« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ @niki_movie ]
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [1nikiMovie.ir]
‫امروز مادر واقعی‌تون هم ‫تشریف می‌آرن، بانوی من؟
‫[ دادگاه طلاق سَنت جورج آغاز می‌شود ]
‫خانم پاتریشیا سَنت جورج.
‫لطفاً اظهار بفرمایید
‫که به چه دلیل درخواست طلاق دادید.
‫زنا.
‫خب برای دادگاه سؤال شده
‫که چرا بعداز ۲۲ سال ازدواج موفق
‫الان این درخواست رو دادید؟
‫چی عوض شده؟
‫وضعیت ازدواجم عوض نشده.
‫همسرم از روز اول زن‌بازی می‌کرده
‫و خیانتش حتی قبل‌از ازدواج
‫و احتمالاً تا امروز هم جریان داشته.
‫اعتراض دارم، جناب قاضی.
‫قطعاً تا امروز که نبوده.
‫پس چرا الان، خانم سَنت جورج؟
‫چون دیگه طاقت ندارم.
‫تحمل بی‌احترامی و دروغ رو ندارم.
‫من دوتا دختر دارم.
‫به نظرم ایستادن در مقابل ‫پدرشون، به اون‌ها یاد می‌ده
‫که هیچ‌وقت به مَردی اجازه ندن
‫مثل پدرشون بهشون بی‌احترامی کنه.
‫قصدم بزرگ‌نمایی ‫موقعیت نیست، آقای سامِرز
‫ولی امروز همچنین به نمایندگی از ‫تمام زنان آمریکا اینجا حضور دارم.
‫زنانی که فکر می‌کنن ‫اراده‌ی آزادشدن رو ندارن.
‫ضمناً فرد خوانده به دادگاه، ‫یعنی جناب سرهنگ...
‫سرهنگ ترِیسی سَنت جورج ‫در یک سال اخیر با اخبار و رسانه
‫درگیر بودن.
‫خیانت ایشون...
‫خیانت ایشون به‌طور گسترده ‫در روزنامه‌ها پوشش داده شده
‫در شرق و غرب کشور...
‫جناب سامرز، فراموش نکنید ‫که در ایالت نیویورک
‫فقط درصورتی درخواست طلاق صادر می‌شه
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫در دادگاه عالی
‫رسانه‌های خبری هیچ اعتباری ندارن.
‫استراحتی کوتاه می‌کنیم.
‫برخیزید.
‫چند دقیقه‌ای استراحت...
‫[ بوکانیرها ]
‫دالی!
‫من اینجائـم.
‫می‌خوای برات یه گردن‌بند درست کنم؟
‫اون چیـه؟
‫امروز سرحالـی‌ها.
‫رسیدیم خونه، عزیزم.
‫بامزه‌ست، نه؟
‫می‌دونم، عشقم. می‌دونم.
‫یه لباس خوب تنت کنم ‫که بریم قایق‌سواری.
‫برگشتی. ‫حالت... حالت چطوره؟
‫بهتری؟ ‫می‌خوای براتون چیزی بیارم؟
‫این هم دست‌کش‌هات.
‫پیدا شد.
‫داری بزرگ می‌شی‌ها.
‫- شیش هفته از مراسم ختم گذشته. ‫- وای...
‫یه‌بار گریه نکرده. ‫حتی من رو نگاه نمی‌کنه.
‫همه‌مون دوستت داریم...
‫ازجمله کُنچیتا.
‫کُنچیتا!
‫لُرد و بانو بمبریج اومدن تسلیت بگن.
‫من و مینی سرمون شلوغـه.
‫باز چه خبره؟ ‫می‌خواین برقصین؟
‫لِی‌لِی بازی کنین؟
‫نه، ولی هر دو برای فردا عالی‌ان.
‫حواسش هست
‫- که فردا مراسم یادبوده؟ ‫- بله. می‌دونه.
‫باید هر دوشون سیاه بپوشن.
‫- دخترم. ‫- سلام.
‫ببخشین دیر اومدم.
‫اصلاً چرا اومدی؟ ‫ازت خواهش کردم که نیای.
‫نمی‌شد این رو از دست بدم.
‫جینی چطوره، عزیزم؟
‫پیش خودمونـه. فرِدی هم با ماست.
‫حالا که سیدون افتاده زندان، ‫همه‌مون یه نفس راحت می‌کِشیم.
‫کُنچیتای بیچاره چی‌کار می‌کنه؟
‫در ظاهر داره عالی زندگی می‌کنه.
‫به‌خاطر مینی تحمل می‌کنه.
‫حرف‌های وکیل امیدوارکننده بود.
‫به‌ندرت از یه زن شهادت می‌گیرن.
‫ولی از وقتی پرونده شروع شده
‫دخترهای زیادی سراغم اومدن.
‫خیلی‌ها هستن که با پدرت رابطه داشتن.
‫دوتاشون قبول کردن که شهادت بدن.
‫می‌تونیم موفق بشیم.
‫پَتی...
‫دنبال تو می‌گردن.
‫به‌به.
‫خوش‌حالـم می‌بینمت.
‫پیشاپیش تبریک می‌گم.
‫خانم سَنت جورج.
‫به نظر خودتون همسر خوبی هستید؟
‫تلاشم رو کردم ‫که یه خونواده‌ی خوشبخت بسازم.
‫و تهش به چی رسیدین؟
‫دوتا دختر گُل بزرگ کردم.
‫تنهایی بزرگشون کردین؟
‫ترِیسی بعضی‌وقت‌ها ‫برای شام بهمون سر می‌زد.
‫خب به من بگین، خانم سَنت جورج.
‫کدوم یک از این درس‌هایی که ‫به‌تنهایی به بچه‌هاتون یاد دادین
‫به دختر بزرگ‌تون ‫انگیزه‌ی فرار از خونه داد
‫و کاری کرد پسرش رو از همسرش بدزده...
‫یه‌هفته ناپدید بشه...
‫و در ملأعام طوری به همسرش تعرض کنه
‫که به آسایشگاه روانی فرستاده بشه؟
‫حالا هم داره به‌تنهایی ‫بچه‌ش رو در لندن بزرگ می‌کنه
‫و درآمدی نداره. ‫تازه همسرش به‌جرم قتل در زندانـه.
‫همسر ویرجینیا اون رو کتک می‌زد!
‫جناب قاضی، لُرد سیدون
‫مَردی بسیار محترم و بااعتبار بودن
‫که بعداز ازدواج با دختر سَنت جورج‌ها
‫به مرز جنون رسید ‫و برادر خودش رو کُشت.
‫چه حیف که سرهنگ ‫سَنت جورج برادری ندارن.
‫همسرتون چطور، خانم سَنت جورج؟
‫وظیفه‌ی زن احترام ‫تام به شوهر خودشـه.
‫همسرتون براتون یه خونه‌ی مجلل ‫در محله‌ای خوش‌نشین فراهم کردن.
‫آیا شما هم ‫به نیازهاشون رسیدگی کردین؟
‫زندگی خصوصی‌تون
‫راضی‌کننده بوده؟
‫این هیچ ربطی به شما نداره.
‫خانم سَنت جورج.
‫همه‌ی ما دقیقاً به‌خاطر جزئیاتِ
‫روابط همسرتون اینجا جمع شدیم.
‫رابطه‌ی نزدیکی داشتیم.
‫پس منظورتون اینـه که همسرتون
‫اون‌قدر سیری‌ناپذیر بودن
‫که سراغ خانم‌های دیگه هم رفتن.
‫پس روابط صمیمانه‌تون
‫هربار توسط همسرتون آغاز می‌شده؟
‫خانم سَنت جورج.
‫فراموش نکنین که قسم خوردین.
‫توی دورانی که ‫از خیانت همسرتون باخبر بودین
‫چه‌کسی آغازگر روابط زناشویی بود؟
‫کی بود؟
‫من.
‫همیشه نه، ولی اغلب.
‫برای این‌که کاری کنم ‫همسرم همیشه به خونه برگرده.
‫و برای آغاز رابطه
‫چه کاری انجام می‌دادین؟
‫مثال بزنین.
‫چه کارهایی بلد بودین؟
‫دستش رو لمس می‌کردین؟
‫در گوش‌شون چیزی می‌گفتین؟
‫روی زانوش می‌نشستم.
‫سؤال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی.
‫اولین شاهد رو فرا می‌خونیم.
‫دومین شاهد رو فرا می‌خونیم.
‫باشه. برو.
‫مشکلی پیش اومده، آقای سامِرز؟
‫جناب قاضی، ظاهراً شاهدان
‫که قرار بود شهادت بدن
‫منصرف شدن.
‫هیچ تمایلی به پاسخ‌دادن
‫به سؤالات نماینده‌ی ‫سرهنگ سَنت جورج ندارن.
‫پس هیچ‌کدوم از زنانی که ‫خانم سَنت جورج مدعی خیانت‌شون
‫با همسرشون بوده، نمی‌خوان شهادت بدن؟
‫خیر، جناب قاضی. خیر.
‫نوشیدنی بخوریم.
‫نَن.
‫پَتی.
‫وقتی توی خونواده‌ی ما کسی ناراحتـه
‫بهش کیک می‌دیم.
‫و این هم عرض کنم که این کیک
‫بسیار بزرگـه.
‫امیدوارم ۲۰نفر دیگه هم بیان ‫که توی خوردنش کمک کنن.
‫آرتور شیش‌تا خیابون پیاده رفت ‫تا این کیک رو برامون بگیره.
‫تنها کمکیـه که ازم برمی‌آد.
‫نَن، ایشون همسر نِل هستن؛ آرتور.
‫همه‌ش با خودم درگیر بودم ‫که باید جلوی شما
‫تعظیم کنم یا نه.
‫می‌تونستم تظاهر کنم ‫که اصلاً نمی‌شناسمتون
‫ولی حقیقتش همه‌چی رو ‫درباره‌تون شنیدم.
‫خیال‌تون راحت. به جینی نمی‌گم ‫که شما خواهرزاده‌ی موردعلاقه‌شـین.
‫کل مسیر اینجا رو با نِل
‫می‌گفتیم و می‌خندیدیم
‫و به مسافرهای دیگه توجه نمی‌کردیم.
‫ولی موقع پیاده‌شدن از کِشتی
‫آرتور بهش کمک کرد که وسایلش رو بیاره
‫و بعدش به کلاه آرتور خندیدن ‫و همین دیگه.
‫حقیقتاً کلاه زشتی بود.
‫می‌دونستین من هیچ‌وقت... ‫مادر واقعی‌م رو ندیدم.
‫شنیدم فوت کردن. ‫متأسفـم.
‫تا امروز متوجه نبودش نشده بودم.
‫ولی مطمئنـم اگه اینجا بود
‫توی دادگاه شهادت می‌داد، مگه نه؟
‫ما بریم یه بطری دیگه باز کنیم.
‫زود برمی‌گردیم.
‫یه اتاق بزرگـه که توش پُر از گُلـه.
‫اونجا همه از بابایی ‫به خوبی یاد می‌کنن.
‫باحالـه، نه؟
‫پس فقط همین یه‌بار رو ‫لباس مشکی می‌پوشیم.
‫ولی توی ذهن‌مون
‫به لباس‌های قرمز یا صورتی فکر می‌کنیم
‫و تصور می‌کنیم داریم به اردک‌ها غذا می‌دیم ‫یا درشکه‌ها رو تماشا می‌کنیم.
‫شاید فردا خیلی‌ها رو ‫ببینی که ناراحتـن.
‫ولی اون چیـه که ‫باعث خوش‌حالی ما می‌شه؟
‫مثلاً رقصیدن.
‫دوست داریم قِر بدیم، نه؟
‫بدن رو بلرزونیم.
‫پس تصور می‌کنیم یه جای دیگه هستیم
‫به همدیگه دست تکون می‌دیم
‫انگار که یه جای دوریـم.
‫این‌طوریـه که از درون ‫خوش‌حال می‌مونیم.
‫نَن چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫نه هنوز.
‫به نظرت می‌گه؟
‫بذار این محاکمه تموم بشه.
‫ببین.
‫اگه لازم باشه، ‫من می‌تونم شهادت بدم...
‫و بذارم آرتور بشنوه؟
‫نه. به‌هیچ‌وجه.
‫- آخه پَتی... ‫- اِلنور.
‫قراره بچه به دنیا بیاری. ‫اولویت تو اونـه.
‫- شب به‌خیر. ‫- شب به‌خیر.
‫هونوریا پیش مادرشـه؟
‫طبق معمول.
‫البته مادرش تنها عضو خونواده‌شـه
‫که غم بزرگی دیده.
‫کاش هونوریا بتونه ‫خودش رو از اونجا خلاص کنه.
‫حالت چطوره؟
‫می‌گذرونیم.
‫جینی، کُنچیتا...
‫خودت چطوری؟
‫مثل سابق.
‫تو چی؟
‫من هم مثل سابق.
‫بانو هونوریا.
‫اگه نظرت عوض شد، ‫ماجرای فرانسه هنوز برقراره.
‫باعث افتخار اون مدرسه‌ست ‫که شما معلمش بشی.
‫الان دیگه شدنی نیست، ولی ممنون.
‫شما هم تشریف آوردین، بانوی من.
‫معلومـه که می‌آم.
‫امیدوارم هیچ‌وقت با غم ‫از دست دادن پسر آشنا نشین.
‫دوتا پسر.
‫یکی رو از دست دادم و یکی...
‫ازم دور شد.
‫غم غیرقابل‌تصوریـه.
‫زود بیدار شدی.
‫خوابم نمی‌برد.
‫من هم همین‌طور.
‫مادر...
‫می‌دونم خیلی وقتـه حرف نزدیم.
‫روزی که تو و نِل رفتین ‫و بعداز عروسی‌م...
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫بعداً درباره‌ش حرف می‌زنیم.
‫بهت قول می‌دم.
‫بذار این دادگاه لعنتی تموم بشه.
‫مگه نتیجه‌ش به نفع‌مون نیست؟
‫اون‌ها مدرک می‌خوان. ‫اگه مادر واقعی‌م اینجا بود...
‫- اگه نمُرده بود... ‫- نَن، لطفاً بس کن.
‫اون می‌تونه کمکمون کنه.
‫دیدی که دیروز چی شد.
‫نباید توی دادگاه ‫با کسی اون‌طوری رفتار بشه.
‫توی زندگی‌م خیلی اشتباه کردم.
‫من رو ببخش.
‫ولی مطمئنـم دیگه آخرشـه.
‫تا اون‌موقع...
‫مادر واقعی‌ت نمی‌تونه بیاد.
‫پس خودم شهادت می‌دم.
‫ببین، آنابل...
‫باز یه داستان جدید برات درست می‌کنن.
‫بهت گفتم اصلاً نیا اینجا.
‫مگه من مدرک محکمی نیستم؟
‫ناسلامتی معروف‌ترین ‫فرزند نامشروع نیویورکـم.
‫چیزی برای مخفی‌کردن ندارم. ‫با کمال میل شهادت می‌دم.
‫کسی دیگه رو نداریم.
‫بالاخره اومدی.
‫سلام.
‫ببین، جناب عاشق‌پیشه. ‫بعداز امروز...
‫سعی کنین برای مراسم ‫بعدیِ ازدواج برنامه بچینین.
‫راستش رو بخوای
‫احتمال عروسی دوباره نداریم.
‫- ای وای... ‫- آره.
‫بهم نمی‌خوره به‌این‌راحتی کم بیارم.
‫فکر می‌کردم قضیه موقتیـه.
‫اون‌طوری از پسش برمی‌اومدم.
‫ولی حقیقت اینـه که...
‫بااین‌که خیلی عجیبـه...
‫لیزی نظرش رو عوض کرد.
‫یعنی کلاً تمام.
‫اومد.
‫من همین‌جائـم. باشه؟
‫سلام. بیا بهت...
‫لُردها، خانم‌ها و آقایان عزیز.
‫به آموزشکده‌ی بارتون خوش آمدید.
‫امروز دور هم جمع شدیم ‫تا یاد و خاطره‌ی
‫نخبه‌ی آموزشکده، ‫لُرد ریچارد مارابل رو زنده کنیم.
‫نَن‌کوچولو.
‫البته...
‫دیگه کوچیک نیستی.
‫دیشب توی کافه همه بهم ‫می‌گفتن که چقدر خوشگل شدی.
‫و چقدر شبیه انگلیسی‌هایـی.
‫رفتار دوک باهات چطوره؟
‫این‌قدر خوبـه، ها؟
‫خواهرت چطوره؟
‫دوست داشت بیاد... به‌خاطر مادر.
‫می‌دونم.
‫ببین، نَن...
‫می‌خوام بدونی که من نمی‌خواستم
‫همچین سیرکی راه بندازم.
‫می‌خوام همه‌چی مثل سابق بشه ‫و مادرت دوستم داشته باشه.
‫می‌خوام دخترهام بتونن...
‫به چشم‌هام نگاه کنن.
‫همیشه همین رو می‌خواستم.
‫بگذریم.
‫من می‌فهمم، نَن.
‫می‌فهمم چرا داری ‫برای مادرت این کار رو می‌کنی.
‫من رو ببخش، نَن.
‫نمی‌خواستم این‌طوری بشه، دخترم.
‫قطعاً باعث تسلی خانواده‌ی بریتلسی است
‫که یاد ایشان همیشه
‫در این مکان زنده خواهد ماند.
‫(صحبت به زبان لاتین)
‫خداوند او را به بهشت فرا خواند.
‫لحظه‌ای سکوت تا فاتحه‌ای خوانده شود.
‫بشین سر جات...
‫ببخشید.
‫کُنچیتا.
‫تعجبی نداره که یه بچه‌ی لوس ‫بار می‌آری که دائماً محتاج توجهـه
‫ولی حداقل تو باید بدونی ‫که الان موقع عزاداریـه.
‫چطور جرئت می‌کنین به من، دخترم ‫یا هرکی دیگه بگین چطور سوگواری کنه؟
‫خجالت نمی‌کِشین؟
‫اتفاقاً ریچارد حالش ‫از این موقعیت به هم می‌خورد.
‫الکی نگین تسلی‌بخشـه.
‫این هیچی تسلی‌ای نداره!
‫زندگی دیکی توی یه لوح تقدیر زشت
‫و ساختمونی که ازش ‫متنفر بود، خلاصه نمی‌شه.
‫دخترمون یادبودشـه!
‫هر روزِ خدا می‌خوام بهش یادآوری کنم
‫که پدرش چه مَرد بزرگ و بی‌نظیری بود!
‫کسی که یه‌شب تابستونی توی نیویورک
‫تا خود صبح رقصید...
‫اون هم نیمه‌برهنه.
‫درضمن...
‫خدا ریچارد رو به بهشت نبرد.
‫هیچ خدایی با بنده‌ش ‫همچین کاری نمی‌کنه.
‫جینی.
‫کُنچیتا.
‫باشه، مینی.
‫حق با توئـه.
‫خدا این کار رو با دیک نکرد.
‫پس کار کی بود؟ ‫کی رو مقصر می‌دونی؟
‫می‌خوای درباره‌ش حرف بزنیم؟
‫بله. می‌خوام. ‫چون دیگه...
‫- دیگه طاقت ندارم، کُنچیتا. ‫- عع، طاقت نداری؟
‫الهی بمیرم برات.
‫می‌دونی چرا دلم نمی‌آد ‫حتی نگاهت کنم؟
‫چون تو رو مقصر می‌دونم.
‫البته من مثل خبرنگارها ‫تو رو مقصر نمی‌دونم.
‫فرار تو به ایتالیا باعث نشد ‫شوهرت تفنگ به دست بگیره.
‫تو رو مقصر می‌دونم ‫چون هربار که می‌بینمت
‫یادم می‌آد چی از دست دادم.
‫تو رو مقصر می‌دونم که همه‌ش ‫دوروبرم می‌پلکی و بهم لبخند می‌زنی
‫و برات سؤالـه که چرا گریه نمی‌کنم.
‫آخه چرا...
‫چرا همه دوست دارن اشک بریزم؟
‫تو مقصری چون ‫مثل یه بیوه باهام رفتار می‌کنی
‫ولی خودم نخواستم که بیوه باشم!
‫باشه. ‫من دوستت دارم.
‫خیلی دوستت دارم، کُنچیتا.
‫بس کن.
‫هروقت خواستی حرف بزنیم، من آماده‌ام.
‫دوک‌بانوی تینتاجل رو فرا می‌خونیم.
‫بانوی من.
‫رابطه‌تون با پدرتون رو ‫چطور توصیف می‌کنین؟
‫بچه که بودم، قهرمان زندگی‌م بود.
‫همه‌ش ما رو می‌خندوند ‫و برامون هدیه می‌خرید.
‫الان چطور؟
‫چه احساسی دارید؟
‫احساس خجالت.
‫آدم تا وقتی خودش بالغ نشه
‫نمی‌تونه والدین ‫و رابطه‌شون رو درک کنه
‫و حالا دارم به‌وضوح می‌بینم ‫که چه رفتاری با مادرم داره.
‫می‌گه عاشق مادرمـه.
‫ولی در واقع فقط ‫ظاهر مادرم رو دوست داره.
‫دوست داره مردم ازش تعریف کنن. ‫می‌خواد با مادرم جلوی بقیه پُز بده.
‫مادرم کسیـه که من و خواهرِ ‫بی‌گناه و شجاعم رو بزرگ کرد.
‫و در جواب همه‌ی خیانت‌هاش
‫مادرم با عشق و محبت بهش پاسخ داد.
‫از ما در برابر اشتباهات متعدد ‫پدرم با بقیه‌ی زن‌ها محافظت کرد.
‫اشتباهاتی که ‫کل زندگی‌م درحال تکرار بود.
‫و حتی با زنی که من رو ‫به دنیا آورد هم تکرار شد.
‫بانوی من، ببینید...
‫ما این شایعه رو شنیدیم، ولی...
‫پس اجازه بدین تأییدش کنم.
‫من می‌دونم پدرم خیانت‌کاره
‫چون خودم حاصل یکی از خیانت‌هاش هستم.
‫سؤال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی.
‫بانوی من؟ سرورم؟
‫دوک‌بانوی اعظم؟ همین خوبـه؟
‫شنیدم توی انگلستان آدم معروفی هستین.
‫من یه دوک‌بانوام، اگه منظورتون اینـه.
‫پس باید براتون ‫یه صندلی طلاکوب می‌آوردیم.
‫یه تاج هم می‌ذاشتیم روی سرتون.
‫یه بشقاب ساندویچ ‫خیارشور هم بَد نمی‌شد.
‫سخنرانی بسیار زیبایی بود
‫اون هم در وصف زنی ‫که مادر واقعی‌تون نیست.
‫ولی ما توی این دادگاه ‫با مدرک سروکار داریم.
‫مدرک محکم.
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫که نشون بده دختر ‫پاتریشیا سَنت جورج نیستین؟
‫چون در ظاهر که شبیه همدیگه‌ایـن.
‫مدرکی دارین؟
‫خودش بهم گفت. ‫پدرم هم گفت.
‫عذر می‌خوام، دوک‌بانو.
‫پدرتون کدومـه؟
‫سرهنگ ترِیسی سَنت جورج پدرمـه.
‫از کجا معلوم ایشون پدرتونـه؟
‫یعنی باید به حرف شما بسنده کنیم؟
‫اصلاً می‌دونین مادر واقعی‌تون کیـه؟ ‫اسمش چیـه؟
‫اسمش رو بهم نگفتن.
‫جناب سرهنگ، شما می‌دونین
‫مادر واقعی این خانم جوان کیـه؟
‫موقع تولدش حضور داشتین؟
‫خیر. حضور نداشتم.
‫پس آیا می‌تونین
‫مشخص کنین که پدر واقعی‌شون کیـه؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫پس نه مدرک ولادت داریم ‫و نه گواهی تولد؟
‫خیر.
‫همه‌شون نابود شدن.
‫پس نمی‌دونم دوک‌بانو ‫چه ارتباطی به این پرونده دارن
‫و چرا داریم ‫وقت دادگاه رو تلف می‌کنیم.
‫نمی‌تونستم اینجا تنهات بذارم.
‫گفتم...
‫همین نزدیکی‌ها باشم.
‫به‌عنوان دوستت.
‫خب پس می‌رم داخل و...
‫- سؤال می‌کنی. ‫- سؤال می‌کنم.
‫آره.
‫مادرت نگران شده بود. ‫کجا بودی؟
‫درست حدس زدم؟ ‫خودتـی؟
‫مادرم قبل‌از رفتن ‫می‌خواست همین رو بگه؟
‫- مادرت داره استراحت می‌کنه. من... ‫- موضوع مادرم نیست.
‫- آرتور الان برمی‌گرده... ‫- تو مادرمـی؟
‫آره؟
‫آره.
‫من مادرتـم.
‫پس جای تعجب نداره.
‫خیلی ترسویـی.
‫کل زندگی‌ت جرئت نکردی بهم نزدیک بشی.
‫- سعی کردم بیام پیشِت... ‫- برام مهم نیست
‫قصدت چی بوده. ‫چرا الان شهادت نمی‌دی؟
‫بعداز اون‌همه لطفی ‫که مادرم به تو و من کرد
‫و بهت اجازه داد آزاد زندگی کنی
‫حالا می‌خوای تنهایی ‫بار همه‌چی رو به دوش بِکشه؟
‫توی این دنیا فقط تویـی
‫که می‌تونی همه‌چی رو عوض کنی.
‫پس چرا داری راحت قسر در می‌ری؟
‫این چه طرز حرف‌زدنـه؟
‫- تو هیچی درباره‌ی من نمی‌دونی. ‫- خودت خواستی که ندونم.
‫این‌قدر قلمبه‌سلمبه واسه‌م حرف نزن.
‫تو هیچی از این دنیا نمی‌دونی.
‫توی یه عمارت بزرگ شدی ‫و با یه دوک ازدواج کردی...
‫هیچ‌وقت احساس سرما، ‫گرسنگی یا تنهایی نکردی.
‫- تو من رو نمی‌فهمی. ‫- چطور؟
‫چون شخصیت پیچیده‌ای داری؟
‫من خیلی بیشتر از تو زندگی کردم ‫و سختی کشیدم، آنابل.
‫مطمئن باش.
‫پدرمادرم آس‌وپاس بودن.
‫خواهرم تنهام گذاشت.
‫شوهر خواهرم باهام ‫مثل یه فاحشه رفتار می‌کرد
‫و بعدش هم شوهر زن‌های دیگه اومدن.
‫تنها چیزی که می‌تونستم
‫ازش محبت بی‌قیدوشرط بگیرم، دخترم بود
‫که ازم گرفتنش ‫و بهش یاد دادن ازم متنفر باشه.
‫و وقتی به سنی رسیدم
‫که فکر کردم زندگی‌م تمومـه
‫با یه مَرد خوب آشنا شدم.
‫آرتور من رو دوست داره ‫و بهم یه فرصت جدید داده
‫تا زندگی‌ای داشته باشم ‫که بقیه توی جَوونی بهش رسیدن.
‫یه خونواده. ‫یه زندگی.
‫ضمناً خود پَتی بهم گفته شهادت ندم.
‫اگه شهادت بدم...
‫اگه اسمم سر زبون‌ها بیُفته...
‫هم آرتور من رو ترک می‌کنه
‫و هم بچه‌م قبل‌از تولدش، ‫می‌شه بچه‌ی یه فاحشه.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیُفته.
‫پس داری یه کار جدید می‌کنی.
‫این بار به بچه‌ت اهمیت می‌دی.
‫تو برای من چی‌کار کردی؟
‫نذاشتم بچه‌ی یه فاحشه باشی.
‫اون چیـه؟
‫توی دهنت نکن، فرِدی.
‫این چیـه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام، فرِدی.
‫یه‌کم کیک آوردم ‫که از مادرت عذرخواهی کنم.
‫نه...
‫ببین چی‌کار کرد...
‫اولین دعوای زندگی‌م ‫با مادرم رو تجربه کردم.
‫این‌که توی یه‌روز پدرم رو از دست بدم
‫و یه مادر پیدا کنم، دیگه نوبره.
‫همیشه گفتم هر کاری از تو برمی‌آد.
‫و الان بهت افتخار می‌کنم. ‫چه احساسی داری؟
‫متفاوت.
‫ولی مثل سابق. ‫حداقل به جواب رسیدم.
‫جواب همیشه خوبـه.
‫خیلی مفیده.
‫بله. مفیده.
‫مفیده مثل
‫بشقاب.
‫- بشقاب؟ ‫- بشقاب.
‫فقط همین به ذهنت رسید؟
‫خب بشقاب‌ها هم مفیدن دیگه.
‫وگرنه غذا می‌ریزه روت.
‫بله. درستـه. ‫بشقاب‌ها مفیدن.
‫پس یه‌چیز دیگه ‫که مفیده... دست‌هائـن.
‫دست‌ها مفیدن؟
‫آره، مفیدن.
‫این رو گفتی که دستم رو بگیری؟
‫ببخشین. شما دوک‌بانو هستین؟
‫- نه. نه... ‫- خیلی‌ها اشتباه می‌گیرنش.
‫تازه من...
‫اون خیلی بدبخت‌تر از منـه.
‫و لباس‌هاش هم قشنگ‌تره.
‫چیزی شده؟
‫باید یه‌چیزی بهت بگم.
‫بفرمایید.
‫جینی گفت احتمالاً بیداری.
‫مینی داره روی ‫سر فرِدی نون تُست می‌ذاره.
‫کنار هم گوگولی‌ان.
‫دیگه یه خونواده شدیم.
‫می‌خواستم این رو نشونت بدم.
‫وای چقدر زشتـه، هونوریا.
‫این مال دیک بود.
‫مال دوران بچگی‌شـه.
‫گفتم شاید مینی خوشش بیاد.
‫ممنون. ‫دوستش دارم.
‫جدی می‌گم.
‫دیگه الان یه خونواده‌ایـم.
‫تو هم عمه‌ی موردعلاقه‌ی مینی‌ای.
‫- به بقیه‌ی دخترها نگی‌ها. ‫- نمی‌گم.
‫و اینجا همیشه خونه‌ی تو می‌مونه.
‫ولی الان چندتا خواهر داری و این یعنی
‫دیگه نیازی نیست ‫زندگی‌ت رو برای مادرت بذاری.
‫بهت قول نمی‌دم ‫که هیچ‌وقت باهاش کنار بیام.
‫ولی مراقبش هستم ‫تا تو به زندگی‌ت برسی.
‫دیک همیشه دوست داشت ‫از اینجا خلاص بشی.
‫از همه بیشتر به تو باور داشت.
‫ممنونـم، کُنچیتا.
‫ممنون.
‫این هم پیدا کردم.
‫این رو دیک توی تابستونی ‫که نیویورک بود، نوشته.
‫بخونش.
‫ممنون.
‫هونوریای عزیزم.
‫من با زنی فوق‌العاده آشنا شدم.
‫تفاوت کُنچیتا کلاسون با خونواده‌ی ما
‫مثل فرق بین کتابخونه و سیرکـه.
‫و مطمئنـم وقتی ببینیش، ‫هم ازش خوشت می‌آد
‫و هم شاید بترسی.
‫اولین بار توی سالن ‫رقص میدون مَدیسون دیدمش.
‫داشت طوری قهقهه می‌زد
‫که انگار هیچی خنده‌دارتر ‫توی این دنیا نیست.
‫خیلی بی‌ریا و نترسـه.
‫به زندگی‌م طعم جدیدی داده، هونوریا.
‫کُنچیتا مثل یه الماس درخشان می‌مونه.
‫وقتی می‌رقصه، دنیا بهش خیره می‌شه.
‫وقتی بهم نگاه می‌کنه، ‫انگار دنیا رو بهم دادن.
‫مطمئنـم قراره تا آخر عمر ‫دوستش داشته باشم.
‫حتی اگه فردا بمیرم
‫امروز کاملاً ارزشش رو داشته
‫که غرق در روشنایی ‫بی‌انتهای اون بشم
‫و دستش رو بگیرم.
‫سلام من رو به سگ‌ها برسون.
‫دوستت دارم. ‫ازطرف دیک.
‫باز یه‌چیزی یادم رفت.
‫تصور کن من بزرگت می‌کردم.
‫یعنی هرشب اون‌طوری بحث می‌کردیم؟
‫حتی بَدتر.
‫فاجعه می‌شد.
‫نمی‌دونم زندگی‌ت رو خراب کردم ‫یا بهت لطف کردم.
‫نمی‌تونستم اون‌زمان ‫مادری باشم که تو لایقشـی.
‫خودم یه دختر جَوون بودم.
‫نمی‌فهمم چرا ناراحت شدم
‫وقتی شنیدم قراره بچه بیاری.
‫شاید چون تو هم دل داری.
‫بالاخره آماده شدیم. ‫آرتور نمی‌آد؟
‫یه‌کم... یه‌کم دودل بود.
‫باید زودتر می‌اومدم پیشِت.
‫ولی سرت شلوغ بود، نه؟
‫- با رید رابینسون؟ ‫- نه.
‫ترسیده بودم.
‫خیلی چیزها هست ‫که باید بابتش عذرخواهی کنم.
‫و...
‫- می‌دونم هیچ‌وقت من رو کامل نمی‌بخـ ‫- فکر کردی عذرخواهی کافیـه؟
‫اگه دخالت نمی‌کردی، نَن با گای می‌رفت
‫و عروسی برگزار نمی‌شد. ‫فوقش دلم می‌شکست.
‫ولی حداقل می‌تونستم ‫بعدش دوباره عاشق بشم.
‫الان هم لیزی اِمزوُرت رو دوست دارم. ‫می‌دونستی؟
‫اون هم من رو دوست داره.
‫اِلیزابت؟ ‫نامزد هِکتور؟
‫نه.
‫اِلیزابتِ من. ‫لیزیِ من.
‫زنی که می‌تونستم باهاش خوشبخت بشم...
‫البته اگه دخالت نمی‌کردی.
‫چرا همون‌موقع نرفتی سراغش؟
‫بعداز فوت پدر، چرا نرفتی سراغ رید؟
‫چون اون‌موقع ‫یه مَرد توی زندگی‌م داشتم.
‫تو.
‫و فقط تو برام مهم بودی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫من هم همین‌طور.
‫برید عقب، لطفاً.
‫می‌دونی که می‌تونم
‫راحت این قضیه رو جمع کنم، پَتی.
‫می‌تونیم هر دو از اینجا بریم. ‫انگارنه‌انگار که چیزی شده.
‫- برخیزید. ‫- تو برنده نمی‌شی.
‫شاید تونم طلاق بگیرم
‫ولی هربار که یه زن ‫درخواست تو رو رد کنه...
‫یا همسری از حقش دفاع کنه ‫و یا معشوقه‌ای آزاد بشه...
‫برنده‌ی ماجرا منـم.
‫لطفاً بشینید.
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫- این جلسه... ‫- جناب قاضی.
‫می‌خوایم آخرین شاهد رو فرا بخونیم.
‫من اِلنور بروکس هستم.
‫خواهر کوچیک‌تر پاتریشیا سَنت جورج.
‫و مطمئنـم همسرش بهش خیانت کرده
‫چون من مادر واقعی نَن هستم.
‫نظم رو رعایت کنید.
‫سکوت کنید.
‫هم نامه‌هایی دارم که ‫با اسم و امضای ترِیسی نوشته شده
‫و کارهاش رو توضیح داده
‫و هم رسید هتل‌هایی که با هم بودیم.
‫مدرک بیشتری لازمـه؟
‫عالی بود!
‫- خانم جورج! اینجا رو نگاه کنین! ‫- ممنونـم.
‫ممنون.
‫آفرین، پَتی.
‫تبریک می‌گم.
‫پس دست‌به‌یکی کردین.
‫باریکلا به شما.
‫ولی نه می‌ذارم ‫یه‌قرون ازم بهتون برسه
‫و نه هیچ‌وقت من رو ببینین.
‫خودمون زندگی‌مون رو می‌گردونیم.
‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫کل شب رو باهات حرف می‌زنم.
‫- بعدش لطفاً بذار جینی رو ببینم. ‫- حتماً.
‫عع، گای!
‫بالاخره اومدی. ‫ازت ممنونـم
‫که مراقب هر دو دخترهام بودی.
‫اومدی.
‫بی‌زحمت برام چایی بیار.
‫نه.
‫نمی‌تونم. شرمنده‌ام.
‫البته نه، شرمنده نیستم.
‫نمی‌تونم برات چایی بیارم، مادر ‫چون دارم می‌رم فرانسه.
‫- مسخره نشو، هونوریا. ‫- مسخره نیستم.
‫هیچ‌وقت مسخره‌بازی درنیاوردم. ‫فکر کنم مشکلم همین بوده.
‫یا حداقل یکی از مشکلاتم بوده.
‫می‌خوام مسخره، احساساتی و شجاع باشم.
‫و بیشتری از هرچیزی، ‫می‌خوام ریچارد اینجا باشه.
‫می‌دونم تو هم همین رو می‌خوای. ‫واقعاً متأسفـم.
‫ولی از این متأسف نیستم ‫که می‌خوام زندگی خودم رو داشته باشم.
‫نمی‌خوام تا آخر عمر ‫با پشیمونی زندگی کنم، مادر.
‫می‌خوام یه‌کم مسخره، ‫احساساتی و شجاع باشم.
‫پس موفق باشی.
‫چند ساعت دیگه ‫که ترسیدی و نظرت عوض شد
‫خودت برمی‌گردی پیشم.
‫نظرم عوض نمی‌شه.
‫من اون آدم سابق نیستم.
‫شاید حتی در آینده ‫کلاً یه آدم دیگه بشم.
‫شاید غافل‌گیرت کنم، مادر.
‫تو هیچ‌وقت توی ‫زندگی‌ت غافل‌گیرم نکردی.
‫- یه کارت بردار. ‫- داشتیم می‌بردیم‌ها...
‫همه‌ش می‌آی سراغ من!
‫دوستتون دارم.
‫- فقط همین یه خواهر رو داری دیگه. ‫- یه‌لحظه بلند شو.
‫چی شده؟
‫باورم نمی‌شه...
‫شماها خبر داشتین؟
‫نه!
‫دیگه می‌خوام برم فرانسه.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫چجوری تا الان نفهمیدین؟
‫مِیبل.
‫عجب سفر طولانی‌ای بود.
‫به نظرت وقتی برسیم، فرِدی بیداره؟
‫اگه خواب باشه هم مطمئنـم ‫جینی مشکلی نداره که بیدارش کنیم.
‫اگه بیدارش نکنین، خودم می‌کنم.
‫حتماً خیلی بزرگ شده.
‫سریع رشد می‌کنه.
‫جینی هم همین‌طوری بود.
‫وای! اومدن!
‫- سلام، مِیبل! ‫- نَن!
‫- خوش اومدین! ‫- ممنون!
‫سلام!
‫مِیبل.
‫این مال کیـه؟
‫مال لیزی‌ـه.
‫داره دربه‌در دنبال جفتش می‌گرده.
‫خیلی خوش‌حالـیم که برگشتی، نَن.
‫ببخشین.
‫نَن.
‫این پالوماست.
‫من همسر گای هستم.
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [1nikiMovie.ir]