« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ @niki_movie ]
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [1nikiMovie.ir]
‫و این‌گونه آغاز می‌شود:‬
‫فروپاشیِ آن ظاهرِ آراسته...‬
‫...از هم پاشیدنِ زندگی‌ای‬
‫که با دقت برای خودمان چیده‌ایم.‬
‫عاری از هرگونه رسوایی‬
‫و حقایقِ ناخوشایند،‬ ‫آرزوهای پنهان و اشتیاق‌های سری.‬
‫اما اگر این‌ها آشکار شوند...‬ ‫باید بذاریم دفن بمانند؟‬
‫یا دنبالشون کنیم؟‬
‫و آیا برای عواقبش‬ ‫آماده‌ایم؟‬
‫اون خانمی که زنگ زد کی بود؟‬
‫ناراحتت کرد؟‬
‫نه، نه، اصلاً. من فقط...‬
‫بیا اینجا و داروی سرفه‌تو بخور.‬
‫اما مزه‌ش افتضاحه.‬ ‫سیاه سرفه هم همین‌طور.‬
‫- حالا برو درسِت رو بخون.‬ ‫- برو.‬
‫همه عاشقِ لباسِ من شده بودن.‬
‫داشتم فکر می‌کردم، مامان،‬ ‫به یک کتِ سوارکاری جدید نیاز دارم،‬
‫امروز پیش خانم لوئیزا بریم؟‬
‫اوه، اِ... فکر نکنم.‬
‫دیشب گفت که تا‬ ‫چند ماه آینده وقتش پره.‬
‫برای چند ماه آینده.‬
‫خب، برای من که وقت پیدا می‌کنه.‬
‫و می‌خواستم برای بچه‌ها یه‌کم شیرینی ببرم.‬
‫نه.‬
‫نه؟‬
‫شاید مادرشون دلش نخواد‬ ‫چیزای شیرین بخورن.‬
‫خیلی غم‌انگیزه، مادربزرگ.‬
‫پدرشون قبل از به دنیا اومدنشون فوت کرده،‬
‫و اون مجبور شد به تنهایی‬ ‫بزرگشون کنه.‬
‫چه شجاع.‬ ‫آره، واقعاً قابل ستایشه.‬
‫این خودش دلیلیه که بیشتر‬ ‫بارِ اضافه‌ای رو دوشش نذاریم.‬
‫امشب برای اپرا‬ ‫به ما ملحق می‌شی؟‬
‫چیه؟ تراویاتاست؟‬
‫این همه گریه و زاری‬ ‫کلافه‌م می‌کنه.‬
‫جون...‬
‫باید اون ابریشمِ صورتی رو بپوشی.‬
‫کارترت‌ها رو به جایگاهمون دعوت کردم.‬
‫چرا؟‬
‫که همه‌مون با هم‬ ‫بیشتر آشنا بشیم.‬
‫هوم.‬
‫جون حتماً خیلی خوش‌حاله. این همه‬ ‫مرد جوان واسه رقص باهاش صف کشیدن.‬
‫چه منظره‌ای داشت. ‫اون لباس هم، پیروزی تمام عیار بود!‬
‫تقریباً یک فاجعه بود!‬
‫اما اون دختر معجزه کرد.‬ ‫دختر؟‬
‫داشتی بهش زل می‌زدی، یادت نیست؟‬ ‫اون دختر کوچولوی دوست‌داشتنی.‬
‫می‌تونستی من رو معرفی کنی.‬ ‫مواظب بودم که این کار رو نکنم.‬
‫به نظر می‌رسید با جو خیلی صمیمیه.‬ ‫خیاط؟‬
‫این کیه؟‬ ‫یه دختر جوونِ خوشگل، خیلی جذاب.‬
‫یادآوری کن ببینم، چرا با جو‬ ‫اینقدر «صمیمی» بود؟‬
‫خب، شاید جو داشت ازش‬ ‫تشکر می‌کرد که روز رو نجات داد.‬
‫می‌تونی ازش وقت بگیری؟‬ ‫امیدوارم بتونم.‬
‫بعد از مهمونیِ جون،‬ ‫همه دنبالش خواهند بود.‬
‫بریم؟‬ ‫اوم.‬
‫داری چی کار می‌کنی؟‬
‫دنبال کار می‌گردم.‬
‫به عنوان ماشین‌نویس؟‬
‫اوه، چقدر حقیرانه.‬
‫به یک چیزی نیاز دارم که فعلاً‬
‫من رو سر پا نگه داره‬ ‫تا بتونم راهی برای رفتن به پاریس پیدا کنم.‬
‫هنوز هم دنبالِ این کارِ احمقانه‌ای؟‬
‫چرا نباشم؟‬
‫آه، تبریک!‬ ‫ممنونم.‬
‫تبریک می‌گم!‬ ‫خیلی ممنونم.‬
‫خیلی متشکرم.‬ ‫عالی بود.‬
‫خوش‌حالم که می‌بینمت.‬
‫نکته اینجاست که‬ ‫هیچ سابقه قبلی وجود نداره‬
‫که یک رئیس استعفا بده... نه.‬
‫...و بنابراین هیچ پیشینه‌ای برای جانشینیِ‬ ‫پسرِ ارشد قبل از مرگ پدرش نیست.‬
‫قبل از مرگ پدرش.‬ ‫بنابراین در موردِ جو...‬
‫آیا به طور فزاینده‌ای با اهدافِ شرکت‬ ‫در تضاد نیست؟‬
‫اگر این موضوع در هیئت‌مدیره مطرح شود،‬ ‫چقدر ممکنه بیشتر منحرف بشه،‬
‫این چطور می‌تونه آیندهٔ‬ ‫شرکت رو به خطر بندازه...‬
‫این جنونِ محض است که سنت را‬ ‫بر شایستگی ترجیح بدهیم.‬
‫این کار کهنه‌ست، بیهوده‌ست،‬
‫و اگر انجام بشه،‬ ‫یک فرصت از دست رفته‌ست.‬
‫این یک نتیجهٔ حتمی نیست.‬
‫اصرار خواهم کرد که در‬ ‫هیئت‌مدیره مطرح بشه.‬
‫و در این بین...‬ ‫ما مدارک علیهِ جو رو جمع می‌کنیم.‬
‫دیدمش.‬
‫دیشب توی مهمونی،‬ ‫اون دختری که تو ونیز بود.‬
‫لوئیزا.‬ ‫اون چطور سر از اونجا درآورد؟‬
‫اون لباس می‌دوزه، لباسِ جون رو.‬
‫خب، اون بیوه است.‬ ‫توی سوهو زندگی می‌کنه.‬
‫چیزی در این مورد می‌دونستی؟‬ ‫نه، اصلاً.‬
‫دوباره می‌خوای ببینیش؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫«بهت گفتن با کی ازدواج کنی؟»‬
‫من آزادانه انتخاب کردم.‬
‫پدرت اولین عشقِ من بود...‬
‫...و وقتی مُرد، مطمئن بودم که‬ ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم فراموشش کنم.‬
‫ولی تونستی؟‬ ‫هیچ‌چیز قابل قیاس با عشقِ اول نیست.‬
‫ما خودمون رو متقاعد می‌کنیم‬ ‫که اون تب واقعی بود.‬
‫و بعد، اگر خوش‌شانس باشیم،‬ ‫نیمهٔ گمشدهٔ واقعیمون رو ملاقات می‌کنیم‬
‫و چیزی عمیق‌تر‬ ‫کشف می‌کنیم.‬
‫پس، بابا نیمهٔ گمشدهٔ توئه؟‬
‫شاید مثلِ آهن‌ربا.‬
‫جاذبهٔ اضداد.‬
‫آقایان... امروز، می‌تونم اعلام کنم‬
‫که فرصتِ منحصربه‌فردی به فورسایت و شرکا‬ ‫پیشنهاد شده.‬
‫دوستِ قدیمیِ من، سِر جیمی باکلند،‬ ‫بالاخره در نقشهٔ خودش موفق شده‬
‫که یک قبیله از هندِ علیا رو‬ ‫در معادنِ طلای سیلان به کار بگیره.‬
‫این کار با وجودِ‬ ‫مشکلاتِ فراوان انجام شد،‬
‫و باید تولیدِ معادنِ‬ ‫اون رو دو برابر کنه.‬
‫و عمر کارگرهاش رو کوتاه کنه؟‬
‫خب، این که کسی از پیریِ غم‌انگیز‬ ‫در سرزمینِ خشکِ خودش بمیره،‬
‫یا زودتر از موعد به خاطر رطوبت‬ ‫در اعماقِ یک معدنِ خارجی،‬
‫به سختی...‬
‫تا وقتی که برای سهام‌دارها سود داشته باشه،‬ ‫اهمیتِ کمی داره.‬
‫خب، تصور می‌کنم برای بیوه‌ها‬ ‫کمی اهمیت داشته باشه.‬
‫می‌تونم ادامه بدم؟‬
‫متشکرم.‬
‫سِر جیم، به لطفِ شخصیِ من،‬ ‫اطلاعِ پیشاپیشی به ما داده‬
‫تا بتونیم از این اطلاعات‬ ‫به نفعِ خودمون استفاده کنیم‬
‫با پیشنهاد دادنِ این فرصت‬ ‫به مشتریانمون،‬
‫و البته خودمون،‬ ‫برای سرمایه‌گذاری.‬
‫این به معنای واقعیِ کلمه،‬ ‫یک فرصتِ طلاییه.‬
‫این یک ریسکه.‬
‫که ما سابقهٔ بی‌عیب و نقصی‬ ‫در محاسبۀ اون داریم.‬
‫برای من هنوز قمار به نظر می‌رسه.‬
‫موافقیم؟‬
‫بله. موافقم.‬ ‫ختم جلسه.‬
‫دیرتر برمی‌گردم.‬ ‫یک قرار دارم.‬
‫هوم. کسی هست که ما بشناسیم؟‬
‫نه.‬ ‫هوم.‬
‫به سلیقه‌یت می‌خوره؟‬
‫می‌تونم کیفیتِ رنگ‌هاش رو تحسین کنم،‬ ‫اما نه، تحت تأثیر قرارم نمی‌ده.‬
‫ممکنه بپرسم چی تو رو تحت تأثیر قرار می‌ده؟‬
‫یک سبکِ پویاتر،‬
‫چیزی که زودگذریِ یک لحظه رو‬ ‫به تصویر بکشه،‬
‫نه این که اون رو مثلِ کنسرو حفظ کنه.‬
‫تو یک رمانتیکی.‬
‫نامادریم می‌گه من «کاملاً‬ ‫به دردِ جامعهٔ درست‌وحسابی نمی‌خورم».‬
‫جُرمِت؟‬ ‫می‌رقصم.‬
‫پولکا، والس؟‬ ‫باله.‬
‫آه. مادرم یک رقصنده بود،‬ ‫و به نظر میاد که من به ارث بردم...‬
‫استعدادش رو؟‬ ‫شور و اشتیاقش رو.‬
‫بفرما، گفتمش.‬ ‫حالا فرصتِ فرارِ توئه.‬
‫و با این حال... همون‌طور که می‌بینی...‬
‫...هنوز اینجام.‬
‫پس... فراری نیست.‬
‫از چی؟‬
‫از اپرا، کارترت‌ها،‬
‫نقشه‌ای که دارن تا من رو‬ ‫جلوی گرگ‌ها بندازن...‬
‫هوراشیو؟‬
‫اوه، اون بیشتر شبیه یه سگ پودله، نه؟‬
‫ببین کی رو دارم.‬ ‫می‌دونم مالِ من نیست.‬
‫اما وقتی کلافه‬ ‫یا ناراحتم با خودم می‌برمش...‬
‫...و همیشه حالم رو خوب می‌کنه.‬
‫به خاطر همین خریدی؟‬
‫هدیه بود. از طرفِ یک دوست.‬
‫کسی که تو ایتالیا دیدم.‬
‫یک دل‌بستگی؟‬
‫کوتاه‌مدت.‬ ‫بذار حدس بزنم.‬
‫اون «مناسب» نبود.‬
‫بهت اجازه نمی‌دادن دنبالش بری.‬
‫فقط راهمون از هم جدا شد.‬
‫و بعد تو مامان رو ملاقات کردی.‬
‫آره.‬
‫مطمئن نیستم بخوام عاشق بشم.‬
‫مثلِ شکنجه می‌مونه.‬
‫خب، می‌تونه فوق‌العاده هم باشه.‬
‫هوم.‬
‫جیمز: جو انگار هیچ‌وقت یاد نمی‌گیره.‬
‫امروز تو اتاق هیئت‌مدیره،‬
‫دربارهٔ بیوه‌ها و قمار‬ ‫حرف می‌زد.‬
‫اوه، سیریلِ بیچاره. وقتی می‌دونه ‫دارم می‌رم بیرون‬ چقدر غصه می‌خوره.‬
‫می‌خوای بمونم و نوازشش کنم؟‬
‫اوه، نه عزیزم!‬
‫این تمامِ هدفِ امشب رو‬ ‫خراب می‌کنه.‬
‫هدف اینه که جون و من رو‬ ‫جلوی کارترت‌ها آویزون کنیم‬
‫و امیدوار باشیم طعمه رو بگیرن؟‬
‫اون چیزی که پدرت درک نمی‌کنه،‬ ‫نیازِ ما به هدایت شدن با‬
‫فهم تجاریِ قوی هست.‬
‫عزیزم، ما فقط می‌خوایم کسی رو پیدا کنی‬ ‫که لیاقتِ تو رو داشته باشه.‬
‫اگه می‌خوایم موقعیتمون رو به عنوان‬ ‫کارگزارانِ برترِ لندن حفظ کنیم،‬
‫هیئت‌مدیره باید نگران باشه.‬ ‫و چقدر خوش‌تیپ به نظر می‌رسی.‬
‫هیئت‌مدیره نگران خواهد بود.‬ ‫اون دختر نمی‌تونه در برابرِ تو مقاومت کنه.‬
‫من حتماً اینو تضمین می‌کنم.‬
‫خانم کارترت، خوش‌حالم که‬ ‫افتخار دادید به ما ملحق بشید.‬
‫اوه، عزیزم.‬
‫وقتی در کنارِ خانوادهٔ درخشانِ فورسایت‬ ‫دیده بشی،‬
‫کیه که این فرصت رو از دست بده؟‬
‫هوم.‬
‫دیدنِ این همه جوون‬ ‫لذت‌بخشه...‬
‫...اما ناراحت‌کننده است که فکر کنیم‬ ‫به ندرت سرنوشتِ خودشون دستشونه.‬
‫من دوست دارم فکر کنم ما نظراتشون رو‬ ‫در نظر می‌گیریم.‬
‫چیزی که مهمه سنته، ثبات.‬
‫بدونِ تغییرِ نگهبان‌ها‬ ‫با عجله و شتاب‌زدگی.‬
‫اما آیا گاهی،‬ ‫همین دیدگاهِ تازه نیست‬
‫که دقیقاً مورد نیاز است؟‬
‫به شرطی که نامزدِ پیشنهادی‬ ‫از پسِ کار بربیاد.‬
‫فهمیدم که شما یک خوانندهٔ مشتاقی.‬ ‫اِ، خب، من...‬
‫فرانکنشتاین رو خوندی؟‬
‫اِ، نه، من...‬
‫می‌بینی که با اون موجود‬ ‫همدردی پیدا می‌کنی.‬
‫اختیاری از خودش نداره،‬ ‫مجبوره دستورات بقیه رو اجرا کنه،‬
‫تا این که البته، شورش می‌کنه.‬
‫آه، به نظر میاد‬ ‫کیفِ پولم رو خونه جا گذاشتم.‬
‫شاید بتونم پدرتون رو‬ ‫متقاعد کنم.‬
‫یا شاید اصلاً نخوری.‬
‫اوه، پسرعموهای من.‬
‫مامان، من فقط یه لحظه...‬ ‫حتماً.‬
‫اوه!‬
‫هوم.‬
‫معذرت می‌خوام.‬ ‫آسیب دیدی؟‬
‫به نظرت مثلِ بانویی هستم که‬ ‫در مخمصه‌ گیر کرده؟‬
‫برعکس.‬
‫با دوستانت اینجایی؟‬ ‫خانواده‌م.‬
‫مادرم فکر می‌کنه اینجا بهترین جاست‬ ‫که آدمای درست رو ببینی.‬
‫آیا من تو اون دسته قرار می‌گیرم؟‬
‫جداً شک دارم.‬
‫بوی یک یاغی به مشامم می‌رسه؟‬
‫جون فورسایت.‬
‫فیلیپ بوسینی.‬
‫ماجراجو.‬
‫دخترا: زود باش!‬
‫♪ خداحافظ‬
‫♪ ای گذشته‬
‫♪ رؤیاهای زیبا‬
‫♪ و خندان... ♪‬
‫♪ گل‌های رزِ صورتت‬
‫♪ حالا... ♪‬
‫هوم.‬ ‫هوم.‬
‫من تراویاتا رو می‌پرستم.‬
‫آدم رو آب می‌کنه،‬ ‫نمی‌کنه؟‬
‫♪ پشتیبان‬
‫♪ آن بانویِ منحرف‬
‫♪ لبخند بزن‬
‫♪ به آرزو‬
‫♪ برای او‬
‫♪ آه، ببخش‬
‫♪ تو او را بپذیر‬
‫♪ ای خدا‬
‫♪ اکنون تو‬
‫♪ همه‌چیز‬
‫♪ به پایان رسید. ♪‬
‫دلت برام تنگ شده بود، شیرینم؟‬
‫اوه، قهر نکن.‬ ‫قول می‌دم جبران کنم.‬
‫تراویاتا همیشه تأثیرگذاره.‬ ‫عشقِ از دست رفته و این حرف‌ها.‬
‫شاید باید عشقِ پیدا شده رو جشن بگیریم.‬
‫شاید باید این کار رو بکنیم.‬
‫باور می‌کنی جون امشب چطور بود؟‬
‫مُصمم بود که همکاری نکنه.‬
‫کارترت‌ها، نقشه‌های ما.‬
‫باهاش حرف می‌زنی؟‬
‫چی بگم؟‬
‫این که برای هر کاری زمانی هست و جایی.‬
‫و زمانِ جون الانه.‬
‫اون ۱۸ سالشه.‬
‫باید کارهای بچگانه رو کنار بذاره.‬
‫اون تو رو می‌پرسته.‬
‫اگه بهش بگی ما فقط کسی رو انتخاب می‌کنیم‬ ‫که لیاقتش رو داشته باشه...‬
‫اما شاید تو فکر می‌کنی پدرت‬ ‫انتخابِ اشتباهی برای تو کرد؟‬
‫من خودم انتخاب کردم.‬
‫باید بری.‬
‫نمی‌تونم تحمل کنم که ترکت کنم.‬
‫خانواده‌ت بهت نیاز دارن.‬
‫پدرت احضارت کرده که برگردی خونه.‬
‫وقتی برگردم...‬
‫...تو کجا خواهی بود؟‬
‫فلورانس؟ رُم؟‬
‫برام نامه می‌نویسی،‬ ‫بهم می‌گی کجا هستی؟‬
‫جو، بسه.‬
‫بیا تظاهر نکنیم.‬
‫چی رو؟‬
‫این چند ماهِ گذشته...‬
‫باارزش‌ترین روزهای زندگیِ من بودن.‬
‫برای منم همین‌طور. اما...‬
‫...ما همیشه می‌دونستیم‬ ‫که به پایان می‌رسن.‬
‫چرا باید به پایان برسن؟‬
‫چون من خدمتکارِ بانوهام،‬ ‫و شما یک جنتلمن هستید.‬
‫چی؟ مگه هیچ جنتلمنی با‬ ‫خدمتکارِ بانوها ازدواج نکرده؟‬
‫داری خواب می‌بینی.‬
‫باور کن، خواب نمی‌بینم.‬
‫اگه یک سالِ دیگه هم‬ ‫همین احساس رو داشتی...‬
‫من تا ۵۰ سال دیگه هم‬ ‫همین احساس رو دارم.‬
‫پس من آدرست رو دارم.‬
‫نامه می‌نویسم.‬
‫هر جا که باشی...‬
‫...میام پیشت.‬
‫جو...‬ ‫لوئیزا.‬ ‫لوئیزا، لطفاً.‬
‫لطفاً صداتو بیار پایین.‬
‫دستیارم خوابیده.‬
‫چرا اومدی؟‬
‫صادقانه بگم، نمی‌دونم.‬
‫اومدم تا ثابت کنم تو زاییدهٔ خیالِ من نیستی؟‬
‫یا برای دیدنِ تنها کسی...‬ ‫که من رو کاملاً درک می‌کرد.‬
‫می‌کرد. ما حالا خیلی فرق داریم.‬
‫و با این حال اینجاییم.‬
‫هنوز نقاشی می‌کنی؟‬
‫به ندرت.‬
‫یکی از چیزهای زیادی بود که‬ ‫ترکشون کردم تا به خدای تجارت خدمت کنم.‬
‫از شنیدنش ناراحتم.‬
‫حالا در موردِ شوهرت بگو.‬ ‫شوهرِ درگذشته‌م.‬
‫اصلاً فایده‌ای داره...؟‬ ‫خب، خوش‌حال بودی؟‬
‫دوستش داشتی؟‬
‫اِ، اون دستیارمه.‬ ‫اِ، اون توی خواب راه می‌ره.‬
‫باید بری.‬
‫لطفاً دیگه اینجا نیا.‬
‫هوم.‬
‫نیازی نبود انقدر‬ ‫به زحمت بیفتی.‬
‫من با نون و پنیر هم خوش‌حالم.‬ ‫اوه، منم همین‌طور.‬
‫و وقتی طبیعت یک ضیافت‬ ‫برای روح مهیا می‌کنه،‬
‫آدم دیگه به چی نیاز داره؟‬
‫وقتی پاریس زندگی می‌کردیم،‬ ‫کنارِ سِن پیک‌نیک می‌کردیم.‬
‫اونجا خوش‌حال بودی.‬
‫وقتی مادرم زنده بود‬ ‫و می‌تونستم رقصیدنش رو تماشا کنم.‬
‫و مقدر شده بود که تو راهِ اون رو‬ ‫دنبال کنی؟‬
‫همون‌طور که مقدر شده بود‬ ‫تو راهِ پدرت رو دنبال کنی؟‬
‫به نظر میاد که تو اعداد استعداد دارم.‬
‫اون‌ها به روشِ خودشون،‬ ‫جادویی دارن که من رو مجذوب می‌کنه.‬
‫تو باعث می‌شی‬ ‫اون‌ها کاملاً مرموز به نظر برسن.‬
‫خب، همین‌طور هم هستن.‬ ‫اما در عینِ حال خیلی کاربردی.‬
‫مثلِ تو، آدم تکنیک‌ها رو یاد می‌گیره،‬ ‫مهارتش رو تمرین می‌کنه.‬
‫اما فراتر از اون...‬ ‫آدم یاد می‌گیره به غریزه‌ش اعتماد کنه.‬
‫دقیقاً همین‌طوره.‬
‫البته که من ادعای‬ ‫هیچ نوعِ هنرمندی رو ندارم.‬
‫شاید خودت رو دستِ کم می‌گیری.‬
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [1nikiMovie.ir]
‫رقصت، تنها حرفه‌ایه که‬ ‫تا حالا بهش فکر کردی؟‬
‫تمامِ زندگیم رو برای اون آماده شدم.‬ ‫و اگر تستِ انتخابیم خوب پیش بره...‬
‫تستِ انتخابی؟‬
‫جواهراتم رو فروختم که برم و شانسِ‬ ‫پیوستن به گروهِ باله رو امتحان کنم.‬
‫تو پاریس؟‬ ‫بله، تو پاریس.‬
‫و این قراره کی باشه؟‬
‫یک ماهِ دیگه می‌رم.‬
‫اوه.‬
‫من مطمئنم که اون خانم کارترت رو‬ ‫هدف گرفته.‬
‫پارگتر بهم گفت امروز بعدازظهر‬ ‫باهاش کنارِ رودخونه پیک‌نیک داره!‬
‫که فقط می‌تونه به این معنی باشه...‬ ‫یک اعلامیهٔ قریب‌الوقوع.‬
‫مطمئنم همه موافقیم که اولیویا کارترت‬ ‫انتخابِ عالی‌ایه.‬
‫قطعاً برای مردی که مقدر شده‬ ‫رئیس بشه، مناسبه.‬
‫خانم هرون...‬
‫...ما فقط چند هفته‌ست‬ ‫که همدیگه رو می‌شناسیم،‬
‫پس من هیچ حقّی ندارم که‬ ‫هیچ انتخابی رو زیر سؤال ببرم.‬
‫اما امروز وقتی شنیدم ‫دربارهٔ پاریس حرف می‌زدی...‬
‫آه، فکر کردی من بی‌احتیاط و‬ ‫بی‌مسئولیتم.‬
‫به هیچ وجه.‬
‫اون انگیزه، اون اشتیاق رو درک کردم،‬
‫و تشخیص دادم که دلم می‌خواد‬ ‫تشویقش کنم.‬
‫تشویق کنی؟‬
‫درسته که پاریس کمی‬ ‫شهرتِ مشکوکی داره...‬
‫...اگرچه خودم‬ ‫اون رو فریبنده دیدم.‬
‫شما قبلاً اونجا بودید؟‬
‫در جوانی،‬
‫و بدم نمیاد دوباره ازش دیدن کنم...‬
‫اگر شما اونجا باشید.‬
‫هرچند، خانوادهٔ من، خب،‬ ‫بدونِ شک مخالفت خواهند کرد.‬
‫شاید لازم نباشه بهشون بگیم.‬
‫خانم فورسایت.‬
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.‬
‫نمی‌شینید؟‬
‫همیشه در موردِ تو‬ ‫کنجکاو بودم...‬
‫...دختری که برای اولین بار‬ ‫قلبِ جو رو تسخیر کرد.‬
‫نه این که او هرگز‬ ‫دربارهٔ تو حرف زده باشه.‬
‫آدم فقط به طور غریزی می‌دونه...‬
‫...که نفرِ اول نبوده.‬
‫چی باعث شد بیای خونهٔ من؟‬
‫ازم خواهش کردی.‬ ‫و تو کنجکاو بودی.‬
‫و امیدوار بودی اون رو ببینی؟‬
‫من هرگز تلاش نکردم که اون رو ببینم.‬ ‫من...‬
‫من هیچ‌وقت تلاش نکردم باهاش تماس بگیرم،‬
‫من... من هیچ‌وقت ازش‬ ‫چیزی نخواستم.‬
‫اون دربارهٔ بچه‌ها می‌دونه؟‬ ‫نه.‬
‫درک می‌کنی که اون هرگز نباید بدونه.‬
‫این کار نابودش می‌کنه.‬
‫تو کارِ اون، آبرو همه‌چیزه.‬
‫و تو کارِ من.‬
‫من با دستِ خالی اومدم اینجا،‬ ‫به تنهایی دو تا بچه‌ رو بزرگ کردم...‬
‫...در حالی که داشتم یک کسب‌وکار‬ ‫هم می‌ساختم.‬
‫جداً فکر می‌کنی که می‌خوام‬ ‫اسمِ خوبِ خودم رو به خطر بندازم؟‬
‫و اگه اون بخواد تو رو ببینه؟‬
‫بهش می‌گم بره.‬
‫فکر می‌کردم روزهای خط‌خطی کردنِ تو‬ ‫خیلی وقته تموم شده.‬
‫چیزی می‌خواستی، سومز؟‬
‫شاید باید همه‌ش رو ول کنی.‬
‫از این کارِ سخت دست بکشی، و هر چقدر‬ ‫دلت می‌خواد نقاشی کنی.‬
‫شاید باید این کار رو بکنم.‬
‫چرا نمی‌کنی؟‬
‫از پدرِ من بپرس، یا پدرِ خودت.‬ ‫آه، البته.‬
‫تو اینجایی تا ما رو نجات بدی.‬
‫چه کارِ شرافتمندانه‌ای.‬
‫روز خوبی داشته باشی، سومز.‬
‫اولین باری که تو آکسفورد مشت‌زنی کردیم،‬ ‫چی گفتم؟‬
‫این که هیچ‌وقت مبارز نمی‌شم‬ ‫چون نظم و انضباط ندارم.‬
‫تعجب می‌کنم چطور با هم دوست شدیم.‬
‫چون هر دومون به کیسه‌بوکس نیاز داشتیم.‬
‫و من دلم برای سومز تنگ شده بود.‬
‫خب، برادر...‬
‫...تعدادی از ما با هم حرف می‌زدیم،‬ ‫و اِ... خب،‬
‫ما مشتاقیم که چشم‌انداز جو رو‬ ‫برای شرکت بشنویم.‬
‫چشم‌انداز؟‬ ‫اوهوم.‬
‫قبل از رأی‌گیری.‬ ‫کدوم رأی‌گیری؟‬
‫هیچ رأی‌گیری‌ای در کار نیست.‬ ‫تصمیم با منه.‬
‫آره، اما باید تصویب بشه.‬ ‫این سنته.‬
‫پسرِ ارشد به پسرِ ارشد.‬
‫خب، با احترام...‬
‫خب، شما با سنت شکنی کردی‬ ‫وقتی جو رو قبل از مرگِ خودت‬
‫به ریاست نشوندی.‬
‫با این حال...‬ ‫منظورم اینه، مطمئناً...‬
‫...می‌خواید که تمامِ هیئت‌مدیره‬
‫کاملاً پشتِ انتصابِ جدید‬ ‫باشن؟‬
‫فکر نکن نمی‌دونم دنبالِ چی هستی.‬
‫تو جایزه رو برای سومز نشونه گرفتی.‬
‫فکر می‌کنم هر دومون می‌دونیم‬ ‫اون مردِ بهتری برای این کاره.‬
‫آیزاک؟ اِ، فقط کنجکاوم،‬
‫آیا از شرکای دیگه‬ ‫چیزی حس کردی‬
‫در موردِ ارتقای جو چی فکر می‌کنن؟‬
‫من می‌دونم چی فکر می‌کنم.‬
‫بگو بهم.‬
‫اون پرشوره،‬ ‫و برای مصالحه مشکل داره.‬
‫هوم. اما به خاطرِ همینه که‬ ‫این شرکت بهش نیاز داره.‬
‫تو این ده سال،‬ ‫اون هرگز شما رو ناامید نکرده.‬
‫باور ندارم که هرگز این کار رو بکنه.‬
‫ممنونم، آیزاک.‬
‫پدرت همین الان به من گفت.‬
‫غیرقابل باوره، ایدهٔ رأی‌گیری؟ !‬
‫انتظار می‌رفت.‬
‫خب، می‌دونی جیمز داره برنامه‌ریزی می‌کنه‬ ‫که تو شکست بخوری.‬
‫درسته.‬
‫ناامیدش کن.‬
‫تو چشم‌انداز رو داری، توانایی رو داری.‬
‫تو لیاقتش رو داری.‬
‫ما لیاقتش رو داریم.‬
‫پس بذاریم در موردِ قدمِ بعدیمون‬ ‫خیلی حساب‌شده عمل کنیم.‬
‫و اون رو تو یک لحظهٔ جنون‬ ‫به هدر ندیم.‬
‫سیریل. دست بده.‬
‫دست بده. دست بده.‬
‫سیریل، دست بده. دست بده... آخ!‬
‫آفرین، سیریل.‬
‫خیلی بامزه‌ست.‬ ‫بفرمایید، سگِ باهوش.‬
‫یک نفر از خودش راضی به نظر می‌رسه.‬
‫خانم کارترت خوش‌حاله!‬ ‫سومز خوش‌حاله، اگر عقل تو سرش باشه!‬
‫که مطمئنم هست.‬ ‫خب، نباید دیر کنم.‬
‫به جون گفتم با خودم می‌برمش،‬ ‫اما فرانسیس بهش اجازه نداده بره.‬
‫کجا بره؟‬ ‫پیشِ خیاط، خانم لوئیزا.‬
‫که لباسِ عروس هم می‌دوزه.‬ ‫چرا فرانسیس بهش اجازه نداد؟‬
‫نمی‌دونم،‬ ‫اما کاملاً اصرار داشت.‬
‫«جون نباید بره».‬
‫خب، من خودم دارم می‌رم شهر.‬ ‫می‌تونم برسونمت؟‬
‫خیابانِ سیلک تو سوهو؟‬
‫یک جواهرفروشی نزدیکِ اونجاست.‬ ‫نمی‌خوای به ما ملحق بشی؟‬
‫ممنونم، نه.‬ ‫من خودم کارام رو ردیف می‌کنم.‬
‫عزیزم. حالت خوبه؟‬ ‫آره.‬
‫یعنی، یک موضوعی توجهِ من رو‬ ‫جلب کرده.‬
‫مطمئن نیستم چطور باید مدیریتش کنم.‬
‫اون خانم، اِ...‬ ‫خانم دارتی هستن؟‬
‫اِ، خانم بِرن خونه‌ هستن؟‬
‫بچه‌ها، اون‌ها رو بذارید زمین. بیاید اینجا.‬
‫سلام.‬
‫آیا شما...؟‬ ‫بچه‌های من، بله.‬
‫و پدرشون؟‬ ‫فوت کردن.‬
‫خیلی وقت پیش،‬ ‫قبل از این که ما به دنیا بیایم.‬
‫چند سالته؟‬ ‫ده سال.‬
‫هانا، بچه‌ها رو ببر.‬ ‫اما، مامان...‬
‫لطفاً هر چی می‌گم انجام بده.‬ ‫باید با این آقا صحبت کنم.‬
‫زود میام پیشتون.‬
‫پدرشون کیه؟‬
‫اون مُرده؟‬
‫مُرده؟‬
‫تقریباً همین‌طوره.‬
‫خدای من، لوئیزا،‬ ‫نمی‌تونستی به من بگی؟‬
‫چی باید می‌گفتم؟‬
‫من هیچ ادعایی نسبت به تو نداشتم.‬ ‫ما به زور همدیگه رو می‌شناختیم.‬
‫من خودم رو همون‌طوری که بودم دیدم -‬ ‫یک تفریحِ موقت.‬
‫من عاشقت بودم!‬
‫تو من رو می‌خواستی، همون‌طور که من تو رو.‬
‫و اون‌چه که داشتیم... کوتاه و بی‌ملاحظه بود‬
‫و هرگز نمی‌تونست به جایی برسه.‬
‫بعد از ونیز باید دنبالم می‌گشتی.‬
‫تو خانوادهٔ من رو می‌دونستی،‬ ‫اسمم رو می‌دونستی.‬
‫من دنبالت گشتم...‬ ‫وقتی فهمیدم باردارم.‬
‫قصد داشتم که‬ ‫حتماً پیدات کنم.‬
‫پس چرا این کار رو نکردی؟‬
‫من تو روزنامه در موردِ ازدواجت خوندم.‬
‫دیگه چی کار می‌تونستم بکنم‬ ‫جز این که خودم کارام رو ردیف کنم؟‬
‫به اندازهٔ کافی پول دربیاورم تا‬ ‫برای زایمانم کنار بذارم؟‬
‫تعمیر لباس و گلدوزی قبول می‌کردم،‬
‫هر کاری که می‌تونستم‬ ‫تا برای بچه‌م تأمین کنم.‬
‫که در نهایت دو تا بچه بود.‬
‫اما اگه بهم می‌گفتی...‬ ‫بعد چی؟‬
‫تو زن داشتی،‬ ‫فرزندخوانده، یک نامِ خانوادگی.‬
‫قرار بود من رازِ گناه‌آلودِ تو باشم؟‬
‫بهتر بود خودم برای بچه‌هام تأمین کنم.‬
‫بچه‌های ما.‬
‫اون‌ها هرگز نباید بفهمن.‬
‫لطفاً کار رو سخت نکن.‬
‫لازم نیست زندگیِ ما‬ ‫به هم بریزه‬
‫فقط به این دلیل که‬ ‫دوباره همدیگه رو ملاقات کردیم.‬
‫هر طور که بخوای.‬
‫اما اول، می‌خوام دوباره‬ ‫بچه‌ها رو ببینم.‬
‫این کار رو نکن.‬
‫لطفاً بذار ببینمشون، لوئیزا.‬
‫لطفاً.‬
‫بچه‌ها، بیاید اینجا.‬
‫و قطعیه؟‬
‫بچه‌ها مالِ اونن؟‬
‫بدونِ شک.‬
‫و اون نمی‌دونه؟ آیا کسِ دیگه‌ای می‌دونه؟‬
‫و نباید هم بدونن.‬
‫مخصوصاً جیمز و سومز.‬ ‫دقیقاً.‬
‫این دختر چقدر قابل‌اعتماده؟‬
‫ممکنه تهدید کنه که لوِش می‌ده؟‬ ‫باور ندارم این کار رو بکنه.‬
‫داره نقش یه بیوه رو بازی می‌کنه...‬
‫خوبه.‬ ‫...و یه خیاطِ آبرومنده.‬
‫پس ما مطمئن‌ایم که‬ ‫این موضوع دیگه کش پیدا نمی‌کنه.‬
‫همین‌طوره.‬
‫بیا.‬
‫ایشون یکی از دوستای من هستن.‬
‫سلام.‬
‫من جو هستم.‬
‫چه جالب! منم همین‌طور.‬
‫ولی همه منو جاس صدا می‌کنن.‬
‫می‌تونم جاس صداتون کنم؟‬
‫من هالی هستم.‬
‫می‌دونم سنش بیشتر می‌زنه،‬ ‫ولی ما دوقلوییم.‬
‫از ملاقاتت خوش‌وقتم، هالی.‬
‫داری گریه می‌کنی؟‬
‫بله، دارم گریه می‌کنم.‬
‫ناراحتی؟‬
‫نه.‬
‫خوش‌حالم.‬
‫خوش‌حال‌تر از اون چیزی که فکرشو می‌کنی.‬
‫ببخشید.‬
‫نمی‌خوام شما رو بترسونم.‬ ‫اصلاً قصد این کار رو ندارم.‬
‫لطفاً باید برید.‬
‫قراره مشتری داشته باشم.‬
‫درِ پشتی، از این طرف.‬
‫لطفاً دیگه اینجا نیاید.‬
‫شام می‌بینمت، بابا.‬
‫جاس، هالی، یالا.‬
‫ولی مامان، من نمی‌خوام...‬ ‫ممنونم، هالی.‬
‫هوم.‬
‫بهم گفتن دنبال من بودید.‬
‫همین الان از سوهو اومدم.‬
‫بله؟‬
‫از طرف خیاط، لوئیزا.‬
‫من و اون سال‌ها پیش همدیگه رو می‌شناختیم.‬
‫خبر دارم.‬
‫خودم دیدمش.‬
‫پس در مورد...؟‬ ‫بچه‌ها. بله.‬
‫هیچ‌چیزی در مورد وجودشون...‬
‫...ساده نیست.‬
‫و مشخصاً پیامدهایی داره. بله.‬
‫احتمال لو رفتن.‬
‫و اینکه چطور می‌شه ‫ازش علیه‌تون استفاده کرد.‬
‫درست وقتی که به هر چی براش تلاش کردیم،‬ ‫خیلی نزدیک شدیم.‬
‫ما یک شریک... یک خانواده هستیم.‬
‫بیا این قضیه رو پیچیده یا به خطر نندازیم.‬
‫می‌تونیم همه اینا رو پشت سر بذاریم‬ ‫و مثل قبل ادامه بدیم.‬
‫فکر نمی‌کنم متوجه باشی.‬ ‫نمی‌تونم مثل قبل ادامه بدم.‬
‫قبل‌تر، بی‌خبر بودم.‬ ‫ولی تو هیچ وظیفه‌ای نداری.‬
‫نمی‌تونم وجود دو تا آدم رو‬ ‫نادیده بگیرم، فرانسیس.‬
‫منظورت اینه که می‌خوای قبولشون کنی؟‬
‫منظورم اینه که وجودشون رو انکار نکنم.‬
‫فعلاً...‬
‫...بهم قول بده که هیچ‌کس نباید بدونه.‬
‫برای تو به‌عنوان رئیس هیئت‌مدیره...‬
‫...فاجعه‌بار خواهد بود،‬
‫برای ما به‌عنوان خانواده،‬ ‫و برای من به‌عنوان همسرت.‬
‫قول می‌دم.‬
‫چطور تونستی؟‬
‫چی شنیدی؟‬ ‫همه‌ش رو.‬
‫من اونو قبل از اینکه‬ ‫من و مادرت با هم آشنا بشیم می‌شناختم.‬
‫ولی این هیچ فرقی برای ما نمی‌کنه.‬ ‫تو هنوز دخترِ عزیزِ منی.‬
‫به‌جز اینکه حالا باید تو رو تقسیم کنم.‬ ‫نه.‬
‫مامان باید تو رو تقسیم کنه.‬ ‫نه!‬
‫کارِ اونه، مگه نه؟‬
‫لوئیزا، همونی که اینو بهت داده؟‬
‫دوشیزه هرون، منو ببخشید،‬
‫ولی به قصد محقق کردن‬ ‫بحث اخیرمون،‬
‫خواستم براتون یه هدیه بیارم.‬
‫اوه! خیلی خوشگلن.‬
‫ممنونم.‬
‫امیدوارم که باعث بشن‬ ‫سفرتون به پاریس سرعت بگیره‬
‫و به خواسته‌هاتون برسید.‬
‫اوه، آقای فورسایت،‬ ‫شما چه دوست خوبی برای من بودید.‬
‫امیدوارم.‬
‫واقعاً همین‌طوره.‬
‫با این حال...‬
‫...با اجازه‌تون، من...‬
‫دوست دارم خودم رو چیزی ‫فراتر از یک دوست بدونم.‬
‫منو ببخشید.‬
‫من در امور کاری‬ ‫خیلی با تجربه‌م.‬
‫اما در امور قلبی، نه چندان.‬
‫که... رک بگم،‬ ‫تا حالا لمس نشده.‬
‫توسط هیچ‌کسی، تا اینکه...‬
‫باور کنید،‬ ‫هرگز قصد نداشتم اینقدر زود صحبت کنم،‬
‫اما با توجه به سفر قریب‌الوقوعتون، من...‬
‫...دیگه نمی‌تونم ناگفته بذارم‬ ‫چیزی رو که از همون لحظه می‌دونستم،‬
‫از لحظه‌ای که شما رو دیدم.‬
‫شما آرزوی قلبِ من هستید.‬
‫نمی‌تونم زندگی‌ای رو بدون شما تصور کنم.‬
‫آقای فورسایت، این...‬
‫...غیرمنتظره‌ست.‬
‫ولی امیدوارم ناخوشایند نباشه؟‬ ‫من...‬
‫اگه بخوام صادق باشم،‬ ‫من... کمی حیرت‌زده‌م.‬
‫ما به‌ندرت همدیگه رو می‌شناسیم.‬
‫ولی همین اندازه که می‌شناسیم،‬ ‫شاید ما رو به... امیدواری برسونه؟‬
‫شاید. اِم...‬
‫پس اجازه بدید یک چیز دیگه هم بگم.‬
‫مطمئنم می‌تونیم خوشبخت بشیم.‬
‫ولی اگه حس کردید نمی‌تونیم،‬ ‫هرچند خدا به من کمک کنه،‬
‫من آسمون و زمین رو به هم می‌دوزم‬ ‫تا این اتفاق بیفته...‬
‫...من شما رو آزاد می‌کنم‬ ‫و شما رها خواهید بود.‬
‫این...‬
‫...خیلی سخاوتمندانه‌ست.‬
‫ولی اگه با نامزدی ما موافقت کنید...‬
‫...با هم به پاریس می‌ریم.‬
‫و از اونجا، برای آینده‌مون ‫برنامه‌ریزی می‌کنیم.‬
‫و همه‌چیز اون‌طور می‌شه‬ ‫که آرزوش رو داشتید، و حتی بهتر.‬
‫فقط تصور کن، سیریل...‬
‫سومزِ عزیزمون نامزد کنه‬ ‫و جای جو رو در ریاست هیئت‌مدیره بگیره.‬
‫اون روز ممکنه نزدیک‌تر از چیزی باشه‬ ‫که فکرش رو می‌کنی.‬
‫یالا، بچه.‬
‫حرفت رو بزن.‬
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [1nikiMovie.ir]