‫آنچه گذشت,,,
‫صداشون رو می‌شنوم,
‫گفته بودن فقط این‌طوری ‫می‌تونیم بریم خونه,
‫سارا، بهم بگو چیکار کردی دیگه,
‫در رو باز گذاشتم,
‫تو شهر ساکن می‌شین، ‫یا تو خانه اجتماعات؟
‫- تو شهر, ‫- جولی,
‫خانه اجتماعات ساکن می‌شم,
‫چرا چنین کاری می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫گمون کنم احتمالا اشتباه کردم,
‫جولی، آدم که اشتباه نمی‌کنه، ‫صرفا تصمیم می‌گیره،
‫تو هم تصمیمی گرفتی که به نفع خودت باشه، ‫این کارت خیلی مهمه,
‫بیا دیگه، ببین چطوره!
‫تک‌تک این سنجاق‌ها نشانگر,,,
‫ساکنین این شهرن که,,,
‫از جاهای مختلف واردش شدن,
‫اصلا امکان نداره,
‫من دست رو دست نمی‌ذارم ‫و شرایط دنیا رو قبول نمی‌کنم!
‫یکی پشت این ماجراست،
‫من هم تا نفهمم چیکار می‌کنه، ‫دست‌بردار نیستم!
‫کاش می‌تونستی سوگواری کنی،
‫ولی نمی‌تونی بوید,
‫این ملت بهت نیاز دارن,
‫خودت باید این ملت رو ‫برگردونی خونه‌شون,
‫آخه اگه چنین کاری نکنی، ‫مرگش بی‌دلیل بوده,
‫واسه چی اومدی اینجا؟ ‫تو که قول داده بودی خونه می‌مونی,
‫اگه نمی‌اومدم، ‫مشکوک می‌شدن,
‫- چیزی نمی‌شه, ‫- سارا,,,
‫قول می‌دم,
‫می‌خوای کمکم کنی ‫بقیه غذاها رو بیارم؟
‫آره!
‫حس می‌کنم بدجوری,,, ‫از هم پاشیدم,
‫راه‌حلش رو با همدیگه پیدا می‌کنیم,
‫نگران نباش,
‫چی آوردی؟
‫سیب‌زمینی شیرینه,
‫وای!
‫خانواده خوبی‌ان,
‫[پسره رو بکش,]
‫سارا!
‫عه, ‫وای! وای نه، نه، نه,
‫خیلی‌خب، بگیرش، ‫بازوش رو بگیر، بازوش رو بگیر!
‫طاقت بیار، طاقت بیار!
‫سلام آلما, بیا ببینم,
‫بفرما آلما، ‫این‌ها رو تازه واسه خودت آوردم,
‫آفرین! ‫حواست باشه این دفعه به بقیه هم بدی,
‫ناتان! ناتان!
‫یه بلایی سر خواهرت اومده! ‫تو غذاخوری بود,
‫دارن می‌برنش درمانگاه,
‫واقعا حالم خیلی بهتره,
‫همچنان به نظرم بهتره امشب رو بمونی ‫که حواسمون بهت باشه، خب؟
‫مجبورم بمونم؟
‫آخه بهتره آدم,,,
‫تو این موارد اصلا خطر نکنه، متوجهی؟
‫می‌تونم بگم یکی بره ناتان رو بیاره,
‫می‌تونه پیشت بمونه,
‫نه, نگران می‌شه, ‫می‌شه اگه اومد اینجا،
‫بهش بگی,,, ‫بهش بگو خوابم,
‫باشه، مشکلی نیست,
‫اِم,,, ‫الان برمی‌گردم، خب؟
‫سلام, حالش چطوره؟
‫خب، با توجه به شرایط ‫که حالش خوبه,
‫قبلا هم این‌طوری شده بود؟
‫خب، به نقل از سارا که نشده بوده,
‫ضمنا، فقط در صورتی ‫که یه دستگاه «اِم‌آرآی» این اطراف باشه،
‫می‌تونیم بفهمیم جریان واقعا از چه قراره,
‫- باشه, ‫- اِم,,,
‫امشب اینجا نگهش می‌دارم ‫که ببینم شرایطش تغییر می‌کنه یا نه,
‫خیلی‌خب, مطمئنی که آمادگیش رو داری؟
‫ببین، نمی‌دونم در اینجا چطوری باز شده بود،
‫ولی من نمی‌ذارم اون موجودات,,,
‫اینجا رو ازم بگیرن,
‫همین الانش هم خیلی چیزها رو ازمون گرفتن,
‫آره, واقعا همین‌طوره,
‫راستی، می‌شه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫این نوع حمله,,, ‫اول به بچه خانواده متیوز دست داد،
‫الان هم که به سارا دست داده,
‫به نظرت امکانش هست,,,
‫که عده‌ای به اینجا واکنش جسمانی نشون بدن؟
‫شاید تشخیصت خارج از اینجا,,,
‫فرق می‌کرد، ‫ولی اینجا که هستیم,,,
‫ببین بوید، اگه شش ماه پیش ‫همین سوال رو می‌پرسیدی،
‫بهت می‌گفتم کل وقایعی ‫که شاهدشون بودیم، غیرممکن هستن,
‫ولی حقیقت از این قراره که,,,
‫خیلی‌خب، چند وقته که چنین مشکلی داری؟
‫اون‌قدری شده که باعث بشه ‫چنین سوالات احمقانه‌ای بپرسم,
‫- بوید,,, ‫- خوبم بابا,
‫فردا یه سر بیا اینجا, ‫می‌خوام یه نگاهی بهش بندازم,
‫لزومی نداره, ‫خودم می‌دونم مشکلم چیه,
‫ناتان اومده,
‫نمی‌خواد ببیندش,
‫آره، نمی,,, نمی‌دونم,
‫اِم، خیلی‌خب, ‫برو به بیمارت برس,
‫من ردیفش می‌کنم، خب؟
‫ضمنا، حالم خوبه,
‫عه، آروم باش! آروم باش!
‫حالش خوبه؟
‫خوبه, ‫خوابه,
‫می‌خوام ببینمش,
‫می‌بینیش، ولی فردا,
‫کریستی امشب پیشش می‌مونه,,,
‫که اطمینان حاصل کنه ‫هیچ مشکلی نیست,
‫نه، نه, باید همین الان ببینمش، ‫خواهش می‌کنم,
‫می‌بینیش دیگه, ببین، ببین,
‫جریان دیگه‌ای هست ‫که بهتره ازش خبر داشته باشیم؟
‫جریانی پیش نیومده که کریستی ‫با دونستنش بتونه بفهمه چش شده؟
‫نه, صرفا نگرانم، همین,
‫خواهر کوچک‌ترمه دیگه,
‫درسته, ببین،
‫امشب اولین باره که کریستی ‫بعد از اون,,, واقعه اینجا می‌مونه، خب؟
‫به نفعمونه که نریم تو درمانگاه,,,
‫و کاری نکنیم که امشب ‫استرسش افزایش پیدا کنه,
‫سارا تحت نظر شخص مناسبیه, خب؟
‫برو خونه, ‫یه کم بخواب,
‫صبح می‌بینیش دیگه,
‫باشه,
‫ردیفه؟
‫سارا خوب می‌شه؟
‫خب، آره، الان درمانگاهه,
‫حواسشون بهش هست, ‫نگران نباش,
‫کریستی رو یادته؟
‫همون خانم مهربونه رو می‌گم ‫که پات رو خوب کرده بود,
‫قراره سارا رو هم عین تو خوب کنه,
‫ما هم فعلا,,,
‫قراره یه بازی کوچولو بکنیم,
‫مال شما,
‫خب، گفته بودیم قراره ‫راه‌حلش رو پیدا کنیم دیگه، نه؟
‫بیاین راه‌حلش رو پیدا کنیم, ‫دنبالم بیاین,
‫می‌خوایم یه سری معما رو حل کنیم،
‫معما رو هم با طرح سوال,,,
‫حل می‌کنن,
‫هر سوالی رو که ممکنه ‫به معما مربوط بشه مطرح می‌کنن،
‫مهم نیست چقدر مسخره ‫و بعید باشه,
‫سوالاتشون رو روی تخته می‌نویسن، ‫جلوی خودشون می‌نویسن,,,
‫که اطلاعاتی که دارن و ندارن رو,,,
‫مشخص کنن,
‫عین داستان تعریف کردن می‌مونه,
‫مگه نه رفیق؟ ‫سوال شماره یک,
‫بابا!
‫چیه؟ تا حالا دلت نخواسته ‫رو دیوار چیزی بنویسی؟
‫[اینجا کجاست؟]
‫بفرما, ‫از همین سوال شروع می‌کنیم,
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور nikiMoviez.sbs در نیکی مووی
‫[پسره رو بکش,]
‫سلام,
‫خوابم نمی‌بره,
‫اِم، آره، من هم خوابم نمی‌بره, ‫گفتم شاید چای میل داشته باشی؟
‫می‌خوری؟
‫چرا که نه؟
‫تو و کِنی خیلی به هم میاین,
‫عه، اِم، نه بابا، ‫ما صرفا,,,
‫دوست عادی هستیم,
‫واسه چی؟
‫اون که خیلی نازه و عاشقته,
‫پیچیده است دیگه,
‫چرا؟
‫خب، آخه,,,
‫یکی تو خونه منتظرمه,
‫حداقل گمون می‌کنم هنوز,,, ‫هنوز,,, منتظرم باشه,
‫اسمش چیه؟
‫اسمش ماریله,
‫- مزدوج بودین؟ ‫- نامزد بودیم,
‫گاهی اوقات با خودم می‌گم,,, ‫راستی، همیشه می‌گم، اِم,,,
‫که چه حسی داره که خیال می‌کنه ولش کردم,
‫اِم، تو چی؟
‫کسی شهرتون منتظرت نیست؟
‫نه,
‫با,,, با یکی بودم،
‫ولی اصلا,,,
‫الان که باهاش نیستم، بهتره,
‫الان دیگه فقط خودم و ناتانیم,
‫کل دار و ندارم ناتانه,
‫قبل از این که اینجا گیر بیفتیم، اِم,,,
‫اوضاع چندان خوبی نداشتم,
‫ناتان نجاتم داده بود,
‫می‌شه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫آره, چرا که نه؟
‫اگه کاری از دستت برمی‌اومد،
‫اگه کاری از دستت برمی‌اومد ‫که بتونی بری باز ماریل رو ببینی،
‫که بتونی کاری کنی ‫که همه برن شهر خودشون،
‫حتی اگه کار بدی باشه،
‫حاضری انجامش بدی؟
‫وایستا ببینم، منظورت چیه؟
‫گاهی اوقات راجع به این شهر،
‫معناش و دلیل اینجا بودنمون,,,
‫فکر می‌کنم,
‫اگه همین الان یکی می‌اومد سراغت ‫و بهت می‌گفت:
‫«فلان کار بد رو بکن,,,»
‫«که همه بتونن برن خونه‌شون»،
‫حاضر بودی انجامش بدی؟
‫خب، داریم,,,
‫داریم فرض می‌کنیم دیگه، نه؟
‫آره,
‫خیلی‌خب,
‫معلومه,
‫خیلی‌خب,
‫اِم,,,
‫خب,,,
‫آره، حاضرم,,, اِم,,,
‫حاظرم هر کاری بکنم ‫که باز هم ببینمش,,,
‫ضمنا، اگه,,,
‫اگه اون‌جوری بقیه هم بتونن برن خونه‌شون،
‫پس یه کار بدم,,,
‫نتیجه خیلی خوبی داره دیگه,
‫آره,
‫هوم,
‫بگو که راه‌حلش رو پیدا کردی,
‫کردم بابا,
‫جوابش دوازدهه,
‫خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب، بیا مجددا مرور کنیم,
‫همه از نقاط مختلف کشور،
‫جاده‌های مختلف ‫و شهرهای مختلف وارد شدن,,,
‫و به احتمال زیاد همه شاهد همون درخت,,,
‫و کلاغ‌ها بودن,
‫جیم، جیم,,,
‫کل ساکنین اینجا بارها و بارها ‫همین سوالات رو مطرح کردن,
‫نوشتنشون رو دیوار,,,
‫چه تفاوتی حاصل می‌کنه؟
‫تفاوتش اینه,,,
‫که خیلی چیزها تو دنیا منطقی نیستن,
‫آره,
‫یه چیزی از قلم افتاده,
‫صرفا هنوز متوجهش نشدیم,
‫ولی می‌شیم,
‫خب، هنوز یه سوالی رو مطرح نکردیم,
‫نه,
‫چرا مطرحش نمی‌کنی؟
‫آخه خیلی جنون‌آمیزه,
‫نمی‌خوام جوابش رو بدونم,
‫مطمئنی گرسنه نیستی؟ ‫می‌خواستم بلغور جو دوسر درست کنم,
‫زیاد گرسنه نیستم,
‫ولی بابت دیشب ممنونم,
‫خیلی وقت بود که شبی رو ‫با رفقای دخترم نگذرونده بودم,
‫آره، اِم، همچنین,
‫البته ببین، اگه باز هم خواستی ‫دور هم باشیم،
‫لزومی نداره صبر کنی ‫تا حالت بد بشه,
‫عه، برادرت برگشته,
‫اِم، خیلی ثابت‌قدمه,
‫آره، همین‌طوره,
‫مطـ,,, مطمئنی که مشکلی نداری؟
‫آره، آره، مشکلی نیست, ‫صرفا,,, خیلی براش عزیزم,
‫باشه,
‫می‌بینمت,
‫چه زود بیدار شدی,
‫سارا، باید صحبت کنیم,
‫راجع به چی صحبت کنیم؟
‫خیلی عذر می‌خوام که نگرانت کردم, ‫نمی‌خواستم نگران بشی,
‫اشکالی نداره, ولی باید بدونم ‫جریان از چه قرار بوده,
‫واسه خودم,,,
‫واسه خودم تو غذاخوری وایستاده بودم،
‫ولی یهو افتادم رو زمین,
‫واقعا چیز خاص دیگه‌ای یادم نمیاد,
‫چرا یهو داری وانمود می‌کنی ‫همه‌چی رو به راهه؟
‫باید برم غذاخوری,
‫خانم لو نگرانم می‌شه,
‫سارا!
‫چیزیم نیست، قول می‌دم,
‫خیلی دوستت دارم,
‫تق تق, ‫بیداری؟
‫آره، بیا تو,
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم فهرست می‌نویسم,
‫فهرست چیه؟
‫فهرست کل افرادیه که احتمالا,,,
‫الان دارن می‌گن ما کجاییم,
‫آها,
‫حتما حال اون‌ها بدتره دیگه، نه؟
‫آخه خبر ندارن,
‫صرفا,,,
‫من هم نوشته بودم,
‫تقریبا مطمئنم کل ساکنین اینجا ‫بالاخره یه بار نوشتن,
‫فهرست تو شامل چه افرادی می‌شه؟
‫پدربزرگ و مادربزرگم و دوستانم,
‫دوست‌پسر نداری؟
‫نه,
‫دوست‌دختر چی؟
‫نه، با کسی تو رابطه نیستم,
‫ولی لابد خوبه دیگه، نه؟
‫این‌جوری یه نفر کمتر ‫نگران آدم می‌شه,,,
‫و از بی‌خبری دیوانه می‌شه,
‫خیلی‌خب, ‫این حرف‌ها بسه,
‫باید همین الان یه کم خوش بگذرونیم,
‫آماده می‌شی که پنج دقیقه دیگه بیای پایین؟
‫واسه چی؟
‫خودت می‌فهمی,
‫سلام,
‫امروز صبح دیگه کار بسه,
‫اِم، داره فهرست می‌نویسه,
‫به نظرم وقتشه که «دریاچه» رو نشونش بدیم,
‫چه احمقیه بابا, ‫نسبیت خاصه دیگه,
‫اِم,,, نظریه کلاین بود,
‫نظریه هاردی بود, ‫نظریه کلاین بود, نظریه هاردی بود,
‫پارادوکس اینشتین، پودولسکی، روزنه,
‫کجا می‌بریش؟
‫جانم؟
‫رادیوئه؟
‫اِم,,, آره, ‫می‌شه گفت,
‫چرا دستت گرفتیش؟
‫آخه این‌جوری راحت‌تر فکر می‌کنم,
‫عذر می‌خوام، اِم,,,
‫به هوش که هستی، نازتر می‌شی,
‫جانم؟
‫من وقتی خواب بودی مراقبت بودم,
‫ترودی هستم,
‫خیلی‌خب,
‫چه حیف که زندگی تو شهر رو انتخاب کردی,
‫حاضر بودم عین اژدهای مرمری سوارت بشم,
‫خداحافظ!
‫صبح به خیر کلانتر,
‫یه سر رفته بودم غذاخوری ‫که به مامانم بگم سارا خوبه،
‫از این نون‌های محبوبتون ‫درست کرده بود،
‫من هم دو تا براتون آوردم,
‫اِم، کلانتر؟
‫ازت می‌خوام یه مدتی ‫هوای کلانتری رو داشته باشی,
‫همه‌چی رو به راهه؟
‫همه‌چی رو به راهه,
‫می‌خوام برم دیدن همسرم,
‫چند وقتی می‌شه که نرفتم پیشش,
‫خب؟
‫باشه، چرا که نه؟
‫این دیگه چه کاریه؟
‫تو این خراب‌شده بار ساختین؟
‫آره, ‫وقتی آدم از چنین جایی سر در میاره،
‫از خودش می‌پرسه ‫ملت چه نیازهایی دارن؟
‫معلوم شد پمپ بنزین لازم ندارن، ‫من هم گفتم,,,
‫ببین، حالت خوبه؟
‫چی؟
‫حالت,,, خوبه؟
‫نه، نه، حالم,,, خوب نیست,
‫حال خودت خوبه؟
‫خوبِ خوبم, ‫بیا، این رو بخور,
‫حالت رو بهتر می‌کنه,
‫این دیگه چه کاریه؟ ‫واسه چی,,,
‫چرا همگی دست رو دست گذاشتین؟
‫پشم‌هام! ‫این دیگه چه آشغالیه؟
‫فرض کن ودکای سیب‌زمینی ‫با حداقل امکاناته دیگه,
‫تو یکی از اون دو تا ماشین بودی، مگه نه؟
‫دوستت، اِم,,, ‫دوستت رو، اِم,,,
‫آره, آره,
‫ببین، نمی‌دونم با حرفم ‫آروم بشی یا نه، ولی,,,
‫آسون‌تر می‌شه پسر، ‫جدی می‌گم,
‫آسون‌تر می‌شه، ‫چه بامزه,
‫عجب حرف بامزه‌ای زدی,
‫راستش، شما عین ‫یه سری موش تو یه هزارتو می‌مونین,,,
‫که با خوشحالی دست رو دست گذاشتین,,,
‫و پنیرتون رو می‌خورین,
‫اینجا پارادوکسه,
‫مشکلمون همینه,
‫سوال اصلی از این قراره ‫که چطوری بریم خونه‌مون، درسته؟
‫چطوری فرار کنیم؟ ‫چطوری از اینجا بریم؟
‫آخه اگه ندونیم «اینجا» کجاست,,,
‫که نمی‌تونیم ازش خارج بشیم,
‫عین این می‌مونه که,,, اِم,,,
‫آدم بخواد با چشم بسته ‫بزنه وسط خال، درست نمی‌گم؟
‫کورکورانه پرتاب می‌کنه دیگه!
‫روحش هم خبر نداره هدف کجاست!
‫شاید اینجا باشه! ‫من که نمی‌دونم!
‫شاید اصلا اون طرف باشه!
‫- عه، عه، عه! آروم باش! ‫- پرتاب می‌کنه!
‫آروم باش,
‫در نهایت خسته می‌شین ‫و تسلیم می‌شین,
‫از اون جایی که اصلا نمی‌دونین,,,
‫اینجا کجاست، قبول می‌کنین,,,
‫که نمی‌شه همین‌جوری ازش خارج شد,
‫واسه همین، دست رو دست می‌ذارین، ‫این شاش سیب‌زمینی,,,
‫اسیدیتون رو می‌خورین و می‌گین ودکاست,
‫آها,
‫خب، بذار خودم حدس بزنم،
‫قراره خودت همه‌چی رو حل کنی,
‫معلومه که می‌کنم,
‫امثال من هزارتوئه رو طراحی می‌کنن,,,
‫و پنیره رو جاساز می‌کنن,
‫نمی‌دونم تو قبل از این که ‫بیای اینجا چیکاره بودی،
‫ولی من اخیرا شرکتی رو ‫که با یه الگورتیم محاسبات,,,
‫کوانتومی پایه‌گذاری کرده بودم ‫فروختم و کلی پول به جیب زدم،
‫با اون الگوریتم می‌شه,,,
‫من نباید اینجا باشم,
‫قرار بود الان جشن بگیرم,,,
‫ببین، منظورم اینه ‫که اگه ندونیم «اینجا» کجاست،
‫نمی‌تونیم از اینجا خارج بشیم,
‫خب؟ باید پارادوکس رو درک کنیم ‫که بتونیم حلش کنیم,
‫باید شناساییش کنیم, ‫باید فرمول‌بندیش کنیم,
‫- گربه شرودینگره, ‫- چی؟
‫پارادوکسش عین گربه شرودینگر می‌مونه,
‫گربه رو می‌ذارن تو جعبه و درش رو می‌بندن,
‫تا دوباره درش رو باز نکنن,,,
‫گربه از دید نظری، هم زنده است، هم مرده,
‫خودم گربه شرودینگر رو بلدم,
‫خیلی‌خب، ما در حکم همون گربه‌ایم,
‫اینجا هم در حکم همون جعبه است، ‫درست نمی‌گم؟
‫خلاصه که کل افرادی ‫که تو شهرمون تنها گذاشتیم،
‫همگی دارن با خودشون می‌گن,,,
‫الان زنده‌ایم یا مردیم,
‫در نتیجه، از نظر اون‌ها ‫هم زنده‌ایم، هم مردیم,
‫استاد مبانی فلسفه ‫دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بودم,
‫هوم,
‫ببین، من که سر از کون ‫تکنولوژی در نمیارم,
‫خودم هم قبول دارم,
‫ولی اون,,, بی‌سیمی که ‫با خودت آوردی,,,
‫اگه انقدر به هوشت می‌نازی،
‫می‌خوای یه‌جوری پیدا کنی ‫که راهش بندازی؟
‫ولی یه چیزی رو بهت می‌گم؛
‫اگه گربه توی جعبه بی‌سیم رو روشن کنه،
‫اون مردمی که بیرون جعبه هستن،
‫حداقل می‌فهمن گربه‌هه زنده‌ست,
‫مطمئنی دردت نمیاد؟
‫فقط یه‌کم درد داره,
‫هوم,,,
‫چی شده؟
‫هیچی, آخه,,,
‫آخه فقط,,,
‫خیلی زود داری خوب می‌شی,
‫چیز بدیه؟
‫نه, نه,
‫اِم، راستش خیلی هم خوبه,
‫به‌نظرم این شهر جای خاصیه,
‫می‌دونم مردم رو اذیت می‌کنه،
‫ولی شاید سعی می‌کنه ‫خوبشون هم بکنه,
‫شاید این سوال هم باید ‫روی دیوار بنویسیم,
‫چه سوالی؟
‫«نکنه کسی می‌خواد کمکمون کنه؟»
‫خیلی سوال قشنگی پرسیدی,
‫ایتان! یکی اومده ببینت!
‫عه, ببینیم کی اومده,
‫سارا!
‫مشتری مورد علاقه‌ام چطوره؟
‫دیوارها رو نقاشی کردیم,
‫دارم می‌بینم,
‫ولی خونه خودمون اجازه نداشتیم ‫روی دیوار نقاشی کنیم,
‫حالت چطوره؟
‫خیلی بهترم، ممنون,
‫خوبه, کریستی متوجه شد قضیه چی بود؟
‫فعلا نه, گمونم,,,
‫گمونم از اون اتفاق‌های عجیب باشه,
‫آره,
‫بیرون حیاط بازی هم داریم,
‫می‌خوای ببینی؟
‫عزیزم، سارا تازه از بیمارستان اومده,
‫اشکالی نداره,
‫خیلی‌خب,
‫آره,
‫جدی می‌گم مشکلی نیست,
‫- بجنب دیگه! ‫- مراقب باش,
‫خودم این یکی رو دوست دارم,
‫آهای؟
‫پدر کاتری؟
‫به دریاچه خوش اومدین!
‫وای خدا!
‫دیدی؟ اگه چشم‌هات رو ببندی,,,
‫و فقط گوش بدی،
‫حس می‌کنی انگار این‌جا هم ‫یه جای معمولی توی دنیاست,
‫ولی آخه چطوری؟
‫چی چطوری؟
‫چطوری یه جوری رفتار می‌کنی ‫انگار این‌جا اصلا,,,
‫آخه خیلی خوش‌بینی,
‫گمونم بستگی به دید خود آدم داره,
‫یعنی چی؟
‫خب، تا یازده سالگی ‫دلم نمی‌خواست بیام آمریکا,
‫من پیش خانواده و دو تا داداش‌هام,,,
‫توی یه روستای کوچیک ‫داخل ایران زندگی می‌کردیم,
‫پدرم هم یه روحانی شدیدا صریح بود،
‫که اون زمان این مسئله ‫گاهی مورد پسند بقیه نبود,
‫یه روز که تولدم بود,,,
‫داشتیم حاضر می‌شدیم ‫بریم خونه عموم,
‫چند نفر پیداشون شد, ‫داد و بیداد می‌کردن,
‫یادمه مامانم بهم گفت قایم بشم,
‫خیلی گیج شده بودم، ‫چون وسط بگو بخند بودیم,
‫بابام این خاطره رو تقریبا,,,
‫خیلی قشنگ خاطره می‌گفت,
‫گمونم واسه همین بود ‫که واعظ خوبی هم شد,
‫بگذریم، مشخص بود مامانم وحشت کرده,
‫داداش‌هام می‌دویدن سمت در، ‫اونا هم جیغ و داد می‌کردن،
‫مامانم هم مدام می‌گفت؛ ‫"قایم شین, قایم شین,"
‫من خشکم زده بود، ‫نمی‌تونستم تکون بخورم,
‫چون خیلی واسم عجیب بود,
‫آخه قبلش داشتیم از ته دل ‫می‌گفتیم و می‌خندیدم,
‫انگار بهترین تولد عمرم بود,
‫نور خورشید که از در ‫داشت می‌اومد انقدر زیاد بود,,,
‫که وقتی بابام رو بردن بیرون،
‫واسم شبیه یه نقاشی ‫تیره و تاریک شده بود,
‫بعد یه صدای انفجار اومد,
‫عین صدای ترقه,
‫بعدش هم اون مرد توی نقاشی ‫افتاد روی زمین,
‫وای خدا,
‫کل حرفم اینه که,,,
‫توی زندگی همیشه قراره ‫یه هیولا جلوت سبز بشه,
‫فرقی نمی‌کنه کجا زندگی کنی,
‫ولی من به خودم قول دادم,,,
‫که نذارم ترس باعث بشه ‫زندگی رو فراموش کنم,
‫- عه سلام, ‫- سلام!
‫عه، تو چقدر خشکی, ‫بیا ببینم!
‫نه، نه، نه! ‫نه، نه، نه، نه!
‫بیا دیگه, بجنب, ‫یالا، می‌ریم تو آب,
‫آهای!
‫جولی بیا دیگه!
‫بیا!
‫بعد اون تصادف اولین باریه,,,
‫که می‌بینم ایتان عین قدیم‌ها شده,
‫چند وقته این‌جا زندگی می‌کنین؟
‫چند ماهی می‌شه,
‫مامان و بابام می‌خوان بفهمن ‫الآن کجاییم,,,
‫که بعدش بتونیم بریم خونه,
‫دقیقا عین کرومینوکل,
‫کرومینوکل چیه؟
‫دختر خوبیه,
‫عزیزدلم, مجبورش نکن اون‌جا بشینه,
‫خیلی کثیفه,
‫مشکلی نیست, ‫خیلی هم بهم خوش گذشت,
‫سارا گفت می‌تونه من رو ببره ‫مرغ‌ها و بزهای مزرعه رو ببینم,
‫جدی؟
‫داداشم از همه حیوون‌های ‫توی شهر مراقبت می‌کنه,
‫گفتم لابد ایتان هم ‫دوست داره ببینشون,
‫پایین همین خیابونه,
‫دلت می‌خواد بریم؟ ‫بذار به بابات خبر بدم,
‫خودم می‌تونم ببرمش,
‫دلم نمی‌خواد شما رو,,,
‫از برنامه‌هاتون عقب بندازم,
‫ما هم برنامه‌ای نداریم, ‫آهای جیم,
‫زود برمی‌گردم,
‫خیلی‌خب,
‫سلام عزیزم,
‫یه مدت سر نزده بودم بهت,
‫اوضاع چند روز اخیر,,,
‫خیلی قر و قاطی شده بود,
‫اون موجودات,,,
‫اونا,,,
‫رفتن توی خونه دختر کوچیکه,
‫رفتن توی کلینیک,
‫یه مدت خیلی خوب ‫هماهنگ شده بودیم،
‫همه چیز روی نظم بود,
‫دیگه یه جوری شد که انگار,,,
‫عه,,,
‫چند هفته پیش لرزش دستم شروع شد،
‫عین لرزش دست بابام,
‫که یعنی رسما دارم ‫به آخرش نزدیک می‌شم,
‫ولی می‌دونی,,,
‫یه ایده مسخره‌ای دارم ‫که ممکنه کارساز نباشه،
‫ولی اگه کارساز باشه,,,
‫احتمالا بتونم یه راهی پیدا کنم ‫همه رو برگردونم خونه,
‫اِلیس رو هم برگردونم خونه,
‫البته اگه کارساز نباشه، ‫اگه اشتباه کنم یا خراب بشه،
‫بعدش، عه,,,
‫وضعیت اهالی این شهر ‫بدتر از چیزی می‌شه,,,
‫که همین الآنش هست,
‫خودت همیشه می‌گفتی,,,
‫همیشه تصمیمات سخت با خودت بود,
‫می‌گفتی «باید دل به دریا بزنی عزیزم»,
‫یادته؟
‫خدایا چقدر,,,
‫اگه انجامش بدم,,,
‫یعنی عملا دل به وسیع‌ترین ‫دریای ممکن زدم,
‫و اینکه، اِم,,,
‫ببین، خودم می‌دونم ‫همیشه هم گفتم,,,
‫که به نشونه‌ها و ‫این مسائل باور ندارم، ولی,,,
‫الآن واقعا دلم یه نشونه می‌خواد، خب؟
‫چون عزیزم، مسئولیت زیادی گردنمه,,,
‫اگه تو بهم بگی ‫دل به دریا می‌زنم‌ها، فقط,,,
‫عزیزدلم می‌خوام یه کمکی بهم برسونی,
‫زودباش دیگه,
‫یه نشونه‌ای بهم بده,
‫پدر کاتری؟
‫سلام ناتان,
‫زیاد میای این‌جا؟
‫نه, راستش زیاد نمیام,
‫عجیبه، مگه نه؟
‫یه همچین منظره‌ای,,,
‫توی همچین شهری باشه,
‫اِم,,,
‫می‌خواستم بپرسم روندش چه‌طوریه؟
‫همین اعتراف کردن رو می‌گم,
‫اگه یه اعترافی بکنم,,,
‫یعنی بین خودمون می‌مونه؟
‫هرچیزی بهم بگی ‫بین خودمون و خدا می‌مونه,
‫اگه کار بدی کرده باشم چی؟
‫اگه یه کار ناجور کرده باشم چی؟
‫اسم اون‌یکی آلماست,
‫سلام آلما,
‫واقعا خیلی جالبه, ‫دستت درد نکنه,
‫باعث افتخاره,
‫واقعا خیلی بچه نازیه,
‫آره,
‫خانواده شما واقعا مهربونن,
‫هوم,,,
‫می‌دونی، حق دارین ناراحت باشین,
‫حق هم دارین بترسین,
‫آره، انگار کل شهر فقط,,,
‫روی این یه مورد ‫تفاهم نظر دارن,
‫واقعا خیلی زود,,,
‫همه این مسائل واستون عادی می‌شه,
‫نمی‌خوام واسم عادی بشه,
‫فقط می‌خوام برگردم خونه,
‫منم همین‌طور,
‫حداقل طلسم‌ها رو داریم دیگه,
‫پدر کاتری همیشه می‌گه,,,
‫که واسه بقیه چقدر سخت بوده,
‫که بعد تاریکی قایم می‌شدن،
‫به امید این‌که ‫هیولاها پیداشون نکنن,
‫مخفی‌گاه‌هایی که توی شهر هست,,,
‫خیلی جاهای خوبی هستن،
‫محض این می‌گم که یه وقت ‫بعد تاریکی بیرون گیر کردین,
‫آره ممکنه,
‫یه‌دونه نزدیک طویله هست ‫که می‌تونم نشونت بدم,
‫واقعا؟
‫آره,,, همین داخله,
‫خیلی‌خب,
‫عزیزم الآن برمی‌گردم، باشه؟ ‫جایی نرو,
‫این طرفیه,
‫ناتان، باید خیلی زودتر بهم می‌گفتی,
‫من که,,, ‫وایستا، وایستا,
‫می‌خوایین چی‌کارش کنین؟
‫من نمی‌خوام بذارنش توی جعبه,
‫تو که قول دادی,
‫سر قولم هم می‌مونم,
‫ولی الآن اهالی شهر مهم‌ترن,
‫گفت می‌ره غذاخوری,
‫خیلی‌خب, بیا, ‫بیا بریم,
‫مردم شب این‌جا می‌مونن؟
‫چی کار می‌کنی؟ سارا!
‫- ببخشید تابیتا, ‫- در رو باز کن!
‫ببخشید, ولی واسه خوبی خودته,
‫واسه خوبی همه‌ست,
‫پس چرا می‌گی ببخشید؟ ‫تو رو خدا در رو باز کن!
‫- ببخشید, ‫- سارا!
‫سارا! سارا!
‫برو پیش خواهرت,
‫پدر کاتری!
‫یه سوال عجیبی می‌خواستم بپرسم,
‫اگه,,,
‫اگه یه نفر دنبال یه نشونه باشه،
‫از کجا باید بگرده دنبالش؟
‫سارا؟
‫دنبال خواهرتی؟
‫آره,
‫این‌جا نیست,
‫دیدم با زن و بچه متیوز,,,
‫رفتن سمت انبار,
‫مامانم کجاست؟
‫زود میاد بیرون,
‫بیا این‌جا,
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم,
‫سارا!
‫ایتان! سارا!
‫واقعا ازت خوشم میاد,
‫کاری که قراره بکنم,,,
‫همه رو نجات می‌ده,
‫عین همون قصه‌هایی که می‌گفتی,
‫قراره قهرمان داستان تو باشی,
‫مامانم کجاست؟ ‫مامانم رو می‌خوام!
‫- به‌خاطر خوبی خودشه! ‫- سارا!
‫- سارا چی کار می‌کنی؟ ‫- تنها راه خونه رفتن همینه,
‫دستش رو ول کن,
‫بهم گفتن این نفر آخره،
‫بعدش می‌ذارن بریم خونه,
‫ایتان! سارا!
‫ایتان فرار کن!
‫نه! ولم کن!
‫تو نمی‌فهمی چی می‌گم!
‫وای خدا، ایتان! ایتان!
‫ناتان؟
‫ناتان!
‫نه!
‫ناتان نه!
‫- ناتان, ‫- ناتان توروخدا!
‫ناتان!
‫ناتان! ناتان!
‫نه ناتان!
‫خدایا لطفا!
‫توروخدا ناتان,,,
‫راست می‌گفتین, ‫اون‌قدرها هم بد نیست,
‫داشتم با خودم می‌گفتم ‫وقتی برگشتیم خونه,,,
‫- جولی! ‫- چیه؟
‫عه, ایتان؟
‫- عه, ‫- جولی!
‫عه، عه، چی شده؟
‫مامان بابا کجان؟
‫چی شده؟
‫چیزی نیست, گریه نکن,
‫بیا بغلم, بیا بغلم, ‫چیزی نیست, هیس,
‫وای خدا! وای خدا!
‫وای خدا! ایتان!
‫تابیتا!
‫ایتان!
‫کمک!
‫توروخدا کمک کنین!
‫توروخدا باز کنین!
‫تابیتا!
‫جیم! جیم من اینجام!
‫حالت خوبه؟
‫ایتان,,, ایتان کجاست؟
‫- چی؟ ‫- ایتان کجاست؟
‫برو دنبالش!
‫ایتان! ایتان!
‫جیم!
‫- مامان! ‫- جیم، ایتان کجاست؟
‫- بابا! ‫- نمی‌دونم,
‫- ایتان کجاست؟ ‫- مامان!
‫خدایاشکرت! ایتان,
‫- وای خدا! ‫- چیزی نیست,
‫وای خدایا!
‫بیا این‌جا، بیا,
‫- دیر رسیدم, ‫- وایستا,
‫- ببخشید, ‫- هی,
‫جیم, تابیتا,
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوبه, حالش خوبه,
‫- می‌برمش خونه, ‫- شما جلوتر برین، خب؟
‫- بیا بریم جولز, ‫- منم میام,
‫خودش کجاست؟
‫اِم,,, فرار کرد توی جنگل,
‫خب؟
‫اگه قبل تاریکی برگشت ‫خودمون ترتیبش رو می‌دیم,
‫اگه نیومد چی؟
‫اگه نیومد که یعنی ‫ترتیبش داده شده,
‫اومد تو خونه من,
‫با بچه من بازی کرد,
‫می‌دونم,
‫ببین، اگه کاری هست که ما,,,
‫شما چه مرگتونه؟
‫یه جوری می‌گفتین انگار ‫این‌جا شهر آرزوهاست,
‫مگه نگفتی این‌جا همه ‫مثل خانواده پشت همن؟
‫خودت بودی باور می‌کردی؟
‫کجا پیداش کردی؟
‫اِم، داشتیم برمی‌گشتیم که,,,
‫اینش حالا مهم نیست,
‫داشت از تپه می‌اومد ‫سمت خونه اجتماعات,
‫کارت خوب بود جولی,
‫می‌شه یه دقیقه ببریش طبقه بالا؟
‫باشه,
‫می‌خوای بری بالا؟
‫هوم؟
‫بیا دیگه آقا زشته!
‫بریم اون قصه کروم‌فلان‌بیسار رو بخونیم,
‫قصه کرومینوکل,
‫همون, خیلی‌خب,
‫منم همین رو گفتم دیگه, ‫کروم‌فلان‌بیسار,
‫بجنب دیگه, ‫آروم برو,
‫می‌تونی,
‫آفرین, دیدی تونستی؟
‫می‌خوام یه چیزی بنویسم,
‫گفتی هر سوالی بپرسیم؟
‫آره,
‫[اصلا از تصادف زنده بیرون اومدیم؟]
‫می‌شه بشینم؟
‫نه,
‫نه یعنی می‌خواستم بگم مشکلی نیست,
‫خودم فهمیدم,
‫مدام ازم سوال می‌پرسید،
‫مثلا؛
‫حاضرم واسه خونه رفتن چی کار کنم,
‫هوم,,,
‫آخه من,,,
‫اصلا به ذهنم هم خطور نکرد که,,,
‫گوش کن چی می‌گم,
‫تو هیچ تقصیری نداری,
‫کل شب پیشش مونده بودم،
‫فقط نشسته بودیم و,,,
‫حرف می‌زدیم و,,,
‫خیلی بهمون خوش گذشت و,,,
‫اون چاقویی که دستش بود، ‫از کلینیک من برداشته بود,
‫پس اگه,,,
‫تقصیر من نباشه،
‫پس,,,
‫پس تقصیر کیه؟
‫تو نبودی که ما رو کشوندی این‌جا,
‫هر فکری که توی کله‌اش بود رو ‫تو توی سرش ننداخته بودی,
‫فقط زور می‌زدی یه کار مفید بکنی,
‫همین چند شب پیش هم,,,
‫جون یه پسر کوچولو رو نجات دادی,
‫قبل تموم شدن این ماجرا هم ‫قراره جون کلی آدم دیگه رو نجات بدی,
‫هی، هی,
‫گوش کن,
‫می‌خوام یه لطفی بهم بکنی,
‫انقدر به خودت سخت نگیر, خب؟
‫چه عجیب,
‫چرا؟
‫مگه چیه؟
‫همون نشونه‌ایه که دنبالش بودم,
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور nikiMoviez.sbs در نیکی مووی