دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [95nikiMovie.sbs]
‫چند تا مجموعه فولکلور مطالعه کردی،
‫و الان داری میری اون ور اقیانوس
‫و می‌خوای مجموعه‌ای از هیولاها رو شکست بدی,
‫آنچه در «مصاحبه با خون‌آشام» گذشت,,,
‫دقیقاً چهار تا خون‌آشام تو زندگیم می‌شناسم،
‫که یکی از یکی بدترین بودین,
‫فقط دنبال یه خون‌آشام می‌گردم ‫که حرومزاده نباشه,
‫والدینم اسمم رو بروس گذاشتن,
‫حدوداً 20 تا از ماها رو ‫به مکانی به اسم «کوپنهاگ» فرستاده بودن,
‫دوباره شروع به خوندن از روی کتاب‌هات نکن,
‫- کتاب‌هات مزخرفن, ‫- یه خون‌آشام این جا زندگی می‌کرد,
‫یه صلیب دیگه,
‫لوئی!
‫یه خون‌آشام زن,
با ما میای؟
‫پسری که,,,
‫توی سن‌فرانسیسکو دیدمش,,, ‫هنوز یه جایی اون توـه,
‫می‌تونیم کاری کنیم که درجا
‫ادامش رو تعریف کنه,
‫کسایی دیگه مثل خودمون رو پیدا می‌کنیم,
‫نمیشه فقط ما خون‌آشام‌های خوبی باشیم,
‫[مصاحبه با خون‌آشام - بخش دو]
قسمت نهم «‫می‌دونی مرگ عاشقت بشه یعنی چی؟ »
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [95nikiMovie.sbs]
‫پاریس,,, به زبون آوردنش سخته,
‫الان معنی پاریس خیلی با چیزی
‫که فکر می‌کردم، فرق داشت,
‫- اجازه هست امتحان کنم؟ ‫- البته, خواهش می‌کنم,
‫پاریس لحظه بیدار شدن لوئیه,
‫پاریس یه عطشه,
‫اون روزها، پاریس خیلی چیزها بود,
‫حتی الان هم که بهش فکر می‌کنم، ‫بعضی از اتفاق‌های خاص رو کنار بذاریم،
‫بهش که فکر می‌کنم یه حسی نزدیک ‫به شادی و خوش‌حالی دارم,
‫- اسم به تنهایی,,, پاریس, ‫- پاریس چرت و پرته,
‫اما توی پاریس بود ‫که تو از آلیس درخواست ازدواج کردی,
‫و توی جزیره استتن هم طلاقم داد, ‫واقعاً پاریس مزخرفه,
‫پاریس دنیایی مخصوص خودشه,,,
‫ماکارون هم مزخرف ‫و کافه فرهنگ هم حوصله‌سربره,
‫اون زمان، هنوز جای زخم نازی‌ها، ‫در پاریس دیده میشد,
‫به سرعت من و کلادیا، ‫اون هم داشت درمان میشد,
‫برای رسیدن به چیزی توی این شهر، ‫باید دو برابر جیب‌ها رو خالی کنی,
‫«اعتماد موقعی ارزشمنده
‫که زمان زیادی برای پیدا کردنش صرف بشه,»
‫- چی؟ ‫- اعتمادی با ارزش‌ است
‫که سال‌ها برای رسیدن به آن، ‫زمان گذاشته شود,
‫معنی حرفی که زدی اینه: ‫«ارزش حقیقت چند برابر میشه،
‫اگه چندین سال برای پیداکردنش، زمان بذاری,»
‫یکم زبون مادریم خاک گرفته,
‫کلی هم خاک گرفته, ‫و من هم دنبال فرنس و الماسم,
‫- حقیقت پول اجاره خونه رو نمیده, ‫- بدون نمک، بدون کره,
‫بدون نوزاد، خبری هم از شیر تازه نیست,
‫و اینجا رو بخون: ‫«به خاطر رکورد جدید شکستگی استخوان
‫که به سبب کلسیم‌زدایی و سوءتغذیه بوده،
‫پاریس گوشت اضافه کم آورده,» ‫می‌خوای فرنس تو جیبت باشه؟
‫این آدم‌ها پولی ندارن,
‫شاید شهر اشتباهی رو انتخاب کردیم,
‫امشب یه زن دیدم ‫که با لباس پنج ساله،
‫داشت رژ جدیدش رو به لبش میزد,
‫و خب این یعنی چی؟
‫یعنی پاریس داره بر می‌گرده, ‫یکم بهش زمان بده، همین,
‫چی باعث شد فکر کنی که پاریس یه زنه,
‫- وای، می‌دونم گشنته, ‫- بهم بگو یه زن چیه؟
‫بهت میگم که یه زن چیه,
‫کجا می‌خوا شکار کنی؟ ‫بورس تاریک به نظر میرسه,
‫همیشه مسیر خاموشی رو پیش می‌گرفتی, ‫با خاموشی خیلی راحته,
‫هوم, پس یه وعده غذایی می‌خوای ‫که سخت به دست بیاد، فرنس و الماس می‌خوای،
‫و لابد بعدش هم می‌خوای بهشت باز بشه ‫و از آسمون برات شال با خز راسو بباره، مگه نه؟
‫این هم شروع خوبیه,
‫اختصاصیه و میشه خون‌آشام‌های مسافر
‫که می‌خوان توسط یه محفل شناخته بشن،
‫- اینجا تمرین کنن, ‫- فهمیدم,
‫اون یادداشت رو نگرفتیم,
پاریس د گال بی‌هوشم کرده بود,
‫اه! امسال این دروغ مصلحتی 77 ساله میشه,
تا مجبورش نکردی پس بگیرتش، ‫حق نداری دوبی رو ترک کنی,
‫آها,
‫اگه دیدین من و کلادیا ‫هی پشت رو نگاه می‌کنیم،
‫به خاطر اینه که تعجب کردیم ‫که پوستمون مثل آمریکا،
‫توجهی به خودش جلب نمی‌کنه,
‫درسته، چون نژادپرستی
‫در اواسط قرن 20 در فرانسه، رواج نداشت,
‫- اوه، من همچین حرفی نزدم, ‫- همچین چیزی نگفت,
‫فکر کنم دوست خون‌آشام الجزایریتون
‫- با این مخالفن کنه, ‫- ولی من الجزایری نبودم,
‫من یه آمریکایی بودم ‫و اگه حدسی قرار بود زده بشه،
‫گفته میشد که برای ترومپت زدن ‫یا آواز خوندن برای غذا، به اینجا اومدم,
‫اون روزها به این چیزها اهمیتی داده نمیشد,
‫از این که می‌دونستم ‫که کسی نمی‌خواد دارم بزنه،
‫یا مستقیم من رو بفرسته ‫به ته ته پیشخوان کافه، شاکر بودم,
‫کل حرفش این بود آقای مولوی,
‫شما دو تا قراره توی تمام جلسه،
‫جملات همدیگه رو کامل کنین؟
‫به مدت 77 ساله ‫که ما با همیم دنیل,
‫چهل و هفت سال بیشتر ‫از مقدار زمانی که با لستت بود,
‫بهتر نیست که ادامه ندیم ‫و بذاریم حساب و کتاب انجام بشه؟
به قانع کردن ادامه بدین,
خودمون رو توی آپارتمانی ناپیدا
در له نِویم مخفی کردیم،
‫خودمون رو جای آمریکایی‌های پولداری جا زدیم
‫که داریم به خاطر باگت بازار سیاه، ‫کلی خرج می‌کنیم,
‫بهترین پوشش بود,
‫آره، موقعیتی که بی نقص ردیف شده بود،
‫طبقه بالای صاحب‌خونه بود،
‫و طبقه پایین دانش‌آموزها ‫و کارگرهای جنسی بودن,
‫به معنا واقعی توسط یه مشت محرک عشق پول ‫و کنجکاو محاصره شده بودیم,
‫هیچ‌وقت شکارمون رو به خونه نیاوردیم,
‫- از فاضلاب برای این کار استفاده گردیم, ‫- اوهوم,
‫راه‌های آبی که هیچ تخصصی توش نداشتن,
‫کنترل جریان فرآیند، تلمبه‌خانه,
‫دائماً داشتیم به کارهاشون رسیدگی می‌کردیم,
‫و با این حال تو هیچ‌وقت ‫با اون ارتباط برقرار نکردی؟
‫ممنون! پنج ماه اضطراب باعث شد
‫کلی تصمیمات بگیرم ‫و اما حتی یه «صبح به‌خیر»
‫- یا حتی «خود را آماده مرگ کن» هم نشنیدم, ‫- سفارشی و برای تمرین,
‫یک خون‌آشام پاریسی واقعی، هیولایی مغروره,
‫از تئاتر ما توی پیگل،
‫فقط دو کیلومتر فاصله داشتن,
‫صدها شب رو توی این تئاتر،
‫به همراه لستت گذروندم, ‫برای همین دلم اصلاً بیشترش رو نمی‌خواست,
‫یه تئاتری به نام «تیاترا د ومپیره», ‫(تئاتر خون‌آشام‌ها)
‫شرکتی که 150 سال قدمت داره!
‫77 سال گذشته و هنوز هم ‫ناچیز و کم به نظر میرسه,
‫غرور,
‫گزارشات گیج‌کنندن,
‫عاشقانه بودن؟ نه,
‫ارباب کی بود؟ ‫به نظر می‌رسید که هیچ‌کدومشون,
‫مرد برای خوشنود کردن اون شکار می‌کرد،
‫و دختر هم برای خوشنود کردن اون، ‫از صحبت‌های فلسفلی رنج می‌برد و تحمل می‌کرد,
‫به نظر میرسه که خون‌آشام‌های آمریکایی هم
‫به اندازه گردشگرها و سربازهاشون، ‫کودن و ساده‌ـن,
بی ادب,
‫برای سرگرمی عکاسی رو انتخاب کردم,
‫خون‌آشام‌هایی که سرگرمی دارن! ‫دیوونه‌کننده‌ـست!
‫وقتی جون پاریسی‌ها رو نمی‌گرفتین، ‫وقت تلف می‌کردین,
‫وای، موقعیت کشتی به خاک رسیده،
‫به سراغ ساب‌میشن میره,
عکس‌ها رو توی دستت می‌گیری و میگی: «من اون جا بودم, این اتفاق افتاد,»
‫این چه تفاوتی با عکس‌هایی
‫- که توی گوشیم نگه می‌دارم، داره؟ ‫- فرقی نداره,
‫دیدگاه انسان نسبت به زمانه,
‫وقتی قدرت این رو داری
‫که یک میلی‌ثانیه رو تبدیل به یه ساعت کنی،
‫بهش میگن «کاهش»,
‫هنوز به اون نتیجه نرسیده بودم,
‫از عکس گرفتن خوشم میومد,
‫حواسم رو از مسائل پرت می‌کرد,
‫وقتی داری عکس می‌گیری، ‫دنبال چه چیزی می‌گردی؟
‫نمی‌دونم, شاید یه غافلگیری,
‫یه چیزی که عادی نباشه, ‫مثلاً کلاهی که برای سر کوچکه,
‫یا مثلا لحظه‌ای که طرف متوجه میشه ‫که یادش رفته یه کاری رو انجام بده
‫- و می‌ایسته, ‫- خیلی خب,
‫اون موقع می‌تونی کاملاً روش تمرکز کنی,
‫از خودت بپرسی که چی اون‌ها رو ‫به اینجا کشوند؟
‫چی تو رو به اینجا کشونده؟ ‫آیا همه این دور هم جمع شدن‌ها، اتفاقی بوده؟
‫برنامه‌ریزی‌شده‌ـست؟ ‫برای مترو که دیر شده, بارون,,,
‫گاهی اوقات جواب کوتاه می‌خوام,
‫به افکارشون گوش میدی, ‫می‌دونی چی در انتظارته,
‫عکس رو می‌گیری,
‫خب اگه جوابش رو می‌دونستی، ‫پس چرا پرسیدی؟
‫کنار هم جمع شدنمون، ‫اتفاقی بوده یا برنامه‌ریزی شده؟
‫بذار یکم به خودم برسه, ‫بذار فکر کنم عمیق‌تر از این حرف‌هام,
‫این جوری خودت رو به خودت نشون میدی؟
‫فقط سعی دارم که شب‌ها رو بگذرونم خواهر,
‫از میانبر رفتم, مچم رو گرفتی,
‫برد رو قبول کن,
‫لوئی، تو کی هستی؟
‫من برادرتم,
‫بدون من، کی هستی؟
من خون‌آشام کم حرف منطقه نهمم,
‫شب‌ها قدم می‌زنم،
‫ناامیدی و پشیمانی رو در آغوش می‌گیرم
‫و تا حدی که یه خون‌آشام می‌تونه، ‫در خودم پنهانش می‌کنم,
‫
‫اگه منی نبود,,,
‫و اگه اونی نبود,,,
‫تو چی می‌بودی؟
‫چی می‌خوای؟
‫چه طور می‌خوای به اون جا برسی؟
‫حرف حساب میزد,
‫- آره, ‫- پاریس واقعاً مزخرفه,
‫البته حرف حسابش این نبود,
‫معلومه که همینه, ‫اون بدبخت بود اما نمی‌خواست
که حس توهمیت رو بهم بزنه,
‫چیزی رو بهم نمی‌گفت ‫که خودم از قبل ندونم,
‫اون داشت بهم اجازه می‌داد ‫که زندگی جدا از اون رو کشف کنم,
‫- لوئی، اون آلیسه نه کلادیا, ‫- ببخشید؟
‫اوه، فهمیدم, ‫جرقه‌ای به خاطراتت دادم,
‫نه، کلادیاست, ‫دفتر خاطرات اونه,
‫- «لوئی به پاریس نیاز داره, من ندا,,,» ‫- برای سال 1985ـه,
‫تو و آلیس توی بار بودین،
‫با همدیگه صحبت می‌کردین،
‫و اون بهت میگه که حامله‌ـست,
دوباره شروع کردی به ماهگیری تو خاطراتم؟
‫و تو میگی: «آره،
‫بیا یکم دیگه امشب راجع بهش صحبت کنیم,»
‫باید یه فصل دیگه بخونم, ‫هفته‌ای یه فصل,
‫قبل از این که صورت حساب بیاد رفتم، ‫هیچ‌وقت هم نشد که رمان رو تموم کنم,
‫فکر کنم کلمه «آره» بود ‫که بیشتر از همه عصبانیش کرد, آره؟
‫آره,
‫«لوئی به پاریس نیاز داره,
‫من نمی‌دونم به چی نیاز دارم,
‫شاید به یه مغز جدید نیاز دارم,
‫چرا نمی‌تونم این رو بهش بگم؟
‫فکر کنم می‌ترسم که لذت نبردنم،
‫خوش‌حالیش رو بگیره ‫و شاید هم دیگه نمی‌خوام
‫که احساساتش وابسته به من باشه,
‫شاید بخوام از لذت نبردنم، لذت ببرم,
یک تغییر ابدی بین جهت‌های مخالف در نمایش,»
‫اوه!
‫خانم؟
من بودم ازش دوری می‌کردم!
مغازه بسته‌ـست، ببخشید!
نگران نباش, طول نمی‌کشه,
مراقب باش, لباس نخیه,
یه قطره آب می‌تونه لکش کنه,
برای یه زن عالیه,
خانم، نمی‌تونم اجازه بدم با لباس بازی کنین,
لباس قبول هم می‌کنین؟
‫آمریکایی هستی؟ فرانسویت داغونه,
‫از من قبولش می‌کنین دیگه, درسته؟
‫تغییرات هم ایجاد می‌کنین؟
‫لطفاً تظاهر نکن کسی هستی ‫که واقعاً نیستی، باشه؟
‫حرفم رو باور کن، ‫دوره زنان به زودی شروع میشه,
‫هیچ‌وقت به تصمیم تظاهر فکر نکردم,
‫زندگی اون قدر مهربون نبود ‫که بهم اجازه همچین کاری رو بده,
‫شاید اگه بود، من یه خیاط تنها
‫توی یه مغازه خالی می‌شدم ‫که داره تنها مشتری احتمالی رو می‌پرونه,
‫به وقتم احترام بذار,
‫نه!
‫این لباس، برای بدن من, ‫و به دستکش هم نیاز دارم,
‫رنگ مد نظرم سفیده,
‫ریل رشید, دقیقاً به موقع ‫برای «داستان آشنایی زیبا» رسیدی,
‫امروز با خودت چه چیز عجیبی آوردی؟
‫آلبوم‌های پاریس، از سال 1946 تا 1949,
‫اوه، وقتی داری با اسناد تاریخی
‫کار می‌کنی، نباید دستکش بذاری ریل رشید,
‫- چابکی رو کم می‌کنه, ‫- همون رشید خالی صدام کنین,
‫باعث میشه موقع بررسی سوژه،
‫احتمال این که یه صفحش رو پاره کنی بیشتر بشه,
‫ممنون رشید,
‫خب؟
‫عکس‌ها سندی از گذر زمانن,
‫- مدارک ظاهری, ‫- اون‌ها دروغ نمیگن،
‫اما هیچ کدوم از اون‌ها هم ‫داستان کاملی برات روایت نمی‌کنن,
‫اون مردهای جوون کین؟ خون‌آشامن؟
‫اون‌ها دوست‌های جوونمون بودن,
‫مرد بودن, انسان بودن,
‫بعضی‌هاشون الان خیلی پیرن ‫و اکثرشون هم مردن,
‫و برای تفریح، خون بعضیاشون رو ‫خوردیم و خشکشون کردیم, خب,,,
‫بیشتر من کردم,
‫لوئی راه‌ و روش خودش رو داره,
‫از نوع راه رفتنش، ‫میشد تشخیص داد که آمریکاییه,
‫من یه آمریکاییم, ‫دقیقاً راه رفتن آمریکایی چه طوره؟
‫دو تا جنگ تاثیرات خاصی،
‫روی مردان فرانسه گذاشته,
‫هیچ جور دیگه‌ای نمیشد توصیفش کرد ‫به جز,,, خوش‌بینانه,
‫یه پارکی بود که راجع بهش شنیده بودم,
‫اغلب به این پارک می‌رفتم,
‫اون بهار، من یه موجودی با زره بودم
‫کسی که محکم روی پاهاش ایستاده اما,,,
‫سابقه بدی سر دنبال کردن عشق اشتباه داشته,
‫خودم توصیفش می‌کنم، ممنون,
‫باشه,
‫اما سابقه بدی ‫سر دنبال کردن عشق اشتباه داشته,
‫خب، چه جایی برای این ‫که خودت رو بیشتر بشناسی،
‫برای این که عشق درست رو پیدا کنی، ‫بهتر از یه پارک عمومیه؟
‫صبرم رو از دست داده بودم,
‫قانع شده بودم که داشتن سر به سرمون میذاشتن
‫و زیاد هم نمی‌تونستم محفل رو ‫معطل نگه دارم,
‫خودم به خوبی پارک رو می‌شناختم،
‫می‌دونستم چه اتفاقاتی میوفته،
‫برای همین وقتی ‫بدون دختر دیدمش، غافلگیر نشدم,
‫با ریش‌سفیدها در میون میذارم ‫و اون رو آگاه می‌کنم
‫که توی پاریس چه بلایی ‫سر خون‌آشام‌های سرکش میاد,
‫مثل یه پسری به نظر می‌رسید ‫که داره ادا مردها رو در میاره,
‫اما نیرو کهنش رو درجا حس کردم,
‫اون,,, راحت نبود,
‫تلاش می‌کرد که قاتی و هم‌رنگ مردم عادی بشه،
‫فکر می‌کرد می‌تونه توی چشم‌انداز بره ‫و محو بشه، احمقانه بود,
‫یعنی,,,
‫به طور نگران‌کننده‌ای خوش‌تیپ ‫اما به شدت ساکت بود,
‫فکر می‌کردم قراره من رو بکشه,
‫خب؟
‫- آره؟ ‫- کی یخ رو شکوند؟
‫اولین کلمات خون‌آشام کهن
‫به عشق زندگی آیندش چی بود؟
‫نمیگم,,,
‫- لطفاً, ‫- نه,
‫لطفاً,
‫اون گفت: «بهت صدمه‌ای نمیزنم,»
‫و هیچ‌وقت هم نزدم,
‫بیا,
‫و اون ریزاندام زیبا رو هم با خودت بیار,
‫اصلاً قابلی نداشت,
‫کلادیا!
‫یکی رو پیدا کردم, ‫یا شاید هم اون پیدام کرد,
‫ما رو پیدا کرد!
‫بده من, بذار ببینم,
‫پنج ماه می‌گذشت
‫از به سختی رسیدن اون‌ها،
‫اما آمریکایی‌ها داشتن ‫بالاخره به پیگل میومدن,
‫زیربغل معطر پاریس,
‫ورودی, بلیط, بلیطتون,
‫منسیر د پوینت دولاک,
‫این هم از بهترین صندلی‌هامون,
‫سالن فقط نیمیش پر بود,
‫ترکیبی از فداکاری‌های برده‌گونه ‫و رسیدگی بیش از حد به گردشگرها,
‫به طور سرگرم‌کننده‌ای
‫بین احتماع و افراد تئاتر، چرخیدیم
‫و مخاطب پذیراتری از بین,,,
‫دوستان کلیساییمون که داشتن ‫بعد از جنگ به پاریس هجوم میاوردن، پیدا کردیم,
‫پنج تا از هر هفت نمایش،
‫به زبان انگلیسی اشرافی و اصیل بود,
‫بعضی‌ها ده‌ها بار به اون جا اومده بودن,
‫و بعضی‌ها هم هیچ اهمیتی ‫به چیزی که بیان میشد نمی‌دادن,
‫برای ما همشون عین هم بودن,
‫گله‌ای گاو برای سبت شبانمون, ‫(سبت به روز آخر و تعطیل هفته که وقت برای عبادت گذاشته میشه، می‌گویند)
‫اما ما برای خون‌آشام‌ها ‫به اون جا رفته بودیم
‫و ما حضور تعدادیشون رو ‫توی هوا اطرافمون حس کردیم,
‫بشینید سر جاهاتون! ‫شروع پخش! موسیقی!
‫جیغ و نور,
‫سنتیاگو!
‫خانم‌ها و آقایان!
‫مادام‌ها و موسیوها!
‫لاشه‌های مذکر و لاشه‌های مونث,
خوش آمدید,
‫به سمت تغییر دلایل,
‫و دفع خواسته‌های چندش,
‫و منظورم از این حرف‌ها اینه,,,
‫- شبتون به خیر, ‫- شب به خیر!
‫چیزی که قراره مشاهده کنین,,,
‫برای شما,,, خشمی مهار نشده‌ـست
‫که سعی در پوشوندن تولد ‫و تولد مجدد چیزی,,,
‫طناب شله, ‫اون واقعاً خودش داره پرواز می‌کنه,
‫- می‌دونم! ‫- به جای نمایش ساده انسانی،
‫ما در تیاترا د ومپیره،
‫درون روح انسان رو موشکافی می‌کنیم،
‫تا برترین شکل هنر را ‫با کمترین راه‌های ممکن،
‫به شما تقدیم کنیم!
‫راه تهویه رو بستی؟
‫اوه، به جای درستی اومدین,
‫نسبت به وارثتون هراس دارین؟
‫دوستان، ما کمک می‌کنیم ‫که ذهنیتتون رو تغییر بدیم,
‫عطش خون؟!
‫ترس از دیوانگی؟
‫به خاطر صداقتتون احترام نظامی میذارم,
‫البته بعد این که پوتینم رو ‫از توی کونتون بیرون کشیدم!
‫اما جدی میگم دوستان من،
‫ما با خون‌آشام بودن، ‫و طبیعتاً با برتر بودن از شما فانی‌ها،
‫می‌تونیم به اندازه لازم خن تولید کنیم
‫که حرکت کشتی کوچکتون ‫که اسمش «نجابت انسانی»ـه رو مختل کنیم,
‫درواقع، ما واژگونش می‌کنیم, ‫پس اگه امشب اینجا رو ترک کردین
‫و دنیا رو جور دیگه ندیدن ‫و یا از چیزی که دیدین و حس کردین،
‫خوشتون نیومد،
‫پس ما تیاترا د ومپیره،
‫در انجام شغلمون، اون هم مهم‌ترین بخشش
‫که خندیدن به بدبختی شماست موقعی
‫که برای بیشتر شدنش ‫گریه می‌کنین و جیغ می‌زنین,
‫بیشتر!
‫تمام چیزهایی که قراره ببینید,,,
‫واقعین,
‫وقتی دارین اینجا رو ترک می‌کنید، ‫این رو به خاطر داشته باشین,
‫شما همتون,,,
‫مشکوک,,,
‫زننده,,,
‫و رقت‌انگیزین!
‫و,,,
‫به خاطرش دوستون دارم,
‫و بهتون خوش آمد میگم,,,
‫حتی با این که حالم رو بهم می‌زنین!
‫آفرین! معرکه بود! معرکه!
‫چرا ارباب ما می‌فرسته ‫که شب‌ها از این گیاه تک
‫و با ارزش مراقبت کنیم
‫در صورتی که به بقیه باغ ‫توی روز رسیدگی میشه؟
‫بازیگران در مقابل پرده سینما اجرا کردن،
‫انیمیشن و کمی فیلم رو ‫با هماهنگی تقریبا بی‌نقضی،
‫ترکیب کردن,
‫تاثیرات شگفت‌انگیز بودن,
‫سینما مدرن تاثیر عظیمی
‫روی درک زیبایی‌شناسی من داشته
‫و نور نورافکن من روی چهره بازیگرها، ‫فضای عاشقانه‌ای برای اجرا،
‫ایجاد کرده,
‫نمایش‌ها عجیب بودن,
‫نمایش‌ها بدون محدود زمانی بودن، ‫برای هر زمان به روز میشد
‫و همش هم از مجموعه 150 سالمونه,
‫عجیب بودن!
‫و همیشه با مرگ ‫یا یه جور ظلم یا خشونت برانگیخته،
‫به پایان می‌رسید,
‫زندگی ظالمه, ‫زندگی خشنه,
‫کلادیا کاملاً عاشقشون بود,
‫و اولین دفعه‌ای بود که توی پاریس
‫لبخند یا خنده‌ای ازش دیدم
‫که به خاطر من نبوده,
‫اما چیزی که واقعاً اولین شب گیج‌کننده بود
‫تلاش‌ برای این که همش ‫خنده‌دار به نظر برسه، بود,
‫سیروپ,
‫دندون مصنوعی خون‌آشام،
‫خون مصنوعی، ترفند طناب,
‫همش یه اغواگری بود،
‫تا گله رو توی یه اعتقاد ‫یا بی‌اعتقادی ارادی بکشونه,
‫تنها نمایش دیگه‌ای که مهم بود، ‫نمایش آخر بود,
‫چوب‌بر!
‫- چوب‌بر! ‫- تو کی هستی؟
‫من همون چیزیم ‫که فکر می‌کنی چوب‌بر,
‫گمشو,
‫ساعت توی سینت,
‫دنده‌ها دست از کار کردن برداشتن,
بهم کمک کنین! لطفا!
‫یکی کمک کنه! لطفاً!
‫این دیگه چیه؟
اون‌ها می‌خوان من رو بکشن! لطفاً بهم کمک کنین!
‫اون مزاحم اجرا شد!
‫نه! نه نه نه نه!
‫بذار صحبت کنه سم, ‫بذار صحبت کنه,
اون‌ها می‌خوان من رو بکشن,
خون‌آشام‌ها می‌خوان هممون رو بکشن!
‫هیس هیس هیس هیس, ‫وایسا وایسا وایسا,
‫این یه اجرا «فقط به زبان انگلیسی»ـه,
‫دوباره شروع کن,
‫اسم,,,
‫اسمم انیکا رومانه,
‫توی انتورپ زندگی می‌کنم,
‫دیشب از توی اتاق هتلم دزدیده شدم,
‫این آدم‌ها خون‌آشامن!
‫خون‌آشام‌های واقعی!
‫این,,, این واقعیه!
‫- به همسرم زنگ بزنین! ‫- الان بهش زنگ میزنم عزیزم,
‫فرض کنیم که بذاریم بری,
‫- لطفاً! آره, ‫- آره؟
‫آره,
‫فرض کنیم ریپر قلبی داشت ‫(ریپر همان مرگ یا فرشته‌ی مرگ است)
‫که می‌تونست در مقابل ‫زیبایی بلژیکی تو مقاومت کنه,
‫به هرحال یکی باید جات رو بگیره,
‫همسرت؟
‫اوه؟
‫پسرت؟
‫من,,, من نمی‌تونم,,,من ‫نه می‌تونم و نه انجامش میدم,
‫نظرت چیه راجع به,,,
‫اون,
‫
‫وای مرد عزیز،
‫که گوشتت در تمام جهت‌های ‫اطراف سیبیلت کشیده شده،
‫می‌خوام این رو به خاطر بسپری,,,
‫دفعه بعدی رو نیمکت کلیسا نشستی،
‫به سمت همسایت بر می‌گردی و میگی:
‫«صلح با تو باشد,»
‫سه تو,,,
‫آزادت می‌کنن!
‫وقت اون نرسیده انیکا!
‫هیس، هیس,
‫بیخیال دیگه, بیا,
‫باید,,,
‫انجام بشه,
‫انیکا رومان از انتورپ,
‫مرگ,,,
‫منتظر همه,,,
‫در همه‌جاست,
‫چرا اینجا نباشه؟
‫تقدیر تمام موجودات فانی، ‫مرگ بدون هوشیاریه,
‫بالا,
‫ما مرگ با هوشیاریم انیکا,
‫و این باعث میشه تو,,
‫یه عروس باشی,
‫می‌دونی مرگ عاشقت بشه یعنی چی؟
‫دیگه دردی در کار نیست,
‫- آفرین! ‫- سانتیاگو!
‫آفرین!
‫محفل ما از زمان حکومت شارلمان، اینجاست
‫اما از وقتی دنتون با گیوتین اعدام شد،
‫ما تبدیل به شرکت تئاتر شدیم,
‫اه! دارم از زبون یه شرکت انگلیسی، ‫فرانسی می‌شنوم؟
‫اه,,, بهتر شد، بهتر شد, ‫اگه می‌خوای روی سن اغوا کنی
‫باید پایین سن رهاش کنی! ‫ممنون,
‫لندن توی یه شب ساخته نشد میتر,
و برای همینه که چند تا تولوژین جی
‫توی نمایش چهار داشتن با دقت گوش می‌دادن,
‫- اون مرد انگلیسی رو گیر آوردی؟ ‫- آره، گیر آوردم میتر,
‫وگرنه امشب خیلی متعهدم خانم,
‫- مرسی, ‫- این شامل کل شرکت میشه,
‫امشب همه متعهد به کارشونن! ‫آفرین! آفرین!
‫حتی وقتی که دارن گریم رو پاک می‌کنن،
‫انگار امشب یه شب عادیه,
‫پنج ماه هر شب,
‫پنج ماه لعنتی هرشب،
‫منتظر بودیم که با حضورتون ‫بهمون افتخار بدین,
‫از تو می‌پرسم میتر، ‫ارزش انتظار رو داشت؟
‫هی!
‫وای، استل!
‫آمریکایی‌ها اومدن اینجا!
‫عصر به خیر!
‫لوئی و کلادیا,
‫تیاترا د ومپیره,
‫گمشو!
‫اگلی، مدیریت ورود, ‫رومین، اداره و تزئینات صحنه,
‫- لوچنبام، طراحی لباس, ‫- معرکه بود,
‫عه,,, ساموئل برکلی، نمایش‌نامه‌نویس مقیم,
‫سم, سم صدام کنین,
‫بسیلیک و پلانچ و مردام، ارکستر,
‫- درام خفنی بود درامر, ‫- ممنون,
‫توئن و کوئنگ فم, نمایش،
‫صحنه‌آرایی و بازیگر جانشین, ‫پدر و پسر هستن,
‫اون‌های یه تور گروهی پر رویداد
‫در قرن قبل، به محفل پیوستن,
‫- وای، پسره انگار,,, ‫- از پدرش پیرتره, آره,
‫کوئنگ تا موقعی که بتونه روی سن بره، ‫هدیه تاریک رو قبول نکرد,
‫پسرم خیلی سرکشه,
‫- انگلیسی! ‫- پدر یه لاشیه,
‫Landing us our core ‫acting company,
‫گوستاو، سلست، استل و سانتیاگو,
‫فوق‌العاده بودی,
‫فوق‌العاده بودم، مگه نه؟ ‫عاشق این لباس شدم,
‫وای, ممنون,
‫همه خون‌آشام‌های آمریکایی مونث ‫به صورتشون مداد شمعی می‌زنن؟
‫کلادیا تنها خون‌آشام آمریکایی مونثه،
‫پس باید بگم آره,
‫و تمام خون‌آشام‌های آمریکایی
‫- مثل تو فریبندن؟ ‫- عه,,,
‫نه, لوئی به خاطر زیباییش اخراج شد,
‫وای، چه بار سنگینی رو دوشته زیبا,
‫خالقت کیه؟
‫- خالقم؟ ‫- هوم,
‫اگلی برای هممون نمودار آسمان در میاره,
‫شبی که هدیه رو دریافت کردی،
‫حالت ماه، اسم خالق,
‫- واقعاً نیاز ندارم به,,, ‫- خالق جفتتون یه شخصه؟
‫همین‌طوره, آره,
‫اسمش بروس بود,
‫بروس؟
‫اسکاتلندیه؟
‫گفت اهل کپنهاگه,
‫ما اون رو توی جاده بیرون از,,,
‫- شیکاگو دیدیم, ‫- زیاد سفر کردیم,
‫وقتی قربانی‌ها جمع میشن، ‫همین‌ کار رو هم باید بکنی,
‫زیاد دوست نداریم راجع به اون صحبت کنیم,
‫جلوی ما خودش رو توی یه آتش پرت کرد,
‫و دوباره سانتیاگو،
‫مثل این که به رگ نرسیدی ‫و به جاش هوا کشیدی,
‫- هوم! ‫- یه سوال دارم,
‫اون مرد خوشتیپ روی دیوار کیه؟
‫اه! همیشه تو روحمون همراه ماست,
‫یکی از سازنده‌های شرکت ‫و بهترین بازیگری که تا حالا روی سن قدم زده,
‫لستت د لیون‌کورت,
‫باید انتظار این رو می‌داشتم, ‫اما انتظارش رو نداشتم,
‫- زنگ خطر بزرگیه، ها؟ ‫- بزرگترین زنگ خطره,
‫- باید بفهمی,,, ‫- اوه، من که می‌فهمم,
‫توی جامعه‌ای به کوچکی جامعه ما،
‫انتظار میره که مسیرهای نامیراها ‫به همدیگه برخورد کنه،
‫و احتمالاً رایج‌تر از چیزیه ‫که فکرش رو می‌کنی,
‫و خوان به نقاشی نگاه کرد
‫و دید همسر مرده ترسا، روبرتو بوده,
‫اون با بیوه دشمن فرار کرد,
‫یه تله‌نوولاـه!
‫بیخیال بابا! ‫نقاشی لستت روی دیواره!
‫شوخیت گرفته؟ واقعاً؟
‫وای، و این یعنی,,,
‫این یعنی قبل از اون، ‫تو لستت رو می‌شناختی!
‫- آره، لستت رو می‌شناخت, ‫- یه دقیقه صبر کن,
‫و آره، یه مدت کوتاهی هم با لستت بود,
‫- جفتتون با لستت خوابیدین؟! ‫- صد سالی بینشون فاصله بود,
‫- اون‌ها با همدیگه نمی‌ساختن, ‫- اون مزه ورموت
‫و نابودی می‌داد,
‫شما یه دوست پسر مشترک داشتین!
‫این عالیه!
‫با سانتیاگو هم خوابیدم,
‫و سلست و استل, ‫حتی با توئن و کوئنگ فم هم
‫توی ردیف عقب یه سینما، ‫در حال دیدن «حالا، مسافر»
‫- یه شب نفس‌گیر داشتیم, ‫- واقعاً؟
‫یه تئاتر رپرتواره آقای مولوی, ‫فقط این جوری میشه تحملش کرد,
‫حضور لستت مهمه،
‫فقط نه جوری که تو فکر می‌کنی دنیل,
‫اوه، من دیگه فکری نمی‌کنم,
‫برام تکیلا و یکم پاپکورن بیار،
‫بیاین کانال رو به کانال 300 و اندی عوض کنیم،
‫یه شب یونیویژنه!
‫چهره احمقانش رو اون بالا دیدم ‫و باید سریع یه فکری به سرم میزد,
‫نتونستی یه اسم بگی؟
‫بهترین دروغ‌ها کمی چاشنی حقیقت دارن,
‫و اون تنها خون‌آشام دیگه‌ای بود که می‌شناختم,
‫- چیزی نمیشه؟ ‫- نمیشه؟
‫آره، چیزی نمیشه, لستت چی؟
‫اون یه نقاشی 100 و اندی ساله توی یه قابه,
‫اون‌ها یه معبد لعنتی دارن! ‫اگه بفهمن کشتیمش چی؟
‫- یکی از ماها باید بهشون می‌گفت, ‫- یا بهش فکر می‌کرد!
‫خب، من همون لحظه‌ای صورتش رو توی قاب دیدم،
‫بهش فکر کردم اما اون‌ها پنج دقیقه بعد،
‫- دعوتمون کردن برگردیم, ‫- که بکشنمون,
‫و بعد از این که به افکارشون هجوم بردم،
‫نه حتی یکی، نه حتی یکیشون به چیزی
‫حز این که می‌خوام این دو تا رو ‫لیس بزنم، فکر نکرد
‫پس باید تا جای ممکن از استل دور بمونیم,
‫اما اون‌ها چیزی نمی‌دونستن
‫و به ندونستن هم ادامه میدن،
‫تو هم اون سر شلت رو بالا می‌گیری
‫چون می‌خوام برگردم پشت لوئی,
‫- دیوونه شدی؟ ‫- نمایش چی؟
‫وقتی همشون به اون زن حمله کردن،
‫و جلوی صورت احمقانشون ‫از خون خالیش کردن؟
‫بهم بگو که بهت حس افتخار دست نداد,
‫- بهم حس افتخار نداد, ‫- چرا، داد,
‫پشت هم‌دردی برای اون زن،
‫پشت ترس لو رفتن, ‫افتخار خون‌آشامی هست,
‫اون فرانسوی‌ها عاشق خون‌آشام بودنشونن,
‫و باعث شدن به خاطر این ‫که هیچ‌وقت همچین حسی نداشتیم،
‫خجالت‌زده بشیم,,, و همین‌طور هم باید باشه!
‫- من بر می‌گردم, بیشتر می‌خوام, ‫- اون جا امن نیست!
‫چهارده تا خون‌آشام بیچاره‌ای ‫که توسط یه خون‌آشامی
‫با رنگ پوستی تیره از تو، کنترل میشن؟
‫اون جا دیگه باید از چی ترسید؟ ‫به غیر از عطش خودت؟
‫- اوه، عطشم رو حس کردی؟ ‫- ارمند؟
‫وای آره, عطش اون رو هم حس کردم,
‫الان من می‌دونم که عشق بین دو مرد،
‫چه حسی داره, ‫پس بابتش ممنونم,
‫از مردمت عکس بگیر!
‫توی نور قرمز، هر چه قدر ‫که می‌خوای بپرستشون,
‫می‌خوام با هم‌نوع‌های خودم باشم,
‫این رو برام خراب نکن لوئی, ‫بهش نیاز دارم,
‫محفل روح کلادیا رو شاد کرده بود،
‫اما دیدن نقاشی چهره لستت، ‫باعث شد بهم بریزم,
‫من لازم داشتم از مرگش مطمئن بشم،
‫و بعدش یادم اومد دائم از یه موسسه حقوقی
‫در لومره، به «اسم راجت و همکاران»،
‫به حسابش پول واریز میشد,
‫ما دوست‌های نزدیکی بودیم,
‫با همدیگه مشاور املاک داشتیم,
‫یه خانه سازمانی توی خیابون رویال,,,
‫تو نیو اورلینز داشتیم, ‫شاید سوابقتون بتونه ثابتشون کنه؟
‫من و آقای لیون‌کورت، ‫به خاطر جنگ جدا شدیم,
‫یه سری کارها توی اروپا داشتم,
‫موقع انجامشون گذرنامه آمریکاییم رو گم کردم,
‫من توی پروسه,,,
‫عه,,, به خاطر پول نیومدم اینجا,
‫اومدم این جا که بدونم ‫خبری,,, از اون شنیدین یا نه,
‫اگه,,,
‫اگه اون زنده باشه، و اگه همین‌طوره,,,
‫از فوریه 1940،
‫و از وقتی چندین واریزی
‫برای یه جشنی که داشتن، ‫به حسابشون زدیم، عه,,,
‫دیگه خبری از منسیر د لیون‌کورت نشنیدیم,
‫من می‌دونم کی هستی منسیر
‫و می‌دونم برای مشتری ما، ‫منسیر د لیون‌کورت،
‫چه ارزش بالایی داشتین,
‫گفتی,,,
‫گفتی «داشتین,»
‫احتمالاً اون مرده,
‫شاید هم «خوابیده», هوم؟
‫در حقیقت من هیچ مدرک واقعی از مرگشون ندارم،
‫و از لحاظ قانونی سال‌هاست ‫که نمی‌تونم مرده اعلامشون کنم،
‫اما الان که می‌بینم شما اومدین پاریس،
‫و این که ایشون از حسابشون ‫هیچ برداشتی نکردن،
‫باعث میشه بین خودمون، ‫مرگشون انقدر تایید بشه
‫که این جعبه رو به شما واگذار کنم،
‫جعبه‌ای که به همین خاطر آماده شده، عه,,,
‫خب,,,
‫من یه مشتری دارم ‫که تا 20 دقیقه دیگه می‌رسه,
‫دفتر در اختیارتونه,
‫هوم,
‫اگه داری این رو می‌خونی،
‫اتفاقی وحشتناک افتاده،
‫که به معنا مرگ من نیست، ‫فقط یعنی,,,
‫ما الان جفتمون توی دو دنیا متفاوت ‫زندگی می‌کنیم,
‫زندگیت رو با گشتن به دنبال انتقام
‫از شخص یا اشخاصی ‫که این کار رو کردن، هدر نده,
‫بهشون رضایت شکار رو نده,
‫بذار خیانت از درون نابودشون کنه,
‫و تو,,,
‫تو به زندگیت ادامه بده,
‫فقط این رو بدون عزیزم،
‫تو تنها موجودی هستی که بهش اعتماد دارم،
‫و بیشتر و فراتر از خودم، دوستش دارم,
‫تمام عشق من متعلق به توـه,
‫تو نگهدارشی,
‫از الان یه پرده‌ای پنهان، ‫پیوندمون رو تا ابد جدا می‌کنه,
‫اما پرده‌ای نازکه,,,
‫و من همیشه اون سمتم،
‫و با انتظار بهت نگاه می‌کنم,
از طرف ‫لستت د لیون‌کورت,
‫لستت، لستت، لستت,
‫عشق زندگیم، شاید هم برای شما
‫بیشتر «عشق دوم زندگیم» باشه؟
‫خاطره‌ای که لوئی باهات به اشتراک گذاشت، ‫خاطره‌ای دردناک بود,
‫چه قدر راحت,,, قادری
‫که با دردش شوخی کنی, ‫چه روانپا,
‫شوخی بود, شوخی بود, ‫تو آمادش کن,
‫آلیس ترم سومه,
توی نبش رو پلتین و سروندونی
- روی آدمس پا میذاره, - اون ترفند قدیمی,
‫مجبورت می‌کنه برای کندش، ‫از کارت اعتباریت استفاده کنی,
‫این کارت اعتباریم نیست, ‫من اعتباری ندارم, کارت کتاب‌خونه‌ـست,
‫اون لباس بنفش کوتاهی ‫که دوست داشتی، تنش بود,
‫از جوری که باهاش قدم میزد، خوشم اومد, ‫خیلی با اعتماد به نفس بود,
‫وقتی توی پاریس دست‌هاش رو می‌گرفتی، ‫بیشتر احساس آزادی می‌کردی, واقعاً چرا؟
‫به در گاراژ ضربه بزن لوئی, ‫هر کاری می‌خوای بکن، لذت ببر!
‫کلی زحمت کشیدی که دقیقاً ‫میز رو ببری اون کنج
‫که بتونی رینگ رو بر پا کنی,
‫رینگ! آره، این خوبه,
‫درست در لحظه درست برای غافلگیر کردنش,,,
‫- همین کار رو هم کردم, ‫- و وقتی بالاخره ازش خواستی
‫که باهات ازدواج کنه، چه جوابی داد؟
‫موقع مدرسه راهنمایی ‫مجله‌های پلی‌بوی پدرت رو می‌دزدیدی,
‫- و موقع زنگ تفریح می‌فروختیشون, ‫- دنی,
‫برای بار سوم می‌پرسم,
‫وقتی از آلیس خواستی که باهات ‫ازدواج کنه، چی بهت گفت؟
‫لوئی، احتمالاً ما نباید,,,
‫گفت نه,
‫می‌خواست که جواب مثبت بده، ‫اما بهت اعتماد نداشت,
‫تو هم بهش دلیلی برای اعتماد نداده بودی,
‫دوست داری بدونی ‫که الان راجع بهت چه فکری می‌کنه؟
‫البته اگه الان بهت فکر کنه, ‫می‌تونیم این کار رو هم کنیم,
‫یا این که می‌تونیم برگردیم سر مصاحبه,
‫البته اگه حاضری سوالاتت رو بپرسی ‫و بعد به پاسخ گوش بدی،
‫و کارت رو انجام بدی,
‫باشه,
‫خوبه,
‫خب,,,
‫سوالت,
‫عه,,,
‫بعدش چی شد؟
‫برای شکار دعوتمون کردن,
‫کلادیا به مدت یه ماه بود ‫که به اجراها می‌رفت
‫و محفل حس کرده بود ‫که اون خلوص نیتش رو ثابت کرده,
‫وقتی سانتیاگو داشت
‫توی نقشش خیلی غلو می‌کرد، ‫من یه چرتی زدم,
‫ظاهراً این باعث شد که برای شخصیت اصلی،
‫غیر قابل قبول واقع بشم,
‫ما با پیروی از رهبر، ‫نمایش رو اجرا می‌کنیم,
‫موجودی خزنده با چندین سر،
‫که به قصد بلعیدن دور میدون می‌چرخه,
‫منتظره که میتر تماس بگیره,
‫وقتی قربانیتون رو با هم سهیم میشین،
‫مثل اون‌ها که هر شب این کار رو ‫روی صحنه انجام می‌دادن،
‫فقط یه مزه خالیه، ‫مثل یه اموز بوش, ‫(نوعی خوراکی)
‫وقتی گله‌ای سفر می‌کنین،
‫دچار گرسنگی دسته جمعی میشین,
‫هر چه قدر مسیر طولانی‌تر بشه، ‫عطشش هم شدیدتر میشه,
توی با خانواده پریسین توی پاریسم!
‫الز! الز! الز!
‫دوربینت رو بذار کنار دوست آمریکایی من,
‫یکی از ما باش,
‫دارین ما رو کجا می‌برین؟
‫تا جایی که بنزینمون همراهی می‌کنه، میریم,
‫قلب‌های گرسنه‌ای که با همدیگه می‌تپیدن,
‫حیوان گرسنه‌ای که غذاش حرکت می‌کنه!
‫موقعیت خانواده د لاکرویکس,
‫در حالی که افرادشون برای ‫گرفتن کوپن می‌رفتن،
‫اون‌ها با فریب بازارهای سیاه، می‌ترکوندن,
شماها, کی هستین؟
دورهمی دوستان و همکارانه,
شما مجور ندارین,
‫سانتیاگو,
ما به مجور نیاز نداریم,
ما حاکم اینجاییم,
‫عشقم، ترتیب رو بهمون بده، میشه؟
‫چهارده اتاق, نوزده مهمان با میزبان‌هاشون,
‫سیزده مرد و هشت زن,
‫و,,, اوه!
‫اسلحه‌های گرم کمی هم ‫توی سالن کتاب‌خونه بود,
‫- برین کیف کنین, ‫- هوم!
‫تو میای؟
‫قبل از نمایش خوردم, من,,,
‫فهمیدم مخلفاتی به رژیمت اضافه کردی,
‫من هر چند شب از انسان‌ها تغذیه می‌کنم,
‫روش من این طوره,
‫تو نمیری,,,؟
‫من الان جاییم که از ته دل می‌خواستم باشم,
‫- شب خوبی بود, ‫- هوم,
‫خیلی خوب بود,
‫مراقب خودت باش,
‫مرسی,
‫از جوری که خودداری می‌کنی، خوشم میاد,
‫مطمئن نیستم همین باشه, ‫شاید هم محتاطم,
‫جذابه,
‫روش تمرین شده,
‫ناگهانی می‌بینم که دارم ‫فکر می‌کنم: «اون داخل چیه؟»
‫داشتم همین فکر رو هم ‫راجع به تو می‌کردم,
‫جدیداً زیاد بهت فکر می‌کنم,
فریبنده بود,
‫اون چیه؟
‫ماییم,
‫- آره! قول میدم، آره! ‫- هوم,
‫زندگی توی محفل می‌تونه,,,
‫سطح‌های جدیدی از پیچیدگی,,,
‫می‌تونه سخت باشه,
‫آره!
‫- کلادیا تو، آدم خاصیه, ‫- یه جرقه تو دل تاریکیه,
‫حیف که انقدر زود تبدیل شد,
‫تصور کن توی بدنی می‌بود ‫که بتونه با ذهنش برابری کنه,,
‫تونست سپری کنه,
‫و مخصوصاً توی جلوگیری از افکارش، خیلی ماهره,
‫تو باید بیشتر روی این کار کنی,
‫مرسی!
‫می‌تونم کمک کنم ‫که این مهارتت رو تقویت کنی,
‫واقعاً؟
‫- عالی میشه, ‫- خوبه,
‫چون وقتی که اسم لستت آورده شد،
‫احساس وحشت رو در تو حس کردم,
‫کی؟
‫دوست آمریکایی عزیزم،
‫که زیاد بهم فکر می‌کنی,,,
‫که از وقتی که بهت نگاه کردم، ‫ذهنم رو تحت سلطه گرفتی,,,
‫این کار رو نکن,
‫من جزئیات آشناییت باهاش رو نمی‌دونم,
‫هر موقع آماده بودی، می‌تونی بهم بگی,
‫اما بعضی از اعضا محفل ‫وقتی که بهشون دروغ گفته میشه،
‫می‌تونن خیلی بی‌ثبات و بی گذشت باشن,
‫اگه دوباره اسمش رو شنیدی، ‫صدای ذهنت رو خفه کن,
‫و همچنین دوست من،
‫پیشنهاد می‌کنم که دیگه ‫به راجت، آبرت و همکاران سر نزنی,
‫همچین پرس و جویی می‌تونه ‫دردسرهای زیادی درست کنه,
‫به حرفت گوش میدم میتر,
‫اسمم ارمنده,
‫«میتر» به عزیز محفل میگن,
‫بجنبین مردم، بجنبین!
‫ارمند برای شما,
‫یه زندش رو برای برنامه فردا گرفتم,
‫- پیپ وحشیه, ‫- اوه لوئی! حالا می‌بینم!
‫اینجا متفاوته! ‫دوستش دارم!
‫دیگه نمی‌خوام تنها شکار کنم! ‫نمی‌خوام هیچ‌وقت اینجا رو ترک کنم!
‫همتون رو دوست دارم! ‫عاشق خون‌آشام بودنم!
‫انگلیسی حرف بزنین!
‫من عاشق همه و همه‌چیز
‫در خود خود همین لحظه‌ام!
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [95nikiMovie.sbs]
‫قبل از این که ببینمش، ‫حضورش رو حس کردم,
‫و اون اومد,
‫ممکنه الان بهمون خوش بگذره،
‫ولی اگه بفمن بهشون دروغ گفتیم، خطرناک میشه,
‫چه کاری می‌تونین کنین ‫که مرگ رو قبول کنن؟
‫تغییر کبیر, واقعیه,
‫اه! گور بابات!
‫تا کی می‌خوای بازی کنیم لوئی؟
‫«می‌دونی مرگ عاشقت بشه یعنی چی؟»
‫چیزیه که,,,
‫دیگه دردی در کار نیست,
‫سانتیاگو وقتی داره قربانی‌هاش رو
‫به سمت مرگ می‌کشونه، ‫بهشون میگه,
‫خب یه دفعه رسیدیم پاریس،
‫و ما توی یه پاریس بعد از جنگ هیجان‌انگیزیم,
‫یه سری تفکرات خردمندانه داشت
‫با اشتیاق کل شهر رو فرا می‌گرفت,
‫پاریس تمام چیزیه ‫که کلادیا منتظرش بود,
‫من عاشق باگت گذاشتنم،
‫و لوئی، این شال گردن کوچک رو میذاره
‫چون تصورش از لباس پوشیدن ‫مردم فرانسوی اینه,
‫من خون‌آشام ساکت شبم
‫که از اون ور آب اومدم,
‫فکر نمی‌کنم که لوئی واقعاً داره
‫نقش داشتن عقیده‌های یه گردشگر آمریکایی رو ‫بازی می‌کنه,
‫فکر می‌کنم اون واقعاً همینه, ‫اون داره زندگیش می‌کنه,
‫اون خود عقاید یه گردشگر آمریکاییه,
‫چی می‌خوای؟
‫چه طور می‌خوای به اون جا برسی؟
‫اون جا به مقداری سرخوشی،
‫و به مقداری خوش‌حالی براشون ‫وجود داره که تا حالا نداشتن,
‫و قطعاً هم بعد لستت دیگه ذره‌ای تجربش نکردن,
‫بهترین صندلی‌هامون,
‫و بعد با این خون‌آشام‌ها ملاقات می‌کنن,
‫و این واقعاً خود مسئله‌ایه
‫که کلادیا به شدت دنبالش می‌گشت,
‫و سر شخصیت آرمند، ما یه کسی داریم
‫که واقعاً نسبت به لوئی کنجکاو شده,
‫به همین دلیل جفتشون رو ابرها سیر می‌کنن,
‫وقتی به تئاتر میرن و با محفل آشنا میشن،
‫شما می‌فهمین
‫که کلادیا کسی که به ارتباط نیاز داره,
‫لوئی کسیه که نیاز داره بدونه ‫که یه جامعه‌ای وجود داره،
‫اما نیاز داره ازش دور باشه،
‫خیلی هم دور باشه,
‫به «تغییر دلایل» خوش اومدین,
‫چیزی که باعث شد از پراگ ‫برای موقعیت فیلمبرداری پاریس استفاده کنیم،
‫خود ظاهر پراگ،
‫که یکی از زیباترین شهرهای دنیاست
‫و می‌تونه از خیلی لحاظ‌ها ‫پاریس رو به نمایش بذاره، نبود,
‫به خاطر اون کارخونه بزرگی بود
‫که رفتیم توش تا دنبال ‫تئاتر خون‌آشام‌ها بگردیم,
‫آمریکایی‌ها اومدن اینجا,
‫و تقریباً فوراً، جرقه‌ای
‫در چشمان مارلا لپره‌اشلوپ دیدم،
‫و با طراحان تولید به خودمون گفتیم: ‫«خیلی خب، رسیدیم خونه,»
‫اینجا جایی بود که نیاز بود بریم,
‫واقعاً دیدنیه,
‫این یه دلیل کلیدی بود ‫که ما به پراگ اومدیم،
‫که به این موقعیت بیاین و بفهمیم
‫که فصل دو قراره چه قدر حیاتی باشه,
‫چشم انداز کار کردن روی یک سریال تلویزیونی
‫که توش یه شرکت تئاتر وجود داره،
‫انقدر هیجان انگیز بود ‫که بی وجه نمیشد رد کرد،
‫ما می‌خواستیم یه رهبر هیجان انگیز ‫به اسم سانتیاگو داشته باشیم,
‫برای همین بن دنیلز کبیر رو آوردیم,
‫ما در تیاترا د ومپیره،
‫درون روح انسان رو موشکافی می‌کنیم،
‫سانتیاگو و کل محفل,,,
‫مثل یه نفس تازه می‌‌مونن,
‫انگار یه نیرو خبیث جدیدی ‫به سریال اضافه شده,
‫این چیزیه که کلادیا منتظرش بود,
‫و رویایی از داشتن یه خانواده با اعضا محفل
‫و بهترین زندگی با خوردن مردم رو میدید
‫سانتیاگو قطعاً تئاتری‌ترین شخصیه
‫که توی تئاتر خون‌آشام‌ها وجود داره,
‫تمام چیزهایی که قراره ببینید,,,
‫اون فکر می‌کنه که لارنس الیویره,
‫واقعین,
‫اما اون خیره کننده،
‫و همین‌طور جذابه!
‫و رقت‌انگیزین!
‫و تماشاگران عاشقشن,
‫به خاطرش دوستون دارم,
‫و کلادیا فوراً عاشق چیزیه
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫نه نه نه نه,
‫بذار صحبت کنه جناب,
‫دوست دارم در کنارش، ‫به این اشاره کنم،
‫زنی که نقش انیکا، قربانی اولی ‫که می‌بینیم رو بازی می‌کنه،
‫در واقع دستیار کارگردانمونه,
‫فهمیدیم که اون یه بازیگره، ‫اون هم یه بازیگر خوب،
و بازیگری حرفه‌ایه,
‫سیند، کسی که نقش زن رو بازی کرد،
‫کارش توی ترسیدن خیلی خیلی خوب بود,
‫و خیلی دیدنش ناراحت‌کننده بود ‫چون انگار تمام وجود اون
‫در تمام عمرش، در اون حضور داشت,
‫اما کلادیا، اون کاملاً این شکلی بود:
‫«پله‌های صحنه کجاست؟
‫من رو همین الان ببرین بالای صحنه,»
‫بالا,
‫کار کردن همراه تیم تولید
‫با کسی که یه دفعه‌ای
‫روی صحنه توسط سانتیاگو، و بعد
‫تمام شرکت خورده میشه، خیلی باحال بود,
‫خیلی بی‌رحمانه و زیبا،
‫و خیلی نمایشی و هوشمندانه بود,
‫آفرین!
‫الان دیگه,,, 14 تا خون‌آشام توی سریالن,
‫و من این طوری بودم: «وای، این دیگه سخته,
‫انگار کلا یه چیز جدیده,»
‫و اون‌ها از قبل روابطشون رو دارن،
‫و باهم تمرین می‌کردن
‫و اون‌ها,,, ‫از این نمایش‌ها فیلمبرداری می‌کردن,
‫برای خود من شخص خیلی کمک کننده بود
‫که وارد این دنیای خون‌آشام‌ها بشیم,
‫انگار,,, با چیزی که توی فصل یک نشون دادیم،
‫متفاوت بود و آشنا به نظر نمی‌رسید،
‫ولی در کنارش,,, خیلی گروه،
‫دوست داشتنی و باحالین,
‫الان ازت می‌پرسن,,, ‫ارزش انتظار رو داشت؟
‫مولوی بالاخره داره سر این مسئله
‫که چه طور با این حقیقت ‫که به جای یکی،
‫دو خون‌‌آشام وجود داره کنار میاد,
‫شما دو تا قراره توی تمام جلسه،
‫جملات همدیگه رو کامل کنین؟
‫به مدت 77 ساله ‫که ما با همیم دنیل,
‫نکته باحال این بود که فهمیدیم
‫در طول کل فصل یک
‫رشید فقط توی پس‌زمینه می‌چرخید,
خیلی دست دست می‌کنی رشید,
‫برای من دیدن,,, کارهای کوچکی که اسد
‫توی فصل یک در نقش رشید می‌کرد، ‫یعنی جاهایی
‫که میشد زیرش ببینینش، لذت بخش بود,
‫فکر می‌کنین وقتی کتاب منتشر بشه،
‫چه اتفاقی برای آقای دو لاک میوفته؟
‫عاشق کار کردن با اسدم,
‫اون خیلی پرشوره ‫و بازی کردن مقابلش فوق‌العاده‌ـست,
‫خیلی کیف میده,
‫می‌خواست که جواب مثبت بده،
‫اما بهت اعتماد نداشت,
‫تو هم بهش دلیلی برای اعتماد نداده بودی,
‫تقصیر مولوی نیست که اومده اینجا,
‫لوئی اون رو آورد,
‫اما حالا که اینجاست و کنکجاوی می‌کنه،
‫ارمند باید از رابطه و گذشتشون
‫محافظت کنه,
‫البته اگه حاضری سوالاتت رو بپرسی ‫و بعد به پاسخ گوش بدی,
تبدیل به نبرد تیزهوشی میشه,,
‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫و ما یه صحنه معرکه‌ای در رو به رو داریم,,,
‫همیشه «عمارت قتل» خطابش کردیم,
‫دقیقاً چیزی که ما می‌بینیمش رو ‫توصیف می‌کنه,
‫اون‌ها رسید، سپس لوئی و آرمند
‫لاس محشری با همذیگه میزنن,
‫- برین کیف کنین, ‫- هوم,
‫ممکنه یکی از بهترین روزهای زندگیم بوده باشه,
‫اون,,, اون,,, صادقانه،
انگار آدم بزرگ‌ها داشتن بازی می‌کردن,
‫داری میای؟
قبل از نمایش خوردم,
‫از چیزی که توی مسیر لون در این
‫واقعا خوشم اومد موقعیه که به عمارت می‌رسیم،
‫این طوری بود: «شما خون‌آشامین, ‫برین کیف کنین,
‫خون‌آشام باشین,»
‫هرج و مرج در پس زمینه
و عشق تلخ قدیمی که در پیش زمینه اتفاق میوفته,
‫کلادیا تو، آدم خاصیه,
‫یه جرقه تو دل تاریکیه,
‫چیزی که بیشتر
‫راجع به فیلمبرداری صحنه عمارت مرگ یادمه
‫این بود,,,
‫«اه! اه!»
‫فقط,,, کل اتفاقات دیوونه‌واری ‫که داشت پشتش میوفتاد,
‫تو باید بیشتر روی این کار کنی,
‫و هر دفعه که یه چیزی خرد میشد یا می‌ترکید،
من هی فقط,,, هل می‌شدم و بدنم می‌پرید,
‫نمیری تو؟
‫من الان جاییم که از ته دل می‌خواستم باشم,
‫اما یه جوری،
‫اسد تونست,,,
خیلی متمرکز بمونه از جا نپره,