت معلومـه غم‌زده‌ای.
‫یادت باشه مردم هم می‌فهمن.
‫ژرکور قراره جمعه ‫به صرف ناهار بیاد اینجا.
‫من هم می‌آم. ‫نگران نباش.
‫باید این نامه رو شخصاً ‫به وی‌کُنت تحویل بدم.
‫- بسپرش به من. ‫- جناب، خواهش می‌کنم.
‫باید شخصاً تحویل بدم.
‫پس بفرما.
‫بفرما داخل.
‫نگران نباش. ‫نامه رو می‌خونه.
‫مگه توی این دنیای بی‌وفا ‫هنوز کسی به یاد منـه؟
‫حداقل ابلیس به یادتـه.
‫ازطرف خاله‌تـه.
‫خب بخونش.
‫[ ایزابل به تو احتیاج دارد. ]
‫صبح به‌خیر، مارکیز.
‫نقشت توی این دنیا ‫خیلی راحتـه، وی‌کُنت.
‫- نقش من؟ ‫- نقشی که طبیعت بهت داده.
‫- مَردبودن برات مصونیت داره. ‫- مصونیت از چی؟
‫اون کارِت دفاع از خود بود.
‫می‌خواستی زندگی آزادی داشته باشی ‫و همچین تصمیمی گرفتی.
‫- مطمئن باش زندگی‌ت بهتر می‌شه. ‫- خفه شو لطفاً.
‫سعی کن دوباره ‫افکارت رو منظم کنی، ایزابل.
‫مگه خاله‌ی عزیزم ‫همین رو بهت یاد نداده؟
‫- کِی قراره خفه شی؟ ‫- هروقت افکارت منظم بشه.
‫متأسفانه وقت تنگـه.
‫شنیدم ژرکور می‌خواد ‫اینجا مراسم عروسی بگیره.
‫داره رسماً بهت توهین می‌کنه.
‫عاشق اینـه که رقیبش رو له کنه.
‫بانو رُزموند که چیز دیگه‌ای می‌گه.
‫عجب.
‫تو که همیشه باهاش موافق بودی.
‫من عاشق خاله‌م هستم، ‫ولی دلم برای تو می‌سوزه.
‫حتی به خودت هم رحم نمی‌کنی...
‫اون‌وقت چرا داری ژرکور رو می‌بخشی؟
‫اون اول باهات نرم می‌شه ‫تا بعداً بهت خنجر بزنه.
‫وقتی با سسیل ازدواج کنه، ‫از جایگاه جدیدش استفاده می‌کنه
‫و به‌عنوان مَرد خونه تحقیرت می‌کنه.
‫یعنی بانو رُزموند ‫این‌قدر ساده‌لوح شده؟
‫نه، ولی ترسیده.
‫خاله‌م فکر می‌کنه نمی‌تونه ‫مثل سابق روی مَردها تأثیر بذاره.
‫اگه توی این دنیای بی‌رحم ‫یه‌لحظه ضعف نشون بدی، کارِت تمومـه.
‫اگه با ژرکور صلح کنی، ‫توی خطر می‌افتی.
‫پس پیشنهادت چیـه؟
‫ازدواج‌شون رو نابود کن.
‫سسیل و شوالیه دانسنی عاشق همدیگه‌ان.
‫اون‌قدر ساده‌ان که فکر می‌کنن ‫عشق‌شون پاک و ابدیـه.
‫عشق رو تسلیم‌شدن در نظر می‌گیرن
‫و فکر می‌کنن دنیا قراره ‫باهاشون هم‌نظر باشه.
‫جسم‌شون الان در اوج ‫شور و اشتیاقـه. بهترین فرصتـه.
‫می‌خوای سسیل بکارتش رو از دست بده؟
‫طبق معمول.
‫تو توی این دنیا هیچ کار دیگه‌ای
‫به‌جز دزدیدن ‫بکارت زن‌های جَوون نداری؟
‫این چه حرفیـه، بانو. ‫خب سسیل به شوالیه علاقه‌منده.
‫حالا ادامه بده.
‫اهداف ما این‌هاست: ‫اعتماد سسیل رو جلب کنیم...
‫تفکرش رو به موسیقی سوق بدیم...
‫و به‌طور غیرمستقیم ‫از استاد موسیقی‌ش حرف بزنیم.
‫سعی می‌کنم باهاش ‫هم‌دردی کنم تا بیشتر حرف بزنه.
‫هرچی باشه، عشق ‫بیشتر از هرچی، با زبون بیان می‌شه.
‫و هرچی بیشتر بیان بشه، ‫بیشتر رشد می‌کنه...
‫احسنت.
‫- و تو چی‌کار می‌کنی؟ ‫- اعتماد دانسنی رو جلب می‌کنم...
‫از موسیقی حرف می‌زنیم...
‫از آموزش...
‫از بلوغ...
‫و باهاش هم‌دردی می‌کنم.
‫عشق بیشتر از هرچی، ‫با زبون بیان می‌شه.
‫و هرچی بیشتر بیان بشه، ‫بیشتر رشد می‌کنه.
‫و در نهایت فوران می‌کنه.
‫- شب‌تون به‌خیر، بانو. ‫- شب تو هم به‌خیر.
‫بیا.
‫- بانو؟ ‫- دیدم شوالیه دانسنی
‫از خونه فرار کرد.
‫عزیزم...
‫باهام حرف بزن. ‫من دوست توام.
‫ولی کُنت ژرکور گفتن با شما حرف نزنم.
‫- چرا؟ ‫- اگه جواب‌تون رو بدم
‫به ایشون خیانت کردم.
‫که این‌طور.
‫پس بذار حدس بزنم.
‫بهت گفته من بهت حسادت می‌کنم؟
‫من هیچ‌وقت خواهرهام رو نمی‌فروشم.
‫مخصوصاً به مَردها.
‫بگو چی شد.
‫این‌ها رو بسپر به خدمتکارهام.
‫لازم نیست. ممنون.
‫تو زیبایـی، عزیزم.
‫تقصیر مَردها نیست که نمی‌تونن
‫جلوی زیبایی‌ت خودشون رو کنترل کنن.
‫هرچند حیف شد.
‫مزاحمت نمی‌شم، فرشته کوچولو.
‫رفیق! ‫خوش اومدی، برادر!
‫می‌خوام تنها باشم.
‫نگرانم کردی، سباستین. ‫خبری ازت نشد.
‫- می‌گفتی من هم باهات بیام. ‫- بهت یه عذرخواهی بدهکارم.
‫تازگی بهت توجه نکردم.
‫دیشب با سه‌تا زن باواریایی بودم.
‫تعریف کن.
‫با هم فامیل بودن. ‫از اون وحشی‌های پُرانرژی.
‫برای همین خسته‌ای.
‫می‌خواستم زودتر بیام، ‫ولی مسحورم کردن.
‫در اصل با بانو مارکیز بودم.
‫چی؟
‫دیگه فهمیدم خیلی دوستش دارم.
‫- فکر کردم می‌تونم مقاومت کنم. ‫- هیچ‌وقت براش کافی نمی‌شی.
‫- ولی بهم بی‌توجهی می‌کنه... ‫- بس کن، وی‌کُنت!
‫- چی فرمودین؟ ‫- اون زن مثل سَمـه.
‫عقل از سرت پرونده.
‫دقیقاً واسه همینـه که ‫راستش رو بهت نمی‌گم...
‫مردک ابله.
‫حالا که حقیقت این‌قدر ‫برات جالبـه، بگو ببینم...
‫وقتی دارم از دخترهای ‫وحشی آلمانی حرف می‌زنم...
‫چی تحریکت می‌کنه؟
‫اون‌ها؟ ‫یا من؟
‫نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫- این‌جوری دوست داری؟ ‫- بس کن!
‫تو دیوونه شدی!
‫و تو فکر می‌کنی ‫صاحب منـی، دوست عزیزم.
‫چی شد؟
‫شوالیه دانسنی هم بهمون ملحق می‌شه.
‫بانو وولانژ اصرار کرد که ‫سسیل بعداز صرف ناهار آواز بخونه.
‫فکر کنم دانسنی دیگه رسیده.
‫سرحال به نظر می‌آی.
‫با خواهرزاده‌م خوش گذشت؟
‫بله.
‫- پس آماده‌ای؟ ‫- آماده‌ام.
‫خیلی خوش اومدید، جناب ژرکور.
‫از مارکیز خبری نشد؟
‫ارتش‌شون توی ایالت ‫میسیسیپی مستقر شده.
‫مردم اونجا از فرانسوی‌ها ‫به‌خوبی استقبال کردن.
‫به‌زودی تمام آمریکا مال ما می‌شه.
‫عجب مَرد بزرگی.
‫جسارتاً یه سؤال داشتم.
‫شما دونفر اولین بار ‫کِی همدیگه رو دیدین؟
‫فکر کنم من بتونم جواب بدم.
‫چون من با هم آشناشون کردم.
‫توی سالن اُپرا بود، درستـه؟
‫- اشتباه می‌کنین، بانو. ‫- واقعاً؟
‫مارکیز عزیز، به زودی بین من‌وشما
‫پیوند خونوادگی ناگسستنی شکل می‌گیره.
‫و حالا که همسرتون تشریف ندارن...
‫و متأسفانه همسر شما هم
‫در قید حیات نیستن که زیارت‌شون کنم...
‫مشخصاً با این ازدواج
‫مسئولیت بیشتری روی دوش من هست.
‫هدف من خدمت ‫خالصانه به این خونواده‌ست.
‫در نتیجه بهتره که ‫همه با هم صادق باشیم.
‫موافقـین، بانو؟
‫کاملاً موافقـم.
‫جزئیات مهم نیست. ‫اصل مطلب رو بدونین، کافیـه.
‫قبل‌از این‌که ‫ایشون به این جایگاه برسه
‫خانم ایزابل هیچی نداشتن ‫و از طبقات گمنام جامعه بودن.
‫از یه شهرستان کوچیک و ناشناخته ‫اومدن تا توی پاریس به جایگاهی برسن.
‫- پس حقیقت داره. ‫- خنده‌داره، نه؟
‫ایشون به رهبریِ ‫هوشمندانه‌ی خانم رُزموند
‫مراسم من رو به هم زد.
‫و اون‌قدر شجاع بود که در ادامه
‫اسمش رو زبان‌زد مردم شهر کرد.
‫و البته هدف‌شون، ‫میزبان مجلس، یعنی من بودم.
‫ایشون می‌خواست هرطورشده...
‫توجه من رو جلب کنن.
‫و به‌خاطرش چه کارها که نکردن.
‫می‌بینم که غافل‌گیر شدین، بانو.
‫من هم اون‌شب همین‌طور بودم ‫و البته حس انزجار داشتم.
‫- من یه‌کم خسته‌ام... ‫- لطفاً بشینین، بانو.
‫ما رو از حضور خودتون محروم نکنین.
‫مطمئنـم سسیل جَوان هم درک می‌کنه.
‫مردم اون‌شب ‫نگاه بَدی به خانم ایزابل داشتن.
‫ولی خانم مارکیز قصه‌ی ما تصمیم گرفت
‫جرئت به خرج بده ‫و به این جایگاه برسه.
‫به زنی تبدیل شد که از هیچی نمی‌ترسه.
‫نه حتی از مَردها و خواسته‌هاشون.
‫بانو، لطفاً در جریان باشین
‫که قصد ندارم قضاوت‌تون کنم.
‫من کل زندگی‌م ‫طرف‌دار حقوق زنان بودم.
‫برای همین نمی‌خوام از اولین ‫خاطره‌مون برداشت بَدی داشته باشین.
‫اگه خدایی نکرده ‫فکر کردین منظورم اینـه که
‫دارین از زیبایی‌تون برای ‫فریب مَردها استفاده می‌کنین
‫همین‌لحظه ازتون عذرخواهی می‌کنم.
‫خانم ایزابل مرتوی، من رو می‌بخشین؟
‫جناب شوالیه دانسنی تشریف آوردند.
‫سلام عرض می‌کنم.
‫داشتیم نگران می‌شدیم.
‫عذرخواهـم.
‫جناب کُنت ژرکور رو معرفی می‌کنم.
‫- سلام، جناب. ‫- بفرما بشین.
‫اون‌وقت می‌خواین ‫با این مَرد آشتی کنم؟
‫اگه زودتر یه ضربه‌ی مهلک بهش نزنی
‫تمام استخون‌های بدنت رو خُرد می‌کنه.
‫خواهرزاده‌تون هم همین رو می‌گه.
‫دیگه چی بهت گفته؟
‫باید ازدواج رو به هم بزنیم.
‫- و سسیل رو با دانسنی پیوند بدیم؟ ‫- بله.
‫که ظاهراً از قبل شروع کردی.
‫من اشتباه می‌کردم.
‫حق با والمون بود.
‫فوق‌العاده بود.
‫شوالیه؟
‫سسیل!
‫اینجا چه خبره؟
‫شرمنده‌ام. ‫من هم نمی‌دونم...
‫حتماً پیگیری کنین که موضوع روشن بشه.
‫- می‌خوام فوراً برم دیدنِ وی‌کُنت. ‫- چَشم، خانم.
‫وولانژ رو بسپر به من.
‫- چی شده، بانو؟ ‫- نمی‌دونم...
‫اسب‌تون آماده‌ست، جناب.
‫- امشب شام نیستم. ‫- بسیار خوب.
‫بانو وولانژ داره ‫با دخترش حرف می‌زنه.
‫بی‌صبرانه منتظرم ‫عذاب‌کشیدن ژرکور رو ببینم.
‫- حدس می‌زدم. ‫- چی رو؟
‫نفرت. ‫احساس فوق‌العاده‌ایـه.
‫تا چند روز پیش، ‫مثل آدم‌های نیمه‌جون بودی.
‫- و حالا کلاً عوض شدی. ‫- می‌گن نفرت آدم رو زشت می‌کنه.
‫می‌خواستم نشون بدم که هنوز زیبایـی.
‫بانو وولانژ و دخترش ‫یه‌عالمه اشک ریختن و آشتی کردن.
‫خیلی احساسی بود.
‫- پس با ازدواج سسیل و دانسنی موافقـه؟ ‫- ظاهراً بله.
‫می‌گه خوش‌بختیِ دخترش ‫از رضایت خودش مهم‌تره.
‫- گفت انتخاب همسرش دست خودشـه. ‫- عالی شد.
‫موفق شدی.
‫ژرکور به‌خاطر یه موسیقی‌دان خوار شد ‫و کل مردم پاریس فهمیدن.
‫- نه، هنوز کافی نیست. ‫- جانم؟
‫بعداز اون کارهاش، ‫این مجازات کافی نیست.
‫ولی امروز کُنت به‌شدت تحقیر شد.
‫ناامیدم کردی. ‫فکر می‌کردم جاه‌طلب باشی.
‫ژرکور صرفاً قربانی احساسات سسیل شد.
‫یه موقعیت تکراری و عادی.
‫نمی‌خوام فقط عذاب بِکشه.
‫می‌خوام بدونه کار کی بوده.
‫منظورت چیـه؟
‫تو می‌خوای بهم یاد بدی که ‫از مَردهایی مثل ژرکور متنفر باشم؟
‫من به این چیزها قانع نمی‌شم، بانو.
‫یه جنگ تمام‌عیار می‌خوام.
‫جنگی که توش پیروز نمی‌شی.
‫ولی حداقل پشیمون نمی‌شم.
‫هرچی ژرکور بیشتر تحقیر بشه ‫و عصبانی بشه...
‫من خوش‌حال‌تر می‌شم.
‫بله، من باهاش سر جنگ دارم.
‫فکر نکنین از روی علاقه‌ست. ‫می‌خوام ازش درس عبرت بسازم.
‫باید جلوی همه خوارش کنم
‫تا دیگه کسی جرئت نکنه بهم آسیب بزنه.
‫فقط با ایجاد وحشت در امان می‌مونم.
‫می‌دونی وحشت واقعی چیـه؟
‫این‌که تنها در مقابل مَردها وایستی.
‫قبلاً هم بهتون گفتم که ‫براتون احترام ویژه‌ای قائلـم.
‫متوجه حرف‌هاتون هستم.
‫توازن قدرت...
‫در ظاهر لبخند بزنم ‫و پشت‌صحنه نقشه بچینم...
‫می‌دونم با این کارها ‫تونستین در امان بمونین.
‫اون‌موقع تنها بودین...
‫و حالا با همـیم.
‫می‌خوام جبهه‌ی وحشت رو عوض کنم.
‫می‌خوام پیروزی‌مون رو ‫با هم جشن بگیریم، خانم.
‫می‌خوام با خشمم، ‫روح ژرکور رو بسوزونم.
‫باید جلوی مردم پاریس نابود بشه.
‫با یه‌کم شایعه‌سازی
‫مشکل حل می‌شه.
‫ما در خدمتـیم، بانو.
‫اول باید کاری کنیم که ‫سسیل به‌راحتی از ژرکور جدا نشه.
‫- چرا؟ ‫- هنوز لازمش داریم.
‫سسیل رو قانع کنین که ‫مادرش داره گولش می‌زنه.
‫بگین اگه به دانسنی ابراز علاقه کنه
‫مادرش تنبیهش می‌کنه.
‫جمله‌بندی‌ش با خودتون.
‫از اصطلاحات جذاب ‫و شیرین خودتون استفاده کنین.
‫عزیزم، مادرت بهم گفت...
‫داره واسه‌ت یه تله می‌ذاره ‫و ازم خواست بهت چیزی نگم.
‫می‌ذاره همسرت رو خودت انتخاب کنی
‫ولی گفت اگه انتخابت ‫شوالیه دانسنی باشه
‫هم حسابی کتکت می‌زنه
‫و هم کاری می‌کنه ‫که زندگی شوالیه نابود بشه.
‫اگه می‌خوای با شوالیه ازدواج کنی...
‫بهش بگو اگه دانسنی رو انتخاب کنه...
‫مادرش می‌فرستش ‫به بَدترین صومعه‌ی کشور
‫و شوالیه رو هم بدبخت می‌کنه.
‫جلوی همه خوار می‌شه
‫و هیچ جا کار پیدا نمی‌کنه.
‫می‌خوام با ژرکور ازدواج کنم.
‫خب بعدش؟
‫بعدش نوبت اینـه.
‫مَردها حساسـن و همیشه ‫نگرانـن که نکنه عضو موردعلاقه‌شون
‫زیادی باشه و یا کمبود داشته باشه...
‫می‌ترسن مهارت ‫یا دوام کافی نداشته باشه.
‫همون‌طور که می‌دونین، ‫من با ژرکور نزدیکی داشتم.
‫- خب؟ ‫- اکثر مَردها نگران قوت
‫یا اندازه‌ی اندام خاص‌شون هستن.
‫ولی ژرکور باید بیشتر نگران شکلش باشه.
‫اگه بخوام مثال بزنم، ‫شبیه دَربازکن بطری شرابـه.
‫و مسلماً این نگرانیِ کوچیک ‫کم‌کم آسیب‌زا می‌شه.
‫سعی می‌کنه این نگرانی رو ‫با هم‌خوابگی با باکره‌ها مخفی کنه.
‫جناب کُنت ژرکور تشریف آوردند!
‫چون باکره‌ها ‫مشابهش رو ندیدن که مقایسه کنن.
‫ولی مطمئنـم اندام شوالیه دانسنی...
‫متوجهـین چی می‌گم؟
‫دانسنی هنوز بابت ‫ماجرای اون‌شب خجالت می‌کِشه.
‫باید سسیل رو قانع کنیم
‫که تنها راه برگردوندنِ ‫اعتمادبه‌نفس شوالیه
‫یه نامه‌ی زیبا
‫بعداز اولین ملاقات‌شونـه.
‫یه‌جور... ستایش‌نامه...
‫برای آلت تناسلی‌ش.
‫خیلی سختـه. ‫چجوری توصیفش کنم؟
‫تصویرسازی کن. تشبیهش کن. ‫یه خط شعر بنویس.
‫می‌نویسم... شبیه یه‌جور گیاهـه.
‫خیار؟ ‫کدو؟
‫- یه میوه‌ی خاص. ‫- بسیار خوب.
‫میوه‌ای خاص که نظیر نداره.
‫میوه‌ای که از بهشت اومده.
‫حالا بنویس.
‫[ برایت نامه می‌نویسم، ‫چون می‌دانم خاطرت آزرده است... ]
‫فقط می‌مونه این‌که ‫نامه رو به دست ژرکور برسونیم.
‫خدمتکارهای زیادی هستن ‫که جاسوسی می‌کنن.
‫این نامه برای ژرکور...
‫مثل تیری توی قلبش می‌شه.
‫و بعدش تو دست‌به‌کار می‌شی.
‫وی‌کُنت.
‫شاید اون خدمتکار خائن...
‫نامه رو قبل‌از ژرکور ‫به من نشون بده.
‫من هم ماجرا رو بین ‫مردم کنجکاو پخش کنم.
‫که یعنی همه‌ی مردم.
‫یه خدمتکار ناشناس که ‫نامه رو به دونفر می‌فروشه.
‫- به نظرت پیچیده‌ست؟ ‫- بله.
‫احتمالش بسیار پایینـه. درستـه.
‫و به همین دلیل ژرکور ‫می‌فهمه قربانیِ یه دسیسه شده.
‫غیرممکن‌بودنِ ماجرا
‫می‌شه امضای تو.
‫بانو، چاره‌ای جز لغو ازدواجم
‫با دخترتان، بانو سسیل وولانژ ندارم.
‫لطفاً عذرخواهی مرا بپذیرید.
‫با احترام. ‫کُنت ژرکور.
‫نمی‌فهمم... ژرکور...
‫ازدواج چی شد؟
‫[ قرارداد ازدواج ]
‫پس حاضری شهادت بدی که این دغل‌باز
‫کسی نیست جز وی‌کُنت والمون؟
‫همون دوست و برادرت؟
‫این وظیفه‌ی من ‫در قبال سرزمینم و کلیساست...
‫بله، ولی چرا؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫احساس کردم ضعیف و سردرگم شدم.
‫والمون مقوله‌ی ازدواج رو ‫به سخره گرفته و باید تقاص پس بده...
‫والمون و مرتوی...
‫درستـه.
‫همچین زنی...
‫یه فاحشه‌ی روستایی که ‫فکر کرده واقعاً مارکیز شده.
‫این سند حسابی آبروش رو می‌بره.
‫تأیید می‌کنه که ‫مرتکب گناه دوهمسری شده
‫و آبروی قهرمان جنگی کشور...
‫یعنی مارکیز مرتوی رو می‌بره.
‫فردا می‌رم پیش یه قاضی. ‫جناب توروِل.
‫مطمئنـم ماجرا رو پیگیری می‌کنه
‫و ایزابل مرتوی ‫همه‌چی رو از دست می‌ده.
‫مقامش... ثروتش... شرافتش...
‫مسئولیت سنگینی رو قبول کردی، جناب.
‫در همین حد بگم که...
‫ایزابل خودش می‌دونست ‫وارد چه ماجرایی شده.
‫همین خوبـه.
‫با ازدواجش با والمون، ‫به آیین کلیسا توهین کرد.
‫مگه دیگه چی‌کار کرده؟
‫قانون مقدس رو زیر پا گذاشته.
‫عجب.
‫- اخلاق اجتماعی رو نقض کرد. ‫- آها.
‫و رسمیت پادشاهی رو بازیچه کرد.
‫بله. بله.
‫و البته قوانین خدا رو.
‫توی صورت خدا خندید ‫و چهره‌ی شیطان به خودش گرفت.
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده در نیکی مووی