« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ @niki_movie ]
فیلم و سریال بدون سانسور دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده نیکی مووی
‫طی حملات هوایی،
‫گلوله‌باران و یورش تانک‌ها،
‫ارتش ژاپن با شدت بالا ‫و مصمم برای اشغال نانجینگ
‫به مدافعان چینی حمله کرد.
‫به همین دلیل نبردهای سنگینی ‫در پنج دروازه‌ی پایتخت درگرفت
‫که در میان آن‌ها
‫نبرد در بیرون دروازه‌ی ‫«ژونگهوا» از همه شدیدتر بود.
‫نیروهای ما مواضع توپخانه را در ‫بالای تپه‌ی «یوهوا تای» محکم نگه داشتند
‫و مقاومت سرسختانه‌ای ‫از خود نشان دادند.
‫دشمن برای روزها از مسیرهای ‫مختلف به پایتخت حمله می‌کرد.
‫روز دوازدهم، ‫یورش‌ها شدیدتر هم شد.
‫هواپیماهای دشمن دیوارهای شهر ‫را در مقیاس وسیع بمباران کردند،
‫تا پوششی برای حملات سنگین ‫نیروهای زمینی دشمن باشند،
‫با قصد شکستن خط ‫دفاعی و هجوم به داخل...
‫نبرد در بیرون دروازه‌ی ‫«گوانگهوا» به طور ویژه‌ای شدید بود.
‫از صبح زود، بیش ‫از ۴۰۰۰ نیروی دشمن
‫بیش از ده یورش سنگین ‫به سمت شهر انجام دادند.
‫نیروهای ما مواضع دفاعی را ‫حفظ کرده و حملات را دفع کردند.
‫نیروی هوایی ما نیز مواضع ‫دشمن را بمباران هوایی کرد.
‫عمو.
‫توپخانه‌ی ما نیز به ‫گلوله‌باران اضافه شد.
‫با حمله به عقبه‌ی آن‌ها،
‫دشمن وحشت‌زده عقب‌نشینی کرد.
‫ما از فرصت استفاده کرده و ‫آن‌ها را تا بیرون شهر تعقیب کردیم.
‫تلفات دشمن سنگین بود.
‫ما هم شهدای قهرمانی دادیم.
‫همه عزم خود را برای جنگیدن ‫تا پای مرگ جزم کرده بودند.
‫و شجاعانه مقاومت می‌کردند.
‫درش بیار!
‫زود باش!
‫درش بیار! درش بیار!
‫همین الان درش بیار!
‫خدای من!
‫بچه رو بگیر.
‫بگیرش.
‫لطفاً بچه رو بگیر.
‫یه کمکی بکن.
‫بابا!
‫- پسرم! ‫- بابا!
‫بابا!
‫اگه از شهر بری ‫بیرون زنده می‌مونی.
‫محکوم به مرگ
‫همه‌ی کیسه‌های ‫پست رو بندازین دور!
‫قبل از اینکه سوار کامیون ‫بشین لباساتونو عوض کنین.
‫لباساتونو عوض کنین و سوار شین.
‫لباساتو در بیار.
‫یالا، آ-چانگ! بجنب، بجنب!
‫لباساتو عوض کن و سوار شو.
‫با این لباس خیلی ‫شبیه سربازا شدی.
‫آ-چانگ! بجنب، بجنب!
‫کجا بریم؟
‫یه کشتی بخار پستی تو ‫اسکله‌ی «شیا گوان» منتظرمونه.
‫آ-چانگ! آ-چانگ!
‫آ-چانگ!
‫نامه‌ای از دخترم نرسیده؟
‫وقت نداریم!
‫از «لوآن».
‫لوآن!
‫یالا! یالا!
‫آ-چانگ!
‫دنبالم بیا.
‫زود باش!
‫منطقه‌ی ۲؟
‫آره، آره، منطقه‌ی ۲.
‫خیابون «لایدائو».
‫اسمش چیه؟
‫سو جون.
‫پیداش کردی؟
‫خودشه.
‫دست‌خط دخترمه.
‫آره.
‫آ-چانگ، ممنونم.
‫ممنونم، آ-چانگ.
‫حال «سو جون» خوبه.
‫اونجا جاش امنه.
‫رئیس (پُست)!
‫صبر کن...
‫رئیس!
‫وایسا منم بیام!
‫آ-چانگ!
‫وقت نداریم!
‫تو اسکله می‌بینمت!
‫وایسا منم بیام!
‫رئیس!
‫سربازان و افسران چینی.
‫فرمانده‌ی پادگان ‫نانجینگ، «تانگ شنگ ژی»
‫شما را رها کرده و گریخته است.
‫تمام مواضع در نانجینگ
‫به اشغال ارتش امپراتوری ‫ژاپن درآمده است.
‫سلاح‌های خود را زمین بگذارید.
‫فوراً تسلیم شوید.
‫ارتش امپراتوری به ‫کنوانسیون ژنو پایبند خواهد بود
‫و با اسیران جنگی به ‫خوبی رفتار خواهد کرد.
‫اینو بگیر!
‫برو!
‫داداش!
‫اینو بگیر!
‫اینو بگیر! اینو بگیر!
‫حمله!
‫آماده‌ی شلیک! آتش!
‫حمله!
‫شیطان‌های ژاپنی لعنتی!
‫سلام، رفیق.
‫من یه شهروند خوبم.
‫زنده باد دوستی چین و ژاپن.
‫یو شیو، بیا بریم.
‫تو اول برو. نگران من نباش.
‫ژاپنی‌ها دارن میان!
‫من نمیرم.
‫بریم!
‫ژاپنی‌ها دارن میان و تو هنوز ‫دوزاریت نیافتاده که مرگ بیخ گوشته!
‫بریم، یالا بریم!
‫بریم، خواهر!
‫زود باش، زود باش!
‫کوروشیما.
‫بله، قربان.
‫عکاس هنوز نرسیده؟
‫الان میرسه.
‫تنگِ غروبه.
‫خیلی کُنده.
‫متاسفم، قربان.
‫ببخشید که هر دوتون ‫رو منتظر گذاشتم.
‫از هنگ سیزدهم پیاده‌نظام،
‫عکاس، ستوان ایتو هیدئو
‫برای انجام وظیفه حاضر!
‫صف ببندید!
‫زنده‌باد امپراتوری ژاپن!
‫بانزای! ‫(«بانزای» یک فریاد حماسی و تشویقی در ژاپن است)
‫ییجیانگ‌من ‫(یکی از دروازه‌های شهر نانجینگ در چین)
‫برگردید!
‫برگردید به شهر!
‫هیچ‌کس رد نمیشه!
‫ما طبق دستور ژنرال تانگ ‫داریم عقب‌نشینی می‌کنیم.
‫همین الان بذارید رد شیم!
‫هر کسی جرئت کنه بیاد جلو...
‫...بهش شلیک میشه!
‫من سرهنگ تمامم.
‫تو فقط یه سرهنگ دومی، ‫می‌خوای جلوی من وایسی؟
‫چونلی!
‫راه رو برام باز کنید!
‫چطور جرئت می‌کنی به ‫افراد خودت شلیک کنی!
‫حمله!
‫چونلی!
‫یه قدم دیگه جلو بیاید یعنی مرگ!
‫آتش!
‫چونلی! چونلی!
‫فرمانده لشکر دستور داده...
‫...که نباید بذاریم هیچ‌کدوم ‫از نیروهای مدافع...
‫...از اینجا فرار کنن!
‫اینا فراری هستن.
‫فراری‌ها رو برگردونید به شهر...
‫...تا با ژاپنی‌ها بجنگن!
‫این یه دستوره!
‫آتش!
‫زانو بزنید!
‫سربازای جدید، گوش کنید.
‫بیاید اینا رو اعدام کنید.
‫سرگرد،
‫کشتن اسرای جنگی ‫خلاف قوانین ارتشه.
‫خفه شو!
‫سلاح‌هاتون رو بردارید!
‫بله.
‫آماده
‫چینی‌ها خوک هستن.
‫اونا رو آدم حساب نکنید.
‫سلاح‌هاتون رو بیارید بالا!
‫آتش!
‫سلاح‌هاتون رو ‫بیارید بالا و شلیک کنید!
‫آشغالای بی‌مصرف.
‫خودم نشونتون میدم.
‫عکاس.
‫بیا اینجا.
‫بله، قربان.
‫اینجا.
‫می‌خوام لحظه‌ای رو ثبت کنی...
‫...که گلوله...
‫...توی تن این خوک چینی فرو میره.
‫سرعت گلوله‌ها خیلی زیاده.
‫دوربین به سختی می‌تونه ثبتش کنه.
‫اجازه بدید فیلم رو عوض کنم.
‫من هنوز عکس نگرفتم.
‫احمق!
‫همگی، سلاح‌هاتون رو بیارید بالا.
‫آماده‌ی شلیک!
‫جسارتاً
‫نور واقعاً کافی نیست.
‫حساسیت فیلم خیلی پایینه.
‫احمق!
‫می‌دونی اون کیه؟
‫یه دهاتی مثل تو می‌تونه ‫تاوان توهین به اون رو بده؟
‫متاسفم.
‫فوراً درخواست فیلم با ‫حساسیت بالا می‌کنم...
‫...و قول میدم دفعه‌ی بعد اثری که ‫سرگرد کوروشیما می‌خواد رو ثبت کنم.
‫ایتو.
‫عکس‌های محاصره کی منتشر میشن؟
‫لوازم ظهور عکس تموم شده.
‫تجهیزات جدید هنوز تو راهه.
‫چطوره نگاتیوها رو ‫بفرستیم شانگهای؟
‫سرویس پست ارتش در حال ‫حاضر خیلی به‌هم‌ریخته‌ست.
‫این نگاتیوها خیلی ‫باارزشن. اگه گم بشن،...
‫...دیگه نمیشه ‫عکس‌ها رو برگردوند.
‫این موضوع رو هر چه ‫سریع‌تر توی نانجینگ حل کن.
‫مراسم ورود تا چند ‫روز دیگه برگزار می‌شه.
‫ژنرال ماتسویی شخصاً شرکت می‌کنه.
‫من هماهنگ می‌کنم ‫که ازش عکس بگیری.
‫متوجه شدم.
‫خیلی ممنونم.
‫عمو.
‫زن‌عمو.
‫اوناهاش!
‫سرباز چینی!
‫فرار نکن!
‫هر کی اول بکشتش
‫ساکی (شراب ژاپنی) رو می‌بره.
‫بابا. بابا
‫عالیه.
‫اصلاً بد نیست.
‫عالیه.
‫یه جنگجو باید این شکلی باشه.
‫باابهت و درنده.
‫ترسیدی؟
‫خوبی؟
‫فقط دارن نمایش اجرا می‌کنن.
‫مثل فیلم ساختنه.
‫گریه نکن.
‫بیا.
‫ممنونم.
‫آقای اینوئه،
‫می‌شه کاری کنید زن و ‫بچه‌م الان از اینجا برن؟
‫ممنونم.
‫بیا اینجا.
‫تعظیم کن.
‫ممنونم.
‫صبر کن.
‫تا چند روز دیگه یه ‫مراسم ورود داریم.
‫باید لباس‌هامون مرتب باشه.
‫به زنت بگو
‫چند تا زن بیاره
‫که اینجا بمونن و ‫لباس‌ها رو بشورن.
‫به خاطر دوستی چین و ‫ژاپن، این کار رو می‌کنیم.
‫ممنونم.
‫چند تا از خواهرات رو ‫پیدا کن که این کار رو بکنن.
‫قربان؟
‫می‌تونم برای یه مجوز ‫عبور دیگه هم درخواست بدم؟
‫خانواده‌ت سه نفرن.
‫سه تا مجوز.
‫یکی دیگه برای کی می‌خوای؟
‫یه فامیل دارم.
‫برو عقب.
‫فرار نکن! وایسا!
‫تو کی هستی؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫هی!
‫اینجا حوزه‌ی ماست.
‫همه‌تون برگردین و ‫منتظر دستور باشین.
‫چشم قربان.
‫موهاش بلنده.
‫شبیه سربازها نیست.
‫اگه فقط شاتر دوربین رو فشار بدی
‫ولی هیچ‌وقت ماشه رو نکشیده باشی،
‫حق نداری خودت رو سرباز صدا کنی.
‫این تو این عکاسی کار می‌کنه؟
‫افسر می‌پرسه
‫تو این عکاسی کار می‌کنی یا نه.
‫می‌تونی عکس ظاهر کنی؟
‫افسر می‌پرسه
‫می‌تونی عکس ظاهر کنی یا نه.
‫این مرد می‌تونه عکس ظاهر کنه.
‫دقیقاً همونیه که الان لازمش دارم.
‫اسلحه رو بده به من!
‫وایسا!
‫ستوان ایتو باید عکس‌ها رو ‫ظاهر کنه و بفرسته مقر فرماندهی.
‫این به آبروی واحد ما ربط داره.
‫بگو من رو ببره به عکاسی.
‫زود باش.
‫جنگ واجب و چین برنده است.
‫وایسا!
‫همونجا وایسا! کجا داری می‌ری؟
‫گوانگ های،
‫کمکم کن!
‫گوانگ های،
‫کمکم کن!
‫کمک!
‫گوانگ های، کمکم کن!
‫گوانگ های،
‫آتلیه عکاسی
‫چرا اونجا وایسادی؟
‫برای افسر یه کم آب بریز.
‫تو شاگردی؟
‫بله.
‫اوستات کجاست؟
‫اوستا
‫فرار کرد.
‫فامیلیش چیه؟
‫وو.
‫دفتر ثبت حضور و غیاب کارکنان
‫تو چرا فرار نکردی؟
‫خواستم ولی نتونستم.
‫کونگ شیان دونگ.
‫چن فو لو.
‫لیو آ سی.
‫چن یونگ تای.
‫منم.
‫همون آ-تای صدام کن.
‫من رو ببر به تاریک‌خونه.
‫تاریک‌خونه کجاست؟
‫افسر می‌خواد تجهیزات رو ببینه.
‫از این طرف.
‫ساخت آلمان.
‫اولین باره همچین چیزی می‌بینم.
‫بگو برام روشنش کنه ‫ببینم چطوری کار می‌کنه.
‫قربان،
‫عکاسی جلسه افسرها که ‫سرهنگ اینوئه ترتیب داده...
‫...امروزه، درسته؟
‫ازش بپرس چاپ کردن این ‫حلقه فیلم چقدر طول می‌کشه.
‫افسر می‌پرسن چاپش ‫چقدر طول می‌کشه.
‫مطمئن نیستم.
‫می‌گه دو روز طول می‌کشه.
‫- یک روز.
‫فردا عصر میام سر می‌زنم.
‫تا فردا بعد از ظهر ‫باید چاپ شده باشه.
‫وگرنه همون‌جوری که ‫از بین اون همه جنازه...
‫...خزیدی بیرون، همون‌جوری ‫هم می‌خزی برمی‌گردی توشون.
‫اسم من ایتو هیدئو ئه.
‫اگه سربازای ژاپنی اومدن،
‫اینو بهشون نشون بده.
‫این چیزی که نوشته ‫حکم زندگیت رو داره.
‫ازش تشکر نمی‌کنی؟
‫تعظیم کن.
‫نود درجه.
‫ظرف مدت دو روز
‫زود چاپشون کن.
‫رفتن.
‫تو...
‫بیا!
‫ژاپنی‌ها همین الان اومدن.
‫این کیه؟
‫ایشون...
‫اول به بچه شیر بده.
‫مردا، دستا بالا.
‫زن‌ها و بچه‌ها، یه ‫صف تشکیل بدین.
‫هی، تو.
‫تو با من بیا.
‫بیا بیرون!
‫حرکت کن!
‫همین‌جا وایسا.
‫من یه راهبم.
‫آمیتا بودا.
‫من یه راهبم.
‫دستات چقدر پینه بسته.
‫این دست حتماً با تفنگ شلیک کرده.
‫شونه‌ت جای ساییدگی داره.
‫تفنگ حمل کردی.
‫و این جای زخم روی پیشونیت...
‫...دقیقاً با این کلاه جور درمیاد.
‫تو قطعاً یه سربازی.
‫بقیه رو لو بده تا کشته نشی.
‫من واقعاً یه راهبم.
‫کدومتون سربازین؟
‫زود بیاین جلو تا کشته نشین.
‫سربازا، بیاین جلو.
‫وایسین!
‫اونایی که فرار می‌کنن ‫همه‌شون سربازن.
‫بگیرینشون.
‫نذارین فرار کنن.
‫ولم کن!
‫همین الان بیا بیرون!
‫تکون نخور!
‫بیاین یه عکس بگیریم.
‫عکس؟
‫آره.
‫یه کم چپ‌تر.
‫خوبه.
‫عالیه.
‫این‌جوری؟
‫آماده...
‫گرفتیش؟
‫گرفتم.
‫بیا یکی دیگه بگیریم.
‫یکی دیگه.
‫همون‌جا.
‫عالیه. بلندتر بخون.
‫هی، زنه،
‫همین‌طور که لباست ‫رو درمیاری بخون.
‫باید موقع خوندن لخت بشی، مگه نه؟
‫چه خبره؟
‫من با شمام، با شمام.
‫تو کی هستی؟
‫گزارش می‌دم قربان.
‫من اینجام تا فیلم‌های خبری ‫ارتش امپراطوری رو تحویل بدم.
‫از طرف ایتو هیدئو اومدم.
‫برو همین الان پخشش کن.
‫چشم قربان.
‫هنوز صدا نداره.
‫سرود پیاده‌نظام رو آماده کنید.
‫آماده...
‫خوبی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی خوبم؟
‫نزدیک بود از ترس سکته کنم، خب؟
‫اونا دوست دارن تو اپرا بخونی.
‫فقط خوب اپرا بخون ‫تا مشکلی پیش نیاد.
‫فنگ‌هوا چی؟
‫اون که براش مشکل پیش اومد؟
‫اون به خاطر این بود که احمق ‫بود و اصرار داشت فرار کنه.
‫تو فقط تو سالن تئاتر ‫بمون و خوب اپرا بخون.
‫ژاپنیا باهات مثل یه ‫هنرمند رفتار می‌کنن.
‫نه،
‫اگه فرار کنی و یه ‫آدم معمولی بشی،
‫باهاشون مثل سگ و ‫خوک رفتار می‌کنن.
‫اینجا بمونیم؟
‫دارم از گشنگی می‌میرم، حالیته؟
‫یالا دیگه.
‫جواز عبور من کجاست؟
‫همین الان بده به من.
‫چند روز صبر کن.
‫میرم یه خرده مخ ‫اون افسر رو می‌زنم.
‫سربازا یا فرار ‫کردن یا تسلیم شدن.
‫وقتی ژاپنیا نانجینگ رو بگیرن،
‫روزای خوب ما هم شروع می‌شه.
‫تو می‌تونی اپرا ‫بخونی، منم ژاپنی بلدم.
‫تو آینده کلی فرصت ‫برامون پیش میاد.
‫وقتی ژاپنیا مسئول بشن،
‫با چینی‌ها مثل آدم رفتار می‌کنن؟
‫معلومه که می‌کنن.
‫همیشه با من مؤدب بودن.
‫حتی بهم شیرینی هم دادن.
‫پس...
‫با زن و بچه‌ت هم مؤدبن، مگه نه؟
‫اگه می‌خوای بخوری، بخور، باشه؟
‫اونجا نشین.
‫اون فیلمیه که من توش ‫بازی کردم، فهمیدی؟
‫حالا خوبه فقط سیاهی لشگر بودی...
‫سیاهی لشکر بازیگر نیست؟
‫الان اینقدر از مرگ می‌ترسی؟
‫موشه بابا...
‫این همه ترس برای چیه؟
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫...که نصفشون به طرز ‫مشکوکی کشته شدن.
‫فکر می‌کنی من از ژاپنیا می‌ترسم؟
‫من از چینیا می‌ترسم.
‫تویی.
‫چی صدات کنم؟
‫سو لیو چانگ.
‫پستچی شماره ۱۲۱۳، ‫گروه ۲، منطقه ۱.
‫اگه ببیننمون چی؟
‫هنوز یه راه آبی برای ‫فرار از شیا گوان هست.
‫تو هم باید فرار کنی.
‫بچه‌ها خیلی کوچیکن.
‫چطوری با یه خانواده ‫کامل فرار کنیم؟
‫خیلی خانواده‌های بچه‌دار هستن.
‫خروس‌های معبد نمی‌خونن.
‫و دریاچه‌ی بی‌غصه، ‫پر از غصه شده.
‫کجا فرار کنیم؟
‫قایم شدن اینجا بهترین شانس ‫ما برای زنده موندن نیست؟
‫آقا پسر.
‫می‌خوام یه چیزی رو ‫باهات در میون بذارم.
‫اگه بتونی امنیت کل ‫خانواده‌ی ما رو تأمین کنی...
‫...از شوهرم می‌خوام...
‫...که بهت تمام فوت و فن عکاسی...
‫...و ظاهر کردن عکس رو، یاد بده
‫و بعداً نصف عکاسی ‫رو هم میدم بهت.
‫ژاپنیا کل نانجینگ رو گرفتن.
‫کاسبی به چه درد من می‌خوره؟
‫مگه ژاپنیا عکس نمی‌گیرن؟
‫کیه که عکس نگیره؟
‫از وقتی دوربین ‫اختراع شده تا امروز،
‫این کاسبی هیچ‌وقت نخوابیده.
‫ناسپاسی نکن.
‫گریه نکن، گریه نکن.
‫برو تو.
‫نمی‌تونی بری.
‫اگه تو بری و ژاپنیا فردا برگردن،
‫ما چی می‌شیم؟
‫ژاپنیا عکسا رو می‌خوان.
‫تو فقط براشون ظاهرشون کن.
‫مزخرف نگو.
‫اون حتی منو ندیده.
‫حقیقت رو بهش بگو.
‫صاحب عکاسی تویی.
‫اگه می‌ری، یادداشت رو بده به من.
‫این مال منه!
‫آماده
‫آتش!
‫برید.
‫از این طرف!
‫قربان
‫قربان.
‫قربان
‫راه فراری نیست.
‫هر دو تا خروجی بسته‌ست.
‫این کار اونقدرام سخت نیست.
‫بهت یاد می‌دم.
‫وقت زیادی نداریم،
‫پس فقط حفظش کن.
‫فامیلی من جینه.
‫لائو جین صدام کن.
‫دهمین سالگرد پایتخت شدن ‫نانجینگ توسط دولت ملی
‫اونا مال دوره‌ی بهار و پاییز چین بودن... ‫(یک دوره مهم و پرآشوب در تاریخ چین باستان)
‫...بویا و ژونگ زیکی.
‫بویا تو نواختن ماهر بود، ‫زیکی تو درک کردن موسیقی.
‫یه قطعه به اسم ‫«کوه‌های بلند و آب‌های روان»...
‫...اونا رو به یه نمونه‌ی افسانه‌ای ‫برای تمام دوران تبدیل کرد.
‫انتظار نداشتم اینقدر به ‫فرهنگ چین علاقه‌مند باشی.
‫پدربزرگم از کهنه‌سربازای ‫اولین جنگ چین و ژاپن بود.
‫حسرتش این بود که نتونست ‫وارد پایتخت چین بشه.
‫ولی ما الان به این هدف رسیدیم.
‫عکسای ظاهر شده کجان؟
‫عکسا ظاهر شدن؟
‫افسر می‌خواد ببیندشون.
‫هنوز یه روز هم نشده.
‫خیلی خوب.
‫بعد...
‫...جلوی من یکی دیگه رو ظاهر کن.
‫جلوی چشم افسر،
‫یکی دیگه رو ظاهر کن.
‫ظاهر کردن عکس
‫سه مرحله داره: ‫ظهور، توقف و ثبوت.
‫در واقع یعنی تبدیل کردن ‫تصویر پنهان روی نگاتیو...
‫...به یه تصویر قابل دیدن.
‫اما کل این فرآیند باید تو ‫تاریکی مطلق انجام بشه.
‫به محض اینکه نور بهش ‫بخوره، نگاتیو می‌سوزه.
‫تصویر پنهان چیه؟
‫به اونش کار نداشته باش.
‫فقط حفظ کن.
‫مهم اینه که نسبت مواد ‫شیمیایی رو درست دربیاری.
‫اول نگاتیو رو بذار...
‫...توی این.
‫اون دسته‌ای که جلوشه...
‫...بیست بار بچرخونش.
‫این داروی ظهوره.
‫آب ولرم بیست درجه.
‫نگاتیو رو پونزده ‫دقیقه توش خیس کن.
‫بعد درش بیار و کامل آب بکش.
‫بعد از داروی توقف ‫و ثبوت استفاده کن.
‫مواد شیمیایی رو خودم ‫از پودر درست کردم.
‫تابستونا یک به شش.
‫زمستونا یک به هشت.
‫داروی ثبوت توش اسید داره.
‫اگه به پوستت بخوره، ‫می‌سوزونه و میره تو.
‫باید خیلی مواظب باشی.
‫یادت باشه بعد از هر ‫مرحله، کامل آبکشی کنی.
‫اگه یه ذره از مواد شیمیایی ‫روی کاغذ عکس بریزه،
‫خراب میشه.
‫اینم آگراندیسور.
‫به این میگن لنز.
‫خیلی گرونه.
‫سمت براق کاغذ عکس، روشه،
‫سمت ماتش، پشتشه.
‫اینم شاسی چاپ تماسی.
‫نگاتیو ظاهر شده رو بذار داخلش،
‫بعد کاغذ عکس رو روش گیره کن.
‫برای چاپ هم‌اندازه، از ‫روش چاپ تماسی استفاده کن.
‫سمت گودِ نگاتیو رو ‫بذار روی کاغذ عکس،
‫سمت برآمده‌ش رو به شیشه.
‫ببندش.
‫بعد،
‫با همون روشی که ‫فیلم رو ظاهر می‌کنی،
‫اول دو دقیقه ظاهرش کن.
‫بعد از اینکه تمیز آب کشیدی،
‫ثبوتش کن.
‫دو دقیقه...
‫...از کجا می‌فهمی چقدر شده؟
‫دروازه، دروازه، چقدر بلنده؟
‫سی و شش گز، تا آسمون کِشیده.
‫اسب گل به سر،
‫شمشیر به دست،
‫از درِ خونه‌ت رد میشم،
‫می‌پرسم ازت، پرتقال یا ‫موز، کدوم رو می‌خوای؟
‫شش بار اینو بخون.
‫اسب گل به سر...
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫در رو ببند. نور همه ‫چیز رو خراب می‌کنه.
‫اشکالی نداره.
‫عکسای این چینی‌ها که مهم نیست.
‫?
‫ما...
‫...دوستیم.
‫ادامه بده،
‫رفیق.
‫همه‌ش به لطف اونه.
‫کنسرو ماهی ماکرل (نوعی ماهی اقیانوسی) ‫با سس میسو (نوعی چاشنی ژاپنی)
‫برپا!
‫به سلامتی!
‫ایتو.
‫یالا!
‫چه فرصت خوبیه.
‫بیاین با هم یه عکس بگیریم.
‫ژنرال ماتسویی
‫بیاین با هم یه عکس بگیریم.
‫باشه.
‫چپ: تانی هیسائو، سرلشکر ارتش امپراتوری ژاپن ‫راست: ژنرال ارتش ژاپن ماتسویی ایوانه
‫لطفاً از این طرف.
‫قتل،
‫آتش‌سوزی، تجاوز
‫انضباط نظامی تا ‫این حد سقوط کرده؟
‫پس اعتبار بین‌المللی...
‫...ژاپن چی میشه؟
‫نگران نباشید.
‫من این موضوع رو به ‫درستی مدیریت می‌کنم.
‫چین خیلی پهناوره.
‫پیروزی به تنهایی کافی نیست.
‫باید چینی‌ها رو نابود کنیم تا ‫بتونیم بهشون حکومت کنیم.
‫جلوی سربازا رو نگیر.
‫اما ایشون به اعتبار ‫بین‌المللی ژاپن اشاره کردن...
‫...اون باید درست مدیریت بشه.
‫غذایی که این ژاپنی‌ها ‫می‌خورن چقدر سرده.
‫ایتو گفت داریم غذای ‫افسرها رو می‌خوریم.
‫سربازای عادی همچین تنوعی ندارن.
‫ترتیب داروی ثبوت و ‫توقف رو برعکس زدی.
‫یادت باشه،
‫داروی ثبوت بوی اسید میده.
‫بینیت رو می‌سوزونه.
‫برو کنار، برو کنار!
‫خوبه که اینا عکسای ‫تمرینی و به درد نخورن.
‫اگه اینا عکسای ژاپنی‌ها بودن چی؟
‫اون‌وقت می‌خواستی چیکار کنی؟
‫حواست رو جمع کن.
‫تو الان فقط عکس ظاهر نمی‌کنی.
‫داری زندگی ظاهر می‌کنی، ‫زندگی هر پنج نفرمون رو.
‫می‌فهمی؟
‫معبد کنفوسیوس
‫چیز خاصی نیست.
‫فقط یه عکس از دور بگیر.
‫همگی،
‫بیاین اینجا یه عکس بگیریم.
‫خوبه.
‫همین‌طوری.
‫پاگودای لینگو ‫(بنایی تاریخی در نانجینگ چین)
‫رصدخانه کوه بنفش
‫این همون عکاسه نیست؟
‫بیا اینجا!
‫ستوان موکای.
‫ستوان نودا.
‫عکاس هنگ سیزدهم، لشکر ششم
‫ایتو
‫ایتو هیدئو.
‫من خیلی چیزا در ‫مورد شما دو نفر شنیدم.
‫اجازه بدین یه عکس ازتون بگیرم.
‫اگه یه سر بریده دستمون ‫بگیریم تاثیرگذارتر نیست؟
‫بازنده هنوز خیلی ‫حرف برای گفتن داره.
‫مسابقه هنوز تموم نشده.
‫یه عکس دیگه.
‫بیاین هدفمون رو بالاتر ببریم...
‫...ببینیم کی اول به ‫۱۵۰ نفر می‌رسه.
‫چپ: ستوان دوم موكای توشی‌آكی ‫راست: ستوان دوم نودا
‫دوستی چین و ژاپن.
‫عالیه.
‫قلمرو مقدس اعلی‌حضرت.
‫این چه بوییه؟
‫لائو جین.
‫ساکت.
‫دارن میان پایین.
‫بجنب!
‫قایم شو.
‫تو عکاس‌خونه دستشویی نیست.
‫منم می‌ترسم برم بیرون.
‫مجبور شدم تو ‫زیرزمین کارم رو بکنم.
‫چینی‌ها بهداشت ندارن،
‫تو خونه خودشون رو راحت می‌کنن.
‫بیاین الان بریم.
‫نمی‌دونم چطوری اینجا می‌خوابی.
‫کمکم کن کارم رو ‫تو نانجینگ تموم کنم،
‫اون‌وقت یه مجوز خروج ‫از نانجینگ بهت می‌دم.
‫آ-تای.
‫مگه نمی‌خواستی یه ‫چیزی به افسر بگی؟
‫فقط چند کلمه به من بگو.
‫چی بگم؟
‫تو شاگرد اینجا نیستی،
‫و اسمت هم آ-تای نیست،
‫درسته؟
‫اسمم واقعاً آ-تای هست.
‫خیلی خب، کافیه.
‫قربان،
‫ایشون میگه در واقع ‫دو تا مجوز لازم داره.
‫دو تا؟
‫بله.
‫یه همسر هم داره...
‫...یه بازیگره
‫که تو تئاتر «داآن» گیر افتاده.
‫جین چنگ زونگ
‫مگه نگفتی صاحب اینجا ‫فامیلیش «وو» هست؟
‫چنگ یونگ تای
‫هجده ساله،
‫اهل نانتونگِ جیانگسو.
‫تو لهجه‌ی شمالی داری.
‫تو آ-تای نیستی.
‫وقتی اومد بیرون،
‫مستقیم ببرش عکاس‌خونه
‫و بگو همسرته.
‫دو تا مجوز
‫تا با هم از نانجینگ خارج بشین.
‫به کشورت خیانت کردی
‫اون‌وقت عرضه گرفتن دو تا مجوز نداری؟
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫خائن نیستم.
‫دوماً،
‫اگه اون با زن من بمونه
‫از جنگ هم ترسناک‌تر می‌شه.
‫کمک کن خانومت چمدونش رو بیاره.
‫مگه قول ندادی منو ‫بفرستی شانگهای؟
‫صبور باش.
‫این کیه؟
‫شوهرت.
‫برای این چند روز،
‫لباس ساده بپوش.
‫چقدر سنگینه، چرا اینو آوردی؟
‫تو چه می‌دونی؟
‫حلقه‌های فیلم تمام زندگی منن.
‫ما توافق کردیم...
‫...من فقط سه روز اینجا می‌مونم.
‫نگران نباش،
‫مجوزها به زودی آماده می‌شن.
‫تو نقش شوهرم رو بازی می‌کنی؟
‫بله.
‫با ژاپنی‌ها دوستی؟
‫نه.
‫حرف بی‌خود نزن.
‫همه‌مون دوست ژاپنی‌ها ‫هستیم. یادت باشه.
‫دوست.
‫قربان.
‫زنِ آ-تای اینجاست.
‫چه بوی گندی میاد.
‫انگار لونه سگه یا خوک‌دونی.
‫قربان.
‫ممنونم.
‫ممنونم که هوای آ-تای رو داشتین.
‫اولین بار...
‫خفه شو.
‫زنش ژاپنی بلد نیست.
‫شماها دارین در مورد ‫چی حرف می‌زنین؟
‫میگه...
‫...برای جبران محبتتون، به ‫ارتش امپراطوری خدمت می‌کنه.
‫استودیو فعلاً جای امنیه.
‫غیر از من کسی برای ‫بازرسی اینجا نمیاد.
‫این حلقه‌های فیلم همه‌شون ‫باید سریع ظاهر بشن.
‫این حلقه خیلی مهمه...
‫...باید بزرگش کرد.
‫این تو چیه؟
‫فیلم...
‫...فیلم سینمایی.
‫زنِ آ-تای توش بازی کرده.
‫قربان،
‫فیلم رو باید تو سینما دید.
‫اینجوری که چیزی ازش معلوم نیست.
‫وقتی جنگ تموم بشه،
‫منم می‌خوام فیلم بسازم.
‫آدمای دیگه‌ای هم تو ‫خونه هستن، درسته؟
‫نه.
‫نه؟
‫توی کابینت شش تا ‫جای چاپستیک هست...
‫...ولی چاپستیک‌ها ‫و کاسه‌ها نیستن.
‫هیچ‌کس موقع فرار این ‫چیزا رو با خودش نمی‌بره.
‫بقیه کجان؟
‫کجا قایم شدن؟
‫کس دیگه‌ای نیست.
‫فقط منم.
‫لازم نیست از من بترسی.
‫من با اون فرق دارم.
‫تازه،
‫من حتی یه سرباز رو هم نجات دادم.
‫ژاپنی‌ها همه‌جا رو دارن ‫دنبال سربازا می‌گردن.
‫اگه بیاریش تو، همه‌مون ‫رو به دردسر می‌ندازی.
‫یواش‌تر، باشه؟ اینقدر شلوغش نکن.
‫اگه منو بندازی بیرون...
‫...و گیر بیفتم،
‫هیچ‌کدومتون ‫نمی‌تونین قسر در برین.
‫آدرسی که روت نوشته نشده.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه ‫از کجا فرار کردی.
‫فقط یه گوشش کنده شده.
‫زبونش که سر جاشه.
‫نترس.
‫اون از ارتش کومینتانگه.
‫داره با ژاپنی‌ها می‌جنگه.
‫چند تا ژاپنی کشتی؟
‫خیلی.
‫میدون جنگ هرج‌ومرج بود.
‫من فقط بلد بودم بهشون شلیک کنم.
‫شلیک کن و فرار کن، ‫شلیک کن و فرار کن.
‫نمیشه همه‌شون رو شمرد.
‫هر کی جرئت کنه به ‫ژاپنی‌ها شلیک کنه...
‫...آدم بزرگیه.
‫بیا،
‫برادر.
‫اینو بگیر.
‫بیا.
‫بخور.
‫دخترم بهم گفت...
‫...زخمی شدی.
‫بیشتر بخور تا زودتر خوب شی.
‫می‌دونم...
‫...که تو منو به خاطر ‫سابقه‌م قبول نداری.
‫اشکالی نداره.
‫از این به بعد مثل خواهر منی.
‫خواهر.
‫اینا رو بگیر.
‫چیز زیادی نیست.
‫بده من، بده من.
‫صبر کن.
‫من می‌تونم بهت غذا بدم،
‫ولی اون تختی که اون بالاست...
‫...نمی‌تونی روش بخوابی.
‫ممنونم.
‫ممنون.
‫چقدر راحته.
‫تمام روز خودشو تو ‫زیرزمین قایم می‌کنه...
‫...اونوقت می‌خواد برای ‫من رئیس‌بازی دربیاره؟
‫یه چیزیش میشه.
‫فکر کردم حرف الانت جدی بود.
‫من بازیگرم، خب؟
‫از پس این نقش کوچیک برنمیام؟
‫آ-تای،
‫فیلم دوست داری؟
‫در رو ببند.
‫فیلم نباید نور بخوره.
‫چه بساطی.
‫این‌قدر ازم فیلم گرفتن.
‫من از تو واردترم.
‫کدوم ستاره رو دوست داری؟
‫روآن لینگ یو؟
‫ژو شوآن؟
‫ژائو دان؟
‫هو دیه؟
‫هو دیه رو می‌شناسم...
‫...همونی که تو فیلم ‫«سرنوشت در اشک و لبخند» بود.
‫جدی؟
‫من با هو دیه هم‌بازی بودم...
‫جدی می‌گم.
‫نگاه کن.
‫می‌بینی؟
‫این منم و اینم هو دیه.
‫بیا اینجا.
‫این هو دیه است.
‫اینم منم.
‫دیدی؟
‫آهان، دیدم.
‫فقط یه نقش کوچیک بود.
‫می‌تونی این عکس ‫رو برام ظاهر کنی؟
‫و بزرگش کنی.
‫۱۷ دسامبر ۱۹۳۷ ‫مراسم ورود ارتش ژاپن به نانجینگ از دروازه ژونگشان
‫دولت ملی ‫(اشاره به دولت جمهوری چین در فاصله ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۹)
‫اگه پای ظاهر کردن عکس وسط باشه،
‫تو کل نانجینگ،
‫اگه من بگم دومم،
‫هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه بگه اوله.
‫هر روزی که بیشتر ‫این کارو انجام بدم،
‫یه روز بیشتر امنیت دارم.
‫اگه پای معطل کردن وسط باشه،
‫تو کل نانجینگ، اگه من بگم دومم،
‫هیچ‌کس جرئت نمی‌کنه بگه اوله.
‫بهونه که زیاده.
‫کاغذ عکس نداریم،
‫داروی ظهور نداریم،
‫دما خیلی پایینه،
‫آب به اندازه کافی گرم نیست.
‫چته؟
‫سل گرفتی؟
‫بهش بگو مریضم.
‫رد شد.
‫پدرم میگه
‫تو نبرد شانگهای، ارتش مرکزی بود،
‫ارتش شمال شرقی،
‫ارتش‌های هونان، هوبئی، ‫سیچوآن، گوئیژو و گوانگ‌دونگ،
‫و کلی ارتش دیگه.
‫تو مال کدوم ارتشی؟
‫من مال هیچ ارتشی نیستم.
‫من پلیسم.
‫پلیس؟
‫افسر گشت منطقه‌ی ۲ بودم.
‫سرباز کم آورده بودن،
‫واسه همین من و داداشم رو ‫گرفتن که جاشون رو پر کنن.
‫قاطی سربازای ‫متفرقه‌ی شانگهای شدیم.
‫تو هنوزم شجاعی.
‫مامان.
‫مامان
‫هی بچه‌ها،
‫بیاین نگاه کنین!
‫هنگ سیزدهم ما
‫عکسش تو روزنامه‌ی ‫آساهی شیمبون چاپ شده!
‫عالیه!
‫همه‌ش به لطف ستوان ایتوئه.
‫ممنون.
‫به لطف ستوان ایتو.
‫ستوان ایتو.
‫بانزای!
‫یک، دو، سه!
‫بذارم زمین!
‫ما ژاپنی‌ها
‫حاضریم با چینی‌ها ‫مثل دوست رفتار کنیم.
‫ولی اونا قدر نمی‌دونن.
‫نمی‌خوان با ما دوست باشن.
‫واسه همین چاره‌ی ‫دیگه‌ای برامون نمی‌مونه.
‫ولی...
‫ما با هم دوستیم،
‫مگه نه، آ-تای؟
‫بگو آره.
‫آره.
‫من بهت امنیت دادم،
‫کمکت کردم برگه‌ی تردد بگیری.
‫من خیلی باهات خوب رفتار کردم.
‫ولی تو با من چیکار کردی؟
‫عکسا همه‌شون تار شدن،
‫و کارتم روز به روز کندتر می‌شه.
‫چرا این‌قدر تو ظاهر ‫کردن عکسا کند شدی...
‫...و چرا این‌قدر تار می‌شن؟
‫اونا عکسای مقامات بالارتبه‌ست.
‫کاغذ عکسا همه‌شون ‫تاریخ مصرف گذشته‌ن.
‫داروی ظهور کافی نیست، ‫چند بار رقیقش کردم.
‫لنز دستگاه آگراندیسور
‫موقع بمبارون ترک برداشته.
‫می‌گه کاغذ عکسا
‫همه‌شون تاریخ مصرف گذشته‌ن،
‫و داروها هم
‫تقریباً تموم شدن.
‫زود آماده شو.
‫آ-تای،
‫امیدوارم بفهمی که...
‫من دارم به عنوان یه ‫دوست بهت کمک می‌کنم.
‫من برای عکاس ارتش ژاپن،
‫ایتو هیدئو کار می‌کنم.
‫همه‌ی مغازه‌ها غارت شدن.
‫دنبال هرچیزی که به درد ‫بخوره یا خوردنیه بگردین.
‫پیداش کردم.
‫کاغذ عکاسی
‫تحویل داده شده به ‫کیو در عکاسی خوآی.
‫هی!
‫هی! چینیه داره دزدی می‌کنه!
‫مجازات دزدی مرگه!
‫دزد! بگیرینش!
‫بیا اینجا! تکون نخور! خفه شو!
‫من برای عکاس ارتش ‫ژاپن کار می‌کنم...
‫دزدا باید بمیرن!
‫ایتو...
‫ای... ایتو هیدئو...
‫ایتو...
‫وایسا!
‫اون سرباز نیست، یه شهروند عادیه!
‫شما نمی‌تونین به مردم ‫عادی آسیب بزنین!
‫این خلاف قوانین بین‌المللیه!
‫من آمریکایی‌ام!
‫خفه شو!
‫به هوش اومده.
‫اینجا بیمارستان منطقه‌ی امنه.
‫خطر رفع شده.
‫گمشو! برو عقب!
‫نرین تو! نرین تو!
‫بذارینم زمین! بذارینم زمین!
‫اینجا بیمارستانه.
‫بگردین!
‫سرباز.
‫برین عقب! برین عقب!
‫عجله کنین! دعوا نکنین!
‫برین کنار!
‫وایسین! وایسین!
‫اینجا بیمارستانه، ‫نمی‌تونین بیاین تو!
‫همه‌ی کسایی که اینجان ‫نظامی‌ان، درسته؟
‫نه، نه.
‫حرومزاده‌ها!
‫دستور دارم ۵۰ نفر رو ببرم.
‫کجا ببرینشون؟
‫ما یه بیمارستان صحرایی...
‫...باز کردیم...
‫که شرایطش از اینجا بهتره.
‫پر از دکتر، پرستار، دارو،
‫و واکسن.
‫قیافه‌ت آشناست.
‫تو آدمِ ایتو نیستی؟
‫تو با من میای.
‫نه، نه، نه!
‫اون وسیله‌ی شخصیمه.
‫بده من! بده من!
‫دوربینم...
‫نه!
‫خفه شو!
‫لعنت بهت!
‫از این به بعد،
‫از عکاسی...
‫...بیرون نمیری.
‫فهمیدی؟
‫خواهش می‌کنم! تو رو خدا!
‫این ایتو نیست؟...
‫این یه فیلم...
‫...با حساسیت بالای ساخت آلمانه.
‫شما نمی‌تونین این کارو بکنین.
‫من فقط یه معلمم، خبرنگار نیستم.
‫می‌فهمی؟
‫این کار طبق ‫کنوانسیون ژنو ممنوعه!
‫با اینا،
‫می‌تونی صحنه‌هایی که ‫می‌خوای رو ثبت کنی.
‫اون ظاهرشون می‌کنه.
‫توی کل نانجینگ فقط ‫همین یه عکاسی رو داره؟
‫چندتا عکاسی دیگه هم هست،
‫ولی بقیه‌ی عکاس‌ها ‫همه‌شون رو گرفتن.
‫اون فقط و فقط ‫برای من کار می‌کنه.
‫من بهش احتیاج دارم.
‫این...
‫...خانم لی از اداره‌ی تلگرافه.
‫صاحب مغازه‌ی کوچه‌ی بید، پلاک ۸.
‫اینم...
‫...آقای جیانگ از خیابون ‫گوانگ‌آن، پلاک ۳۷.
‫تو این روزایی که ‫توی عکاسی بودیم،
‫بیرون این شکلی شده.
‫ژاپنی‌ها همه‌جا ‫دارن تجاوز می‌کنن...
‫حتی به بچه‌ها هم رحم نمی‌کنن.
‫دیگه نمی‌تونیم این ‫عکسا رو ظاهر کنیم.
‫اگه نکنیم،
‫عاقبتمون مثل آدمای...
‫...توی عکسا می‌شه.
‫اگه ظاهرشون کنیم، خائنیم.
‫نمی‌تونیم بذاریم تا ابد اسممون بد در بره.
‫یه راهی هست.
‫شرکت‌کننده‌ی شرقی،
‫اوزکی ریو.
‫بیا جلو!
‫فاقد مجوز.
‫هیچ‌کدوم مجوز ندارن.
‫شرکت‌کننده‌ها آماده.
‫ایتو، بشین.
‫شروع!
‫اینا همون عکسایی‌ان که ‫سرهنگ می‌خواست گرفته بشه.
‫از همه‌ی اینا عکس گرفته شده.
‫چرا یهو الان ممنوع شدن؟
‫برای از بین بردن اراده‌ی مقاومت ‫مردم چین و وجهه‌ی بین‌المللی.
‫این کار روحیه‌ی ارتش ‫امپراطوری رو بالا نمی‌بره...
‫...و دشمن رو نمی‌ترسونه؟
‫اگه چینی‌ها حسن نیت ما رو قبول ‫نمی‌کنن و به مقاومت ادامه می‌دن،
‫اونوقت این عکسا ‫خیلی به درد می‌خورن.
‫این نقش مهم پروپاگاندا تو جنگه.
‫تکلیف روشنه.
‫متوجه‌ام.
‫بیا تو.
‫اومدم یه کم آب جوش بیارم.
‫الان نمی‌تونی بهش دست ‫بزنی، بذارش سر جاش.
‫این داداشمه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫این تنها داداشمه.
‫خائن عوضی!
‫داری برای ژاپنیا عکس می‌گیری!
‫من خائن نیستم!
‫این داداشمه.
‫این کارو نکن!
‫بس کن! بس کن!
‫تمومش کن!
‫کسی اونجا هست؟
‫برو، برو، برو.
‫برو پایین.
‫کسی اینجا هست؟
‫گوانگ‌های ازم ‫خواست اینو بهت بدم.
‫مخصوصاً گفت فردا صبح ساعت هشت،
‫یه لباس درست حسابی بپوشید،
‫و خانم هم یه آرایش خوب بکنه.
‫یه کامیون میاد دنبالتون.
‫ممنونم.
‫مرگ بر امپریالیسم ژاپن!
‫زنده‌باد رئیس کمیته!
‫ایست!
‫ببرینشون!
‫بذارینشون اینجا، ‫بذارینشون اینجا!
‫زود باشین، زود باشین!
‫برو جلو.
‫چشمگیره.
‫صف رو درست کنین.
‫صف رو مرتب کنین، این چه وضعیه؟
‫عجله کنین!
‫وقتی دوربین روتونه،
‫همه‌تون لبخند بزنین، فهمیدین؟
‫حواستونو جمع کنین.
‫فقط عادی رفتار کنین.
‫بچه رو یه کم آروم کن، باشه؟
‫اگه شیر نیست، یه کم آب بهش بده.
‫بابا
‫واسه چی اومدی بیرون؟
‫برگرد برو عکس بگیر.
‫وسط وایسا، وسط وایسا.
‫دستاتونو بندازین دور هم.
‫حالت چهره...
‫لبخند بزن، باشه؟
‫تو که بازیگری، بهش یاد بده.
‫لبخند بزن
‫بهش بگو گریه نکنه!
‫گریه نکن.
‫صداش رو اعصابه.
‫بدش به من.
‫بده من!
‫به بچه‌م دست نزن!
‫گفتم بدش به من، اینقدر نق نزن!
‫به بچه‌م دست نزن!
‫هواهوا
‫بچه‌م!
‫هواهوا
‫هی!
‫اینطوری که نمی‌تونم عکس بگیرم.
‫هواهوا
‫مگه خودت نبودی...
‫...که گفتی بچه رو ساکت کنم؟
‫چه خبره؟
‫پاشو.
‫همه پاشین.
‫وقتی باید لبخند بزنین، ‫لبخند بزنین، فهمیدین؟
‫همه‌تون پاشین. پاشین.
‫همه برای عکس گرفتن بلند شین.
‫این چه وضعیه؟
‫به لبخند زدن ادامه ‫بدین. شنیدین چی گفتم؟
‫این قضیه رو برام حلش کن.
‫ببخشید قربان.
‫بچه همین الان غش ‫کرد، بهترین موقع است.
‫تا می‌تونیم الان عکس ‫بگیریم، اول عکس بگیر.
‫آ-تای
‫بگو زنت بچه رو بغل کنه.
‫بیا
‫بگیرش.
‫یه کم خونه، پاکش کن.
‫بپوشونش و عکس بگیر.
‫لبخند بزن.
‫چه بچه‌ی دوست‌داشتنی‌ای...
‫...به دست ژاپنی‌ها کشته شد.
‫بیهوش شد.
‫بیهوش شد؟
‫نفس نمی‌کشید.
‫تو بغل من بود، کی ‫بهتر از من می‌دونه؟
‫اصلاً تکون نمی‌خورد.
‫مرده.
‫نانجینگ الان این شکلی شده.
‫چند روز دیگه میتونیم دووم بیاریم؟
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫...برای ژاپنی‌ها لباس می‌شوره.
‫همه‌شون لکه‌ی خون چینی‌هاست.
‫لباسا که تمیز بشن،
‫شاید دیگه کسی نفهمه.
‫ولی ما...
‫اگه این عکسا رو چاپ کنیم،
‫منتشر میشن
‫و باقی می‌مونن.
‫کاری که ما می‌کنیم ‫رو نمیشه پاک کرد.
‫اگه این کارو نکنیم، ‫درجا می‌میریم.
‫کیه که از مرگ نترسه؟
‫آره.
‫منم می‌ترسم.
‫من فقط با به مردن ‫زدن خودم زنده موندم.
‫ببین اون خارجیا...
‫...همه‌شون دارن سعی می‌کنن ‫این عکسا رو از اینجا خارج کنن.
‫ما چینی‌ها...
‫...هم باید یه راهی پیدا کنیم.
‫مسئله اینه که...
‫...کدوم یکی از ما می‌تونه ‫زنده از اینجا بره بیرون؟
‫هوم.
‫این یکی هم بد نیست.
‫تمام دنیا شکوه ‫نانجینگ رو خواهد دید.
‫رابطه‌ی خوب بین ارتش ‫امپراتوری و غیرنظامی‌ها رو می‌بینه،
‫و حقانیت این لشکرکشی ‫رو تأیید می‌کنه.
‫بله.
‫مخصوصاً این عکس مادر و بچه
‫منو یاد زن و بچه‌ام ‫تو توکیو می‌ندازه.
‫چرا ما به چینی‌ها متکی هستیم؟
‫چرا خودمون چاپشون نمی‌کنیم؟
‫جناب سرهنگ،
‫راستش،
‫من بلد نیستم عکس چاپ کنم.
‫وقتی جوون بودم،
‫تو خونه یه دوربین داشتیم.
‫من همیشه به عنوان ‫اسباب‌بازی ازش استفاده می‌کردم.
‫خدمتکارا می‌بردن ‫بیرون چاپشون می‌کردن.
‫بعد از اینکه جنگ شروع شد،
‫پدرم مجبورم کرد برای حفظ ‫افتخار خونوادگی به ارتش ملحق بشم.
‫مادرم نگران بود
‫برای همین کاری کرد ‫که عکاس جنگی بشم.
‫شرمنده‌ام که اینو میگم.
‫با این حال،
‫به لطف کمک اون،
‫عکسای من زودتر از همه چاپ میشن.
‫و بعدش، ایتو؟
‫باهاش دوست شدی؟
‫پس این عکسایی ‫که اجازه نداشتیم...
‫...رو هم اون چاپ کرده؟
‫انگار یه دریا خونه، ‫خیلی رنگارنگه.
‫کاش فیلم رنگی داشتم،
‫چه عکس خیره‌کننده‌ای می‌شد.
‫آروم باشید.
‫اینا همه‌شون تجهیزات ‫خیلی مهم چاپ هستن.
‫قربان، آماده انجام وظیفه‌ام.
‫من برای اسکورت شما اومدم.
‫خوش اومدید.
‫فِنگ‌هوا.
‫خوش اومدی.
‫قربان، گزارش می‌دم.
‫ایشان ستوان ایتو هستن.
‫خودم رو به شما ‫معرفی می‌کنم، قربان.
‫اسم من ایکِدا ناگاتومو هست.
‫من تمام دستگاه‌های چاپ رو آوردم.
‫همه‌شون بهترینن.
‫منم بهترینم.
‫کمک کردن به ستوان ایتو...
‫...باعث افتخار منه.
‫بابا.
‫ستوان ایتو
‫تا حالا اسم برج هاکو ‫ایچیو رو شنیدید؟
‫نه.
‫چی هست؟
‫فرماندار استان ‫میازاکی پیشنهاد داده...
‫...آجرهای مختلفی که از مناطق ‫اشغالی برگردونده شده رو جمع‌آوری کنن
‫تا یه برج یادبود برای نمایش تاریخ ‫پرشکوه ارتش امپراتوری بسازن.
‫سنگ مرمر سفید از شهر ممنوعه پکن.
‫آجرهای دیوار بزرگ ‫چین در بادالینگ،
‫سنگ‌های خاکریز از ‫نهر سوژو در شانگهای
‫همه‌شون قراره به ژاپن منتقل بشن.
‫این بار، منم قصد دارم یه آجر از ‫دیوار شهر نانجینگ با خودم برگردونم.
‫همین‌جاست.
‫بله.
‫قربان، مونتاژ تجهیزات تموم شد.
‫شروع کنید.
‫بله.
‫عالیه.
‫لطفاً ادامه بدید.
‫چشم.
‫آ-تای،
‫ستاد فرماندهی...
‫...همسرت رو خواسته.
‫یه ژاپنی که بلده ‫عکس چاپ کنه اومده
‫تا جای منو بگیره.
‫یه متخصص.
‫این یه متخصصه.
‫یه متخصص.
‫اینا اموال ژاپنی‌ها هستن...
‫دست زدن بهشون به ‫قیمت جونتون تموم میشه.
‫اگه اون جای تو رو بگیره،
‫ما هم به هر حال ‫جونمون رو از دست میدیم.
‫لائو جین!
‫این بالا چیکار ‫می‌کنی؟ برو پایین!
‫گروهبان سونگ گم شده.
‫پس عکسِ ایتو...
‫...اینجا گرفته شده.
‫قربان،
‫میشه بریم دستشویی...
‫...و یه چیزی برای خوردن بگیریم؟
‫برید.
‫این خیلی سنگینه.
‫هی!
‫اوه نه!
‫یالا.
‫از همه‌تون ممنونم ‫که نجاتم دادید.
‫برادر کوچیکترم، چونلی، ‫به دست ژاپنی‌ها کشته شد.
‫دیگه هیچ دلبستگی‌ای ندارم.
‫برای همین، تصمیم ‫گرفتم خودم رو فدا کنم...
‫...و تا پای مرگ با دشمن بجنگم،
‫به این امید که صلح ‫رو به اینجا برگردونم.
‫اگه موفق نشم،
‫با افتخار می‌میرم.
‫چنین مرگی واقعاً باارزشه.
‫اسلحه رو بردار.
‫اسلحه رو بده به من.
‫ما این جنگ رو می‌بریم.
‫زنده‌باد چین!
‫سونگ چونی.
‫گروهبان سونگ بهم گفت...
‫...نیروهای ضدحمله...
‫...توی اسکله ‫شیاگوان پیاده میشن...
‫...و تا دروازه ‫گونگ‌یوان می‌جنگن،
‫و همه‌ی اون شیاطین ‫ژاپنی رو بیرون می‌کنن.
‫نمی‌دونم کی می‌تونن با جنگ ‫راهشون رو باز کنن و برگردن.
‫حرومزاده!
‫چرا از ستوان ایکدا محافظت نکردی؟
‫چرا اسلحه رو برنداشتی؟
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫یه ترسو که از اسلحه می‌ترسه...
‫...و حتی از کشتن بیشتر می‌ترسه.
‫اونا با من مؤدب بودن...
‫...حتی بهم شیرینی هم دادن.
‫کجا رفته بودی؟
‫برای ژاپنی‌ها اپرا بخونم.
‫گروهبان سونگ دیگه نیست.
‫فهمیدم.
‫درش بیار و بخون.
‫بدون اون بهتره، مگه نه؟
‫درش بیار!
‫چه خبره؟
‫من طرف شمام.
‫جشن تصرف نانجینگ:
‫پرچم خورشید تابان بر ‫فراز شهر نانجینگ می‌درخشد
‫مناظر جنوب یانگ تسه ‫آرام و آرام‌تر می‌شود.
‫یک میلیون جنگجوی ‫شجاع با پرچم‌های باشکوه.
‫پیش به جلو!
‫شکوه امپراتوری را بنگرید ‫که تمام جهان را روشن می‌کند.
‫ماتسویی ایوانه.
‫گوانگ‌های!
‫بابا!
‫گوانگ‌های!
‫بابا! بابا!
‫پیش به جلو!
‫دوستی چین و ژاپن.
‫قربان، در خدمتم
‫حاضر و آماده.
‫بجنب!
‫یالا.
‫همه،
‫رو به توکیو...
‫...و سلام نظامی بدید!
‫باشد که همرزمان ‫شهیدمان در آرامش بیارامند.
‫آتش!
‫فقط وسایل شخصی ‫ایکدا رو جمع کنید.
‫به هیچ‌کدوم از تجهیزات ‫ظهور فیلم دست نزنید.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫من جون کندم برای ژاپنی‌ها ‫کار کردم تا برات مجوز بگیرم...
‫...اونوقت تو پشت سر من ‫یه سرباز رو قایم کردی؟
‫من این کارو نکردم.
‫به فیلم بازی کردنت ادامه بده!
‫حاضری جونت رو به خطر بندازی فقط ‫برای اینکه ادای آدمای درستکار رو دربیاری.
‫اون سربازه احمقه.
‫تو هم احمقی؟
‫کدوم قهرمانی الکی الکی می‌میره؟
‫می‌دونی هر روز چند نفر می‌میرن؟
‫اون یارو که بیرونه فقط به خاطر ‫این زنده‌ست که من نجاتش دادم.
‫اینجا قهرمان منم!
‫بذار یه چیزی بهت بگم...
‫...این جنگ به زودی تموم میشه.
‫ژاپنی‌ها میان رأس کار و ‫همه خوشحال خواهند بود.
‫تو فقط باید یه کار بکنی...
‫...زنده بمونی.
‫من اینو یاد گرفتم.
‫اونقدرها هم سخت نیست.
‫بقیه‌شون رو عوض کن.
‫همه‌ی عکسای روی دیوار رو عوض کن.
‫یه چیزی برات دارم.
‫اینا...
‫اینا همون عکساییه که ‫از مناظر نانجینگ گرفتی؟
‫یه سری برات چاپ کردم.
‫ممنون.
‫اینا رو می‌خوام...
‫...به عنوان هدیه‌ی ‫سال نو به پدرم بدم.
‫می‌تونی بهم بگی...
‫...اینجاها کجاست؟
‫کمکم کن مطمئن بشم.
‫می‌خوام روی عکسا علامتشون بزنم.
‫سایه‌تون کم نشه.
‫حرف مرد یکیه.
‫این قول رو بهت داده بودم.
‫با این می‌تونی از شهر ‫نانجینگ خارج بشی، درسته؟
‫اگه به سربازای ژاپنی بربخوری چی؟
‫مهر یه مقام بالا روشه.
‫سربازای ژاپنی جرئت ‫نمی‌کنن کاری باهات داشته باشن.
‫این عکس خوب نچسبیده... عکس ‫هر کسی رو می‌شه جاش گذاشت.
‫بعدش با جوهر مهر رو درست کن.
‫مال هر کی بشه، ‫مال همون شده دیگه.
‫بهتره زودتر بری.
‫اگه ما بریم،
‫تو چی می‌شی؟
‫ما همین‌جوری قایم می‌شیم.
‫مگه قبلاً غیر از این بود؟
‫فقط فرض کنین شما دو ‫تا هیچ‌وقت اینجا نبودین.
‫بهم بگو،
‫می‌تونیم چند تای دیگه ‫از اینا درست کنیم؟
‫اگه درستشون کنیم،
‫اون‌وقت همه‌مون ‫می‌تونیم بریم، درسته؟
‫خیال‌بافی نکن.
‫اینا همه‌شون شماره سریال دارن.
‫اگه ژاپنی‌ها بفهمن، ‫درجا بهت شلیک می‌کنن.
‫لائو جین،
‫اگه کمک تو نبود، ما تا ‫امروز زنده نمی‌موندیم.
‫و یو شیو...
‫اگه اون نبود، این مجوز ‫دومی هم در کار نبود.
‫این حرفا رو نزن.
‫اگه تو نیومده بودی، ما هیچی ‫برای خوردن و نوشیدن نداشتیم.
‫باشه.
‫یو شیو میره.
‫این مجوز من...
‫...خانواده‌ی شما می‌تونه ‫یه نفر رو انتخاب کنه.
‫اوه، نه.
‫نه نه، ما نمی‌تونیم ‫این کار رو بکنیم.
‫باشه، باشه.
‫ما همه‌مون با هم از مرگ گذشتیم،
‫سختی‌ها رو با هم کشیدیم.
‫بیاین قرعه‌کشی کنیم تا مشخص بشه.
‫دخترم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یالا.
‫آ-چانگ.
‫برو.
‫تو دختر رو بردار و اول برو.
‫تو و پسرت چی؟
‫مهم نیست.
‫بچه‌ی دوممون خیلی ‫به من وابسته است.
‫شما زنا اول برین.
‫ما دو تا یه فرصت دیگه پیدا ‫می‌کنیم تا بهتون ملحق بشیم.
‫تو... تو دخترت رو بردار و برو.
‫تصمیم همونیه که گفتم.
‫بسه دیگه.
‫فقط طبق نقشه برو.
‫مجوز کجاست؟
‫پیش توئه، مگه نه؟
‫به نظرت کدومشون قشنگه؟
‫می‌تونم همه‌شون رو بردارم؟
‫چیپائو (لباس سنتی چینی) برندار.
‫بعد از جنگ، باید کیمونو بپوشی.
‫من نمی‌خوام.
‫این رو بهترین خیاطی ‫«هونگ بانگ» تو شانگهای دوخته.
‫این خرت و پرت‌های بی‌ارزش...
‫...هیچ کمکی بهت نمی‌کنن!
‫بهت گفتم که اینا هیچی نیستن.
‫چند بار بهت گفتم؟
‫وانگ گوانگ‌های،
‫ما آینده‌ای داریم؟
‫کلی بهت گفتم.
‫مگه نه؟
‫من این همه خدمت کردم،
‫و ژاپنی‌ها هم عاشق ‫شنیدن آواز تو هستن.
‫ما در آینده کلی ‫فرصت خواهیم داشت.
‫منظورم این نیست.
‫دارم می‌پرسم...
‫...که آیا ما...
‫...با هم آینده‌ای داریم.
‫الان...
‫...اوضاع سخته.
‫من حتی نمی‌تونم طلاق بگیرم.
‫بعد از اینکه جنگ تموم بشه...
‫...آینده‌مون حتماً خوب می‌شه؟
‫لین یو شیو،
‫دقیقاً منظورت چیه؟
‫اگه ژاپنی‌ها ببازن چی؟
‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟
‫اونا جنگ قبلی رو سال ۱۸۹۴ بردن
‫و تایوان رو اشغال کردن.
‫سال ۱۹۰۰، «اتحاد هشت ملت» ‫وارد شهر ممنوعه شد.
‫ما هنوز داریم غرامت ‫اون رو پرداخت می‌کنیم.
‫شش سال پیش هم شمال شرق رو گرفتن.
‫امسال هم پِی‌پینگ افتاد ‫دستشون، هم شانگهای.
‫نانجینگ رو نگاه کن...
‫...این همه روز مقاومت ‫کرد، آخرش هم سقوط کرد.
‫ما می‌تونیم جلوشون رو بگیریم؟
‫نمی‌تونیم.
‫مردم چین مثل یه ‫مشت شن پراکنده‌ان...
‫...هیچ‌وقت با هم متحد نمیشن.
‫سربازا با لهجه‌های مختلف...
‫...حتی حرف همدیگه رو هم نمی‌فهمن، ‫چطوری می‌خوان با هم بجنگن؟
‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟
‫- ولی اگه...؟
‫می‌گم،
‫اگه ژاپنی‌ها واقعاً ببازن چی؟
‫اگه ژاپنی‌ها ببازن،
‫اون‌وقت به تو می‌گن خائن.
‫منم می‌شم زنِ یه خائن.
‫من از بچگی اپرا یاد گرفتم.
‫نقش قهرمان‌هایی مثل...
‫مو گویی‌یینگ،
‫و لیانگ هونگ‌یو رو بازی می‌کنم.
‫می‌فهمم.
‫اگه من بشم زنِ اون خائن، چین هوی،
‫از اینی که الان هستم ‫بدبخت‌تر می‌میرم، مگه نه؟
‫از تو اون نمایش بیا بیرون، باشه؟
‫در رو باز کن یه ‫نگاه به بیرون بنداز.
‫برو ببین!
‫همه مُردن، کی مونده ‫که با ژاپنی‌ها بجنگه؟
‫ژاپنی‌ها چطور ممکنه ببازن؟
‫به من می‌گی خائن؟
‫هر کی تا آخر زنده ‫بمونه، اون تصمیم می‌گیره.
‫هر کی ببره، حرف حرفِ اونه.
‫ژاپنی‌ها حیوونن.
‫حتی اگه ببرن،
‫با ما مثل آدم رفتار می‌کنن؟
‫ما چی؟
‫ما اصلاً آدم حساب می‌شیم؟
‫لین یوشیو،
‫تو دیوونه شدی.
‫برو بخواب.
‫بچینش.
‫این یکی مال من...
‫...چندان خوب نیست،
‫ولی یشم اصله.
‫بعد از اینکه من ‫رفتم، لطفاً مراقب...
‫...پسرم و لائو جین باش.
‫پس این لطف ‫شما رو قبول می‌کنم.
‫با من بیا.
‫دستت رو بده به من.
‫این همه غذا...
‫...چرا زودتر نیاوردیش؟
‫وقتی شنیدم قراره جنگ بشه،
‫همش نون فطیر درست می‌کردم.
‫موقع فرار که نمی‌شه ‫آرد با خودت ببری،
‫ولی این نون‌ها تا ‫مدت‌ها می‌مونن.
‫برای همین حتی وقتی گرسنه بودم،
‫دلم نیومد بخورمشون.
‫حتی اگه ژاپنی‌ها دیگه غذا نیارن،
‫شما گرسنه نمی‌مونید.
‫ممنونم،
‫خواهر.
‫نه، من باید از شما تشکر کنم.
‫بابا،
‫اگه همون موقع فرار کرده بودیم،
‫مجبور نبودیم از هم ‫جدا بشیم، درسته؟
‫بابا،
‫کی میای دنبال من و مامان؟
‫بعد از سال نو.
‫چه ماهی؟
‫ژانویه.
‫چندم ژانویه؟
‫چه می‌دونم چندم؟ ‫گفتم بعد از سال نو دیگه.
‫میشه ژانویه دیگه.
‫یعنی همون ژانویه.
‫لائو جین،
‫خیلی مراقب پسرمون و خودت باش.
‫زود بیا دنبال من و ‫دخترمون، شنیدی؟
‫گریه نکن.
‫زود بیا دنبالمون، می‌شنوی؟
‫می‌دونم.
‫الان بیرون آدم زیادی نیست.
‫چطوره...
‫...با هم یه عکس بگیریم؟
‫باشه.
‫کاش موهات رو ‫بعدتر کوتاه می‌کردی.
‫دارم می‌گیرم.
‫لبخند بزن.
‫تکون نخور.
‫نور کمه.
‫شاتر آهسته بیست ‫ثانیه طول می‌کشه.
‫آماده...
‫خوبه.
‫دروازه شهر، دروازه ‫شهر، چند گز بلنده؟
‫سی و شش گز تا آسمون.
‫اسب گل‌به‌سر،
‫شمشیر به دست،
‫از دم درتون رد می‌شم،
‫ازت می‌پرسم، پرتقال یا موز،
‫کدوم رو می‌خوای؟
‫مامان،
‫من یه بار هانگژو هم رفتم.
‫داداش کوچیکه هیچ‌جا نرفته.
‫بعد از اینکه ژاپنی‌ها ‫رو بیرون کنیم،
‫هرجا که تو و داداشت بخواید برید،
‫مامان و بابا می‌برنتون اونجا،
‫باشه؟
‫خیلی خب.
‫بابا کار دیگه‌ای ‫از دستش برنمیاد،
‫ولی امروز می‌ذارم
‫یه روزه هزار فرسنگ راه برید.
‫شهر ممنوعه‌ی پکن.
‫مرکز خرید چوان‌یه در تیانجین.
‫«امواج بید و آواز پری‌شاهرخ» ‫در دریاچه غربی.
‫معبد خدای شهر شانگهای.
‫برج لک‌لک زرد ووهان.
‫دیوار بزرگ چین.
‫بابا بهتون یاد داده بود...
‫...به اینا چی می‌گیم؟
‫سرزمین مادری زیبای ما.
‫نه حتی یک وجب هم کمتر.
‫نگهش دار.
‫ببرش بالاتر.
‫#
‫از این طرف.
‫کجا؟
‫قربان، ما مجوز داریم!
‫برو کنار!
‫گفتم برو کنار!
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫محافظت از جون اون مرد...
‫...این یعنی
‫مروت.
‫مامان! مامان!
‫آویزون کردن تابلوی محافظت
‫جلوی عکاسی...
‫...این یعنی جوانمردی.
‫فراهم کردن غذا و دارو براشون
‫این یعنی ادب.
‫اون فقط یه بچه‌ست!
‫استفاده از بقیه برای ‫کشتن به جای خودت...
‫...این یعنی خردمندی.
‫اگه این آدمایی که ‫شماره دارن پیداشون شد،
‫فورا بکشیدشون.
‫چشم قربان.
‫سر قولت موندن
‫و دادن مجوز بهشون...
‫...این یعنی صداقت.
‫برداشت من
‫درسته، مگه نه؟
‫بله،
‫کاملا درسته.
‫دخترمو ول کن!
‫ولش کن...
‫چرا هنوز نرفتید؟
‫زود باشید برید.
‫اول وسایل رو جمع کن.
‫یالا.
‫چی‌پائو (لباس سنتی چینی) می‌خوای؟
‫همه‌شو بردار.
‫یه تیکه از فیلمی که ‫تو توش هستی رو ببر.
‫بقیه‌شو بذار بمونه.
‫این جنگ...
‫...چه ببریم چه ببازیم،
‫من آخرش حتما ‫باهات ازدواج می‌کنم.
‫حتی اگه ژاپنی‌ها ببازن،
‫من از الان راه فرار ‫خودمو پیدا کردم.
‫من تحویل می‌دم
‫تمام اطلاعاتشون رو
‫تا جون خودمو نجات بدم.
‫مجوز رو بردار و بیا بریم.
‫مجوز رو دادم به یکی دیگه.
‫منظورت چیه؟
‫مجوز رو دادم به یکی دیگه.
‫اونا کی هستن؟
‫بیا بیرون!
‫اون زنی که دو تا مجوز داره کیه؟
‫اون کیه؟
‫آقایان لشکر ششم،
‫در سال آینده، یعنی ‫سال سیزدهم شووا،
‫به خاطر اعلی‌حضرت، قلمرومون ‫رو هزاران مایل گسترش می‌دیم،
‫و می‌ذاریم قدرت ‫امپراتوری بزرگ ژاپن
‫در چهار گوشه‌ی عالم حس بشه!
‫من باهات...
‫...مثل یه دوست رفتار کردم.
‫بهت اعتماد کردم.
‫ببندینش.
‫این نه.
‫نگاتیوهای من.
‫نگاتیوهای من کجاست؟
‫سرگرد کوروشیما،
‫هر کاری دلت ‫می‌خواد با این زن بکن.
‫ایتو،
‫بالاخره یاد گرفتی منعطف باشی.
‫خواهش می‌کنم این کارو نکنید.
‫گم شو.
‫وانگ گوانگ‌های!
‫با من بیا.
‫قربان.
‫نه، قربان. خواهش می‌کنم نکنید.
‫مگه ما دوست نیستیم؟
‫دوستیم. دوستیم.
‫دوستیم.
‫دوستیم؟
‫تو یه سگی.
‫این عاقبت سگیه که صاحبش رو گاز می‌گیره.
‫آفرین.
‫یه سرباز باید همینجوری باشه.
‫با من بیا تو.
‫یالا.
‫اون که مرده.
‫خیله خب، پاشو.
‫غلط اضافی کن. راه بیفت!
‫تکون نخور!
‫کسی اونجاست؟
‫اینوعه،
‫سال نو مبارک.
‫همیشه دنباله‌رو شما هستم.
‫کجان؟
‫نگاتیوها کجان؟
‫کجا؟
‫نگاتیوها...
‫...کجان؟
‫اینجان.
‫ایتو
‫ایتو کجاست؟
‫همش دم از شکار لحظه‌های عکاسی می‌زد.
‫حالا که لازمش داریم کجاست؟
‫عکس زن و بچه‌ش.
‫عوضشون کن، یالا.
‫اگه از عکسای اونا استفاده کنیم،
‫پس زن و بچه‌ش چی میشن؟
‫کل خانواده‌ش برای ژاپنی‌ها کار می‌کردن.
‫از قبل به یکی سپرده مراقبشون باشه.
‫اتفاقی براشون نمیفته، مگه نه؟
‫لائو جین،
‫یه عکس از خودت پیدا کن.
‫به لطف شما دوتا،
‫زن و دخترم تونستن فرار کنن.
‫میشه...
‫...پسرم رو هم با خودتون ببرید؟
‫اگه ژاپنی‌ها...
‫...منو اینجوری ببینن،
‫زنده بیرون نمیرم.
‫تو و یو شیو بچه رو بردارید و اول شما برید.
‫من قایم میشم و با نون‌هایی که ‫زنت پخته چند روزی سر می‌کنم.
‫نمیشه با هم بریم؟
‫گفتی می‌خوای عکاسخانه رو به من بسپری.
‫حالا دلت نمیاد ولش کنی؟
‫استاد.
‫برو.
‫یه کم آسپرین بریز تو شیر خشک بچه.
‫کمک می‌کنه راحت بخوابه.
‫زود باش برو!
‫اون ژاپنیه...
‫...واقعاً مرده؟
‫می‌کشمت!
‫دروغگو!
‫می‌کشمت!
‫بمیر!
‫می‌کشمت!
‫ایتو!
‫نگاتیوها همینجان!
‫وایسا!
‫آ-چانگ!
‫برو!
‫زود باش برو!
‫پس خودت چی؟
‫بچه رو بردار و برو!
‫اگه نری دیگه خیلی دیر میشه!
‫بیا با هم بریم!
‫برو!
‫با هم!
‫بیا با هم بریم!
‫-برو! ‫-آ-چانگ!
‫آ-چانگ!
‫برو!
‫آ-چانگ!
‫اون چیه؟
‫آتیش! آتیش!
‫آتیش!
‫بررسی تموم شد. مورد مشکوکی نیست.
‫هی!
‫واینسا. به راهت ادامه بده. برو.
‫صبر کن!
‫وایسا!
‫این برای پسر منه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫لائو جین!
‫بچه‌م!
‫با من بیا لائوجین!
‫لائوجین!
‫با هم بریم! لائوجین!
‫برو!
‫وایسا!
‫به پسرم بگو
‫پدرش یه عکاس بود.
‫من یه عکاسم!
‫ببین
‫سال نوئه.
‫اونجا.
‫دستا بالا!
‫بی‌حرکت!
‫حرومزاده‌ها!
‫نیانجینگ رو جهنمش کردین
‫از عکس گرفتن خوشتون نمیاد؟
‫لبخند بزن!
‫دوست نداری لبخند بزنی؟
‫اینو سمت من نگیر!
‫دوست نداری لبخند بزنی؟
‫بیا دیگه، بذار یه عکس ازت بگیرم.
‫حرومزاده‌های عوضی!
‫اونجا.
‫یالا!
‫مواظب باش. آروم.
‫دنبال کسی می‌گردی؟
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫اسمش چیه؟
‫دنبال...
‫...یه بچه و مادرش می‌گردم.
‫ندیدمشون.
‫می‌تونی کمکم کنی با خبرنگارهای ‫خارجی ارتباط برقرار کنم؟
‫با من بیا.
‫چونگ‌کینگ (نام شهری در چین)
‫خبر! خبر!
‫خبر!
‫جنایت ژاپنی‌ها در نانجینگ!
‫ده‌ها هزار سرباز و غیرنظامی قتل‌عام شدن!
‫همه بیاین ببینین!
‫جناب سناتور،
‫ببینید تو چین چه خبره.
‫خبر! خبر!
‫عکس‌هایی از منابع مختلف...
‫...جنایات ژاپنی‌ها در نانجینگ رو افشا می‌کنن.
‫این کشتار غیرانسانی هفته‌هاست که ادامه داره.
‫قربانیان شامل اسیران جنگی و تعداد ‫زیادی از غیرنظامیان بی‌گناه هستن.
‫تیراندازی، غارت، آتش‌سوزی، تجاوز و ‫بقیه جنایت‌های فجیع قابل وصف نیستن.
‫چین را نجات دهید! مرگ بر ژاپن!
‫این غیر ممکنه!
‫نگاتیوها پیش منه.
‫بقیه‌شون همه سوختن.
‫صداقت، خرد، ادب و عدالت ‫(فضایل اساسی در فلسفه کنفوسیوس)
‫با این کاری که کردی،...
‫...مایه‌ی ننگ شدی...
‫...برای خانواده‌ت و کل لشکر ششم.
‫حالا...
‫...همه از این جهنم خبردار میشن.
‫ممنونم.
‫همه‌ی نگاتیوها همینه؟
‫چیزی ازشون گم نشده؟
‫این هو دیه هست.
‫و اینم منم.
‫می‌تونی این عکس رو برام ظاهر کنی؟
‫و بزرگش کنی.
‫چرا؟
‫غیر ممکنه.
‫آخه چطور ممکنه؟
‫غیر ممکنه!
‫چرا؟
‫غیر ممکنه!
‫چرا؟
‫یه فکری دارم.
‫اینا نگاتیوهاییه که...
‫...من ظاهر کردم...
‫...قبل از سقوط نانجینگ.
‫خیلی‌هاشون الان دیگه صاحب ندارن.
‫اینا رو بردارین...
‫...و با نگاتیوهای ژاپنی‌ها عوضشون کنین.
‫هر کدوم از ما نگاتیوهای ژاپنی‌ها ‫رو توی لباسامون می‌دوزیم.
‫هر کی تونست مجوز خروج بگیره...
‫...نگاتیوها رو با خودش می‌بره بیرون.
‫باید ببریمشون بیرون.
‫بدین من انجامش بدم.
‫خیاطی بلدی؟
‫اولین روز کاریم،...
‫...چیزی که یاد گرفتم دوختن کیسه‌های پستی بود.
‫چرا کیسه‌های پستی می‌دوختی؟
‫اسم من آ-تای نیست.
‫فامیلم «سو»ئه.
‫سو لیو چانگ.
‫پستچی گروه ۲، منطقه ۱ اداره پست نانجینگ.
‫۱۲۱۳. شماره ۱۲۱۳.
‫با اینکه خیابون گونگ یوان ‫فقط یه کوچه‌ی کوتاهه،...
‫لبخند بزن... دستت رو بذار رو شونه‌ی خانوم...
‫...بهار و تابستون و پاییز ‫و زمستون مردم نانجینگ،...
‫...شادی و خشم و غم و خوشی‌هاشون،...
‫...همه‌ش توی همین کوچه خلاصه می‌شه.
‫تولدتون مبارک آقا.
‫لباس می‌خرن،...
‫...سرخاب سفیداب می‌خرن،...
‫...شیرینی عروسی می‌خرن،...
‫...مهمونی می‌دن.
‫قدم نو رسیده مبارک، انشاالله ‫چراغ خونه‌تون رو روشن کنه!
‫نترس عزیزم. دوربینو نگاه کن.
‫چه دلاور و با روحیه‌ای، در خدمت به میهن.
‫عالیه!
‫چه بچه‌دار شدن باشه،...
‫...چه ازدواج کردن،...
‫...فارغ‌التحصیلی،...
‫...استخدام شدن...
‫یه خانواده‌ی دوست‌داشتنی با پسر و دختر...
‫...یعنی یه زندگی کامل.
‫...تولد، بازنشستگی، مریضی، مرگ،...
‫همه‌شون از این عکاسخانه «شانس» می‌گذرن.
‫فارغ‌التحصیل شدی.
‫تو دانشگاه خوب درس بخون،...
‫...برو خارج،...
‫...ولی برگرد به کشورت خدمت کن.
‫همه می‌خوان...
‫...اینجا یه خاطره از خودشون به جا بذارن.
‫محاله!
‫چرا؟
‫اسبی با گل‌ها،
‫با شمشیر برافراشته،
‫از در خونتون رد می‌شم،
‫ازت می‌پرسم، پرتقال یا موز،
‫کدومو می‌خوای؟
‫وقتی بزرگ شدی،
‫می‌خوای چیکاره بشی؟
‫پرستار؟ پرستاری عالیه.
‫زخمیا رو درمان می‌کنی و ‫جون آدما رو نجات می‌دی.
‫خواهران زیبا.
‫زیبایی‌ای که ماهی رو از حرکت و ‫پرنده رو از پرواز باز می‌داره،
‫گل رو شرمنده و ماه رو بی‌نور می‌کنه.
‫سینه ستبر، سر بالا.
‫برادران متحد...
‫...قدرت عظیمی دارن.
‫مشکلی نیست.
‫عکس‌های این چینی‌ها اهمیتی نداره.
‫این تویی!
‫لعنتی!
‫حرومزاده!
‫اونا صاحبای واقعی این شهرن.
‫اینجا، زود باش!
‫خاموشش کن!
‫تکون نخور!
‫آتیشو خاموش کن!
‫وایسا!
‫همه برید عقب!
‫نگاتیو‌هام!
‫می‌خوای بدونی این عکسا مال کجاست؟
‫کوچه بید،
‫خیابان گوانگ‌آن،
‫چاه یانگ گونگ،
‫خیابان پینگ‌شی،
‫کارگاه آهنگری،
‫خلیج هفت خانواده،
‫بازار الاغ، اردوگاه جیائوفو!
‫ایتو،
‫شمشیر رو بردار.
‫انجامش بده!
‫معبد کرووینگ،
‫دریاچه موچو،
‫کوهستان ارغوانی،
‫یوهواتای،
‫دروازه یی‌جیانگ،
‫دروازه گوانگهوا،
‫دروازه ژونگشان،
‫انجامش بده!
‫بهم دست نزن!
‫می‌کشمت.
‫تو کاره‌ای نیستی که اجازه ندی!
‫می‌کشمت!
‫تا وقتی چین از بین نرفته،
‫ما چینی‌ها اجازه نمی‌دیم اینطوری نابودش کنید!
‫ما...
‫...دوست نیستیم...
‫...اصلاً.
‫dak
‫خاکسترش رو بفرستید خونه.
‫بهشون بگید...
‫...ایتو برای افتخار لشکر ششم...
‫...در نبرد نانجینگ...
‫...شجاعانه کشته شد.
‫من با درکی عمیق از وضعیت جهان ‫و شرایط کنونی امپراتوری،
‫به دولت امپراتوری دستور داده‌ام
‫تا به دولت‌های ایالات متحده، ‫بریتانیا، چین و اتحاد جماهیر شوروی
‫پذیرش بیانیه مشترکشان از ‫سوی ما را اعلام نماید.
‫پانزدهم اوت ۱۹۴۵: ژاپن بی‌قید و شرط تسلیم شد.
‫دادگاه نظامی محاکمه جنایتکاران جنگی وزارت دفاع ‫نانجینگ ۱۹۴۷
‫اینوئه یوجی،
‫آیا لشکر ششم ژاپن...
‫...در نانجینگ دست به کشتار گسترده زد؟
‫به هیچ وجه.
‫در جنگ، تلفات تصادفی اجتناب‌ناپذیر است.
‫اگر
‫اگر ارتش چین زودتر تسلیم شده بود،
‫تلفات غیرنظامیان اتفاق نمی‌افتاد.
‫شما نمی‌توانید ثابت کنید...
‫...که ما مقصر تلفات غیرنظامیان بودیم.
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫مردی به نام «جین» بود...
‫...که یک عکاسی در نانجینگ داشت.
‫متجاوزان ژاپنی...
‫...عکس‌هایشان را برای چاپ ‫به عکاسی او می‌آوردند.
‫جین از ترس وحشی‌گری آنها ‫نمی‌توانست مخالفت کند.
‫اما مخفیانه یک دسته از نگاتیوها را جابجا کرد.
‫این عکس‌ها حاوی...
‫...مدارکی از جنایات ارتش ژاپن بود-
‫آنها از کشتار مردم ما لذت می‌بردند.
‫حتی حالا هم، دیدنشان...
‫...وحشت‌آور است.
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید [@niki_movie]
‫...تا مورد بررسی شما قرار گیرد،
‫که به عنوان بخشی از مدارک ‫مستند ضمیمه شده است...
‫...جهت محاکمه و صدور رأی.
‫بنا بر تحقیقات انجام‌شده،
‫این عکس‌ها...
‫...در واقع توسط متجاوزان ژاپنی در ‫حین ارتکاب جنایاتشان گرفته شده...
‫...و مدرکی انکارناپذیر از ‫جنایات جنگی به شمار می‌روند.
‫رهبران نظامی ژاپن که به نانجینگ حمله کردند...
‫...مشترکاً به سربازان خود اجازه دادند...
‫...تا به طور سیستماتیک مرتکب اعمالی چون...
‫...شکم دریدن،...
‫...گردن زدن،...
‫...تجاوز،...
‫...زنده سوزاندن...
‫...و دیگر اعمال وحشیانه شوند...
‫...علیه...
‫...غیرنظامیان بی‌دفاع...
‫...و زنان و کودکان بی‌گناه،...
‫...که تعدادشان به بیش از ۳۰۰ هزار نفر می‌رسد.
‫مدارک قطعی...
‫...و غیرقابل انکار است.
‫این دِین خون بسیار سنگین...
‫...و جنایات، فجیع است!
‫این دادگاه حکم به...
‫...اعدام می‌دهد.
‫ببریدش!
‫برید بیرون!
‫آتش!
‫مامان،
‫میشه همون‌طور که گفتی این لحظه رو ثبت کرد؟
‫آره.
‫برو!
‫آتش!
‫از ۲۶ آوریل سال ۱۹۴۷، تانی هیسائو و بقیه ‫جنایتکاران جنگی، یکی پس از دیگری اعدام شدند.
‫تاریخ را فراموش نکنیم، ‫خود را قوی بداریم.
‫این فیلم به مناسبت هشتادمین سالگرد پیروزی مردم چین در جنگ با ‫ژاپن و همین‌طور پیروزی در جنگ جهانی ضدفاشیستی تقدیم می‌شود.
فیلم و سریال بدون سانسور دوبله فارسی-زیرنویس چسبیده نیکی مووی