ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [1nikiMovie.ir]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫پاره کن.
‫[ سـربـازصـفـرهـا ]
‫یک!
‫[ قسمت دوم: «سیستم دوستی» ]
‫دو!
‫سه!
‫باور کن داستانم رو می‌دونه.
‫داری جو می‌دی.
‫- از کجا مطمئنـی؟ ‫- آخه یه‌جوری نگاهم کرد.
‫داشت با چشم‌هاش من رو می‌کُشت.
‫نشان چتربازی روی لباسش رو دیدی؟
‫اون یعنی طرف جزو ‫نیروی ویژه‌ی ارتش بوده.
‫اگه می‌خواست بُکشت، ‫تا الان مُرده بودی.
‫همیشه آدم رو قانع می‌کنی.
‫نَش! اسلواچک!
‫مک‌آفی! بومَن!
‫بیاین جلو.
‫تو نه.
‫تو.
‫این‌ها سرجوخه‌هاتون هستن.
‫مشکلی داشتین، مزاحم این‌ها بشین. ‫من حوصله‌تون رو ندارم.
‫اگه سرجوخه‌ها نتونن ‫به وظیفه‌شون عمل کنن
‫با یکی دیگه عوض می‌شن.
‫مفهومـه؟
‫بله، قربان!
‫پخش بشین!
‫می‌تونیم اینجا هوای ‫همدیگه رو داشته باشیم.
‫- به هم کمک کنیم. ‫- کمک تو رو نمی‌خوام.
‫توی زیست‌شناسی و ادبیات ‫انگلیسی هوات رو داشتم.
‫اینجا فقط تمرین فیزیکی نداریم‌ها.
‫اگه یه‌روز درباره‌ی جبهه‌ی ‫اقیانوس آرام آزمون بگیرن
‫و فرق بین ایوو جیما ‫و گوادال‌کانال رو ندونی چی؟
‫(دو جنگ بزرگ بین آمریکا و ژاپن در جنگ جهانی دوم)
‫فعلاً مراقب باش پس نیُفتی.
‫توی نبرد تن‌به‌تن، ‫کسی به کمک‌تون نمی‌آد.
‫چوب‌های مبارزه برای ‫شبیه‌سازی نبرد با تفنگ و تیغه هست.
‫قرمز همون تیغه‌ی تفنگ‌تونـه.
‫قرمز یعنی مرگ!
‫واسه همین کار اومدین اینجا.
‫اومدین که کُشتن یاد بگیرین.
‫حالا تیغه رو فرو کنین ‫به کله‌ی هم‌رزم‌تون!
‫بعداز من تکرار کنین!
‫«بُکش! بُکش! زمین با خون جون می‌گیره!»
‫بُکش. بُکش. زمین با خون جون می‌گیره.
‫زمین با خون جون می‌گیره؟
‫فکر کنم یه‌جور شعاره.
‫«خرج دانشگاهت رو دربیار».
‫این یه شعاره.
‫این همون کلاس ورزشـه. ‫فقط دارن برای قتل آموزش می‌دن.
‫به کله‌ش بزن!
‫اینجا خونه‌ی خاله نیست.
‫بُکش!
‫نه، ببین. ‫دارن بازی می‌کنن.
‫داره خوش می‌گذره.
‫اگه خون‌وخون‌ریزی‌ش رو حذف کنی، آره.
‫من رو یاد برنامه‌ی ‫«گلادیاتورهای آمریکایی» می‌ندازه.
‫وای، شخصیت نیترو رو یادتـه؟
‫- آخ! ‫- کلاهت رو بذار.
‫رودریگز، این‌جور ‫کارها به کُشتنت می‌ده.
‫هر کار می‌کنم، تکرار کن. باشه؟
‫باشه.
‫دست‌ها رو بالاتر بگیر.
‫- محکم‌تر بزن. ‫- محکم‌تر بود دیگه.
‫یه‌کم زور بزن.
‫باشه.
‫عـورا!
‫- زودتر شروع کن! سریع بزن! ‫- چَشم، قربان!
‫سریع‌تر!
‫خب، کجاها خدمت کردی؟
‫نیکاراگوئه رفتی یا آسیای شرقی؟
‫هرجا که کشورم من رو فرستاده.
‫محرمانه‌ست. گرفتم.
‫من هم می‌خوام وارد ‫نیروی ویژه‌ی ارتش بشم.
‫صبح به‌خیر، خانم.
‫سلام، آقایون.
‫روز خوبی برای مبارزه‌ست.
‫بل، خانم.
‫آزاد.
‫نیروی ویژه حداقل یه خوبی داره.
‫تنها مجموعه توی جزیره‌ی ‫پاریس که فرمانده‌ش زنـه.
‫باورم نمی‌شه.
‫همیشه یه عوضی هست ‫که می‌خواد سیستم رو عوض کنه.
‫چرا ما باید این وسط پاره بشیم؟
‫فرمانده فاهاردو بلده ‫اوضاع رو ثابت نگه داره.
‫مهم همینـه.
‫دودول من رو که راست نگه داشته.
‫- هیچ گُهی نیست! ‫- بزنش!
‫بُکش!
‫دُکی!
‫ببرش.
‫کجا می‌برنش؟
‫اول درمونگاه و بعدش گردان مجروحان.
‫دعا کن اونجا نیُفتی. ‫جهنمـه.
‫- بُکش! ‫- سعی کن آسیب نبینی.
‫عشق برادرانه‌تون رو نشون بدین! یالا!
‫برام دعا کن.
‫جان.
‫- جان. ‫- چیـه، کودی؟
‫می‌ترسم.
‫خب بیا.
‫می‌خاره، لاشی؟
‫برش دار! ‫آره، ناکارش کن!
‫بُکش!
‫نفرات بعدی! سریع!
‫- چی؟ ‫- این‌طوری با من مبارزه می‌کنی.
‫اگه اونجا وایستی، باید ‫با آیوان دراگو مبارزه کنی.
‫تِیلور و مور، بیاین وسط!
‫آفرین، بیاین.
‫می‌گم... جات رو با من عوض می‌کنی؟
‫چرا؟ ‫چی به من می‌رسه؟
‫خب چی می‌خوای؟
‫شاید یه‌روز ازت ‫خواستم برام یه کاری کنی.
‫باشه. مشکلی نیست.
‫می‌خوام دندون‌هاتون ‫از دهن بپره بیرون.
‫برو وسط، آش‌خور!
‫منتظر چی‌ای؟
‫چه مرگتـه؟
‫داستان بنده‌خدا چیـه؟
‫لازمـه چیزی ازش بدونم؟ ‫اسنادش کلاً محرمانه‌ست.
‫چیزهایی که ازش خوندم، خوب بوده.
‫آخرین دوره‌ش توی جزیره‌ی ‫گوآم بوده. چرا انتقالی گرفته؟
‫تا حالا توی گوآم خدمت کردی؟
‫طرف سه‌بار لوح تقدیر دلاوری گرفته ‫و یه ستاره‌ی نقره‌ای داره.
‫- کارکُشته‌ست. ‫- عجب.
‫سربازهای نیروی ویژه ‫همیشه همین طوری‌ان.
‫نگران نباش، سرگروهبان. ‫با هم کنار می‌آین.
‫- بُکش! ‫- بیاین وسط، چُلاق‌ها!
‫زود باش!
‫- بُکش! ‫- صبر کنین!
‫- همین‌قدر بارتـه؟ ‫- نه، قربان!
‫- می‌خوای سرجوخه بمونی؟ ‫- بله، قربان!
‫پس ثابت کن!
‫کسی بهتون رحم نمی‌کنه!
‫نقطه‌ضعفی در کار نیست! ‫مفهومـه؟
‫بله، قربان!
‫بُکش!
‫- بُکش! ‫- داری نوازش می‌کنی؟
‫یکی‌تون قراره با کفن برگرده خونه. ‫کدوم یکی‌تون می‌ره؟
‫حالا اَره‌برقی رو راه بنداز و پاره کن!
‫آره!
‫- بُکشش! ‫- بزن!
‫- بُکشش! ‫- شرمنده.
‫- کون شرو پاره کن! ‫- بنازم!
‫همینـه!
‫عــورا!
‫آره!
‫- سریع باشین، دول‌موشی‌ها! ‫- چیزیت نشد؟
‫یه‌هو چت شد؟ ‫من رو فرستادی یه شهر دیگه.
‫مجبور بودم.
‫خودت دیدی دیگه. ‫سالیوان توی حلقم بود.
‫مک‌آفی، فوراً بیا اتاق وظیفه.
‫راه بیُفت، ویلسون!
‫رفیقت حسابی حالت رو گرفت.
‫بَدجور زدت.
‫- این‌قدر شل‌ووِل نباش! ‫- نه بابا... چیز خاصی نبود.
‫رِی کلاً... مدلش همینـه.
‫- با همدیگه عضو شدین؟ ‫- آره.
‫پس اولین اشتباهت همین بوده.
‫سیستم دوستی یه دروغـه که ‫مجبورت کنن باهاشون بیای ثبت‌نام.
‫وقتی خرش از پُل گذشت، ‫دیگه هرکی به فکر خودشـه.
‫نه بابا... رِی هوام رو داره.
‫راستی...
‫داستان تو چیـه؟ ‫مادرزادی این‌قدر کاردرست و قوی بودی؟
‫نه، داداش. ‫من جزو نیروی ذخیره‌ام.
‫خدمتم تموم بشه، ‫برمی‌گردم دانشگاه هاوارد.
‫فقط باید توی سابقه‌م اسم ارتش باشه.
‫آها، دانشگاه. ‫خیلی هم عالی.
‫ایول.
‫عع...
‫ت... دوست‌دختری چیزی هم داری...
‫سرجوخه‌ها، ‫سریع بیاین توی اتاق وظیفه!
‫راه بیُفتین!
‫به صف بشین، گوساله‌ها!
‫ظاهراً یه‌عده به شما ‫اُسگل‌ها اهمیت می‌دن.
‫به چی نگاه می‌کنی، گوسفند؟
‫قربان، منتظر یه نامه ‫ازطرف همسرم هستم.
‫که چی بشه؟ بشینی باهاش جق بزنی؟
‫زنت الان زیر داداشت...
‫پسرخاله‌ت و سگت داره پاره می‌شه!
‫حالا بخواب واسه‌م شنا برو
‫و دیگه بهم زل نزن تا من بگم بسـه!
‫چَشم، قربان!
‫بومن!
‫بمیرم براتون.
‫می‌تونین به هم اسباب‌بازی قرض بدین ‫و با هم دکتربازی کنین.
‫قربان، من زودتر عضو شـ
‫ناله‌های برادرانه‌ت به تخمم هم نیست!
‫از دید من، هر دوتاتون یه‌نفریـن!
‫از این به بعد، با هم می‌رینین ‫و با هم می‌رین حموم!
‫همه‌چی با هم. ‫شیرفهم شد؟
‫- بله، قربان! ‫- بله، قربان!
‫حالا کدوم یکی از ‫شما کسخل‌ها اسمش «جان»ـه؟
‫من، قربان!
‫ظاهراً مامانی تو رو ‫بیشتر دوست داره.
‫بسـه، کسخل!
‫هَریس، از سوزان خبری نشد؟
‫مطمئنـم واسه هر دومون نوشته.
‫تو نامه نداری، رامیرز، ‫چون هیشکی دوستت نداره.
‫می‌شه خفه شدی؟ ‫می‌شه خفـ
‫تو رو خدا بس کن، روت!
‫اسم خدا رو الکی به زبون نیار!
‫کفش‌هات رو بپوش. ‫شیش کیلومتر می‌ریم.
‫- من هم می‌آم. ‫- زر نزن.
‫نظر تو چیـه، کودی؟
‫جان لیاقت یه فرصت داره؟
‫نه، قربان.
‫خودت به این خیکی بگو.
‫لیاقت نداری.
‫- نیتان! ‫- نامه نداشتی؟
‫نه بابا. خونواده‌ی من ‫اهل نامه‌نوشتن نیستن.
‫- مارتینز! ‫- راستی...
‫رِی هنوز اونجاست؟
‫- آره. ‫- لوپز!
‫سالیوان داره باهاش حرف می‌زنه.
‫من می‌رم حموم. ‫می‌آی؟
‫- عع... آره، اونجا می‌بینمت. ‫- تیلور!
‫چی شده؟
‫خب، ویلسون.
‫کوپ!
‫سرباز کوپ طبق دستور آماده‌ی گزارشـه!
‫کدوم گوری بودی؟ ‫بیا داخل!
‫همینـه؟
‫نِی قلیونـه.
‫سعی کن یه‌کم ماهیچه بسازی، ‫وگرنه باید سهمیه‌ی غذات رو دوبرابر کنی.
‫- مفهومـه؟ ‫- بله، قربان!
‫تو دفتردار منـی، فهمیدی؟
‫سوابق، مدارک و هرچی ‫می‌خوایم، یادداشت می‌کنی.
‫هروقت کسی گفت «گزارش»، ‫سریع می‌آی اینجا و دُم تکون می‌دی.
‫بله، قربان!
‫شیفت نگهبانی شب رو بنویس.
‫شیفت‌های یک‌ساعته ‫از خاموشی شب تا بیدارباش.
‫همه باید شیفت وایستن، حتی خودت. ‫فکر نکنی خبریـه.
‫گوش‌هات رو بگیر و کارِت رو بکن.
‫چَشم، قربان!
‫از کی‌ها خوشت نیومد، گروهبان؟
‫اون پسره اوچوئا خیلی مشتاقـه.
‫و هیکس هم زیادی کسخلـه.
‫تو چی، گروهبان؟
‫همه‌شون بدون استثنا ‫بی‌عرضه‌ان، سرگروهبان.
‫تـ.ر.جـ.ـمـ.ـه و ز.یـ.ر.نـ.ویـ.ـس از ‫پـ.و.ر.یـ.ـا هـ.ـز.یـ.ـمـ.ـتـ.ـی
‫ا.ر.ا.ئـ.ـه از سـ.ـا.یـ.ـتِ سـ.ـی نـ.ـمـ.ـا
‫به‌سمت تخت‌خواب!
‫آماده‌ی خواب!
‫آماده‌ی خواب، قربان!
‫آماده؟ دراز بکشین!
‫تنظیم کنین!
‫آماده؟
‫بخوابین!
‫شب به‌خیر، گردان ۲۰۳۲.
‫شب به‌خیر، قربان!
‫خفه شین. ‫الان خوابـین.
‫آهای، رِی.
‫آهای.
‫کَم، ساعت چنده؟
‫۳ بامداد. ‫نوبت نگهبانی توئـه.
‫شیفت‌مون رو پشت‌سرهم ‫گذاشتم که بتونیم حرف بزنیم.
‫چی‌کار کردی؟
‫آره، از امروز دفتردار شدم.
‫حالا قضیـه چیـه؟ ‫سالیوان چی گفت؟
‫فقط نترسی‌ها.
‫گفتن دیگه نباید باهات حرف بزنم.
‫چی؟
‫چرا؟ پس سیستم دوستی چی می‌شه؟
‫سالیوان گفت هر کمکی بهت کنم، ‫اوضاع رو واسه هر دومون سخت می‌کنه.
‫- خیلی سخت. ‫- دیدی گفتم می‌دونه!
‫- مطئنـم از من خبر داره. ‫- هیس! آروم باش.
‫گفتی اینجا بمونم که کنار هم باشیم.
‫- می‌دونم. ‫- پس سیستم دوستی الکی بود.
‫و رفاقت‌مون تموم شد.
‫- من هم قراره تنها بشم. ‫- کَم، گوش کن.
‫سالیوان بَد نمی‌گه.
‫اگه بهت آسون بگیرم، ‫در طولانی‌مدت به ضرر هر دومونـه.
‫طولانی‌مدت؟ ‫من نگران امروزم.
‫نگران نباش. ‫چیزیت نمی‌شه.
‫ببین، تو هنوز بهترین رفیقمـی. ‫ولی مجبورم یه حرف مربی‌ها گوش بدم.
‫سالیوان می‌گه شاید ‫بتونم سرباز نمونه بشم.
‫یعنی بهترین عضو گردان.
‫برای این کار باید سرجوخه بمونم.
‫پس قضیه اینـه.
‫نه.
‫نه، منظورم اینـه که..
‫باباهم هم توی خدمتش
‫سرباز نمونه شد.
‫می‌دونی این اتفاق ‫چه ارزشی برام داره؟
‫حداقل این‌طوری ‫باعث می‌شه بهم افتخار کنه.
‫آره. ‫نمی‌خوام مانع موفقیتت بشم.
‫من هم می‌خوام ‫سرجوخه و بهترین سرباز بشی.
‫- سرباز نمونه* ‫- حالا هرچی.
‫ولی من هم می‌خوام زندگی کنم.
‫قرار بود تا آخرش پشت هم باشیم.
‫الان هم پشت همـیم.
‫ولی هرکدوم به‌تنهایی.
‫یک، دو، سه، چهار...
‫- بجنبین، خانم‌ها! ‫- شیش، هفت، هشت، نُه...
‫- چطوری، کیسه‌بوکس؟ چه کتکی خوردی. ‫- درست صحبت کن.
‫آروم باش، داداش. ‫ازت تعریف کردم.
‫فقط سعی کن دفعه‌ی بعدی ‫حریف بهتری انتخاب کنی.
‫نه اون اُسگلی که با خودت آوردی ‫تا خودت بهتر به چشم بیای.
‫این اطراف مَرد دیگه‌ای نمی‌بینم.
‫حالا دقیقاً چجور رفیقی هستین؟
‫فاعل و مفعول بودین؟
‫سکات باشین!
‫نامه نداشتی؟
‫من از خانومم نامه گرفتم.
‫اون روز رفته برقصه، ولی دی‌جی ‫همه‌ش آهنگ مدونا گذاشته
‫ولی اون از آهنگ‌های ‫ویتنی خوشش می‌آد.
‫ولی می‌دونی بیشتر از همه ‫منتظر چی‌ام، داداش؟
‫منتظر نامه‌ای هستم
‫که توش بگه دارم بابا می‌شم.
‫آخه مطمئنـم قبل‌از اومدنم ‫به اینجا، بچه‌دار شدیم.
‫و هیشکی قرار نیست ‫در آینده با بچه‌م دربیُفته.
‫چون باباش افسر ارتشـه.
‫تو بچه دوست داری؟
‫یه‌کم استراحت کنم.
‫چطوری، مو؟
‫دیروز ترکوندی.
‫- تو نامه نداشتی؟ ‫- بدویین، اُسگل‌ها!
‫تکون بخورین!
‫چطوری؟
‫خیلی خوش‌شانسـی که با رفیقت اومدی.
‫آره، خیلی خوش‌شانسـم.
‫ولی خیلی ضایعـه که داداشت ‫باهات اون‌طوری رفتار می‌کنه.
‫فقط به‌خاطر اون عضو نشدم.
‫می‌خواستم یه حرکتی بزنم.
‫می‌گیرم چی می‌گی.
‫آدم رفیق می‌خواد چی‌کار؟
‫می‌گم... درازنشست رو ‫با هم انجام بدیم؟
‫خیکی! ‫چرا پیش داداشت نیستی؟
‫اون خیلی سریعـه، قربان!
‫حالا چی‌کار کنیم، سیب‌زمینی؟
‫تکون بده لامصب رو! ‫زود باش!
‫به این می‌گن «غلبه بر بی‌عدالتی»!
‫حالا جوخه‌هامون ‫نابرابر شدن، جناب مربی.
‫باید چی‌کار کنیم، جناب مربی؟
‫تو!
‫برو جوخه‌ی چهارم! سریع!
‫بدو! بدو!
‫سریع‌تر! سریع‌تر!
‫تکون بده! زود باش!
‫موازی با صف! ‫هیکل بی‌ریختت رو تنظیم کن!
‫سرجوخه، اگه این‌ها خراب کنن، ‫تقصیر توئـه.
‫کونت پاره‌ست! ‫فهمیدی؟
‫بله، قربان!
‫هشت، نُه، دَه...
‫پخش بشین! سریع!
‫کون‌ها رو تکون بدین! زود باشین!
‫سریع! سریع!
‫آخرین آموزش این هفته ‫عبور از موانع هست.
‫توی دو روز آینده...
‫باید استاد عبور از موانع من بشین.
‫پات رو بلند کن!
‫پات رو ببر بالا! ‫به جوخه‌ت روحیه بده!
‫یا می‌ری یا خودم ‫پرتت می‌کنم اون‌طرفِ مانع.
‫یه‌مُشت گوساله اومدن توی ارتش!
‫- ارتباط چشمی ممنوع! ‫- بله، قربان!
‫- حواست به جوخه‌ی خودت باشه! ‫- چَشم، قربان!
‫هر دول‌موشی دیگه‌ای ‫راحت از این بالا می‌ره.
‫راه برو، اُسگل.
‫زود باش! سریع‌تر!
‫چرا اسم من رو برای نگهبانی نوشتی؟
‫من...
‫- سریع برش دار. ‫- نگهبانی واسه همه‌ست، حاجی.
‫اولین و آخرین هشدار بود.
‫زود باشین، خانوم‌ها!
‫هسته‌ی خرما چی می‌گه؟
‫اِشکال نداره.
‫حواست به اسلواچک باشه. ‫دنبال رفیقتـه.
‫شنیدی؟
‫می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫مگه داداشی نبودین؟
‫وظیفه‌م چیز دیگه‌ست.
‫- چراغ‌ها داره خاموش می‌شه، خانوم‌ها! ‫- اینچا چه گُهی می‌خوری؟
‫بذار یه بار توی زندگی‌م تنها باشم.
‫من هم می‌تونم.
‫مطمئنـی؟
‫هرروز قبل‌از رسیدن بابا زورت می‌اومد
‫حتی پیاده‌رویِ روزانه رو انجام بدی.
‫حالا می‌خوای تفنگدار بشی؟
‫آخر برات دردسر می‌شه، داداش.
‫کل زندگی‌م همین بوده.
‫- اهل محل یه جوک برامون ساخته بودن. ‫- خفه شو، کودی.
‫هیشکی باورش نمی‌شد ما دوقلویـیم. ‫می‌دونی چرا؟
‫آخه نگاهش کن.
‫می‌گم خفه شو.
‫بابام به مردم می‌گفت ‫ما دراصل سه‌قلو بودیم
‫ولی جان قُل دیگه رو خورد.
‫خیلی لاشی‌ای، کودی.
‫عین داداشت خیکی و تنبلـی!
‫- چی شده؟ ‫- خودت خوب می‌دونی، جان.
‫این هفته سه کیلو اضافه کردی
‫و بابا صورتم رو نقاشی کرد.
‫هفته‌ی بعدی بیشتر تلاش می‌کنم.
‫دیگه نمی‌خوام مسئول توی خیکی باشم.
‫تا جایی که می‌شه، ‫می‌خوام ازت دور باشم.
‫از ته دلت نمی‌گی.
‫این‌ها حرف‌های باباست.
‫کاش اصلاً داداش نداشتم.
‫کودی.
‫دو دیقه دیگه خاموشیـه، خانوم‌ها!
‫هربار یکی از شما اُسگل‌ها بگوزه
‫همه‌تون یک‌صدا ‫می‌گین «نیروی دریایی»!
‫نیروی دریایی!
‫درود بر شما!
‫کی قلاده‌ی سگم رو باز کرده؟
‫قربان، لطفاً اجازه بدین ‫تنهایی کارم رو بکنم.
‫قربان، لطفاً به من هم اجـ
‫گُه نخورین، بُزمجه‌ها!
‫شما یه‌نفریـن. فهمیدین؟
‫دوقلوهای به‌هم‌چسبیده‌ایـن
‫که قلب و معده و همه‌جاشون یکیـه.
‫حالا دوتایی برین توی تخت!
‫بدو، اُسگل!
‫بخوابین!
‫مثل توی رحم، همدیگه رو بغل کنین.
‫وقتی می‌گم هر دو یکی هستین
‫یعنی هر دو یکی هستین!
‫بیا ببینم، خیکی. ‫تکون نخور.
‫حالا همدیگه رو بغل کنین، گوگولی‌ها.
‫خاموشیـه، خانم‌ها!
‫چی شده؟
‫وقت جبران لطفـه.
‫شیفت نگهبانی‌م با توئـه.
‫شبت به‌خیر، عزیزم.
‫آهای.
‫معذرت... منـم...
‫نوبت توئـه.
‫بهت چی گفتم؟
‫یه‌بار دیگه بیدارم کنی، ‫می‌کُشمت، بچه‌کونی.
‫پیست! کوپ!
‫شاش دارم.
‫عع... خب...
‫- می‌خوای بازت کنم؟ ‫- نه...
‫اگه هاویت ما رو ببینه، بَدتر می‌شه.
‫خیلی خوب.
‫الان چی‌کار کنم؟
‫ای وای. دیگه خدمتکارشون هم شدی؟
‫بس نیست این‌قدر تحقیر شدی؟
‫دمت گرم.
‫بی‌زحمت سطل رو نگه می‌داری؟
‫حتماً.
‫دمت گرم، داداش.
‫شرمنده‌تـم.
‫عیب نداره.
‫درست نیست این‌طوری باهات رفتار بشه.
‫توی خونه هم همین‌طوریـه.
‫اوضاع تو هم تعریفی نداره.
‫بالاخره درست می‌شه.
‫آخه چجوری؟
‫باید بهشون ثابت کنی.
‫مک‌کینن هم گفت...
‫«کسی به کمک‌تون نمی‌آد».
‫باید به همه نشون بدم که بلدم.
‫فردا توی گذر از موانع
‫بهش حالی می‌کنم.
‫من تمومـم.
‫ممنون.
‫اگه...
‫اگه اوضاع درست نشه چی؟
‫شاید همین‌طوری بمونه.
‫من نباید این‌طوری فکر کنم.
‫ما هم همین‌طور.
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫اسلواچک رو بیدار کن.
‫دردسر می‌شه.
‫- بهم گوش کن. ‫- ولم کن.
‫قرار نیست رِی تا ابد مراقبت باشه.
‫- خودم می‌دونم. ‫- بیدارش کن!
‫پاره‌م می‌کنه.
‫اونی که اونجا خوابـه، ‫ترکیبی از زورگوهاییـه که
‫ما رو کتک زدن، تحقیر کردن، ‫غذامون رو کش رفتن...
‫یا کله‌مون رو توی چاه توالت کردن.
‫اگه الان جلوش واینستی
‫کارِت تمومـه.
‫مگه نیومدی اینجا که عوض بشی؟
‫این چیـه؟
‫می‌کُشمت!
‫ولش کن!
‫نوبت تو هم می‌رسه، کُسکش!
‫اینجا چه خبره؟
‫لاشی!
‫بسـه دیگه!
‫همه برین توی چاله! همین‌الان!
‫خوابم رو ازم گرفتین. ‫خواب‌تون رو می‌گیرم.
‫کل شب رو با همـیم.
‫پس با کک‌های شنی حال کنین.
‫چی شده؟
‫دفتردارمون روی بچه‌لهستانی ‫سطل شاش خالی کرده.
‫فلفل نبین چه ریزه.
‫اینجا دبیرستان نیست!
‫- ما یه خونواده‌ی بزرگیـم. ‫- باورم نمی‌شه همچین کاری کردی.
‫خیلی خفن بود.
‫متشکل از افکار مختلف...
‫و نژاد و ملیت مختلف.
‫ولی حالا قصد جونم رو داره.
‫عــورا!
‫امروز کل مسیر موانع رو طی می‌کنین.
‫کل هفته برای امروز تمرین کردین.
‫وقتی به بالای طناب رسیدین
‫دست‌تون رو می‌زنین ‫و کلمه‌ی موردعلاقه‌م رو می‌گین.
‫- چه کلمه‌ای بود؟ ‫- بُکش!
‫پخش بشین!
‫روز موعوده، بچه‌خوشگل‌ها!
‫حواس‌ها جمع باشه! ‫برین توی صف!
‫اینجا خاله‌بازی نمی‌کنیم!
‫هر ۱۵ ثانیه، جفت‌جفت شروع می‌کنین.
‫رد شو دیگه، اُسگل.
‫سریع‌تر!
‫برو بالا!
‫بدن بی‌ریختت رو از روی میله رد کن!
‫ببینیم کدوم داداش برنده می‌شه.
‫جفت بعدی؟
‫برو بالا! برو!
‫میله‌م رو نشکنی!
‫آفرین، فشار بیار.
‫بدو، خیکی!
‫بعدی. ‫سریع باشین.
‫آفرین.
‫زود باشین!
‫بدو! بدو!
‫بدو، سیب‌زمینی!
‫سرت با کونت بازی می‌کنه! ‫بدو دیگه!
‫این‌طوری توی جنگ زنده نمی‌مونی.
‫اون کون خشکت رو تکون بده!
‫بدو!
‫برو!
‫نهایت سرعتت همینـه؟
‫زود باشین! زور بزنین!
‫سریع‌تر!
‫دارین چرت می‌زنین؟ ‫راه بیُفتین!
‫بُکش!
‫جوری بدویین انگار جون‌تون در خطره!
‫بپر اون‌طرف! سریع باش!
‫بُکش!
‫گفتم که لاغر کن!
‫هنوز تموم نشده.
‫بُکش!
‫- آفرین! ‫- ایول، کامِرون!
‫بنازم! باریکلا!
‫آفرین!
‫بُکش! ایولا!
‫ای وای!
‫جان!
‫جان؟
‫حلقه درست کنین ‫و روتون رو برگردونین! فوراً!
‫گزارش بده!
‫دُکی، برانکارد بیار!
‫روت رو برگردون، سرباز.
‫تکون نخور. همین‌جا بمون.
‫تکون نخور، سرباز.
‫چیزی نیست. ‫من رو ببین.
‫حلقه درست کنین. ‫پاهاش رو گرفتم.
‫سرباز زخمی جزو جوخه‌ی تو بود؟
‫قربان، اون سرباز...
‫ناامیدم کردی! ناامید! ناامید! ناامید!
‫افرادت رو برای این ‫مأموریت آماده نکردی.
‫حواست کجا بود، سرباز؟
‫دیگه سرجوخه‌ی من نیستی.
‫تو... مسیر موانع رو ‫با زمان خوبی گذروندی.
‫سرجوخه‌ی جدیدم تویـی.
‫همه برن حموم!
‫- چی؟ ‫- زود باشین! امروز سرمون شلوغـه!
‫تکون بخورین، سربازها!
‫رِی، شرمنده‌ام. ‫اصلاً نمی‌خواستم...
‫داره عالی پیش می‌ره.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
دانلود رایگان فیلم و سریال بدون سانسور با دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده [1nikiMovie.ir]