‫آنچه گذشت,,,
‫حس می‌کنم دیگه طاقتم به مو بنده,
‫اون موجودات اصلا نمی‌دون,
‫خودشون می‌دونن مخفیگاه‌هامون محدودن,
‫گمون کنم دیگه داریم رو تخته‌مون ‫جا کم میاریم کلانتر,
‫کاش تو هم می‌تونستی سوگواری کنی، ‫ولی نمی‌تونی بوید,
‫این ملت بهت نیاز دارن,
‫خودت باید این ملت رو ‫برگردونی خونه‌شون,
‫آخه اگه چنین کاری نکنی، ‫یعنی مرگش بی‌دلیل بوده,
‫دستم از چند هفته پیش به لرزش افتاده،
‫یعنی فرصتم دیگه رسما محدود شده،
‫ولی فکر جنون‌آمیزی به سرم زده ‫که احتمالش هست واقعا عملی بشه,,,
‫و اگه بشه،
‫شاید بتونم راه‌حل برگردوندن این ملت ‫به خونه‌شون رو پیدا کنم,
‫یه چیزی رو از قلم انداختیم, ‫ولی هنوز نفهمیدیم چیه,
‫یه چیزی بده که باهاش بنویسم,
‫- [از تصادفه جون سالم به در بردیم یا نه؟] ‫- هر سوالی رو مطرح کنیم دیگه، نه؟
‫من دست رو دست نمی‌ذارم,,,
‫و شرایط دنیا رو قبول نمی‌کنم!
‫یکی پشت این ماجراست،
‫من هم تا نفهمم چیکار می‌کنه، ‫دست‌بردار نیستم,
‫[پسره رو بکش,]
‫خیلی ازت خوشم میاد،
‫ولی اتفاقی که الان رخ می‌ده، ‫موجب نجات همگی می‌شه,
‫مامانم کجاست؟ مامانم رو می‌خوام!
‫این کارت به نفع خودش می‌شه!
‫ولش کن,
‫بهم گفتن این یکی آخریه,,,
‫و بعدش همه می‌تونیم بریم خونه!
‫- فرار کن ایتان! ‫- نه!
‫تو متوجه نیستی!
‫- ناتان! ‫- ناتان,
‫ناتان، خواهش می‌کنم!
‫کجاست؟
‫فرار کرد تو جنگل,
‫خب؟
‫خب، اگه قبل از تاریک شدن هوا برگرده، ‫رسیدگی می‌کنیم,
‫اگه برنگرده چی؟
‫اگه برنگرده، ‫همه‌چی حل شده دیگه,
‫دوگانگی هستی ما,,,
‫از بدو حضورمون,,,
‫از هرج و مرج و ایمان تشکیل شده،
‫حضورمون تو این شهر رو نمی‌گم،
‫حضورمون تو کل دنیا و زندگی رو می‌گم,
‫همین که اولین بار تو دوران نوزادی ‫چشممون رو باز می‌کنیم،
‫با هرج و مرجی مواجه می‌شیم ‫که درکش کاملا از توانمون خارجه,
‫اون‌وقت چه واکنشی نشون می‌دیم؟
‫اولین صدایی که از خودمون درمیاریم چیه؟
‫بلند گریه می‌کنیم,
‫حتی وقتی صدایی نداریم,,,
‫که بخوایم سوالاتمون رو مطرح کنیم، ‫خواستار جوابشون هستیم,
‫سفرمون رو تو این دنیا ‫همین شکلی آغاز می‌کنیم:
‫وحشت‌زده,,,
‫و گیج,
‫از همین روی جست و جو می‌کنیم، ‫تقلا می‌کنیم,,,
‫و وسط این هرج و مرج به پیش می‌ریم,
‫کل عمرمون دنبال نشونه‌هایی ‫می‌گردیم که بفهمیم,,,
‫به طریقی، یه جایی ‫معنایی نهفته باشه,,,
‫و زندگیمون هدفمنده,
‫بعدش هم یه روزی به ایمانمون می‌رسیم,
‫ایمانمون از این قراره که حضور تک‌تکمون,,,
‫تو این دنیا و اینجا،
‫بخشی از طرح سری خداونده,
‫با ایمانمون درک می‌کنیم ‫هرج و مرجه همون معنای زندگیمونه,
‫درک می‌کنیم که هدفمون رو,,,
‫با همین تقلا و جست و جو پیدا می‌کنیم,
‫«با تمام وجود به خداوند اعتماد داشته,,,»
‫«و بر درک و فهم خود تکیه نکنید,»
‫- آمین, ‫- آمین,
‫همیشه,,, همیشه از مشاهده ‫اشخاص جدیدی تو کلیسا خوشحال می‌شم,
‫آها، اِم,,, صرفا یه سر اومده بودم ‫این رو بهتون بدم,
‫چند وقته که داریم وسایل ‫خانواده قبلیه رو جمع می‌کنیم,
‫با خودم گفتم حتما مال شمان,
‫آره,
‫حال ایتان چطوره؟
‫خب، اِم,,,
‫ترسیده و گیج شده,
‫درک نمی‌کنه سارا واسه چی ‫باید بخواد بلایی سرش بیاره,
‫هوم,
‫کسی ندیدتش؟
‫از وقتی فرار کرد تو جنگل ‫دیگه کسی ندیدتش,
‫هوم,
‫من دنبالش کرده بودم، ولی,,,
‫متأسفانه زانوم دیگه توان سابق رو نداره,
‫به نظرتون هنوز زنده است؟
‫احتمالش کمه بعد از یه شب زنده مونده باشه,
‫اون متون «کتاب مقدس» رو,,,
‫خودتون از حفظ نوشتین؟
‫آره, همه‌شون رو از حفظ نوشتم,
‫آدم معمولا زود حفظشون می‌کنه,
‫اِم، در اصل اومده بودی ‫چه سوالی ازم بپرسی تابیتا؟
‫از کجا می‌دونین این جریانات واقعیه؟
‫یعنی,,,
‫حرفم مسخره است، ولی الان مردیم؟ ‫یا زنده‌ایم؟
‫فرقی می‌کنه؟
‫حالا جهت پیشبرد بحث، ‫فرض می‌کنیم مردیم,,,
‫و همگی با همدیگه تو یه برزخ عذاب‌آور,,,
‫گیر افتادیم,
‫چه فرقی حاصل می‌شه؟ ‫در اون حالت هم گیر افتادیم دیگه,
‫در اون حالت هم باید ‫راه‌حل رفتن به خونه رو پیدا کنیم,
‫تنها فرقش تو خونه‌ایه ‫که می‌خوایم بهش برگردیم,
‫آره,
‫بالاخره گمون نکنم اولین نفری باشم,,,
‫که این سوال رو ازتون می‌پرسم,
‫خب، در این حد بگم,,,
‫که کلی فرصت داشتم ‫جواب این سوال رو تمرین کنم,
‫باشه,
‫ولی شاید با در نظر گرفتن این موضوع,,,
‫که تصادفتون بعد از ورودتون به اینجا بوده، ‫خیالتون راحت‌تر بشه,
‫تو زنده‌ای تابیتا, ‫خانواده‌ات هم زنده‌ان,
‫خلاصه که می‌تونی ‫این سوالت رو خط بزنی,
‫باشه,
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ,
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور nikiMoviez.sbs در نیکی مووی
‫باید صحبت کنیم,
‫حالت خوبه؟
‫آره، اِم,,,
‫گمون کنم هضمش یه مقدار برام دشواره,
‫بالاخره ساراست دیگه، متوجهین؟
‫همیشه خیلی باملاحظه و مهربون بود,
‫- واکنش مامانت چی بود؟ ‫- براش دشواره دیگه,
‫راستش، می‌شه گفت سارا ‫عین دختر نداشته‌اش می‌مونه,
‫چند وقته دارم به اون حرفت ‫که گفته بودی داریم,,,
‫رو تخته‌مون جا کم میاریم ‫فکر می‌کنم,
‫ناراحت بودم دیگه,
‫خب، دلیل نمی‌شه اشتباه گفته بوده باشی,
‫یه چیزی داره عوض می‌شه, انگار,,,
‫یه چیزی داره از دستمون در می‌ره,
‫طلسمه اون شب تو کاروانشون,,,
‫عین خونه‌ها عمل کرده بود,
‫خب؟
‫من هم به این فکر افتادم که صرفا,,,
‫چون نمی‌دونستم طلسم‌ها تو جنگل هم,,,
‫عین شهر ازمون محافظت می‌کنن،
‫تا حالا بیش از حد مشخصی ‫تو جنگل پیشروی نکردیم,
‫خلاصه که,,,
‫دارم یه مقدار تدارکات جمع می‌کنم,
‫می‌خوام طلسمه رو بردارم،
‫برم تو جنگل و ببینم,,,
‫عه! عه، عه، عه، عه!
‫کِنی، چیکار,,,
‫آهای! نباید وقتی دارم باهات ‫صحبت می‌کنم، بذاری بری!
‫می‌خواین تنها برین؟
‫آره,
‫خب، می‌خواین چقدر پیشروی کنین؟
‫هرچقدر راه داشت می‌رم دیگه,
‫می‌خوام این‌جوری ‫راه فرارمون رو پیدا کنم؛
‫راه خونه‌مون رو پیدا کنم, ‫مگه هدفمون همین نیست؟
‫مگه نمی‌خوایم همگی بریم خونه؟
‫راستش رو بگم؟
‫مطمئن نیستم دیگه هدف خاصی داشته باشیم,
‫ولی اگه این‌قدر واسه ‫گور به گور شدن عجله دارین،
‫بهتره سریع‌تر عملیش کنین دیگه,
‫خب؟
‫همه‌چی رو بسته‌بندی کردم,
‫می‌تونیم ببریمشون تو انبار,
‫آها، خیلی‌خب,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اینجا رو,
‫توش اصلا سیم نداره,
‫- چی؟ ‫- روکش خالیه,
‫موقع اتصال دو سیم،
‫باید روکشش رو برید ‫و سیم وسطش رو چسبوند,
‫ولی اصلا سیم نداره, صرفا,,,
‫در واقع سیم محسوب نمی‌شه,
‫حالا دوشاخه‌شون رو باش,
‫داشته باش,
‫پریزهاشون هم که اون شکلیه، ‫اصلا منطقی نیست,
‫یعنی این چراغ‌ها نباید روشن باشن,
‫سلام!
‫اِم، سلام جناب آقای ترن هوایی دوست،
‫- به کمکت نیاز دارم, ‫- در نمی‌زنی؟
‫ببخشید، ترجیح می‌دین ‫کفشم رو هم دربیارم؟
‫تو هم جریان سیم‌کشی رو فهمیدی، نه؟ ‫خیلی غیرعادیه، مگه نه؟
‫تو همون عوضیه‌ای ‫که داشتی به کشتنمون می‌دادی,
‫خیلی‌خب، ببینین، ‫اولا، من پشت فرمون نبودم,
‫دوما، بهترین دوستم,,,
‫که از کلاس چهارم می‌شناختمش، مرده, خب؟
‫با یه عصای گوگولی واسه خودش نمی‌گرده,
‫پس نظرتون چیه که بگیم ‫بی‌حساب شدیم دیگه، ها؟
‫حالا بگین ببینم، می‌خواین خونه بازی کنین؟ ‫یا می‌خواین برین خونه؟
‫آخه یه فکری به سرم زده,
‫می‌دونستی یه نسخه «کتاب مقدس» هم,,,
‫تو شهر نیست؟
‫یعنی حداقل ده دوازده‌تا ‫رمان رابرت لودلوم,,,
‫و جودی بلوم تو کتابخونه مسافرینمون ‫تو غذاخوری هست،
‫ولی,,,
‫یه نسخه از محبوب‌ترین کتاب دنیا هم نداریم,
‫حدس می‌زنم بخوای بدونی ‫واسه چی آوردمت اینجا,
‫تو به اعمال توصیف‌ناپذیری دست زدی,,,
‫و باید طبق قوانین شهرمون، ‫بذاریمتون تو جعبه,
‫ناتان جریان شنیدن صداشون رو بهم گفته,
‫چیزی نیست,
‫سارا، اگه بهت بگم,,,
‫هنوز هم می‌تونی علی‌رغم اعمال وحشتناکت،
‫به مردم این شهر کمک کنی، ‫چی می‌گی؟
‫هنوز هم می‌تونی کارهای خوبی بکنی,
‫به نظرم ناتان از چنین کاری ‫خوشش میاد، موافق نیستی؟
‫موافقی؟
‫خوبه,
‫چه خوشگلن,
‫خیلی نازن، نه؟
‫چه خوش‌سلیقه‌ای خانم متیوز,
‫از اولش همین‌جوری بودن بابا,
‫چه‌جوری بودن؟
‫همین‌شکلی مرتب بودن,
‫رو ایوان کنار خونه بودن,
‫عجب,
‫خب، ظاهرا یه شبح گلکار داریم دیگه,
‫بیا, روز لباس‌شوییه,
‫بدو بیا,
‫آخ!
‫آشغال عوضی! دربیا دیگه!
‫آخ!
‫این ملت خنگولن‌ها, ‫ماشینه رو لخت کردن,
‫ولی هر چی قطعه مهم بود، جا گذاشتن,
‫همه‌شون هم خنگول نیستن,
‫- باتریش رو بردن, ‫- چی؟
‫گفتم باتریش رو بردن,
‫یعنی باید برگردیم شهر,
‫وایستا، قبلش این کابله رو دربیارم,
‫ای بابا، دربیا دیگه,
‫واسه چی این همه راه تا اینجا اومدیم؟
‫ما که می‌تونستیم ‫از ماشین‌های تو شهر هم سیم بکنیم,
‫دوست عزیزم، این آخرین مدل «آئودی کیو5»ـه,
‫قطعاتش از,,,
‫واقعا می‌خوای به یه ماشین ‫لگن ارزون دل ببندیم؟
‫باشه,
‫همه‌شون رو برداشتی؟
‫یوهو! داری می‌ریم تو کارش!
‫درود بر علم!
‫صبحتون به خیر,
‫اِم، اومدم این‌ها رو تحویل بدم ‫که بذارین تو انبار,
‫عزیز دلم,
‫اینجا نیست عزیز دلم, ‫قرار نیست بلایی سرت بیاره,
‫قول می‌دی؟
‫آره، قول می‌دم,
‫بیا,
‫کجا بذارمشـ,,,؟
‫وای, چقدر وسیله دارن,
‫عه,
‫به چیزی دست نزن,
‫واسه چی؟
‫چون این‌ها,,, قبلا مال بقیه بودن,
‫ساکن همین‌جا بودن؟
‫اوهوم,
‫عجب,
‫عین غار اژدهای تنها می‌مونه,
‫جدی؟
‫«کرومینوکل» که تو آسمون ‫رنگین‌کمونی گم شده بود،
‫غار محل سکونت اژدهای تنها رو ‫پیدا کرده بود,,,
‫که توش پر از وسایلی بود ‫که ملت باهاشون کاری نداشتن,
‫ولی اون وسایل از نظر اژدهای تنها,,,
‫حکم گنجینه‌ای رو داشتن, ‫اگه گفتی بعدش چی شد؟
‫چی شد؟
‫نقشه آسمون رنگین‌کمونی,,,
‫لای یکی از کپه‌های همون وسایل بود,
‫خلاصه که اژدهای تنها ‫نقشه رو به «کرومینوکل» داد,,,
‫و از گم شدن نجاتش داد,
‫پس شاید ما هم اینجا ‫یه نقشه پیدا کردیم,
‫آره، شاید پیدا کردیم,
‫مامان؟
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫هیچی,
‫آره، خودشه، همین یکیه,
‫وای، اصلا عملی نمی‌شه,
‫معلومه که عملی می‌شه,
‫نه، ارتفاعش کافی نیست,
‫شدت سیگنالش زیاد نمی‌شه,
‫آها، ببین، می‌تونیم ردیفش کنیم، خب؟
‫این دفعه صرفا آزمایشیه, ‫ببین، خودت مهندسی دیگه، نه؟
‫- تو کار شهربازی بودی؟ ‫- آره,
‫خیلی‌خب, پس یعنی یکیمون سه شرکت,,,
‫چندین میلیون دلاری تأسیس کرده,,,
‫و اون یکی مسئول بررسی ایمنی ‫چرخ فلک فنجونیه؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫خودت تنهایی ردیفش کن,
‫ها؟ وایستا، نه، نه! ببین, ‫عذر می‌خوام، خب؟ عذر می‌خوام,
‫ملت بهم می‌گن ‫بلد نیستم درست با بقیه,,,
‫صحبت کنم‌ها, روحت هم خبر نداره ‫باهوش‌تر بودن,,,
‫از کل آشناهات چه حسی داره,
‫ببین، خیلی خب، ببین، حقیقت از این قراره,,,
‫که اگه کمکم کنی، خیلی خوب می‌شه,
‫آره، خیلی خوب می‌شه,
‫باید این آنتن رو تو ارتفاع نصب کنیم,
‫درختی بلندتر از اون پیدا نکردم، ‫ولی,,, خودم نمی‌تونم,
‫سرگیجه می‌گیرم,
‫یعنی من رو آوردی اینجا ‫که از درخت بالا برم؟
‫آره,
‫ببین، تو ازم خوشت نمیاد,
‫خب؟ اشکالی نداره,
‫ولی حتی اگه ذره‌ای احتمال عملی شدنش,,,
‫وجود داشته باشه، دلت نمی‌خواد ‫از بابتش مطمئن بشی؟
‫چرا, چرا، دلم می‌خواد,
‫خیلی‌خب,
‫ایول,
‫خیلی‌خب, سیمش رو بهم می‌دی؟
‫سلام کریستی، هستی؟
‫کلانتر بوید؟
‫کریستی، سلام,
‫داشتم، اِم,,,
‫طبقه بالا پیدات نکردم، اینه که,,,
‫همه‌چی رو به راهه؟
‫می‌دونم با کِنی صمیمی هستی، ‫صرفا می‌خواستم، اِم,,,
‫حالش چطوره؟
‫خب,,,
‫به نظرم,,, چند وقته ‫که بهش سخت می‌گذره، آخه,,,
‫درسته، درسته,
‫ضمنا، نمی‌دونم حرفم منطقی باشه یا نه،
‫ولی گمون می‌کنم خیلی ‫تلاش می‌کنه کسی باشه,,,
‫که به کار مردم بیاد,
‫آره,
‫آخه زیردست شماست دیگه,,,
‫ضمنا، می‌دونم خیلی براش مهمه,,,
‫که شما رو روسیاه نکنه,
‫خودم می‌دونم, ‫من هم دارم خیلی سعی می‌کنم,,,
‫بیش از حد بهش فشار نیارم,
‫حقیقت از این قراره ‫که باید آمادگی رهبری رو داشته باشه,
‫می‌شه باهاتون روراست صحبت کنم؟
‫راحت باش,
‫درک می‌کنم که می‌خواین ‫واسه بدترین اتفاقات آماده‌اش کنین,,,
‫که اگه احیانا اتفاقی افتاد، ‫آمادگیش رو داشته باشه که,,,
‫ولی فعلا خیلی بهش سخت می‌گذره,,,
‫و گمون نکنم کلانتر لازم داشته باشه,
‫به نظرم بابا لازم داره,
‫خاک بر سرم,
‫عذر می‌خوام، اِم,,,
‫نه، نه، نه,
‫تو,,, تو کاری نکردی, ‫خودم کردم,
‫اِم,,,
‫اگه آدم از اشتباهاتش درس نگیره،
‫حتما تکرارشون می‌کنه دیگه، نه؟
‫واقعا منظورم این نبود که,,,
‫منظوری نداشتی بابا, ‫نمی‌خواد عذرخواهی کنی,
‫ممنون کریستی,
‫مردم فکر می‌کنن کتاب مقدس ‫یه کتاب واحده،
‫یه متن واحد و کامل,
‫ولی مگه می‌شه شخصیت‌ها هنوز,,,
‫روی صحنه باشن و نمایش تموم بشه؟
‫اسمش رو گذاشتیم «کتاب فضایل»، ولی,,,
‫ولی می‌دونستی متشکل از ‫هفتاد و سه کتاب بوده؟
‫می‌دونستی؟
‫متیو، مارک،
‫رومیان، قرنتیان,
‫هفتاد و سه کتاب,
‫که همه پر از داستان‌های ‫شگفت‌انگیز و معجزه‌آسا بودن,
‫ولی توی کتاب مقدس ‫بخش‌های تاریک هم هست,
‫بخش‌های مهیب و هولناک هم هست,
‫می‌دونی از اون,,,
‫از اون شبی که اومدم این‌جا,,,
‫انگار یه سوالی هست که ‫دائم از خودم می‌پرسم,
‫هغتاد و سه تا کتاب,
‫نکنه ما,,,
‫ما یعنی اهالی این شهر,,,
‫توی کتابی زندگی می‌کنیم ‫که داستانش هنوز نوشته نشده؟
‫نکنه ما کتاب شماره هفتاد و چهار باشیم؟
‫سارا,,,
‫نکنه ما انتخاب شدیم؟
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم,
‫برای همین می‌خوام درمورد ‫این صداهای توی سرت بهم بگی,
‫خواهش می‌کنم,
‫بابا کِی میاد خونه؟
‫زود میاد عزیزم,
‫فکر نکنم بیشتر از این طول بکشه,
‫چی شده؟
‫هیچی، دارم این,,,
‫دارم این گنجینه گم‌شده رو تحسین می‌کنم,
‫خیلی قشنگه,
‫آره,
‫چرا اون چراغه هی خاموش روشن می‌شه؟
‫نمی‌دونم,
‫می‌خوای دو نفری بریم ‫ماجراجویی کنیم؟
‫چه ماجراجویی‌ای؟
‫مثلا بریم,,,
‫دنبال گنج بگردیم,
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم,
‫اسم بازی هم می‌ذاریم؛
‫«منشاء این نور از کجاست؟»
‫قشنگه؟
‫- آره, ‫- پس بریم دیگه,
‫بزن بریم, خب حالا,,,
‫یه سری ابزار هم می‌خواییم، نه؟
‫اوهوم,
‫عه، این از ابزار تو,
‫بذار ببینم این‌جا,,,
‫اینم ابزار خودم,
‫خیلی‌خب,
‫این رو ببریم کنار,
‫بیا عزیزم, کمکم کن ‫این رو هل بدم,
‫خیلی‌خب دیگه,
‫خب، ابزارت رو بردار,
‫منم مال خودم رو بردارم, حاضری؟
‫مامان!
‫دست مریزاد,
‫اینم از این,
‫می‌گم یه جایی گیر کرده, ‫می‌تونی ببینی کجاست؟
‫عه، نه راستش, نمی‌دونم کجاست,
‫خب سیم رو تکون بده، ‫ببین آزاد می‌شه یا نه,
‫همینه، درست شد,
‫- حله؟ ‫- آره,
‫خیلی‌خب,
‫خب, اوضاع چطوره؟
‫خوبه,
‫تُف!
‫وای خدا,
‫نه، نه، نه! نه!
‫نه، نه!
‫آهای, آهای,
‫جید چی شد,,,
‫جید، من این‌جام, منم,
‫ببین، اونی که دیدی واقعی نبود، خب؟
‫هیچی این‌جا نیست,
‫جید، بلند شو ببینم,
‫بلند شو، زودباش,
‫حالت خوبه؟ ها؟
‫دستت رو بکش بابا!
‫مگه چی دیدی؟
‫می‌شه ولم کنی گم شی؟
‫گفتن می‌خوان کمکمون کنن,
‫که خیلی وقته این‌جا هستن,,,
‫که منتظر بودن,,,
‫یه نفر از راه برسه ‫که حرفشون رو گوش بده،
‫یه نفر برسه که کمکشون کنه,
‫توی چی کمکشون کنه؟
‫کمک کنه فرار کنن,
‫که برن خونه,
‫گفتن اون‌ها هم مثل ما گیر افتادن,
‫ولی چرا؟ چرا حرفشون رو باور کردی؟
‫چون که,,, یه چیزهایی بهم می‌گفتن,
‫چیزهایی که امکان نداشت بدونن,
‫درمورد اون دو تا ماشین بهم گفته بودن,
‫که اگه برم اطراف جاده می‌تونم ‫ببینم که دارن میان,
‫گفتن قبلا هم همچین اتفاقی افتاده،
‫که دو تا ماشین توی همچین روزی اومدن،
‫و همه افتادن مُردن,
‫گفتن به خاطر اون‌هاییه که ‫سوار اون ماشین‌ها بودن، ولی,,,
‫گفتن اگه حرف گوش کن باشم،
‫دیگه چیزی تهدیدمون نمی‌کنه، ‫که بعدش می‌تونیم بریم خونه,
‫خیلی‌خب، ولی چطوری؟
‫چطوری قراره بریم خونه؟
‫- نمی‌دونم, ‫- خیلی‌خب,
‫هنوز هم فکر می‌کنی,,,
‫داشتن راستش رو می‌گفتن؟
‫قول دادن که,,,
‫حال ناتان خوب می‌شه,
‫بهم قول داده بودن، ‫ولی الآن ناتان دیگه,,,
‫سارا,
‫سارا گوش کن چی می‌گم, ‫منو ببین,
‫گوش کن چی می‌گم سارا,
‫اگه این صداها واقعی بودن،
‫اگه یه چیزی داره باهات ‫ارتباط می‌گیره،
‫یعنی تو بیشتر از هرکسی,,,
‫با این شهر ارتباط داری،
‫که یعنی تو خیلی آدم مهمی هستی,
‫متوجه‌ای چی می‌گم؟
‫ولی باید مدرک جمع کنیم,
‫باید بتونیم بریم پیش کلانتر بوید,,,
‫تو هم با اطمینان کامل بهش بگی,,,
‫بگم که دیوونه نشدم,
‫نه، بهش می‌گی این صداها ‫هیچ ربطی به,,,
‫مشکلات روانی ندارن,
‫سارا، ازت می‌خوام,,,
‫آخ!
‫- سارا؟ ‫- آخ,
‫- چی شد؟ ‫- نه!
‫چی شد؟
‫- سارا, ‫- نه! نه!
‫- چیه؟ ‫- نه، نه، نه!
‫- چی شد؟ ‫- توروخدا! نه، نه!
‫چیه؟
‫- سارا چت شد؟ ‫- نه!
‫- چیه؟ ‫- من,,, من,,,
‫- چی می‌خوای؟ ‫- کاغذ می‌خوام,
‫کاغذ؟
‫ازم می‌خوان یه چیزی نشونت بدم,
‫الو؟ کسی صدام رو داره؟
‫الو؟
‫کسی می‌شنوه؟
‫من نگفتم چایی می‌خوام!
‫خبر داری نمی‌فهمم چی می‌گی دیگه؟
‫باشه پس,
‫خوشمزه‌ست,
‫مرسی,
‫دائم این رو می‌بینم, ‫دائم,,,
‫همه‌اش واسه خودم,,,
‫عه، کجا می‌ری؟
‫آهای؟
‫کجا رفتی؟
‫پشم‌هام,
‫این‌ها همه‌شون,,,
‫عجب, وایستا بیام! وایستا,
‫برو عقب تیان, خودم دارمش,
‫حالا,,,
‫حالا دنبال چی هستیم؟
‫این چیه دیگه؟ سالنامه دبیرستانه؟
‫سال 1972؟ چند نفر بودن؟
‫خیلی‌خب,
‫حالا می‌خوای بگی اومدیم دنبال چی؟
‫هیس,
‫این چیه؟
‫هوم؟
‫خاک به سرم,
‫توروخدا,,,
‫نمی‌تونم,,,
‫نمی‌,,,
‫این اصلا چیه؟
‫اون‌ها گفتن,,,
‫گفتن روزی که اومدی این‌جا ‫تو رو زیر نظر داشتن,
‫گفتن موقعی که داشتی ‫کیسه رو دفن می‌کردی دیدنت,
‫اینم مدرکیه که ثابت کنن واقعی هستن,
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫عه!
‫آها! یافتم,
‫ایول,
‫یافتم, همینه,
‫سلام,
‫سلام خانم‌ها,
‫ای کیر!
‫بیا تو,
‫سلام,
‫داشتم خرت و پرت‌های توی ‫دفتر رو می‌گشتم،
‫بعد یهو فهمیدم خیلی وقته ‫یه دل سیر بازی نکردم,
‫بیا با هم بریم,
‫یه دست با منِ پیری بازی کن,
‫نمی‌خوام,
‫می‌گم، تا حالا بهت گفته بودم,,,
‫وقتی دانشکده بودم، ‫جایگاه اول بازی می‌کردم؟
‫نه,
‫آره بابا، کارم هم خیلی درست بود,
‫باشگاه‌های دیگه افتاده بودن دنبالم,
‫تو 18 سالگی با خودم می‌گفتم؛
‫"پسر، چه آینده‌ای در انتظارمه"
‫"قراره بشم بیلی مک‌کاوی جدید بیس‌بال,"
‫بعدش چی شد؟
‫عه,,, می‌دونی دیگه،
‫روزگار باهام سازگار نبود,
‫روزگار همیشه برنامه آدم رو عوض می‌کنه,
‫کِنی من مریضم,
‫یعنی چی,,,؟
‫به کریستی هم گفتی؟
‫منظورم اون‌جور مریضی نیست,
‫پدرم هم وقتی تو سن من بود,,,
‫دچار پارکینسون شد,
‫هرچند بیماری ارثی نیست,
‫همه دکترها دائم می‌گفتن,,,
‫که موارد ارثی خیلی نادره,
‫گمونم جای اشتباهی جزو ‫موارد نادر بودم,
‫ولی آخه از کجا می‌دونی که,,, ‫اصلا از کجا مطمئنی؟
‫آخه ممکنه چیزهای دیگه هم باشه، نه؟
‫همینه که هست,
‫گوش کن,,,
‫من که دیگه آب از سرم گذشته,
‫درنهایت به جایی می‌رسه ‫که دیگه نمی‌تونم,,,
‫که دیگه نمی‌تونم از مردم ‫این شهر محافظت کنم,
‫پس تا وقتی سالمم، ‫باید یه راه فرار پیدا کنم,
‫متوجه‌ای چی می‌گم؟
‫به این دلیل خیالم راحته,,,
‫چون می‌دونم وقتی من نباشم، ‫مردم این شهر,,,
‫پشتشون به آدم درستی گرمه,
‫کلی آدم توی این شهر هست,,,
‫که به‌خاطر تو الآن زنده‌ان,
‫می‌دونم خود بابات نیست ‫که از دهن خودش بشنوی،
‫ولی حاضرم قسم بخورم,,,
‫که بدجوری بهت افتخار می‌کنه,
‫منم بهت افتخار می‌کنم,
‫ولی اگه الآن برگردی بگی,,,
‫که هنوز واسش آمادگی نداری،
‫که زمان بیشتری می‌خوای،
‫منم هیچ‌جا نمی‌رم,
‫خب؟
‫حالا میای بازی یا نه؟
‫معلومه که میام,
‫سلام, کسی خونه نیست؟
‫این رادیوئه ممکنه واقعا یه کارهایی بکنه,
‫ولی باید ببریمش بالاتر، ‫ولی احتمالش هست,,,
‫یعنی چی؟
‫سلام بابا,
‫سلام آقا کوچولو,
‫چی کار می‌کنین؟
‫داریم ماجراجویی می‌کنیم,
‫زمین کلی خاکی شده،
‫واسه همین مامان گفت ‫جمعشون کنم بریزم بیرون,
‫آها, حالا خود مامان کجاست؟
‫رفته زیرزمین,
‫تابیتا؟
‫سلام, اوضاع چطور بود؟
‫خوب بود,
‫جدی؟
‫یه سری صدای خش‌خش اومد,,,
‫خب اینم خبر خوبیه دیگه؟ نه؟
‫آره، واسه شروع خوبه,
‫چی کار می‌کنی؟
‫خودت امروز برگشتی گفتی،
‫از یه جایی تأمین می‌شه دیگه؟ ‫برق شهر رو می‌گم,
‫سیم برقی که در کار نیست، ‫تمام سیم‌ها و,,,
‫سیم‌کشی‌ها همه‌شون,,,
‫این زیره، تو دل زمینه,
‫خیلی عجیبه,
‫خیلی‌خب, می‌شه یه لحظه,,,
‫دیگه بیل نزنی؟
‫آره,
‫این کارت یعنی چی؟
‫خیلی‌خب,
‫اون دست‌بندی که واست ‫درست کردم رو یادته؟
‫چی‌چی؟
‫دست‌بندی که بعد چند تا ‫قرار اولمون واست درست کردم،
‫که از بند چکمه‌های بابات بود,
‫آره معلومه که یادمه,
‫خب, یادته که,,,
‫وقتی جولی به دنیا اومد، ‫توی بیمارستان گمش کردی؟
‫خب,
‫برگرد یه نگاه بنداز, ‫ببین چی اون‌جاست,
‫خب من که گیج‌تر شدم,
‫یعنی یه دست‌بندی پیدا کردی,,,
‫شبیه اونی که وقتی,,,
‫نه، نه، نه، نه, شبیه‌اش نیست,
‫این همون دست‌بنده, ‫اون‌ها هم بند,,,
‫چکمه‌های باباته!
‫نه، بند چکمه‌هاش چرمی بود,,,
‫عین تمام چکمه‌های دیگه,
‫نه، نه، نه، نه، نه, ‫ببین, این‌جا رو ببین,
‫- این‌جا رو ببین, ‫- چیه؟
‫این‌جا رو اشتباهی خراب کردم, ‫خودم درستش بودم,
‫خیلی بابتش هم شرمنده بودم، ‫ولی وقتی دادمش بهت,,,
‫- تو گفتی «خرابی‌هاش,,,» ‫- «خرابی‌هاش قشنگ‌ترین بخشش هستن»
‫آره, حالا چرا اینو گفتی؟
‫«چون باعث می‌شه توی دنیا تک باشه,»
‫دقیقا,
‫اصلا امکان نداره,
‫جیم، تمام اتفاقاتی که توی ‫این شهر میفته غیرممکنه,
‫که اصلا با عقل جور در نمیان,
‫حتی سیم‌کشی این‌جا هم ‫با عقل جور در نمیاد,
‫شاید نتونیم بفهمیم این ‫از کجا اومده پیشمون،
‫ولی می‌تونیم بفهمیم ‫این ته این سیم‌کشی کجاست,
‫بیل رو بده خودم,
‫[شکلات شیری «کازمو»]
‫دستکش خودت کو؟
‫بازیکن جایگاه اولم, ‫دستکش لازم ندارم,
‫مطمئنی؟ خیلی محکم پرت می‌کنم‌ها,
‫پرت کن ببینم بابا,
‫پشیمون می‌شی‌ها,
‫دیگه کُری خوندن بسه، بنداز,,,
‫بگیر که اومد,
‫من می‌رم یه,,,
‫یه چوب بیس‌بال درست کنم,
‫که وقتی برگشتی بتونیم ‫درست حسابی بازی کنیم,
‫وقتی برگشتم؟
‫آره، وقتی برگشتی,
‫همینه,
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور nikiMoviez.sbs در نیکی مووی
‫خیلی گل‌های قشنگی‌ان,
‫خیلی خوشحالم دوستشون داری,
‫کِی می‌تونم بیام داخل؟