فیلم و سریال بدون سانسور [nikiMoviez.sbs]در نیکی مووی
‫- تِئو، صبر کن, ‫- پس گای اینجا بوده,
‫شب عروسی اینجا بوده، ولی چرا اومده؟
‫- باهام حرف داشت, ‫- اون‌وقت فرداش هم اینجا بوده؟
‫بعدش چی شد، نَن؟
‫اون شب به‌جز حرف‌زدن، چی‌کار کردین؟
‫- هم‌خوابه شدین؟ ‫- تِئو,
‫لطفاً دخالت نکنین، مادرجون,
‫صدات نمی‌آد,
‫حرف بزن!
‫بله,
‫گای,,,
‫توی قصر بود و با هم خوابیدیم,
‫اصلاً نمی‌فهمم,
‫گای اومده سراغت
‫و تو قبولش کردی,
‫پس وقتی با خواهرت سوار ‫کالسکه شد، چرا تو نرفتی؟
‫فکروذکرت گای بوده, ‫خودت هم می‌رفتی دیگه,
‫قرار بود همه‌مون فرار کنیم,
‫چرا نرفتی، نَن؟
‫چرا؟
‫باید ازدواج می‌کردیم تا بتونم ‫از خواهرم محافظت کنم,
‫به جایگاهت نیاز داشتم,
‫تِئو,
‫اگه می‌فهمید من هم دست داشتم,,,
‫ممنون که بهش نگفتی,
‫حالا هر دو از هم محافظت کردیم,
[ بوکانیرها ]
فیلم و سریال بدون سانسور [nikiMoviez.sbs]در نیکی مووی
‫خبری از لندنی‌ها نشد؟
‫هیشکی هیچی نمی‌دونه,
‫یه هفته‌ست که ازش خبری نیست, ‫مردم دارن بو می‌برن,
‫باید جشن تولد ‫لیزی رو امروز لغو کنیم,
‫کوچیک‌ترین خبری بشه، ‫زنگوله‌ها به صدا درمی‌آن,
‫یعنی باید تحمل کنیم,,,
‫به سؤال‌ها جواب ندیم,,,
‫و اگه درباره‌ی دوک پرسیدن,,,
‫وقتی پرسیدن,,,
‫می‌گی سفر کاری براش پیش اومده,
‫تا خبری نگرفتیم
‫با متانت رفتار می‌کنیم,
‫اگه برای همیشه رفته باشه چی؟
‫اگه هیچ‌وقت برنگرده؟
‫با همدیگه از پسش برمی‌آیم,
‫تولد لیزی یه جشن ‫شبانه‌ی تابستانه‌ست,
‫یه جشن وسط تابستونـه ‫که مردم باید لباس فرشته بپوشن؟
‫دقیقاً,
‫جای مناسبی برای پیداکردن همسره, ‫خیلی رمانتیکـه,
‫تو که ازدواج کردی, ‫برای من از عشق نگو,
‫شاید من متأهل باشم، خانم مِریگان
‫و یه‌ذره هم ازت بزرگ‌تر باشم
‫ولی حداقل چند برابر تو توی عاشقی
‫و زندگی تجربه دارم ‫و یه بچه‌ی لوس و نمک‌نشناس نیستم!
‫داشت خوب پیش می‌رفت‌ها,
‫چون گفتم از سیبیل ‫خوشم نمی‌آد، ناراحتـی؟
‫هیشکی خوشش نمی‌آد، ولی شاید ‫از صاحب سیبیل خوشت بیاد,
‫از پاهای بلند خوشت نمی‌آد,,,
‫فکر می‌کنی مَردهایی که ‫گربه دوست دارن، مجرمـن,,,
‫بله، گربه‌ها خیلی ترسناکـن,
‫من که دوستشون دارم,
‫واجب شد این کالسکه رو نگه دارم
‫که تا تینتاجل پیاده بری
‫تا بلکه بفهمی ازدواج ‫همه‌ش گُل و بلبل نیست
‫و قرار نیست همسرت هر روز ‫برات موهات رو شونه کنه و شعر بخونه,
‫من شعر دوست دارم,
‫من هم همین‌طور
‫ولی خرج زندگی ازش درنمی‌آد,
‫کورا، تو قراره ‫تا آخر عمر با اون مَرد باشی,
‫برای همینـه که اصرار دارم
‫جوراب زرد پاش کنه,
‫نباید حرف بقیه برای شوهرم مهم باشه,
‫چقدر تو لج‌بازی,
‫حداقل لج‌باز و پیر نیستم,
‫برو بیرون, ‫پیاده می‌آی,
‫سلام, خوش اومدین,
‫داری خوب پیش می‌ری,
‫- نوزادمون رو ندیدین؟ ‫- نه هنوز,
‫بعداز سخنرانی هفته‌ی پیش‌تون، ‫خیلی‌ها مشتاق همکاری شدن,
‫داریم به دستاورد بزرگی می‌رسیم,
‫حمایت دوک هم می‌تونه خیلی مفید باشه,
‫سه هفته‌ست که ‫ایشون رو ندیدیم، بانوی من,
‫چه خبره؟ ‫هیچی نمی‌بینم,
‫چشم‌بند رو وقتی برمی‌داریم ‫که همه‌ی مهمون‌ها رفته باشن,
‫باشه, قبول,
‫- می‌خوایم از پله‌ها بریم پایین, ‫- مراقب باش، اِلیزابت,
‫بس کن,
‫سورپرایز!
‫تولدت مبارک!
‫شِرشِره‌ها ایده‌ی من بود,
‫تا حالا فرشته‌ای ‫به این زیبایی ندیدم,
‫البته فرشته‌های زیبا,
‫- ازش خوشم اومد, ‫- وقت نوشیدنیـه,
‫همه باید نوشیدنی بخوریم, ‫دنبالم بیاین,
‫هم صحنه‌ی رقص داریم و هم موسیقی,
‫همه برای نوزادمون ‫اینجا جمع شدیم، کُنچیتا,
‫به سلامتی,
‫تِئو کجاست؟
‫نَن؟
‫- رفته, ‫- چی؟
‫منظورت چیـه؟
‫وقت رقصیدنـه، دوستان,
‫آره,
‫پدر,
‫- چطوری، پسرم؟ ‫- خوبـم,
‫خوبـه,
‫بِلانش؟
‫اگه این‌طوری صدات بزنم، ‫سرم قطع نمی‌شه؟
‫عجیبـه که این‌قدر جَوون موندی,
‫پس از وضعیت زانوهام خبر نداری,
‫چند دهه برات ‫دعوت‌نامه فرستادم و نیومدی,
‫- ولی باز هم فرستادی, ‫- اذیت شدی؟
‫لذت بردم,
‫حالا آفتاب از کدوم طرف دراومده؟
‫هِکتور ازم خواست که بیام,
‫ظاهراً یه برنامه داره,
‫تو هم با مقوله‌ی ‫حمایت از فرزند آشنایـی دیگه,
‫امشب مهمون‌های مهمی داری,
‫و طبق تاریخچه‌مون می‌دونم
‫که این مراسم برات خیلی مهمـه, ‫پس با اجازه می‌رم,
‫باید بهشون نشون بدیم چی بلدیم,
‫متأسفانه این مراسم پُر از ‫شخصیت‌های جَوون و پُرانرژیـه,
‫پس مناسب ماست,
‫لیزی، ظاهراً ‫یه سورپرایز دیگه هم داری,
‫دخترها! ‫من اومدم!
‫مادر! تو اینجا چی‌کار,,,
‫شما باید جناب رابینسون باشین,
‫سلام، خانم اِمزوُرت,
‫لیزی، ایشون خیلی خوشتیپـن,,,
‫مخصوصاً با اون سیبیل‌ها,
‫سیاست‌مدارها دقیقاً ‫این‌شکلی نقاشی می‌شن,
‫- مادر! ‫- شما نقاش هستید؟
‫نه بابا, نقاشی‌م افتضاحـه,
‫خودمون می‌دونیم,
‫نظرت با یه احوال‌پرسی چیـه؟
‫«بعداز چندین ماه، ‫از دیدن‌تون خوش‌حالـم، دخترها»,
‫خب، نمی‌شد برنامه‌ی ‫آقای رابینسون رو از دست بدم که,
‫مایل به رقص هستید، خانم اِمزوُرت؟
‫بله,
‫ببخشید؟
‫ببخشید، این چنده؟
‫نود سِنت, ‫نود,
‫- نود؟ ‫- بله، خانم,
‫صبر کن ببینم,
‫فکر کردی احمقـه؟
‫شاید هستم, ‫ببخشید,,,
‫نه‌خیر, عذرخواهی نکن,
‫احمق نیست, ‫پنجاه تا بهت می‌ده,
‫- هشتاد, ‫- شصت‌وپنج کافیـه,
‫- باشه, ‫- این رو بده
‫و بهش بگو «اِباستا», ‫عذرخواهی نکن,
‫اِباستا,
‫اصلاً بلد نیستم,
‫می‌خواستم برای گای شام بپزم,
‫نه‌خیر, خیلی هم بلدی,
‫آلِساندرو فکر می‌کنه ‫خانم‌های خوشگل ساده‌لوحـن,
‫ولی فهمید که اشتباه می‌کنه,
‫ببین، جینی,
‫می‌دونم این کار سختـه
‫ولی داری یاد می‌گیری,
‫فعلاً که دارم آشپزی یاد می‌گیرم,
‫ناسلامتی یه بچه زاییدی‌ها,
‫غذا درست‌کردن که کاری نداره,
‫راستی «اِباستا» یعنی چی؟
‫یعنی «کافیـه»,
‫ولی تلفظش شبیه ‫کلمه‌ی «حروم‌زاده» هم هست,
‫توی بازار حسابی گُل کاشتی,
‫من زیر بار حرف زور نمی‌رم,
‫زن‌بودن مشکلات خودش رو داره,
‫هر وقت یه مَردی ‫وارد خونواده‌مون می‌شه
‫خواهرم براش غش‌وضعف می‌ره
‫و یه‌جوری دست‌وپاش رو ‫گم می‌کنه انگار چه خبره,
‫- خواهر داری؟ ‫- یه دونه,
‫بافندگی‌ت خوبـه‌ها,
‫آره، کسب‌وکار خونوادگی‌مونـه,
‫مادرت خیاط بوده؟
‫مادرم یه زن زیبا بود که عمرش هدر رفت، ‫ولی پدرم ناخدا بود,
‫ناخدای معروفی بود,
‫هیچ‌وقت هم نذاشت سر وقت بخوابم
‫چون مجبورم می‌کرد ببافم,
‫حالا هم این‌کاره‌ام
‫و سرم گرم می‌شه,
‫خرج خودم رو درمی‌آرم ‫و زندگی‌م می‌چرخه,
‫می‌دونی، به ثروتمندها حسودیم نمی‌شه,
‫اون‌ها همه‌ش نگران ‫لباس پوشیدن و انتخاب همسر مناسبـن,
‫حتماً روزها براشون سخت می‌گذره، نه؟
‫- من چه می‌دونم, ‫- بیخیال, کفش‌هات رو دیدم,
‫- ازش پول می‌بارید, ‫- دیگه الان سرم گرمـه,
‫باید مراقب فرِدی باشم,
‫و همسری که خوشتیپـه ولی
‫نمی‌تونه ارضات کنه,
‫ببین، اون‌موقع منظورم,,,
‫اومدی,
‫بیا بشین,
‫شراب بخور,
‫- چه خبر شده؟ ‫- بشین دیگه,
‫خب,
‫وقتی آدم کاری رو بلد نیست، ‫باید تمرین کنه تا بهتر بشه,
‫منظورم آشپزیـه,
‫دیگه آماده‌ست!
‫می‌خوان شما رو ببینن، بانوی من,
‫آقای رید رابینسون؟
‫جناب دوک, ‫ایشون برگشتن,
‫می‌دونستم برمی‌گردی,
‫از مرحله‌ی سختش گذشتی، پسرم,
‫چرا باید قایم بشم؟
‫من نیستم که باید خجالت بِکشم,
‫- اینجا خونه‌ی منـه, ‫- آفرین,
‫ماجرای نَن یه مانع کوچیکـه ‫و اگه بتونین با هم,,,
‫حرف از آشتی نزن!
‫فقط بحث هم‌خوابگی‌شون نیست, ‫پشت‌سرم نقشه ریختن,
‫این‌قدر وقیح بودن که می‌خواستن ‫من رو تا آخر عمر یه احمق فرض کنن,
‫نَن باید بره پی کارش,
‫حتی حرف طلاق رو نزن,
‫می‌دونم که ازدواج‌مون ‫دائمی بوده، مادر
‫ولی مجبور نیستم اینجا نگهش دارم,
‫چی‌کار کنم که از این قصر بره؟
‫بهم بگو,
‫اگه واقعاً می‌خوای نَن از اینجا بره,,,
‫راه دیگه‌ای نداره,
‫می‌فرستیمش بره,
‫ولی قبلش
‫باید برای تینتاجل ‫یه وارث به دنیا بیاره,
‫خانم‌ها و آقایان، ‫جناب دوک تشریف آوردند,
‫توی اتاق می‌بینمت,
‫هم مادر اومده ‫و هم احتمال خواستگاری هست!
‫حتی اگه دست‌وپاش رو ‫می‌بستیم، باز می‌اومد,
‫- نگران نباش, ‫- پس اینجایـی,
‫واقعاً شرمنده‌ام,
‫- چرا؟ ‫- نیت مادرم خیره
‫فقط مراقب حرف‌هاش نیست,
‫مادرتون هم مهربونـه و هم جذاب, ‫تازه رازنگه‌دار هم نیست,
‫اگه ازت بخوام جشن رو بیخیال بشی
‫و باهام قدم بزنی، اِشکالی نداره؟
‫مِیبل، دیدی؟
‫آقای رابینسون لیزی رو برد پیاده‌روی!
‫من هم کنارت وایستادم، مادر,
‫دارم می‌بینمشون,
‫شاهد قضیه هستم ‫و نیازی نیست توضیح بدی,
‫امیدوارم تو هم ‫از انگلستان راضی بوده باشی,
‫اینجا فقط بهم سخت گذشته ‫و حالم بَد بوده,
‫البته فکر کنم طبیعیـه,
‫تلاش کردی رفتارت رو درست کنی؟
‫که باعث خجالت نشی؟
‫و مثل یه آدم معمولی باشی؟
‫هنوز معنای «معمولی» رو نمی‌دونم، ‫چه برسه به این‌که باشم,
‫آره, همین‌جا خوبـه,
‫همین‌جا وایستم؟
‫- عالیـه, ‫- بگو کجا وایستم,
‫چیزی که می‌خوام ازت بپرسم، ‫خالصانه‌ترین سؤال زندگی‌م بوده,
‫و از الان واضحـه که چیـه,
‫لیزی اِمزوُرت,
‫من مَرد جاه‌طلبی هستم
‫ولی بیشتر از هرچیز، ‫می‌خوام نگهبان قلبت باشم,
‫تا بتونم خوشبختت کنم,,,
‫مراقبت باشم ‫و همه‌ی خواسته‌هات رو برآورده کنم
‫که امیدوارم تشکیل ‫خونواده هم جزوش باشه,
‫و البته یه خونه که کنار ‫شومینه‌ش چند تا صندلی باشه
‫و گاهی بریم توی حیاط برقصیم,
‫با من ازدواج می‌کنی، اِلیزابت؟
‫بله,
‫آره,
‫بله,
‫هِکتور و لیزی!
‫چه رمانتیک, ‫مثل جَوونی‌های شما,
‫فکر کردی اگه این‌طوری تحریکم کنی
‫ناراحت می‌شم ‫و دیگه کاری به کارِت ندارم؟
‫فکر کرده مادر تجربه‌ست,
‫انگار همه‌چیزِ دنیا رو دیده,
‫جَوونـه دیگه,
‫توی این سن طبیعیـه,
‫من‌وتو هم یه‌جورهایی ‫تازه‌عروس‌وداماد هستیم,
‫کورا هیچی از زندگی واقعی نمی‌فهمه,
‫و حتی مرگ,
‫یا بچه‌دارشدن,
‫و یا پرداخت بدهی قصاب,
‫ای وای, پول قصاب رو ندادیم,
‫عصر به‌خیر، بانوی من,
‫تِئودور حالش خوبـه؟
‫سرش شلوغـه,
‫واقعاً هم‌رنگ جماعت شدی,
‫اینجا خونه‌مـه دیگه,
‫می‌دونی که اکثر مردم ‫همچین خونه‌ای ندارن,
‫مثلاً خونه‌ی خودم این‌همه بُرج نداره,
‫راستش هِکتور امشب بهم نیاز نداشت,
‫فقط منتظر فرصت بودم,
‫حالا که حواس همه ‫به ازدواج تینتاجل پرتـه
‫داشتم,,,
‫فکر می‌کردم شاید ‫این‌روزها حضورت اینجا
‫ضروری نباشه,
‫شاید پسر تو خودکفا باشه ‫و بهت نیازی نداشته باشه,
‫تبریک می‌گم
‫ولی پسر من بهم نیاز داره,
‫اون قانون‌شکن,,,
‫اون دختر سرکشی که می‌شناختم,,,
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫از این‌جور مراسم متنفر بودی,
‫اون قدیم‌ها که ‫جَوون و ایده‌آل‌گرا بودیم
‫و اعضای این جامعه رو مسخره می‌کردیم,,,
‫فکرش رو می‌کردی ‫یه‌روز خودت جزوشون بشی؟
‫اوایل فکر می‌کردم سخت‌ترین قسمتش
‫این بود که من رو ‫برای رسیدن به قدرت پس زدی,
‫ولی سخت‌تر از اون این بود که
‫دیدم همون فرصت رو هم هدر دادی,
‫ایده‌آل‌گرا؟
‫فقط دو تا جَوون خام بودیم,
‫واقعاً این‌کاره‌ام,
‫موفق شدی,
‫آفرین، جینی,
‫دوباره بگین «آفرین»,
‫پشیمونـی که اومدی، نه؟
‫نه بابا,
‫اتفاقاً غذات,,,
‫حرف نداره؟
‫تِئو؟
‫بالاخره اومدی,
‫خوش‌حالـم,
‫وقتی نبودی، خیلی عذاب کشیدم,
‫می‌خوام تلاشم رو بکنم,,,
‫و کاری کنم متوجه بشی,,,
‫- تِئو, ‫- بگو که من رو می‌خوای,
‫می‌خوامت,
‫تِئو؟
‫نمی‌تونم,
‫نمی‌تونم باهات زندگی کنم,,,
‫نمی‌تونم حتی نگاهت کنم,,,
‫خدا به دادمون برسه,
‫حتی نمی‌شه ازت طلاق بگیرم,
‫ولی نهاد رسمی ‫با جدایی‌مون مشکلی نداره,
‫می‌تونی از قصر بری، بعداز این‌که,,,
‫بعداز این‌که,,,
‫بعداز این‌که چی؟
‫که یه وارث داشته باشیم,
‫منظورت از «نهاد رسمی» مادرتـه؟
‫به هم معرفی نشدیم,
‫من لُرد ویتلسی هستم,
‫ویتلسی؟
‫اولش می‌خواستم ‫گریتلسی رو انتخاب کنم,
‫سلام,
‫از اون‌طرف راهرو دیدمتون
‫و هیجان زیادی بهم دست داد,
‫شما همسر ندارین؟
‫یه خانم به‌شدت زیبا دارم,
‫یه‌تنه کل خونواده‌م رو ‫از بدبختی نجات داد
‫و کاری کرد هرروز عاشق‌تر بشم,
‫پس عجب زنیـه,
‫هرروز با امید دیدنش ‫از خواب بیدار می‌شم
‫ولی شما,,,
‫دوست دارم برم یه گوشه ‫و توی وجودت غرق بشم,
‫گفتین هر دو به هم کمک می‌کنیم
‫ولی تا حالا هیچ‌کس ‫به‌اندازه‌ی شما تحقیرم نکرده بود
‫که به پسرتون بگین ‫ازم مثل یه وسیله استفاده کنه,
‫بهتون اعتماد کردم, ‫حتی ازتون محافظت کردم,
‫فقط یه راه فرار برای ‫هر دوتون پیشنهاد دادم,
‫وقتی وارث داشته باشیم,,,
‫وارثی در کار نیست, ‫کار نهاد دیگه تمومـه,
‫من و پسرت آخرین ‫دوک‌بانو و دوک تینتاجل می‌شیم,
‫شاید این ازدواجی که ما رو ‫توش گیر انداختین، دائمی باشه
‫ولی این جایگاهی که برای نگهداریش ‫جون کندین، با ما از بین می‌ره
‫و تقصیر خودتونـه,
‫آنابِل,
‫تِئو!
‫دنبال نَن می‌گشتم,
‫ولی به‌جاش اول به تو می‌گم,
‫- با هِکتور؟ ‫- بله!
‫معلومـه,
‫اگه با هر زن دیگه‌ای ازدواج می‌کرد
‫می‌گفتم اون زن خیلی خوش‌شانسـه,
‫ولی تو,,,
‫اون لیاقت تو رو نداره,
‫این چه حرفیـه؟
‫چون تو نظیر نداری,
‫البته هِکتور مَرد خوبیـه,
‫خوشتیپـه و اهداف مشخصی داره,
‫مطمئنـم همسرش زندگی خیلی خوبی داره,
‫خب این مشکلش چیـه؟
‫فکر نمی‌کنم تو به یه زندگی معمولی
‫راضی باشی,
‫بالاخره اومد, ‫لیزی؟
‫- لیزی؟ ‫- لیزی؟
‫چی شد؟
‫خانم‌ها و آقایان، ‫لطفاً توجه بفرمایید,
‫فقط یه سیاست‌مدار موذی
‫حاضره از فرصت استفاده کنه ‫تا درباره‌ی خودش حرف بزنه
‫برای همین فعلاً نمی‌خوام ‫از خوش‌حالی خودم چیزی بگم,
‫به‌جاش تولد اِلیزابت دل‌ربا رو ‫بهش صمیمانه تبریک می‌گم,
‫و همچنین
‫اعلام می‌کنم که این بانوی زیبا
‫به درخواست ازدواج با من ‫جواب مثبت داد,
‫خیلی خوش‌حال شدم,
‫به مادرت می‌گم ‫قراردادمون رو لغو کنه,
‫وقتی مطمئن نباشی، ‫ازدواج سخت می‌شه,,,
‫اگه هیشکی ازم خوشش نیاد چی؟
‫یا اگه,,,
‫اگه مثل شما ‫عشق در نگاه اول نداشته باشم؟
‫کورا,
‫کی گفته من و دیک ‫توی نگاه اول عاشق شدیم؟
‫- توی رزونامه‌ها,,, ‫- روزنامه‌ها رو ول کن,
‫توی واقعیت، پاش رفت روی دامنم,
‫و بعدش,,,
‫بعدش با کسی رقصید که ازش متنفر بودم,
‫بعدش هم یه برج شراب رو ریخت پایین,
‫این‌که خیلی بامزه بوده,
‫آره، الان بامزه‌ست,
‫الان اون دیکیِ منـه
‫ولی اگه عشق زندگی‌م نمی‌شد
‫الان نشسته بودم با دوست‌هام ‫به کارهاش می‌خندیدم,
‫چرا این حرف‌ها رو ‫همون روز اول بهم نگفتی؟
‫به‌جای اون تمرینات مسخره,
‫چی بگم به خدا,
‫فکر کردم باید اصولی پیش برم,
‫باید می‌ذاشتی طبیعی پیش بره,
‫کورا، کسی مجبورت نکرده ‫همین‌الان ازدواج کنی,
‫پدرم مجبورم کرده,
‫مادرم هم همین‌طور,
‫خب من بهشون می‌گم,
‫آروم‌آروم پیش می‌ریم,
‫یا اصلاً تمومش می‌کنیم,
‫ضمناً قرار نیست شوهر پیدا کنی,
‫قراره با یکی زندگی کنی,
‫با سلام‌علیک شروع کن,
‫بخشی از زمان باارزش ‫خودت رو به بقیه بده,
‫جوراب‌هاش زرده؟
‫کورا,,,! ‫ببین,,,
‫نمی‌گم بری خواستگاری کنی، ولی,,,
‫- فکر نکنم بتونم,,, ‫- برو سلام کن, خیلی هم می‌تونی,
‫برو,
‫سلام,
‫فکر کنم بتونیم ادامه بدیم,
‫خدمات شخصی‌سازی‌شده راه می‌ندازیم,
‫هر دختری می‌تونه آزادانه
‫و با هر سلیقه‌ی متفاوتی، ‫عشقش رو انتخاب کنه,
‫عاشق وقتی‌ام که می‌گی «عشق»,
‫فقط یادت نره باید پول قصاب رو بدی,
‫گم شو,
‫بیا بریم,
‫چرا همچین روزی اومدی؟
‫من توی مادری کم نذاشتم,
‫هر زمان دیگه‌ای می‌اومدی، ‫از مهارت من متعجب می‌شدی,
‫ولی توی بَدترین روز مادربودنم اومدی,
‫شاید فکر کردم امروز ‫وقتشـه که بهت یادآوری کنم,
‫که پیر شدم؟
‫که کی بودی,
‫تو دلم رو شکستی,
‫دل خودم رو شکستم,
‫آره خب,,,
‫من
‫به‌شدت خواستنی‌ام,
‫مطمئنـم در نبود من عذاب کشیدی,
‫ولی اعتراف می‌کنم
‫که وقتی فهمیدم
‫یکی دیگه رو انتخاب کردی، ‫نابود شدم و هنوز خوب نیستم,
‫هنوز نمی‌فهمم چرا ‫این زندگی رو انتخاب کردی,
‫ولی ظاهراً برات ارزشمنده,
‫و تو هم برای من ارزشمندی,
‫ولی هنوز باهوشـی‌ها,
‫این آنابِل,,, دوک‌بانوی جدید,,,
‫مورد عالی‌ای ‫برای وارث انتخاب کردی,
‫به نظرم دیگه وظیفه‌ی ‫مادری‌ت رو کامل کردی,
‫همه‌چی رو رها کردی که اینجا باشی,
‫منظورت اینـه که تو رو رها کردم,
‫مگه من همه‌چی‌ت نبودم؟
‫اگه بذاری دختره بره، ‫همه‌ی زحماتت هدر می‌ره,
‫اگه کاری کنم که براشون ‫فرصت آشتی پیش بیاد
‫و تِئو ازم متنفر بشه,,,
‫به نظرت می‌ارزه؟
‫اینجا اتاق خصوصی بانوی ارشده,
‫من دوک‌بانوی اینجام!
‫«گای,,, جینی,,,»
‫چطور پیش رفت؟
‫منظورم مادرتـه,
‫دیوونه‌م می‌کنه,
‫و هیچ‌وقت من رو نمی‌فهمه,
‫مثل همه‌ی مادرها,
‫حداقل خوش‌حالـم
‫که مهم‌ترین آدم زندگی‌مون خودمونـیم,
‫کُنچیتا,
‫فکر کنم تو مسئول ‫همسریابی هستی، درستـه؟
‫در خدمتـم,
‫این مِیبل همه‌ش لج‌بازی می‌کنه,,,
‫مِیبل؟
‫دختر خیلی خوبیـه,
‫ولی خوبی‌هاش رو مخفی می‌کنه,
‫یکی باید کمکش کنه حواسش سر جاش بیاد,
‫فکر نکنم این‌طوری,,,
‫خودش هم دوست داره خوشبخت باشه,
‫بهت دو برابر کارمزد می‌دم، خوبـه؟
‫چی شده؟
‫چیزی شده؟
‫- مادر؟ ‫- باهات حرف دارم,
‫من دیدمشون,
‫گای و آنابِل رو می‌گم,
‫شب عروسی,
‫خبر داشتی؟
‫و گذاشتی باهاش ازدواج کنم؟
‫دیگه دیر شده بود,
‫به همه گفته بودی ‫که عاشق یه فرزند نامشروع شدی,
‫اگه لغوش می‌کردیم، همه‌مون تحقیر,,,
‫حداقل یه‌روز ‫تحقیر می‌شدم، نه یه عمر,
‫ولی حالا نَن من رو ‫توی قفس ازدواجش گیر انداخته,
‫کار نَن نبود,
‫چاره‌ای نداشت,
‫تقصیر اون نبود,
‫طرف اون رو می‌گیری؟
‫من بهش پیشنهاد دادم
‫که ادامه بده,
‫می‌دونستم هر کاری می‌کنه ‫تا از خواهرش مراقبت کنه,
‫من بودم که مجبورش کردم,
‫کار من بود,
‫قفس تو رو من ساختم,
‫قفلش هم من زدم,
‫نَن هم کنارت توی قفسـه,
‫به‌خاطر قدرت تو نبود,
‫در واقع من قدرتم رو بهش ‫نشون دادم و تسلیمش کردم,
‫اگه به یه اندازه به هر دوتون بَدی شده
‫و مقصرش منـم,,,
‫نمی‌شه آشتی کنین؟
‫برای ظاهرسازی نمی‌گم,
‫برای زندگی خودت,
‫اگه دوستش داری,,,
‫برو بیرون,
‫از اتاقم و از قصرم برو بیرون,
‫تو دیگه سرپرست این نهاد نیستی,
‫- تِئودور، من,,, ‫- برو بیرون,
‫نَن,
‫- می‌خواستم ازت تشکر,,, ‫- پیداش کردم,
‫- گای؟ ‫- و جینی,
‫فهمیدم کجائـن, ‫توی ایتالیائـن,
‫- مگه هنوز بهش فکر,,, ‫- فکروذکرم همونـه,
‫فکر کنم دیر شده, ‫نمی‌دونم الان چه احساسی داره,
‫چند هفته پیش بهم نامه نوشت ‫و احوالت رو پرسید,
‫نامه کجاست؟
‫سوزوندمش,
‫نخوندم,
‫- چرا؟ ‫- به‌خاطر خودت,
‫خودت گفتی باید گای رو فراموش کنی,
‫هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنم,
‫- پس تِئو,,, ‫- من و تِئو تموم کردیم,
‫مطمئنـی؟
‫دیگه دوستش نداری؟
‫نه, ‫از اولش گای رو دوست داشتم,
‫پس برو,
‫مگه فقط عشقت برات مهم نیست؟
‫تِئو؟
‫حرفی که اون‌موقع زدی,,,
‫شادی‌ت رو خراب کردم,
‫- خیلی احمق و خودخواهـم, ‫- من,,,
‫اون حرف‌ها رو که زدی
‫حس خوبی گرفتم,
‫و به نظرم حق با توئـه, ‫باید دنبال کسی باشم
‫که قدرتمنده,
‫- آخه من,,, ‫- نباید اصلاً حرف می‌زدم,
‫من رو ببخش,
‫اتفاقاً باید قدر اون ‫ازدواج بی‌آلایش رو بدونی,
‫خوش‌حال باش,
‫ببخشین، باید نَن رو پیدا کنم
‫تا تکلیفم باهاش مشخص بشه ‫تو ندیدیش؟
فیلم و سریال بدون سانسور [nikiMoviez.sbs]در نیکی مووی