دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [1nikiMovie.ir]
‫تو زندگی هر بچه‌ای یه زمانی هست
‫که احساس می‌کنی هر چیزی ممکنه.
‫وقتی که احساس می‌کنی بخت و اقبال طرف توــه.
‫نمی‌دونم، مثلاً می‌تونی راحت از ‫صخــره‌های جنگ ال‌کاپیتان بالا بری،
‫روی مریخ فرود بیای، یا به عنوان رییس‌جمهور ‫انتخاب بشی.
‫تمام دنیا برای به دست آوردن در کنار توست
‫البته اگه بتونی بری دنبالش.
‫بعد موقعی که انتظارشو نداری
‫یه کوک پیدا شه و بهت بگه ‫راز جاودانه وجود نداره.
‫و بعدش تمام اون صحبت‌ها در مورد ‫بالا رفتن از صخــره
‫و مریخ و رییس‌جمهور... چرند میشه!
‫جادو سرطان می‌گیره و می‌میره.
‫اونجا نیست. ببین، فقط.... ‫پهباد رو بکش بالا.
‫لعنتی.
‫ببین، میتونیم یه بار دیگه وارد شیم، ‫باتری رو شارژ کنیم.
‫می‌تونیم... دوباره بریم پایین.
‫سه بار انجامش دادیم. هیچی اونجا نیست.
‫- خفــه شو! ‫- چیه؟ راست میگم دیگه.
‫ممکنه طلا دفن شده باشه. نمی‌دونیم که.
‫اگه اونجا بود، با فلـــزیاب
‫پیدا می‌شد، خب؟
‫یکی اومده برش داشته.
‫یا هرگز اونجا نبوده.
.:. ترجمـــــه و زیـــرنـــویـس .:. punisher و آرمین © rain angel © پری ســــا
‫هی، رفیق.
‫می‌دونی، شریل، موقع بدی برای سرزدنــه.
‫نیومدم سر بزنم. اومدیم ببریمت.
‫امروز؟ واقعاً؟
‫فقط برای چند هفته تا جلسه رسیدگی.
‫نه، نه، نه. شریل، ببین من برای فرزندخواندگی نمیام، خب؟
‫نمی‌خوام بخشی از سیستم کوچیکت باشم.
‫جان بی، ایشون نماینده توماس هستن.
‫با واحد نوجوانان اداره کلانتری کار می‌کنه.
‫ببین، میدونم عمو تی توی می‌سی‌سی‌پیـه ‫و داره توی کازینو کار می‌کنه.
‫ماه‌هاست که اینجا نبوده.
‫چی؟
‫نه، متوجهی، اونی که اونجاست کابوس منه. ‫ببین، من... من...
‫من آزادی می‌خوام.
‫آزادی از دست کی؟ ‫کسی جز تو اینجا نیست.
‫منظورم اون تیمارستانه.
‫برای چی اون وقت؟
‫به دلایل محکم. به دلایل مقدس. ‫.:. بازی با کلمه grounds) .:.
‫ببین، من یکم احساس می‌کنم... ‫توسط تو و این آقای کله‌گنــــده
‫تحت پیگرد قانونی قرار گرفتم.
‫به چی نگاه می‌کنی داداش؟
‫چیکار می‌خوای بکنی؟ شوک الکتریکی بهم بدی؟
‫-جان! ‫- اوه، آره، میخوای برقصی، آره؟
‫- بیا اینجا، ای کوچولو... ‫- نه، نه، نه.
‫من کاری نکردم! ‫شریل، این سگتو رام کن!
‫- کافیــــه! ‫- باشه، باشه، باشه.
‫- آروم باش، جان. ‫- باشه، باشه. تسلیم.
‫اینو می‌بینی، شریل؟
‫میدونی این کیـــه؟
‫آره، بابامــه.
‫میدونی چی می‌خواست؟
‫می‌خواست اینجا بمونم، توی خونه
‫و داری منو از خونه می‌بری.
‫اینو می‌فهمی؟
‫قانونه، جان بی.
‫قانون.
‫نه، وایسا، وایسا. لطفاً وایسا!
‫عکسم! آخرین عکسی که از بابام دارم. خواهش می‌کنم.
‫- نمیشه بچه جون. ‫- زود باش. ماشینو نگه دار.
‫- تام. ‫- خواهش می‌کنم. تنها چیزیه که برام مونده.
‫بزن کنار.
‫- داری میگی بزنم کنار؟ ‫- بزن کنار.
‫ممنون.
‫- شریل، می‌تونم کمکش کنم پیدا کنه؟ ‫- از پسش برمیاد.
‫این احمق. جای درست رو نمی‌گرده.
‫به هیچ جا نمی‌رسه. شریل، خواهش می‌کنم.
‫این آخرین یادگاری بابامه.
‫واقعا نمی‌خوای اجازه بدی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫التماس می‌کنم.
‫فقط زود باش.
‫بله خانوم.
‫ممنونم، شریل.
‫بعداً می‌بینمت توماس! ها ها!
‫لعنتی.
‫توماس!
‫- هی، چه خبر، جورج؟ ‫- چه خبر داداش؟
‫هی، ببین، یه یوزپلنگ سفید اونجاست.
‫- متاسفم. ‫- چه غلطی می‌کنی؟
‫- برش می‌گردونم. قول میدم. ‫- بهتره برگردونی.
‫- قسم می‌خورم. توی پارک ولش می‌کنم. ‫- بی‌خیال رفیق.
‫مواظب باشید بچه‌ها! خیلی سرعتم زیاده.
‫درمورد پرش یه چیزی می‌گن.
‫موقع پرتاب، اگه انجامش بدی خطری نداره.
‫که یعنی این خرد پذیرفته شده رایج...
‫تو مدرسه بمون!
‫هی!
‫کاملا چرنده!
‫- لعنتی! ‫- اوه خدا.
‫- رفیق! ‫- کی این زنجیرو اونجا گذاشته بود؟
‫از روی زنجیـــر افتادی؟
‫اوه خدای من. سگ توش، تی‌شرتت.
‫- اوه، عجب. ‫- خیله‌خب.
‫- آره، این خوب نیست. ‫- اصلاً خوب نیست.
‫- منو ببر بیمارستان. ‫- الان؟
‫- آره، الان. خیلی عالی میشه. ‫- آره، باشه.
‫- خیله‌خب، باید بلند شی. ‫- سه، دو، یک. خدا.
‫هی، ماشینی ندیدی؟ مثلا یه شاسی بلند؟
‫- سفید آبی، شاید؟ ‫- آره،
‫یه شاسی بلند سفید آبی پلیس هست.
‫لعنتی. مردی رو ندیدی که گردن نداشته باشه؟
‫یه یارو هست. اون درواقع، اصلاً گردن نداره.
‫یه زن باهاشه.
‫- چیکار دارن می‌کنن؟ ‫- اونا...
‫فقط...
‫- میشه... میشه فقط بری، لطفاً؟ ‫- دارم همین کارو می‌کنم.
‫- ممنون. ممنون. ‫- کنار دوچرخه وایسادن.
‫چرا پلیس‌ها دنبالتن؟ ‫چی کار کردی، بانک زدی؟
‫شاید بهتر باشه ندونی.
‫تو الان چی هستی، یه فراری، جان بی؟
‫نمیدونم، بیشتر شبیه پناه‌جو یا همچین چیزی.
‫هی، میدونی چیه؟ ‫منو نبــر بیمارستان.
‫فقط برو به چپ، لطفاً.
‫- باید یه کاری بکنم. ‫- باشه.
‫زود باش.
‫راه بیفت، سانچو!
‫- زود باش، زود باش، زود باش. ‫- باشه، باشه!
‫قایقی مثل این همینجوری نمیره توی آب، ‫دکتر تورنتون.
‫چقدر هزینه‌ برام می‌تراشه؟
‫24 ساعتــه که در آب فرو رفته، ‫پس یعنی 20 تا 30 هزارتا.
‫بیمه پوشش نمیده اون وقت؟
‫نه. نه بخاطر خطای انسانی. ‫درپوش اونجا نبوده.
‫- خب، چرا... چرا به من نگاه می‌کنی؟ ‫- چی فکر می‌کنی؟
‫فراموش نکردم درپوش رو بذارم، مامان.
‫یه هفته روی آب بوده.
‫فکر کردم وقتی 16 سالت شد
‫مسئولیت کارهاتو به عهده می‌گیری.
‫مامان، کار من نبوده! ‫شوخی می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی انقدر احمقم؟
‫چرا باید تقصیـــر من باشه؟
‫چون معمولاً هست.
‫مامانم فکر می‌کنه کار من بوده...
‫با اینکه نمی‌تونسته کار من باشه.
‫آخــه چجوری؟
‫همیشه تقصیــــر منه، هر طور که شده.
‫اون فقط... فقط میخواد روبات کوچولوش باشم
‫که لیست کارهاشو تیک بزنم.
‫میدونی منظورم چیه؟ ‫آمادگی آزمون استعداد تحصیلی؟ اوه، تیک خورد!
‫سرو کردن غذا توی پناهگاه؟ تیک!
‫آخه هر چی که ازم می‌خواد انجام میدم
‫و دیگه خستـــه شدم.
‫خب، میدونیم کار کی بوده، نه؟
‫همون پوپ خرخونــه.
‫پوپ، آره. ریف، اگه تو زمین گلف بهش
‫نپریده بودی، من هنوز قایقمو داشتم، درسته؟
‫متاسفم اگه.... پشتت دراومدم
‫بعد اینکه یکی از اون پوگ‌ها ‫اسلحه روی سرت گذاشت.
‫گوش کن، مرد، من دشمنت نیستم.
‫من دشمنتم الان؟
‫- نه. ‫- من دشمنت نیستم.
‫- من قایق رو زیر آب نکردم. پوپ کرد. ‫- خیله‌خب، باشه.
‫باید اونو مجبور کنی که مسئولیت کارشو ‫به عهده بگیره، داداش.
‫داداش، اون قایقو غرق کرد، خب؟ ‫قابل تحمل نیست.
‫میخوای چیکار کنی؟
‫- باید این زخم رو تمیز کنیم. ‫- نه.
‫سارا، من... نباید اینجا باشم.
‫خیله‌خب، باید بهم اعتماد کنی.
‫آره، یه بار این کارو کردم.
‫ما اینو قبلا پشت سر گذاشتیم. ‫من لوت ندادم، خب؟
‫پس بیا بخورش، کلوچه!
‫هی، فکر نکنم بابات خوشحال شه ‫که یه کارگر سابق
‫- توی خونه‌‌‌ش خونریزی کنه. ‫- هیس!
‫خب خونریزی نکن.
‫هی!
‫جـــری، بهم نگو نمی‌تونیم در مورد نرخ بازم مذاکره کنیم.
‫کاملاً میتونیم درمورد نرخ ‫دوباره مذاکـــره کنیم، جری.
‫همین کارو می‌کنیم الان.
‫- سلام! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫خب، منظورت چیه؟
‫- در رو ببند. زود باش عزیزم. ‫- متاسفم.
‫نه!
‫این کارو می‌کنم.
‫برو اینجا. بشین. ‫الان برمیگردم.
‫وای.
‫خیله خب.
‫تی‌شرتت رو بزن بالا.
‫- باشه. ‫- باید ضدعفونی شه.
‫- این الکل ماساژه؟ ‫- آره.
‫تنها راه مطمئنه.
‫خیله‌خب، چشماتو ببند.
‫با شماره سه.
‫- آماده‌ای، یک، دو... ‫- دو...
‫هیس! شوخیت گرفته؟
‫- خدای من. ‫- متاسفم.
‫نشنیده بودم کسی اینجوری ناله کنه.
‫بســه.
‫- چقدر تو پروویی. ‫- متاسفم. متاسفم.
‫این یاروی رو دیوار کیــه؟
‫اوه، اون دنمارک تنی‌ـه، موسس تنی‌هیل.
‫- موسس؟ ‫- اوهوم.
‫چجوری یه برده موسس پنبه‌‌کاری بوده؟
‫اون مرد آزادی بود.
‫اون یکم مزموزه.
‫از نا کجا آباد پیداش شد
‫و کل زمین‌های این اطراف رو با طلا خرید.
‫- طلا؟ ‫- اوهوم.
‫هی، کارم تموم نشده، سانچو!
‫دنمارک تنی.
‫من اون اسمو به خاطر میارم.
‫اون توی کشتی بازرگان سلطنتی بوده.
‫اما نجات‌یافته‌ای نداشته.
‫دیگه چی درمورد این یارو میدونی؟
‫وقتی اومدیم اینجا یه دفترچه خاطرات ‫پیدا کردیم،
‫یه تقویم، چند دسته کاغذ.
‫وارد همه‌شو به مرکز اسناد ایالت در چپل‌هیــل بخشید.
‫میتونم برم ببینمش؟
‫چیو؟
‫اون اسناد رو. باید ببینمشون.
‫اگه بخوای ببرمت، می‌تونم. ‫کارت عبور هیئت رو داره.
‫آره. آره. می‌خوامش.
‫به چپل‌هیــل؟
‫آره. همین الان.
‫چرا الان؟
‫نمیتونم بهت بگم.
‫درمورد فرار کردنته؟
‫یه چیزی تو مایه‌های فراری بودنه.
‫موضوع امنیت ملیــه.
‫کل عمرم منتظر بودم یکی همچین چیزی بهم بگه.
‫ببین... خدایا. میتونم احمقانه به نظر میاد،
‫اما واقعا باید اون کارت عبور رو قرض بگیرم.
‫هر چی کمتر بدونی، بهتره. خب؟
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫نه. به کسی اعتماد ندارم.
‫مخصوصا با کارت عبور هیئت امنا.
‫باید الان برم.
‫- باشه پس منم باهات میام. ‫- نه.
‫آره.
‫آخـــرین ماموریت،
‫و بعدش از این بازی خیلی کثیف میرم بیرون.
‫زود باش. بریم.
‫- جی جی! ‫- این دیگه چی بود؟
‫جی جی!
‫- همین فکرو می‌کردم،مرد. ‫- جی جی!
‫اونا میدونن.
‫- چی؟ ‫- میدونن.
‫خیله‌خب، آروم باش داداش. باشه؟ ‫هیچی نمی‌دونن.
‫- تاپر میدونه قایقشو غرق کردم. ‫- از کجا میدونی میدونن؟
‫چون ریف و تاپر بیرون خونه هیوارد نگهبانی می‌دادن
‫و بدجوری دنبالم می‌کردن.
‫میتونی آروم باشی و جلوی خودتو بگیری، مرد؟
‫هیچی نمیدونن.
‫دوربین داشتن. می‌تونستن منو ببینن.
‫برق رفته بود. چطور می‌تونستن تو رو ببینن؟
‫اونجا فیگرایت ــه. ژنراتور دارن.
‫به بچه‌هایی که از رو انتقام، قایق می‌کنن زیر آب، ‫بورسیه تحصیلی نمیدن.
‫دیگه توی مدارکم آدم خوبی به نظر نمیام.
‫پشیمونی رو بذار کنار داداش.
‫صورتت رو داغون کردن.
‫ما رو بزنن، ما هم می‌زنیمشون. ‫قانون جنگل همینـــه.
‫حالا اگه هر کوکی اومد سراغت
‫و ازت پرسید که به این ماجرا دخلی داشتی
‫میری سمتشون، تو چشماشون نگاه می‌کنی
‫و...
‫- همه چیزو انکار می‌کنم. ‫- درسته. انکار، انکار، انکار.
‫اما محض احتیاط، بدون محافظت جایی نمیریم.
‫خب؟
‫چند تا چیز باید بهت نشون بدم.
‫باید درو ببندم.
‫داشتم یکم تحقیقات می‌کردم.
‫یکم اطلاعات جمع کردم.
‫- جدی؟ ‫- آها.
‫اتاق اسکوتر گرابز رو توی متل پیدا کردم.
‫این کشتی بازرگان سلطنتیه.
‫حداقل شبیهشـــه.
‫حالا نمی‌دونستم ماجرا چیه
‫تا اینکه این دو تا اهالی جزیره ‫توی تور ماهیگیری پیداشون شد.
‫این توی وانت زیر صندلی بود.
‫سه نفر که دنبال کشتی غرق شده بازرگان هستن. ‫خیله‌خب.
‫یکیشون یه احمق مست بوده، ‫بقیه هم از ناکجاآباد.
‫که درمورد جریانات آب اطلاعی نداشتن.
‫آره، همین فکرو کردم.
‫تا اینکه این معلوم شد.
‫اونا بهم پرونده قتل رو دادن.
‫گزارش پزشکی قانونی.
‫آخرین باری که پرونده قتل داشتی کی بوده؟
‫- خیلی وقت پیش. ‫- اوهوم.
‫اینو ببین.
‫آخه کی همچین کاری با کسی می‌کنه؟
‫این همون یاروـه که توی شهر جان بی رو تعقیب می‌کرد.
‫شریل گفت وقتی می‌خواستنش ببرنش ‫دی‌سی‌اس، پیچونده.
‫از ماشین پلیس پریده بیرون.
‫شاید این بچه وارد لیگ حرفه‌ای‌ها شده.
‫خیله‌خب.
‫کارت خوب بود.
‫ممنون.
‫دو تا دیگه روی بارکش!
‫نه، نه، نه.
‫- اوه، نه. ‫- هی، ببخشید قربان؟
‫صبر کنید. صبر کنید. فروش تموم شد؟
‫فقط شما نیستید.
‫خدا لعنتش کنه. اوه، لعنتی.
‫هی، بیا دنبالم.
‫باشه، حتما. باشه.
‫هی، تا حالا روی قایق یدک کش بودی؟
‫چی؟
‫جدی نمیگی که.
‫باید بتونیم سوار این قایق شیم.
‫- باشه. ‫- با من.
‫- اوه، باشه. ‫- اینا آدمای منن. فقط صبر کن.
‫هی، کاپیتان.
‫یه سوالی دارم...
‫ببینید، من و خواهرم
‫واقعا باید سوار این قایق شیم. ‫میتونیم بریم بالا؟
‫نه.
‫- لطفا به یه برادر کمک کنید. ‫- نه.
‫- نمیشه. ‫- ممنونم برای هیچی!
‫خب...
‫اونا رزرو کردن.
‫کیا؟
‫آدمای... آدمای تو؟
‫چیه، فکر بهتری داری؟
‫آره.
‫- بیا. ‫- باشه.
‫خیله‌خب، یه مخزن بردار.
‫زود باش.
‫- می‌خوایم حرکت کنیم. ‫- اوه، خدای من.
‫باید برم پایین، اتاق موتور.
‫متاسفم.
‫پس سه بار طناب رو بکش. خیله‌خب.
‫برگرد بالا پســـر.
‫خیله‌خب.
‫داریم حرکت می‌کنیم.
‫آره.
‫خیلی خوشحالم که هنوز این کارو می‌کنن.
‫- آروم بودن. ادامه دادن. ‫- خوش اومدین
‫- به سری فیلم‌های تابستون. ‫- برگشتن به زندگی در اوتربنکس.
‫میدونین؟ خوشحال نیستین آوردمتون؟
‫جذابــه.
‫بخوام روراست باشم، ‫مبلـــم خیلی راحت‌تر بود.
‫ما بیرون منطقه سبزیم، رفیق.
‫- رفیق، آرامش داشته باش، خب؟ ‫- ما وسط سرزمین کوک‌هاییم.
‫- این تنها جاییه که نمیخوام باشم. ‫- خفه شو، پوپ.
‫هی... می‌شه دوتا پپسی بهم بدین، لطفاً؟
‫- حتما. ‫- هی، کی.
‫هی، چه خبـــر؟
‫چطوری؟
‫- خوبم. ‫- خوبه، خوبه.
‫به پسره بگو میدونیم چیکار کرده.
‫متاسفم، درمورد کدوم پسر حرف میزنی؟
‫خودش میدونه.
‫خداحافظ.
‫دیوث.
‫همین الان ریف رو دیدم و گفت که
‫به پسره بگید ما میدونیم چیکار کرده.
‫یعنی چی؟
‫- کجاست؟ ‫- اونجا.
‫- عالیه، دار و دسته مرگ. ‫- زل نزن، داداش.
‫فقط دارم بهت هشدار میدم داداش.
‫اگه منو تحت فشار بذارن، ‫دهنشو سرویس می‌کنم، خب؟
‫- پاره پوره‌شون می‌کنم. الان اعصاب ندارم. ‫- آره، آره.
‫اگه این جواب نداد، اینو اینجا دارمش.
‫آره، آره. پس فقط باید توی گروه بمونیم.
‫- اگه توی گروه باشیم، نمی‌تونن بیان سراغمون. ‫- مثل مدرسه ماهی‌ها.
‫توی مدرسه بمون. نمیشه مدرسه رو ترک کنی.
‫- ببخشید، جی جی... ‫- تو مدرسه بمون.
‫خواهشاً بهم بگو اسلحه رو نیاوردی اینجا.
‫- جی جی، اینجا بچه هست. ‫- نه!
‫کی، اسلحه رو نیاوردم. ‫همه چی روبراهــه، خب؟
‫عجب، ممنون. کاملاً قانع کننده‌ست. ‫خوشم اومد، جی جی.
‫به سری فیلم‌های تابستان خوش آمدید...
‫طبق قوانین بنیادی، هیچ رازی بین پوگ‌ها نباید باشه بچه‌ها.
‫ریف چی داره میگه؟
‫کی، امشب قراره اتفاق بیفته.
‫یعنی چی؟
‫«امشب قراره اتفاق بیفته.» ‫چی کار کردین؟
‫انکار، انکار، انکار.
‫اوه خدای من.
‫- گرمترین زمانی که تجربه کردی کی بوده؟ ‫- همین الان.
‫منم.
‫تو... نمی‌دونم، میخوای بازی کنیم؟
‫- نه، نمی‌خوام. ‫- چه عالی.
‫خب من و خواهرم یه بازی ای می‌کنیم.
‫اسمش جرات و حقیقته، فقط جرات نداریم.
‫پس فقط حقیقته، سارا. ‫حقیقت.
‫آره.
‫میخوای حقیقت بازی کنی؟
‫حتماً.
‫باشه.
‫تو اولین سوالو بپرس.
‫چرا دیمیتری رو کشتی؟
‫اوه، این خیلی آسونه.
‫دیمیتری، اون... خیلی می‌دونست.
‫به خطر افتاده بود.
‫آره، میدونی، بالاخره همه ما خیلی چیزها میدونیم.
‫نوبت منه.
‫توی نقاشی چی دیدی؟
‫ببین، نمیتونم بگم. باشه؟
‫- چرا؟ ‫- بخاطر امنیت خودت.
‫اما مشخصه یه چیزی مجبورت کرد بری سراغ اسناد بایگانی.
‫ببین، یکی که قرار بود مرده باشه، نمـــرده، خب؟
‫مثلا بابات؟
‫آره. خیله‌خب. میدونی چیه؟
‫- متاسفم. ‫- نه، اشکالی نداره.
‫- فقط... ‫- نه، داره. من احمقم.
‫چیز مسخره‌ای گفتم.
‫نمی‌تونم از دست دادن پدرم رو تصور کنم.
‫کل خانواده‌مون بدون اون از هم می‌پاشه.
‫همه فکر می‌کنن، اون خیلی ثروتمنـــده
‫اما اون از طبقه پایینـــه، مثل تو
‫و برای هر چیزی که الان داریم ‫کونش پاره شده.
‫تو قدرش رو می‌دونی.
‫آره.
‫همینطوره.
‫منم همین حسو نسبت به بابام دارم.
‫موضوع همینه پس؟
‫خیله‌خب، میدونی وال‌ها چطور این صداهای بلند رو ‫ایجاد می‌کنن؟
‫اینجوری...
‫جدی؟
‫اینجوری
‫بقیه وال‌ها صدای همو می‌شنون ‫تا از اقیانوس عبور کنن
‫و میدونم عجیب به نظر میاد اما
‫می‌تونم بشنوم که صدام می‌کنه...
‫انگار به کمکم نیاز داره.
‫اما، نمی‌تونم اجازه بدم احساسات ‫توی ماموریتم دخالت کنن.
‫نه، نه دوست من.
‫قطعاٌ نه.
‫ببین، صدای سُم می‌شنوم، ‫معمولاً فکر می‌کنم اسبن، نه گورخر.
‫دو تا توریست از قایقشون توی دریای عمیق می‌افتن
‫غرق میشن و کوسه‌ها می‌گیرنشون.
‫آره. آره. متوجهم. اما...
‫اول اینکه بیش از حد آب تو ریه‌هاست،
‫و این بهم میگه که اونا مرده بودن
‫قبل از اینکه وارد آب بشن،
‫نه بعدش.
‫بعدش، این موضوع هم هس.
‫نوع زخم‌ها رو جفت جسدها شبیه همدیگه‌اس.
‫الان،اولش فکر کردم جای گازه. ولی اینطور نیست.
‫یه منحنی گرد داخلشه.
‫به نظرم این زخم‌ها نتیجه دفاع دربرابر یه قلاب نیزه ماهی‌گیریه.
‫-قلاب نیزه ماهی‌گیری؟ ‫-آره.
‫اون چیزی که تو باهاش یه ماهی رو با نیزه شکار می‌کنی...
‫چارلی، می‌دونم قلاب نیزه ماهی‌گیری چیه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫نظر من اینه که هر کسی این کار رو کرده ‫سعی داشته مدارک رو از بین ببره.
‫با قلاب نیزه ماهی‌گیری بهشون حمله کردن، ‫از رو عرشه کشتی تو دریا انداختنشون
‫و بقیه شو گذاشتن کوسه‌ها انجام بدن.
‫باشه، برو،برو، برو،‌ برو!
‫زودباش.
‫ببخشید!
‫-داریم میرسیم! ‫-ببخشید!
‫ببخشید.
‫-اینم از کفشت. ‫-ممنون.
‫وایی!وایی.
‫اوه،خدای من.
‫-ما حال بهم زنیم. ‫-چی؟
‫ما با این وضع وارد اتاق بایگانی نمیشیم.
‫چرا که نه؟
‫بهت قول میدم که بهمون اجازه نمیدن بریم داخل
‫با این وضع که انگار از مرداب فرار کردیم.
‫خیلی‌خب،باشه.
‫نظرت در مورد این فروشگاه چیه؟ ‫بیا بریم اینجا خرید کنیم.
‫قطعا نه.
‫وای،سانچو. فکر کنم رسیدیم.
‫سارا، گمون نکنم بفهمی. ‫این مثل یه پیوند عضو
‫با گروهی خونی اشتباست. ‫جواب نمیده.
‫ناله ترین آدمی هستی که تا حالا دیدم.
‫-نخیر،نیستم. ‫-نظرت درباره پارچه کشمیری چیه؟
‫اوه، خدای من. این پیرهن رو می‌ببینی؟
‫-آره. ‫-صد و نود دلاره!
‫آره، نگران نباش. من شوگر مامیت میشم.
‫-شوگر مامی؟ ‫-نظرت در مورد عینک چیه؟
‫مثل تیپ کلارک کنت کوچولو.
‫متوجه نیستی. من از اینجا هیچی نمی خوام.
‫-جان بی؟ ‫-کمکی ازم برمیاد؟
‫بله.بله،...ممکنه، آقای...
‫-آقای آیک. ‫-آیک؟سارا.
‫-جاناتان. ‫-جان.
‫دوستم جاناتان اینجا همه جور کمکی لازم داره.
‫-‌می‌تونم ببینم. ‫-آره.
‫آیی!انگاری واسه رقص مدرسه راهنمایی آماده‌ایی.
‫انگار از گروه موسیقی کر بیرون انداختنم.
‫آقای آیک،نظرتون درباره پارچه راه راه نخی چیه؟
‫-من پارچه راه راه نمی‌پوشم. ‫-انتخاب خوبیه
‫و احتمالا یه پیرهن مردونه صورتی،چندتا باکس؟ ‫باکس(نوعی کفش از جنس پوست گوزن)
‫باکس؟باکس چیه؟
‫یه جفت پیدا می‌کنم.
‫هیس.
‫فقط سرنوشتت رو قبول کن.
‫-نوچ، نمیام بیرون. ‫-چرا نمیایی؟
‫چون احتمالا میخوای بخریش
‫-یا یه چیزی تو همین مایه ها؟ ‫-آره،خب، تو اشتباه نمی‌کنی.
‫-داری خودتو دید میزنی؟ ‫-نه،اینکارو نمی‌کنم.
‫-صبرکن. ‫-راحت باش،جان بی.
‫اونجوریام نیست که من هیچوقت ‫قبلا یه پسر رو با لباس زیر ندیده باشم.
‫من داداش دارم. افکار کثیف رو از ذهنت ‫بیرون کن، جان بی.
‫باشه.
‫شیک شدی.
‫-اوه،پسر. ‫-زیپ شلوار تو بکش بالا.
‫حواسم هس.
‫راستش،اگه یکی منو تو این لباس ببینه...
‫حسابی مسخره‌ات میکنن.
‫آره.
‫خوبیه این موضوع اینکه این ماموریت محرمانه اس.
‫پس ما باید هویت های دیگه داشته باشیم.
‫راستش، احتمالا نباید حتی ‫از اسم های واقعی خودمون استفاده کنیم.
‫آره، ما اسم مستعار لازم داریم. ‫به چی فکر میکنی؟
‫اهوم...
‫ولاد....اهل...
‫وین.
‫اسم من چیه؟
‫خیلی‌خب.اوه. والری اهل کبک.
‫-اوم! والری اهل کبک؟ ‫- فرانسویی حرف میزنی؟
‫آره، آره، آقا. شما چی؟
‫نه.نه،دیگه حرفی ندارم.
‫خب،از اونجایی قرار تو لباس بپوشی و آماده بشی ‫تا ببینم،احساس خیلی خوبی دارم.
‫-من باید واست لباس انتخاب کنم. ‫-بیارش.
‫وایی.محشره.
‫شبیه یه فعال اجتماعی زن شدی .که واسه اولین پینک نیکش میره بیرون
‫چطوری باید اینو بپوش؟
‫اون بنفش کم رنگه یا گوجه‌ای؟
‫نه.
‫این لباس با خودش نانچیکو داره ها.
‫آه.
‫نه.
‫وای...شبیه...
‫جدا...منظورم اینکه، تو... ‫تو خیلی جذاب شدی،ول.
‫تو خیلی شیک و مجلسی از کلمات استفاده می‌کنی،ولاد.
‫اهوم...
‫خب،پس ما یه برنده داریم؟
‫گمونم یه برنده داریم.
‫آره،تقریبا.
‫آره.
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫چرا اومدی؟
‫-تا ماموریت رو تموم کنم. ‫-نه،حقیقتا...
‫چون...
‫من شونزده سالمه،
‫و از قبل میدونم که بقیه زندگیم قراره ‫چجوری بگذره...
‫تو یه کلوپ قایقرونی مزخرف ‫که با مردم خشک و بی روح پر شده
‫که باعث حرف زدن معمولی میشه.
‫و احساس می‌کنم اگه الان مانع ‫این پوشش حبابی نشم،
‫هیچوقت نمیشم.
‫و بعد،وقتی که سی سالمه، ‫یه الکلی میشم،
‫و من حتی متوجه‌اش ‌نمیشم.
‫.خب، من یجورایی مثل یه کم از اون پوشش حبابی هستم.
‫مراقب چیزی باش که آرزوش رو داری.
‫اهوم...
‫بهترین کار اینکه حرفه‌ایی عمل کنیم. ‫ما یه کار داریم که باید انجام بدیم.زودباش.
‫اتاق بایگانی، همین الان.
‫خیلی خب، کتابخونه تمام شبو باز نیست. پس باید عجله کنیم.
‫-جی جی؟ ‫-چیه؟
‫باید بشاشم.
‫نگهش دار.
‫نمی‌تونم نگهش دارم. زیادی سودا خوردم.
‫-خیلی تابلوئه.اونا کاملا مارو می‌ببینن. ‫-باید برم.
‫-اون داغونه... ‫-اونا جلوی دستشویی رو گرفتن.
‫فکر می‌کنی اون بشقاب
‫-ربطی به این موضوع داشته؟ ‫-بیا اینجا، می‌دونم کجا.
‫حدسات به اندازه من خوبه،لری.
‫هی، کجا میرین؟
‫باید تخلیه کنیم.
‫-می خواین برای همدیگه نگهش دارین؟ ‫-به قتل رسیده...
‫و یه نفر مسئوله.
‫شما الان مسئولی،ستوان.
‫کاروان ارتش وارد میدان شد.
‫این حس بهتر از اینکه یکی واست ساک بزنه.
‫نه که خیلی میدونی چه حسی داره.
‫این از تصور ساک زدن .حس بهتری برام داره
‫اون این تصمیم رو گرفت.
‫-سرهنگ ادواردز علامت آتش رو داد ‫ - ضربان ساز روآوردی؟ (منظورش اسلحه ست)
‫لعنتی، یادم رفته بود.
‫-یادت رفت؟ ‫-عجله کن! عجله کن!
‫رفیق، تو یه کار داشتی ‫این تنها کاری بود که ازت خواستم انجام بدی، مرد.
‫-می‌دونم.بیا برگردیم. ‫-چه خبر، پوگا؟
‫-چی شده،ریف؟ ‫-امشب دارین چیکار میکنین رفقا؟
‫-از وقت خوابتون نگذشته؟ ‫-میخوام حرف بزنم.
‫-هی، هی. ‫-فقط آروم باش، تاپر.
‫آره، کار خوبی بود ‫که با قایقم کردین.
‫-نمی‌دونم منظورت چیه. ‫-بدون شک.
‫الان خیلی بدون تفنگ گردن کلفت نیستی،درسته؟
‫یه قدم دیگه برداری، اون صورت قبل ‫از بلوغتو جر میدم.
‫احساس خوبی داری، دزدی میکنی آشغال؟
‫مامانت بهت افتخار می کنه؟ بابات؟
‫-همین الان، آفرین پسر! ‫-وایی!
‫- با مشتت،اینجوری،باشه؟ ‫-خیلی‌خب...
‫-زودباش،پوگ. ‫-شروع کن!
‫شروع کن!
‫-جلوشو بگیر،فعلا نگهش دار،پسر! ‫-بیارش.
‫زودباش،بیا شروع کنیم، پوگ.
‫هی،دهنشو سرویس کن. تاپ!
‫بجنب، رفیق!
‫این همه چیزیه که داشتین؟
‫ولش کن، تاپر! فاشیست عوضی!
‫-هی، گوش بده، پوپ. تنها کاری که باید بکنی اینکه... ‫-تاپر، بس کن!
‫-...عواقب رفتار خودت رو قبول کنی. ‫-لعنت بهت، کوک!
‫اوه،ولم کن،ریف!
‫-دخالت نکن،کیارا! ‫-کیه! حالت خوبه؟
‫زودباش،پسر .اعتراف کن!
‫-اعتراف کن تو اون کار رو کردی،جنده! ‫-آخ!
‫بجنب!
‫سر به سرم نذار، ‫پوگ! شنیدی چی گفتم؟
‫میخوام یه فرصت بهت بدم.
‫یک فرصت، پوپ!
‫. یه فرصته! بجنب! یکیه!
‫چیزی هست که بخوای بگی داداش؟
‫زود باش چیزی هست که بخوای بگی؟
‫-لعنتی! ‫-پوپ؟
‫تمومش کن، تاپ!
‫سفینه آتیش گرفته!
‫-بچه ها! آتیش! ‫-ولش کن!
‫کلس، جی جی رو ول کن!
‫بیا از اینجا بریم.
‫جلل الخالق، تو تقریبا اونو کشتی، پسر!
‫هی، بزن بریم، کلایس!
‫حالت خوبه؟
‫ما خوبیم.
‫تو یه احمق عجیب و غریبی.
‫- من جونتو نجات دادم،زودباش. ‫-من رو نشونم شرط می‌بندم
‫ما آخرین... رو ندیدیم .
‫-ممنون. ‫-آره، آره.
‫پس،کتابخونه
‫اون سمت ساختمون مرکز دانشجوییه.
‫-تا حالا اینجا بودی؟ ‫-من هیچوقت دانشگاه نرفتم، نه.
‫همین باعث وقفه تو آموزشات میشه.
‫چطوره خوشت میاد؟
‫تا الان، خیلی خوبه.
‫خب، بابام اینجا می‌رفت
‫-اوه-اوه. ‫-و خب باباش رفته بود اینجا.
‫و قبلش بابای باباش اینجا می‌رفته.
‫خیلی سخته.
‫آره،می‌دونم. اگه به اینجا نرم ‫بی چون و چرا بیماری قلبی میگیره.
‫که یه جورایی آزار دهنده اس. ‫ولی چه کاری ازت برمیاد؟
‫در مورد توچی؟
‫اوه...دانشگاه هیچوقت
‫واقعا واسم مهم نبوده، پس...
‫اوه-اوه
‫ولی‌مـــه.
‫-اوه... ‫-بهش گفتم.
‫شب خونه اسکارلت بودم.
‫و اگه بفهمه که تو با منی چی فکر می کنه؟
‫به خاطر خیانت اعدام میشم.
‫-به عنوان طرفدار یه پوگ؟ ‫-اهوم.
‫اوه، خدای من.
‫تو باید مراقب دوستی با دشمن باشی،والری.
‫یه لحظه صبر کن. اون تو رو گرگان گرفته؟ یا بهت مواد داده؟
‫نه، من با مسئولیت خودم اومدم،
‫دنبال یه سرنخ.
‫اوه ما این دشمن رو می‌شناسیم؟
‫آره.
‫قبلا واستون کار می‌کرد.
‫نه،نه،نه.اون که دزد لوازم غواصی ‫نیست،درسته؟
‫اون کسی نیست که تو فکر می‌کنی.
‫خدایا،خیلی خوب با عملیات روانی داره ‫روت کار می‌کنه، ول.
‫اون یه زبون بازه...
‫نه، نیست.
‫اوه...
‫اوه.
‫اون واقعا دست وپا چلفتیه.
‫اون زیاد از روش اسلحه انگشتی استفاده می‌کنه.
‫و قطعا نمی‌دونه که کی ‫باید حرکت انجام بده.
‫ولی فکر کنم بتونم تغییرش بدم،قربان
‫تو بهتره مراقب باشی،والری.
‫یه پوگ تا ابد پوگ میمونه
‫خیلی خب، "ولاد" وقتشه که بازی حقیقت رو شروع کنیم.
‫-دوباره؟ ‫-چرا تو این خرابشده هستیم؟
‫ببین، "سارا"، من قبلا ‫بهت گفتم... نمیتونم بهت بگم.
‫باشه، خب، اطلاعات ماموریت ‫قیمت بلیطه،
‫و من تنها راهی هستم که باهاش تو وارد میشی.
‫انتخاب با خودته.
‫-باید بدونم. ‫-باشه.
‫با خطر تهدید به مرگ؟
‫اهوم.
‫من دنبال گنج می‌گردم.
‫چی؟
‫اوه، لعنتی، جدی میگی.
‫ببین، من دلایلی دارم که باور کنم دنمارک تاننی
‫تنها بازمانده کشتی غرق شده بازرگان سلطنتی بوده.
‫ببین، میدونم به نظر دیوونگی میاد، باشه؟
‫ولی من مطمئنم که با ۴۰۰ میلیون دلار طلا فرار کرده،
‫اینطوریی بود که تونسته بود ‫تنی‌هیل رو بخره.
‫و گمونم موقعیت گنج توی دست نوشته‌ هاشه.
‫به خاطر همینه که ما اینجاییم.
‫گفتی ۴۰۰ میلیون؟
‫که قسمت زیادی از پوشش حبابیه.
‫من با کتابدار حرف می‌زنم.
‫فکر عالیه.
‫نمی تونم بهتون بگم چقدر ازتون ممنونم
‫لوازم تنی رو از پدرتون دریافت کردیم.
‫-البته. ‫-دقیقا اون بالاست.
‫ممنون.
‫-ممنون. ‫-اهوم.
‫آره.
‫-خیلی‌خب. ‫-تو وضعیت پیچیده‌ای گرفتار شدیم.
‫اینم از این.
‫اینجا نوشته که دنمارک پولی رو که از خرید تنی‌هیل
به دست آورده بود، صرف خرید برده‌ها کرد
‫و آزادشون کرد.
‫نوشته که دنمارک متهم به تحریک به آشوبگری شده.
‫این قبل از جنگ داخلیه.
‫واسه همین دارش زدن.
‫بذار اونو ببینم.
‫اون انجیله.
‫اینو ببین.
‫-اینا تاریخ تولده. ‫-اره،دنمارک تاننی.
‫سیسیلیا، رابرت، لوییس، و ‫آبراهام. سه پسرش.
‫آره... یه لحظه صبر کن.
‫- این عکس از ... ‫-طلاست.
‫اینجوری زمین رو خریده. ‫این...این طلای انگلیسیه.
‫این چیزیه که رو کشتی بازرگان بود.
‫ایول.
‫این همون چیزیه که موقع اومدنمون پیدا کردیم.
‫صبر کن، این چیه؟
‫این آخرین مکاتباته.
‫صبرکن،این...این به زبان گولاست، ‫به زبان کریول گمشده.
‫میتونی بخونیش؟
‫نه.
‫ای کاش می‌تونستم،ولی نه.
‫پس،دنمارک می‌فهمه که ‫گروهی از افراد مسلح دارن میان دنبالش.
‫صبر کن، تاریخ رو نامه چیه؟
‫سوم ماه مه ساله، 1844.
‫صبر کن، این...
‫همون روزیه که اون مرده.
‫و این نامه به آدرس رابرت ارسال شده.
‫پس روزی که اون میمیره، ‫اون یه نامه به پسرش نوشته؟
‫به زبانی که فقط اونا می‌تونن بفهمن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫چیه؟
‫بذار ببینم...
‫شانس آوردیم.
‫یه دوربین رو یه پنل خورشیدی هست.
‫چهره رو به سختی ببینیم،ولی ما تونستیم ‫اون یکی قایق رو شناسایی کنیم.
‫قایق کیه؟
‫به اسم هیوارد ثبت شده.
‫به نظرم این کار بچه‌اشه.
‫خیلی خب، اون فکر می‌کرد من اینکارو کردم، معاون، درسته؟
‫بهت که گفتم، مامان، همه چیز تقصیر من نیس.
‫میشه خصوصی در این مورد صحبت کنیم، لطفا؟
‫خب، حالا چی میشه؟
‫خب، اگه شکایت کنی،
‫آماده میشه به دادگاه نوجوانان بره.
‫حالا، پوپ شونزده سالشه. ‫می‌تونه به عنوان یه فرد بالغ محاکمه بشه.
‫چند وقتی آب خنک میخوره.
‫شکایت کن.
‫-می‌دونی،هیوارد، اوه.... ‫-معاون،گفتم شکایت کن.
‫آره، خیلی خب روش کار می‌کنیم.
‫بابام منو بخاطر اینکه تموم شب‌رو بیرون بودم میکشه.
‫ولی حداقل ما ماموریت رو تموم کردیم.
‫آره.آره.
‫میدونی، صحبت از ماموریت شد،
‫تو اونقدرها هم که فکر می‌کردم بد نیستی.
‫خب، چه انتظاری داشتی؟
‫میخوای جواب اینو بهم بدی؟
‫من یه نظری دارم.احتمالا شاهزاده خانوم کوک؟
‫ملکه پوشش حبابی؟
‫یه چیزی تو همین مایه ها.
‫حداقلش بی‌ادبی به پیشخدمتاست،از اینجور چیزا.
‫آخ!این دیگه اذیت کردنه.
‫-اَه. ‫-میگم.
‫تو هم اون کسی نیستی که انتظار داشتم.
‫خیلی عجیب تری.
‫برای شروع، تو کاملا گرفتار بیماری روانی هستی.
‫اوه … آره.
‫-آره. ‫-آره.
‫و فکرمی‌کردم تو واقعا آدم خون سردی باشی، ‫موج سوار،آدم پایه.
‫اوم؟
‫و معلوم میشه که درگیر جهاد پدرت هستی.
‫آره، فقط دارم سعی می‌کنم این نامه رو ترجمه کنم.
‫هی...
‫به سلامتی عمل کردن خلاف انتظارات.
‫-نوش. ‫-نوش.
‫پس...
‫وقتی برگشتیم اوضاع چجوری میشه؟
‫با چی؟
‫خب...
‫می دونی، مثل...
‫-این؟ ‫-آره.
‫چیزی عوض نمیشه، فکر کنم؟
‫درسته؟
‫من به حباب برمی‌گردم.
‫مثلا، به حباب تاپر برمی‌گردی؟
‫آره.
‫و، اوم...گمونم تو ‫برمی‌گردی به
‫فراری بودنت.
‫آره.
‫ولی،واقعا یه روز عالی داشتم.
‫منم همینطور.
‫نذار بره رو مخت. ‫سه تا از اونا دوتا از ما.
‫-این مخصوص کوک لعنتیه که اونجاست ‫-به درک،آره.
‫چی فکر کردی؟ که از سرت استفاده کردی؟
‫نمیدونم، مرد... فقط یه جورایی از روی غریزه عمل کردم.
‫-بله. ‫-یه حیوون به‌دام‌افتاده بودم.
‫هی، "پوپ"، یکی اینجاست که تو رو ببینه.
‫عصر بخیر جناب سروان.
‫یه حکم بازداشت برای نابود کردن اموال دارم
‫-چی؟ ‫-دستاتو بذار جایی که بتونم ببینم
‫-بانوی جوان، ازسر راه من بکش کنار. ‫.-عجب.شوپ، چیکار کرده؟
‫-به حکم بازداشت نگاه کن. ‫-داری دستگیرش میکنی؟
‫داری پسرم رو دستگیر می‌کنی؟
‫-مراقب باش! ‫-شوپ،داری گوش میدی؟
‫هر چیزی که بگی می تونه علیهت
‫در دادگاه استفاده بشه.
‫. حق اینکه وکیل بگیری رو داری.
‫چقدر بهت پول دادن،مرد؟
‫کار اون نبود!
‫من بودم.
‫سعی کرد باهام حرف بزنه قانعم کنه،
‫ولی من دیونه شده بودم چون ‫کتکش زده بودن.
‫ازاون آدم‌های بی‌مصرف فیگرایت خسته شده بودم.
‫که عقلم رو از دست دادم.
‫نمی‌تونم بذارم به خاطر کاری که من کردم سرزنش بشی.
‫تو خیلی چیزا برای از دست دادن داری.
‫-جی جی،چیکار میکنی؟ ‫-حقیقت رو میگم.
‫برای اولین بار تو زندگی کوفتیم. ‫می‌خوام حقیقت رو بگم.
‫-من قایق اون پیرمرد رو هم دزدیدم. ‫-چه غلطی میکنی؟
‫-جی جی،بیخیال. ‫-فقط خفه خون بگیر، پوپ.
‫فقط خفه شو.
‫بچه خوبیه.
‫می دونی من اهل کجا هستم.
‫آره.
‫همش تقصیر من بود.
‫کل حقیقت همینه؟
‫کل حقیقت، به خدا قسم می‌خورم.
‫من میدونم تو چی فکر می‌کنی، ‫لعنتی، من دارم از "پوپ" می‌پرسم.
‫آره، همینطوره.
‫-پوپ... ‫-لعنتی!
‫پوپ؟
‫پوپ!
‫برو اون تو، گردن کلفت.
‫-خیلی‌خب، پس... ‫-آره؟
‫حالا که به سرزمین مادری
‫-برگشتیم... ‫-اهوم.
‫ما باید به هویت واقعی خودمون برگردیم،
‫پس اگه منو تو خیابون دیدی...
‫بله، البته، من ‫یه حرفه‌ای واقعی هستم.
‫کار کردن باهات لذت بخش بود،رفیق
‫باعث افتخار منه.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن... آه … چی...
‫واقعا؟
‫همین؟
‫میخوای راه بری انگار ‫هیچی نشده؟
‫خب، این همون کاریه که حرفه ایی ها ‫میکنن،درسته؟
‫سارا، من بهترین روز زندگیم رو داشتم!
‫جان بی، قراره مارو لو بدی.
‫ببین، من به پوششم اهمیتی نمیدم،سارا.
‫برام مهم نیست که دوستام بفهمن یا دوست پسرت
‫با اون مدل موی سیخ سیخیش...
‫ببین، دیروز، من حتی نمی دونستم تو کی هستی.
‫و امروز، من، مثل....
‫سارا کامرون.
‫و صادقانه بگم، با تجربه کمی که دارم، این خیلی کم پیش میاد.
‫این یه جورایی...شبیه خورشید گرفتگیه.
‫مثل یه آدم کور که برای اولین بار رنگ رو می‌ببینه نادره.
‫یا، مثل، دیدن پاگنده یا شفق شمالی کم یابه.
‫ببین، من نمیتونم تظاهر کنم که این واقعی نیس.
‫که انگار این اتفاق نیفتاده.
‫-متاسفم، من... ‫-خفه شو.
‫منم نمی‌تونم تظاهر کنم.
‫. هی، پسر، یه اتاق بگیر.
‫اوم...
‫این … این یه جزیره کوچیکه.
‫اهوم؟
‫پس باید مراقب باشیم.
‫آره.
.:. ترجمـــــه و زیـــرنـــویـس .:. punisher و آرمین © rain angel © پری ســــا