« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ @niki_movie ]
..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏.:: www.ZarFilm.com ::.
‫پدرم می‌گفت یه نعمتِ الهیه
‫این که می‌تونستم موسیقی رو ببینم
‫این که می‌تونستم بگم مادرم هر روز صبح ‫با چه نُتی سرفه می‌کرد
‫سگِ اون طرف مزرعه با چه نُتی پارس می‌کرد،
‫نُت صدای قورباغه‌های بهاری
‫شکل،
‫رنگ
‫فکر می‌کردم همه می‌تونن صدا رو ببینن
‫زرد برای نُت رِ
‫طعم‌ها هم همینطور
‫پدرم نُت سی مینور می‌نواخت ‫و دهنم تلخ می‌شد
‫هرگز به ذهنم خطور نکرد ‫که موسیقی فقط صداست
‫[کنتاکی - سال ۱۹۹۰]
‫♪ از دل کوه‌های سنگی گذشتم ♪
‫♪ مایل‌ها و مایل‌ها پیاده رفتم ♪
‫♪ هرگز نگاه‌های مادرم رو ♪ ‫♪ فراموش نمی‌کنم ♪
‫♪ خدا لبخند شیرینش رو حفظ کنه ♪
‫♪ یه کشاورز پیر و ثروتمند بود ♪
‫♪ که همون نزدیکی‌ها زندگی می‌کرد ♪
‫♪ یه دختر تنها داشت ♪
‫♪ و چشمم بهش افتاد... ♪
‫معلم موسیقی شهر متوجه آواز خوندنم شد
‫برای دوستش توی بوستون که ‫استاد دانشگاه بود نامه نوشت...
‫که باعث شد از مزرعه برم
‫بورسیه‌ی هنرستان موسیقی نیوانگلد رو گرفتم
[بوستون - سال ۱۹۱۷]
‫♪ از دل کوه‌های سنگی گذشتم ♪
‫♪ مایل‌ها و مایل‌ها پیاده رفتم ♪
‫لایونل؟
‫♪ مایل‌ها و مایل‌ها پیاده رفتم ♪
‫شرمنده،
‫این ترانه من رو یاد خونه میندازه. ببخشید
‫♪ یه کشاورز پیر و ثروتمند بود ♪
‫♪ که همون نزدیکی‌ها زندگی می‌کرد ♪
‫♪ یه دختر تنها داشت ♪
‫♪ و چشمم بهش افتاد ♪
‫♪ اون قدبلند و خوشگل بود ♪
‫♪ چشم‌آبی با موهای فرفری ♪
‫♪ هیچ دختری توی دنیا نیست ♪
‫♪ که بتونم باهاش مقایسه کنم ♪
‫این ترانه رو کجا یاد گرفتی؟
‫توی یکی از جنگل‌های انگلیس
‫پدرم توی کنتاکی این ترانه رو می‌خوند
‫واقعاً؟
‫دیوید وایت هستم
‫لایونل ورثینگ
‫- توی کدوم دانشکده‌ای؟ ‫- صدا
‫خب، چه عالی
‫تصنیف
‫- فکر نمی‌کردم اینجا کسی همچین ترانه‌ای بلد باشه ‫- بلد نیستن
‫این یه...
‫یه جور سرگرمی تابستونیه
‫جمع‌آوری نغمه‌ها، تصنیف‌ها و ترانه‌ها
‫من رو یاد خونه میندازه
‫دیگه چی بلدی؟
‫احتمالاً بیشتر از تو
‫ترانه‌ی ساروی زیبا؟
‫البته
‫ترانه‌ی زمستانِ معتدل؟
‫«یکی به شرق رفت، دیگری به غرب»
‫ترانه‌ی...
‫خنجر نقره‌ای چی؟
‫نه، فکر نکنم
‫اوه
‫- باید بلد باشم؟ ‫- خب، ترانه‌ی خیلی قشنگیه
‫خب، یالا. بخون لذت ببریم
‫چه نُتی؟
‫یالا، چه نُتی؟
‫من معمولاً اینجوری نمی‌خونم، وقتی...
‫- وقتی چی؟ ‫- وقتی همه حرف می‌زنن
‫اوه
‫ببخشید!
‫لطفاً ساکت باشید!
‫ببخشید. منظورم این نبود
‫حالا باید بخونی
‫خجالت می‌کشی؟
‫♪ ترانه‌های عاشقانه نخوان ♪
‫♪ مادرم بیدار می‌شود ♪
‫♪ او اینجا خوابیده ♪ ‫♪ درست در کنار من ♪
‫♪ با خنجری نقره‌ای در دستِ راستش ♪
‫♪ می‌گوید نباید همسرِ او شوی ♪
‫♪ تمام مردها دروغگو هستند ♪
‫♪ مادرم اینطور می‌گوید ♪
‫♪ وعده‌ی عشق می‌دهند ♪
‫♪ و فردایش دلباخته‌ی دیگری می‌شوند ♪
‫♪ و تو را غرق حسرت و اندوه رها می‌کنند ♪
‫♪ پدرم شیطانی‌ست خوش‌سیما ♪
‫♪ زنجیری دارد به درازای هشت هزار متر ♪
‫♪ و بر هر حلقه‌اش دلی آویزان است ♪
‫♪ از دختری که دوستش داشته و ♪ ‫♪ به او ظلم کرده ♪
‫♪ ترانه‌های عاشقانه نخوان ♪
‫♪ مادرم بیدار می‌شود ♪
‫♪ او اینجا خوابیده، ♪ ‫♪ درست در کنار من ♪
‫♪ با خنجری نقره‌ای در دستِ راستش ♪
‫♪ می‌گوید نباید همسرِ او شوی ♪
‫خیلی خب
بیا بشین
‫تمام ترانه‌هایی رو که بلدی برام بخون
‫دیوید هزار ترانه توی سرش داشت
‫چیزی که امروزه بهش میگن حافظه‌ی تصویری
‫یه بار که آهنگی رو می‌شنید، ‫همون رو نُت به نُت می‌نواخت
‫♪ اوه، دوست دارم بیدار شم ♪ ‫♪ وقتی خورشید طلوع می‌کنه ♪
‫♪ همون اولِ صبح ♪
‫♪ دوست دارم صدای آوازِ ♪ ‫♪ پرنده‌های کوچیک رو بشنوم ♪
‫♪ که شاد و خرم روی شاخه‌هاشون می‌خونن ♪
‫♪ زنده‌باد زندگیِ یه پسر روستایی ♪
‫♪ و پرسه زدن روی علف‌های تازه چیده شده ♪
‫یه نوشیدنی دیگه می‌خوری؟
‫خسته‌ام
‫وقتِ خوابه. من رو برسون خونه
‫بیا تو. یکم آب بخور
‫ببخشید. فقط یه لیوانِ تمیز دارم
‫بیا اینجا
‫یالا
[شنبه‌ی آینده؟]
‫♪ محبوبم، امروز باد می‌وزد ♪
‫♪ با چند قطره‌ی کوچک باران ♪
‫♪ من هرگز جز یک عشق واقعی نداشتم ♪
‫♪ و او در گورِ سرد آرمیده ♪
‫- بیخیال. خیلی طولانیه ‫- به خوندن ادامه بده، لطفاً
‫- بعداً بقیه‌اش رو بهت یاد میدم ‫- ‫مضمون این ترانه چیه؟
‫مردی،
که بر مزار معشوقه‌ش نشسته ‫و آرامش ابدیش رو به‌هم زده
‫معشوقه‌ش هم از این همه گریه‌وزاری ‫کلافه میشه و بهش میگه
ولم کن بذار به مُردنم برسم
‫♪ که هستی که بر گورِ من نشسته‌ای ♪
‫♪ و نمی‌گذاری بخوابم؟ ♪
‫به مرد میگه بره پی کارش و ‫تا وقتی زنده‌ست، خوش باشه
تلنگرِ خوبیه
‫کجا یادش گرفتی؟
‫من و عموم وقتی برای جمع‌آوری ترانه ‫به انگلیس رفته بودیم یادش گرفتیم
‫و گفتی چرا اونجا بودی؟
‫صبح زود سؤال‌های زیادی می‌پرسی
‫من همه چی رو در مورد خودم بهت گفتم. ‫ولی حتی نمی‌دونم تو کجا بزرگ شدی
‫نمی‌دونی؟
‫نیوپورت
‫بعد از فوتِ پدر و مادرم،
‫چند سالی با عمو سایلسم ‫بیرونِ لندن زندگی کردم
‫یازده یا شاید دوازده سالم بود
‫یتیم بودی؟
‫خب، این تعبیرِ اغراق‌آمیزیه
‫من موقتاً بدون والدین بودم
‫سایلس از پدر شدنِ ناگهانی‌اش غافلگیر شده بود
‫مصمم بود که من رو خوشحال کنه،
‫وظیفه‌ی خودش می‌دونست
‫انگلیسی‌ها عاشق وظیفه هستن
‫متوجه شد تمام روز ترانه‌هایی رو می‌خوندم ‫که خدمتکارش بهم یاد داده بود
‫حتماً یه چیزی بهش گفته بود ‫که من ازش ترانه می‌خواستم
‫من یه پسرِ وسواسی بودم،
‫مطمئنم به شدت رو اعصاب بودم
‫توی روستا می‌چرخیدم و از آدم‌ها می‌خواستم ‫برام ترانه بخونن
‫و اونا رو توی یه دفتر می‌نوشتم
‫خجالت‌آوره
‫همه چی از اونجا شروع شد
‫سایلس من رو به سفرهای روستایی می‌برد، ‫اولش دورِ ساری،
‫توی تابستون‌ها به لیک دیستریکت. ‫یه تابستون رفتیم ایرلند
‫کم‌کم اون بیشتر از من ‫به جمع‌آوری ترانه‌ها علاقه پیدا کرد
‫و الان کجاست؟
‫مُرده. آره
‫یه جور تب گرفت. ‫که برای همین به اینجا برگشتم
‫خونه‌ی والدینم توی نیوپورت بهم رسید،
‫و از آب و هوای انگلیس بدم میاد و غیره
‫متأسفم
‫واسه چی؟
‫عموت
‫و پدر و مادرت
‫خانواده‌ی دیگه‌ای نداری؟
‫تمام کسایی که می‌شناسی قراره بمیرن، ‫این رو که می‌دونی
‫باید برم
‫امشب سرم شلوغه
‫هفته‌ی آینده؟
‫- صداتون رو بیارید پایین! ‫- شرمنده
‫- شب بخیر! ‫- هیس!
‫اواخر اون سال که احضاریه‌ی خدمت اومد ‫کلاس‌ها رو منحل کردن
‫فکر کردم شاید فقط همین بود
‫فقط چند شب کوتاه توی یه مدت
‫داری میری
‫همین رو بهم گفتن
‫تو که دیگه لازم نیست ‫نگران احضاریه باشی
‫به لطف عینکت
‫این هفته میرم
‫به جنگ
‫برام نامه بنویس
‫شکلات بفرست
‫نمیر
‫♪ اوه، برف زودتر آب میشه ♪
‫♪ وقتی باد شروع می‌کنه به آواز خوندن
‫♪ و ذرت سریع‌تر می‌رسه... ♪
‫و به این ترتیب به مزرعه برگشتم
‫بهار سال ۱۹۱۷
‫ناگهان،
‫با افسوس
‫♪ قبل از این که جدا شیم ♪
‫♪ شرط می‌بندم هنوزم دلش می‌خواد دنبالش کنه ♪
‫♪ برف زودتر از همه آب می‌شه ♪
‫♪ وقتی باد شروع می‌کنه به آواز خوندن ♪
‫♪ و پرستو بی‌فکر پرواز می‌کنه ♪
‫♪ تا وقتی که بهاره ♪
‫♪ ولی وقتی بهار می‌رسه و زمستون تموم میشه ♪
‫♪ پسرم، اون‌وقت دلت می‌خواد ♪
‫♪ با همه‌ی غرورت دنبالم کنی ♪
‫♪ حتی اگه از دریای طوفانی عبور کنیم ♪
‫پاشو!
‫چی شده؟
‫چی؟
‫تو ناراحتی
‫نه، نیستم
‫از وقتی که برگشتی اینجوری هستی
‫نمی‌خواستی برگردی
‫می‌فهمم
‫نباید می‌رفتی
‫اگه نمی‌رفتی،
‫برگشتن برات مهم نبود
‫تو مریضی
‫فقط یه چیزی بخون
‫خیلی خب
‫♪ از دل کوه‌های سنگی گذشتم ♪
‫♪ مایل‌ها و مایل‌ها پیاده رفتم ♪
‫♪ از دل کوه‌های سنگی گذشتم ♪
‫♪ مایل‌ها و مایل‌ها پیاده رفتم ♪
‫♪ از دل کوه‌های سنگی گذشتم ♪
‫♪ مایل‌ها و مایل‌ها پیاده رفتم ♪
‫♪ هرگز نگاه‌های مادرم رو ♪ ‫♪ فراموش نمی‌کنم ♪
‫♪ خدا لبخند شیرینش رو حفظ کنه ♪
‫♪ یه کشاورز پیر و ثروتمند بود ♪
‫♪ که همون نزدیکی‌ها زندگی می‌کرد ♪
‫♪ یه دختر تنها داشت ♪
‫♪ و چشمم بهش افتاد ♪
‫♪ اون قدبلند و خوشگل بود ♪
‫♪ چشم‌آبی با موهای فرفری ♪
‫♪ هیچ دختری توی دنیا نیست ♪
‫♪ که بتونم باهاش مقایسه کنم ♪
‫تا حالا این حرکت رو دیدی؟
‫بذار امتحان کنم
‫- اینجوری، درسته؟ ‫- آره
‫بابا؟
‫♪ ای بانوانِ نازنین و دل‌نازک بیایید ♪
‫♪ مراقب دل دادن به مردانِ جوان باشید ♪
‫♪ اونا مثل ستاره‌ای درخشانن ♪
‫♪ توی صبحِ تابستونی ♪
‫♪ اول پیداشون میشه، ♪ ‫♪ و بعد ناپدید میشن ♪
‫♪ براتون قصه‌های دل‌فریب تعریف می‌کنن ♪
‫♪ و ادعا می‌کنن که واقعاً عاشقتونن ♪
‫♪ من یه بار یه عاشقِ حقیقی رو دیدم ♪
‫♪ یکی که فکر می‌کردم واقعاً عاشقه ♪
‫♪ ولی اون رفت و یکی دیگه رو پیدا کرد... ♪
‫یکم دل‌گیر به نظر میای
‫واسه خاکسپاری نیومدی
‫مُرده مُرده
‫جنگ توی اروپا هنوز تموم نشده؟
‫نه
‫ماجرای اون حمله ‫توی آنتی‌تام رو برات تعریف کردم؟
‫بیلی هیگینز ده بار روی اسبش گلوله خورد ‫و بازم به سواری ادامه داد؟
‫آره، برام تعریف کردی
‫اون همه جنگیدن چه فایده‌ای داشت؟
‫مادربزرگت در اون مورد حق داشت
‫گفت همه‌مون احمق بودیم
‫- نباید اون رو بهش بدی ‫- چی؟
‫قهوه
‫برای قلبش بده
‫«برای قلبش بده». ‫کدوم خری این رو بهت گفته؟
‫ویل هال
‫سگش یه کیسه دونه‌ی قهوه خورد و مُرد
‫وقتی یه کیسه دونه‌ی قهوه ‫به خوردش دادم خبرت می‌کنم
‫هم‌پیمان خوش‌صدای عزیزم
‫امیدوارم این یادداشت به دستت برسه
‫زندگی توی مزرعه چطوره؟
در حال حاضر دارم از سفر پیاده‌روی ‫دورِ اروپا برمی‌گردم
‫خدا کمکم کنه
‫ولی روز داره روشن‌تر میشه
‫یه پُست کاری توی کالج بودین ‫توی مِین همیشه سرسبز دارم
‫رئیس دانشکده گفت ایده‌ی خوبیه ‫که ترانه‌های فولکلور ضبط کنم
‫برای گرایشات منطقه‌گرایانه‌ی دانشکده، ‫توی دشت‌های شمالی
‫زمستان آینده مرخصی دارم
‫نمی‌تونم تنهایی این چرخ‌خیاطیِ ‫سخنگو رو دنبال خودم بکشم
‫نظرت در مورد یه پیاده‌روی طولانی ‫توی جنگل چیه؟
‫مسیر رو به شماله
‫آتش‌های زبانه‌کش، ‫اردوگاه‌های چوب‌بُری
‫آبجوی گیاهی
‫ترانه‌های قدیمی
‫اول ژانویه توی ایستگاه قطار آگوستا ‫به دیدنم بیا
‫لباس گرم بیار
‫وقت تلف نکن، فقط بیا
‫دوستدارت، دیوید
‫دارم میرم
‫چی؟
‫کجا؟
‫میرم مِین، برای یه پروژه‌ی موسیقی
‫پروژه‌ی موسیقی
‫تقریباً یه ماه نیستم
‫شاید بیشتر
‫شاید تا بهار هم بمونم
‫واقعاً همچین فکری داری؟
‫پس کی این مزرعه رو می‌گردونه؟
‫مزرعه چیزیش نمیشه
‫تو هم چیزیت نمیشه
‫ببخشید؟
‫من چیزیم نمیشه؟ تا بهار؟
‫با یه کیسه سیب‌زمینی اومدی ‫این رو بهم بگی؟
‫الان که نمیرم
‫من نمی‌تونم اینجا تنها بمونم
‫پدربزرگ هست
‫و توی سرداب برای چند هفته غذا هست
‫پدربزرگ؟
‫اون به چه دردی می‌خوره؟
‫شاید به یه دردی بخوره
‫فقط یه مدت میرم
‫قبلاً این رو گفتی
‫ببخشید، عذر می‌خوام
‫ممنون
‫خوش برگشتی
‫آره، خب...
‫به مِین خوش اومدی
‫فقط همین‌ها رو آوردی؟
‫چیز زیادی ندارم
‫بالش هم که آوردی
‫سفر طولانی‌ایه
‫من چادر آوردم
‫چندتا قابلمه لازم داریم. ‫امیدوارم از جو دوسر بدت نیاد
‫قراره بیرون بخوابیم؟
‫چیزی نمیشه. پتوهای بیشتری لازم داریم. ‫گفتم لباس گرم بیار
‫همون شکلی موندی
‫تو یکم جون گرفتی
‫گلوله نخوردی
‫آره، خب، هنوز نه
‫برام شکلات نفرستادی
‫معذرت می‌خوام، حواسم پرت کارهای دیگه بود
‫حالا چیکار کنیم؟
‫۳۶ تا استوانه‌ی ضبط داریم،
‫و دستگاه کهنه‌ای که دانشکده من رو باهاش به اینجا فرستاده
‫اول به سمتِ شمال می‌ریم،
‫بعدش شرق،
‫بعدش جنوب به سمتِ دریا، ‫در امتداد سواحل آگاستا
‫روی هم رفته حول یه منطقه‌ی صد مایلی
‫و فقط میری سراغ یه نفر و ازش می‌خوای ‫یه ترانه برات بخونه؟
نحوه‌ی استفاده از این رو بهت یاد میدم
‫خودم شعرها رو ترانویسی می‌کنم
‫چیزی که دنبالش می‌گردیم توی شهرها نیست
‫اون بیرون پیداشون می‌کنی
‫اول، باید به قطار برسیم
‫- اون رو بردار ‫- الان؟
‫الان! قطارت دیر رسید
‫کجا می‌ریم؟
‫به سمتِ شمال، از شهر خارج می‌شیم
‫خب، فکر کردم گفتی باید غذا بخریم
‫واسه چند روز غذای کافی داریم، ‫بعدش یه فکری می‌کنیم
‫من امروز چیزی نخوردم
‫این رو می‌بینی؟
‫از موم ساخته شده،
‫یه جورایی مثل شمع‌هایی که اونجاست
‫و این اینجا قرار می‌گیره
‫و می‌چرخه
‫صداها از این شیپور بزرگ وارد میشن
‫و این سوزن رو می‌لرزونه ‫که موم رو خراش میده
‫این چطوری صدا رو ضبط می‌کنه؟
‫خب...
‫صدا نامرئیه، درسته؟
‫ولی می‌تونه فیزیکی باشه
‫می‌تونه یه چیزی رو لمس کنه، ‫می‌تونه روش اثر بذاره
‫پس اگه ذره‌بین داشتی، ‫می‌تونستی شیارهایی روی موم ببینی...
‫مثل تپه‌های کوچیک
‫تپه‌ها که صدا ندارن
‫عه...
‫دستت رو بذار روی گلوت،
‫حالا هوم کن
‫یه چیزی حس می‌کنی؟
‫مثل یه لرزش؟
‫- یه ذره قلقلک ‫- درسته
‫اون صداست
‫یه چیزی هوا رو می‌لرزونه ‫که یه چیز دیگه رو می‌لرزونه
‫- هوا رو می‌لرزونه؟ ‫- آره
‫وقتی می‌خوای دوباره صدا رو پخش کنی،
‫یه سوزنِ دیگه اینجا داره،
‫از روی شیارهای صدا عبور می‌کنه ‫و از طریق این لوله تقویتش می‌کنه
‫چیزی احساس می‌کنم؟
‫هیچی احساس نمی‌کنی
‫- روشنه؟ ‫- آره
‫♪ بیا جانم تا تلاش کنیم ♪
‫♪ برای مدتی کوتاه ♪
‫♪ همه‌ی بارها رو زمین بذاریم ♪
‫♪ بیا باهم حرف حساب بزنیم ♪
‫♪ چیه که دلگیرت کرده؟ ♪
‫♪ کیا دلخورت کردن؟ ♪
‫♪ حرف بزن و بذار بدترین چیزها معلوم شه ♪
‫♪ شاید حرف زدن آرومت کنه ♪
‫♪ چیه که دلگیرت کرده؟ ♪
‫♪ کیا دلخورت کردن؟ ♪
‫♪ حرف بزن و بذار بدترین چیزها معلوم شه ♪
‫♪ شاید حرف زدن آرومت کنه ♪
‫♪ چی‌کار می‌کنی؟ ♪
‫♪ توی آوریل منقارم رو باز می‌کنم ♪
‫♪ توی مِی، شب و روز آواز می‌خونم ♪
‫♪ توی ژوئن، نغمه‌ام رو عوض می‌کنم ♪
‫♪ توی جولای، به دوردست‌ها پرواز می‌کنم ♪
‫♪ توی آگوست ♪
‫♪ باید دور شم ♪
‫ پدربزرگم یه بار گفت که خوشبختی یه قصه نیست
‫ پس از اون چند هفته‌ی اول ‫ نمیشه چیز زیادی گفت
‫♪ همه چی خوب میشه ♪ ‫♪ اگه باد توی بادبان‌هامون باشه ♪
‫♪ و همه‌مون پشت سرش آویزون می‌شیم ♪
‫♪ ارابه‌ی قدیمی‌مون رو پیش می‌بریم ♪
‫بگیر بخواب
‫امیدوارم از کوهنوردی خوشت بیاد
‫می‌تونم یه سؤالی ازت بپرسم؟
‫چرا چیزی در مورد جنگ نگفتی؟
‫مدتِ زیادی توی سنگر بودم، ‫کسل‌کننده بود
‫شرایط برای اسب‌ها خیلی بدتر بود
‫سنت فرانسیس پیداش نبود
‫پدربزرگم جوری از جنگ حرف می‌زنه ‫که انگار بهترین دوره‌ی زندگیش بوده
‫من همچین حرفی نمی‌زنم
‫پس چی میگی؟
‫همه‌چی رو بی‌فروغ‌تر می‌کرد،
‫سرد بود
‫الان کجا می‌ریم؟
‫به سمتِ دریا
‫اونجا چی هست؟
‫جزیره‌ی مالاگا
‫توی روزنامه‌ها بوده
‫قبل از اومدنت در موردش خوندم
‫نسل‌ها قبل برده‌ها توش ساکن شدن
‫بعدش ایرلندی‌ها
‫فرماندار داره تخلیه‌شون می‌کنه
‫واسه چی؟
‫دولت زمین رو می‌خواد
‫ما چرا داریم می‌ریم اونجا؟
‫مهاجرانِ بدبخت و برده‌های سابق ‫موسیقی‌های فاخری می‌سازن، مگه نه؟
‫این باعث نمیشه احساس ناراحتی کنی؟
‫واسه چی؟
‫جایی که من ازش میام، ‫نمی‌تونی همینجوری وارد همچین جایی بشی
‫لازم نیست هیچ کاری بکنی
‫من حرف می‌زنم
‫استرس نمی‌گیری؟
‫فقط خودم رو تبدیل به چیزی می‌کنم ‫که یکی می‌خواد باشم
‫سایلس این کارو می‌کرد
‫اگه روی پای یه زن انجیل ببینی ‫و بخوای برات ترانه بخونه،
بهش میگی داری در راه خدا ترانه جمع می‌کنی
‫اگه یه بطریِ نیمه خالی روی میز ببینی ‫با مردی که یک هفته‌ست ریشش رو نزده،
‫وادارش می‌کنی از مشکلاتش حرف بزنه
‫یه بار دیدم سایلس یه اصطبل اسب ‫از خودش در آورد
‫چون یه کشاورز از مرگِ اسب پیرش ناراحت بود
‫پس در واقع دروغ میگی؟
‫سخاوتمند بودن رو برای آدم‌ها راحت‌تر می‌کنیم
‫یه جور دعوته
‫واسه همه چی جوابه، نه فقط ترانه‌ها
‫اگه می‌خوای اسمش رو بذار دروغ گفتن
‫اوه، ممنون
‫- دیوید وایت هستم ‫- ویل سوین
‫و ایشون لایونل ورثینگه
‫ما موسیقی‌دانیم و داریم ترانه جمع می‌کنیم
‫ممنون، ویل
‫شما کی هستید؟
‫دیوید وایت هستم
‫ایشون لایونل ورثینگه
‫دانشگاهی هستیم و برای جمع‌آوری ترانه اومدیم
‫الان وقتش نیست
‫فقط می‌خواستیم یکی دوتا ترانه ضبط کنیم،
‫برای نسل آینده
‫ما هیچ ترانه‌ای براتون نداریم
‫شما اینجا کارتون چیه؟
‫معلم مدرسه‌ام
‫پس شانس آوردیم! ترانه‌ها رو توی کتابچه‌ای ‫برای بچه‌های مدرسه‌ای چاپ می‌کنیم
‫همه باهم میراث آمریکا رو حفظ کنیم
‫یه کتابچه؟
‫خب، می‌تونیم کلاس شما رو هم اضافه کنیم
‫مطمئنم خواننده‌های جوان خوبی دارید
‫♪ اینجا در تاکستانِ پروردگارم ♪
‫♪ آرزو دارم زیستن و خدمت کردن را ♪
‫♪ و فرمان‌برداری از خدایم را ♪
‫♪ تا واپسین لحظه‌ی عمرم ♪
‫♪ دوست دارم سوسن‌ها را ببینم که می‌رویند ♪
‫♪ و به نظاره‌شان بشینم ♪
‫♪ که اینجا در این جهان، ♪ ‫♪ در جایگاه خود ایستاده‌اند ♪
‫♪ چنان که پروردگار مقرر فرموده ♪
‫میشه یه سری اطلاعات بهم بدی؟
‫اسم کاملت چیه؟
‫مری سوین شکرگزار
‫متولد؟
‫سال ۱۸۹۱
‫و اسمِ آهنگ؟
‫«اینجا در تاکستان»
‫♪ بیا، با من به گورستانِ قدیمی بیا ♪
‫♪ من این مسیرها رو به خوبی می‌شناسم، ♪ ‫♪ زیرِ چمن‌های سبز نرم ♪
‫♪ دوستانی اونجا خوابیدن که ♪ ‫♪ زمانی برامون عزیز بودن ♪
‫♪ اسم‌هاشون رو دنبال می‌کنیم ♪
‫♪ توی گورستانِ قدیمی ♪
‫♪ براشون سوگواری نکنید ♪
‫♪ چون رنج‌هاشون تموم شدن ♪
‫♪ چرا برای کسایی اشک بریزیم ♪ ‫♪ که دیگه اشک نمی‌ریزن؟ ♪
‫♪ چون خوابشون شیرینه... ♪
‫صبح بخیر
‫زمین یخ زده
‫ببخشید؟
‫دوتا بچه‌ام،
‫و سه تا نوه‌ام
‫توی اون قبرستون دفن شدن
‫و همسرم
‫فکر می‌کردم خود به خود حل میشه،
‫فرماندار یه پروژه‌ی دیگه پیدا می‌کنه
‫هر روز صبح بیدار میشم ‫و اون طرف رو نگاه می‌کنم،
‫و هیچی نمی‌بینم
‫همون درخت‌ها،
‫همون سنگ‌ها،
‫هیچی نمیاد
‫ولی وقتی که بیان،
‫از اونجا میان
‫ممنون، ویل
‫نباید ولشون می‌کردیم و می‌اومدیم. ‫درست نبود
‫تو بودی چیکار می‌کردی؟
‫حس بدی نداری؟
‫ما هیچی نگفتیم، ‫فقط راه افتادیم اومدیم
‫قانون بزرگ‌تر از ماست
‫- ولی اشتباهه ‫- می‌دونم
‫شاید نمی‌فهمی
‫- من نمی‌فهمم؟ ‫- تو جایی که من بزرگ شدم، بزرگ نشدی
‫اگه جلوی پلیس در بیای، ‫بهت آسیب می‌زنن و می‌کشنت
‫چه اهمیتی داره که کجا بزرگ شدی؟
‫منظورم اینه که شاید همیشه ‫نمی‌دونی روالِ کارها چطوره
‫روحت هم خبر نداره من چی می‌دونم،
‫چی دیدم،
‫در مورد این که روالِ کارها چطوره
‫تو اون کارو کردی؟
‫آره
‫چرا؟
‫مرسی
‫بعد از تموم شدن کارمون برمی‌گردی خونه؟
‫می‌رفتم جای دیگه، ولی پولی ندارم
‫می‌تونی برگردی هنرستان موسیقی
‫تدریس کنی، مطمئنم
‫درس بدی
‫کلی پدر و مادر توی بوستون هستن ‫که پول زیادی برای خرج کردن دارن
‫توی کالج خودت شغلی هست؟
‫از اونجا خوشت نمیاد. شهرِ کوچیکیه
‫خب، می‌تونم به فهرست کردن ‫استوانه‌های ضبط کمک کنم
‫به یکی از دانشجوهام می‌سپرم برام انجامش بده
‫تو یه عمر زندگی پیش رو داری
‫یه زندگیِ بزرگ‌تر
‫اصلاً چرا می‌خوای اینجا بمونی؟
‫اگه استعداد تو رو داشتم، می‌رفتم. ‫می‌رفتم یه جایی خوانندگی می‌کردم...
‫نیویورک
‫اروپا، پاریس، رُم
‫می‌رفتم یه جای دور، فرار می‌کردم
‫پول در می‌آوردم
‫پول هم نعمتیه
‫همین تابستون؟
‫چرا که نه
‫جدی؟
‫البته
‫اگه کاری داشتی، بهم خبر بده
‫روش دلنشینی برای توضیحش بود
‫چی؟
‫صدا
‫بعد از پایان سفرمون، هر ماه ‫برای دیوید نامه نوشتم
‫همه‌شون بی‌جواب موندن
‫حدوداً بهار سال ۱۹۲۱ بود که ‫دیگه نامه‌ای ننوشتم
‫[رم - سال ۱۹۲۳]
‫سلام
‫تمومه
‫اینا ترانه‌های مناسبی نیستن
‫نمی‌دونم چرا
‫تو فقط اجراشون کن
‫این آخر هفته میای ونیز؟ ‫باید به لوئیزا خبر بدم
‫بعید می‌دونم. نه
‫چرا آخه؟
‫ونیزی که می‌شناسم رو نشونت میدم. ‫بیا
‫والا چی بگم...
‫شاید بیام
‫چیزی شده؟
‫انگار حواست یه جای دیگه‌ست
‫کسل شدم
‫- من کِسلت کردم؟ ‫- نه. تو نه
‫صرفا از این کار و گروه کُر دلزده شدم
‫توی یکی از معتبرترین گروه‌های کُر، ‫در زیباترین شهر دنیا، مشغول‌به‌کاری
‫- خب که چی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫از انگلستان بهم پیشنهاد کار دادن
‫انگلستان؟
‫اوهوم
‫گمونم قبولش کنم. ‫خیلی وقته اینجا موندم
‫یعنی می‌خوای قبولش کنی؟
‫آره، جواب مثبت دادم
‫تابستون‌ها اینجا خیلی گرمه
‫و پیشنهاد خوبی هم هست
‫بهونه‌ت گرمای هواست؟
‫اوهوم
‫کجا میری؟
‫الان بهم میگی که می‌خوای بری؟
‫آره
‫پس موفق باشی
‫حواست به آمریکاییه باشه
[سال ۱۹۲۴ - آکسفورد]
‫- چه اجرای زیبایی. فوق‌العاده بود ‫- ممنونم
‫چقدر زیبا بود، آقای ورثینگ
‫- کلی طرفدار پیدا کردی ‫- ممنونم عزیزم
‫حسودیت میشه؟
‫معلومه
‫- بگذریم، برای هردومون ناهار درست کردم ‫- جدی؟
‫- به چه مناسبت؟ ‫- مناسبت خاصی نداره. یه ناهار ساده توی فضای باز
‫چه فکرِ خوبی!
‫آخ!
‫چقدر کثیفی!
‫من یه پسرِ روستایی مزرعه‌دارم
‫اینم بخشی از جذابیتمه
‫دلم می‌خواد یه روز برم آمریکا و ‫این مزرعه رو ببینم
‫نه، اصلاً هم دلت نمی‌خواد
‫ببین،
‫همه‌ی اروپایی‌ها فکر می‌کنن دلشون می‌خواد ‫برن آمریکا ولی...
‫باور کن اوضاع اینجا بهتره
‫شاید فقط برای تو بهتر باشه
‫توی این فکر بودم که...
‫خب؟
‫نظرت چیه آخرهفته‌ی آینده بیای خونه‌مون؟
‫پدر و مادرم خیلی مشتاقن باهات آشنا بشن
‫یه خونه‌ی دنج و باصفا توی روستاست
‫هوم
‫دارم یه آلونک رو تصور می‌کنم
‫که پُر از پیچک و تار عنکبوته
‫چه هولناک!
‫فرسوده و سرده ولی
‫خونه‌مونه
‫و من عاشقشم
‫بیام با پدر و مادرت آشنا شم؟
‫اوهوم
‫آخه به نظرم دیگه وقتشه، موافقی؟
‫باشه، چرا که نه
‫خیلی هم خوشحال میشم
‫از این طرف
‫مگه نگفتی والدینت بوهمین هستن؟
‫روحیه‌ش رو دارن
‫کسی نیست؟
‫- مامان؟ ‫- عزیزم، ما اینجاییم
‫باعث افتخاره که بالأخره ‫شما رو از نزدیک دیدم
‫- آوازخوان آمریکایی ‫- خوشوقتم
‫نه، نه. اینجا راحت باشید
‫کلاریسا خیلی ازت تعریف کرده
‫بله، تعریفِ شما رو هم شنیدم
‫- سلام ‫- وروجک. سلام
‫بیا بغلم
‫- بفرمایید لطفاً ‫- ممنونم
‫تک فرزندم رو ول کردم تا از شما ‫استقبال کنم. واقعاً وحشتناکه، نه؟
‫تابلوی قشنگیه
‫اورفئوسه
‫آها
‫قدیس حامیت
‫حاضری به خاطر من آوازخوان تا جهنم بری؟
‫چرا که نه
‫اگه نتونستم جلوی خودم رو بگیرم ‫و برگشتم نگاهت کردم، منو می‌بخشی؟
‫معلومه که نه
‫این رفتار همیشگی مردهاست ‫که با بی‌اعتمادی‌شون
‫فرصت‌های زن‌ها رو از بین می‌برن
‫داستان این بود؟
‫آره
‫- وایسا ببینم، همین بود؟ ‫- نه
‫نه؟
‫من فکر می‌کردم ارفئوس برگشته ‫تا دست یاری به سمتش دراز کنه
‫و از غار بیرونش بیاره
‫یه اشتباه سهوی بود ‫ولی تاوانش رو داد
‫نه
‫نه، مطمئن نبود هادس سر حرفش بمونه
‫که اینطور
‫فکر کنم ازت خوششون اومده
‫کی‌ها؟
‫مامان و بابام
‫منم ازشون خوشم اومده
‫خوبه
‫یه سوال بپرسم؟
‫اوهوم
‫تا حالا به این فکر کردی که...
‫می‌خوای زندگیت چه شکلی باشه؟
‫چه شکلی؟ منظورت موسیقی و ایناست؟
‫نه، یعنی... منظورم...
‫زن و بچه و خانواده‌ست
‫بچه‌ها رو دوست دارم
‫ظاهراً این کاریه که همه می‌کنن
‫تو هم اینو می‌خوای؟ خانواده؟
‫گمونم آره. مطمئن نیستم
‫اصلاً دلواپس این وضعیت‌مون نیستی؟
‫کدوم وضعیت؟
‫می‌دونی... همین وضعیت دیگه
‫نه
‫دلواپس نیستم
‫گمونم شیفته‌ت شدم
‫می‌تونم باهات صحبت کنم؟
‫وقتی نفس‌نفس می‌زنی ‫خیلی جذاب میشی
‫مادرم مریض شده
‫مریض؟ یعنی چی؟
‫داره می‌میره
‫پدربزرگم برام نامه نوشته
‫باید برگردم خونه و ببینمش
‫می‌خوام برم
‫کی؟
‫همین امشب، یا نهایت فردا
‫منو ببخش
‫نمی‌تونم دوباره تنهاش بذارم
‫فقط یه ماهِ دیگه تا پایان دانشگاه مونده
‫منم همراهت میام. بیا با هم بریم
‫فقط یه ماه بیشتر صبر کن
‫قصد موندن ندارم
‫که اینطور
‫یعنی برای همیشه میری؟
‫آره
‫خب...
‫لااقل دلیلش رو بگو
‫- ببخشید، من... ‫- نه، عذرخواهی نمی‌خوام
‫می‌دونی بعد از این‌که از خونه ‫والدینم رفتیم، مادرم چی بهم گفت؟
‫چی گفت؟
‫گفت بهتره ترکت کنم...
‫قبل از این‌که تو منو ترک کنی
‫الانم ازت می‌خوام بری
‫مادر؟
‫♪ یه شیشه شراب بورگونی دستم بود ♪
‫♪ و دلبرم هیچ خبر نداشت چی در انتظارشه ♪
‫♪ اون پایین، کنار رودخونه ♪
‫♪ اون دخترکوچولو رو کُشتم ♪
‫♪ شمشیرم رو توی بدنش فرو کردم ♪
‫♪ و همه‌چیز غرق خون شد ♪
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫نه، اومدم یه قدمی بزنم
‫لایونل‌ام
‫وای خدای من!
‫لایونل ورثینگ؟
‫ده ساله ندیدمت
‫ایشون لایونله که خونه‌شون اونورِ تپه‌ست. ‫هم‌مدرسه‌ای بودیم
‫فکر می‌کردم رفتی شمال ساکن شدی. ‫می‌گفتن اروپا هم رفتی، درست شنیدم؟
‫آره، هر دوتاش درسته
‫ایزابل، آقا خواننده‌ی معروفیه
‫واسه چی برگشتی؟
‫مادرم مُرده
‫آره، متأسفم
‫لطفاً به خوندن ادامه بدید
‫نه
‫الان دیگه خجالت می‌کِشم
‫نظرت چیه تو بخونی؟ ‫بذار صدات رو بشنویم
‫نه، الان فقط می‌خوام گوش بدم
‫صداهاتون رو دوست دارم
‫باشه پس
‫♪ آنجا میان درختان بید، ♪
‫♪ من و دلبرم برای اولین بار دیدار کردیم ♪
‫♪ مشغول عشق‌بازی شدیم ♪
‫♪ ولی یه دفعه دلبرم خوابش بُرد ♪
‫♪ یه شیشه شراب بورگونی دستم بود ♪
‫♪ و دلبرم هیچ خبر نداشت چی در انتظارشه ♪
‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه! ‫تو یه شغل باکلاس رو
‫که توش فقط لازم بود دهنت رو باز ‫کنی و چندتا نُت آواز بخونم، ول کردی
‫و الان برگشتی کنتاکی که سیب بچینی؟
‫یه جای کار می‌لنگه
‫بیراه هم نیست
‫هرجور صلاح می‌دونی رفیق ولی
‫من اگه توانایی‌های تو رو داشتم، ‫قید مزرعه رو می‌زدم
‫حس می‌کنم به پایان یه مرحله از زندگیم رسیدم
‫- پایان یه مرحله؟ ‫- اوهوم
‫نقطه‌ی شروعش کجا بود؟
‫نمی‌دونم والا
‫شاید وقتی که کم سن‌وسال‌تر بودم
‫و کالج بوستون می‌رفتم
‫مدت‌هاست اونقدر خوشحال نبودم
‫مادرم همیشه بهم می‌گفت:
‫«زندگی سراسر مشکل و دردسره
‫می‌تونی بشینی غصه بخوری ‫یا در موردش آواز بخونی.»
‫مامانت دیگه چی می‌گفت؟
‫بذار فکر کنم...
‫«با اون نیتن مک‌کلودِ حرومزاده ازدواج نکن.»
‫[به مِین خوش آمدید]
‫- کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- دنبال دانشکده موسیقی می‌گردم
‫شما مدرسی؟
‫نه. یکی از دوستانم اونجا کار می‌کنه
‫از پله‌ها برید بالا، طبقه دوم. انتهای راهرو
‫ممنون
‫ببخشید
‫دنبال دوستم می‌گردم
‫دیوید وایت،
‫اینجا تدریس می‌کنه
‫- جنابعالی کی باشید؟ ‫- لایونل ورثینگ
‫توی هنرستان موسیقی هم‌دوره بودیم
‫- دیوید رو می‌شناسی؟ ‫- قبلاً می‌شناختم
‫چیزی شده؟
‫ای وای...
‫خب...
‫دیوید از دنیا رفته...
‫سال‌ها پیش
‫گمونم...
‫سال دوم تدریسش بود
‫تقریباً سال ۱۹۲۰
‫آخرین بار کی دیدینش؟
‫توی سفری برای گردآوری ترانه‌های محلی ‫که دانشکده تدارک دیده بود
‫- گردآوری ترانه؟ ‫- اوهوم. بله
‫ترانه‌های محلی. به سفارش کالج ‫ضبط‌شون می‌کردیم
‫ببخشید، متوجه منظورتون نمیشم
‫از دانشکده به دیوید مأموریت داده ‫بودن برای گردآوری ترانه‌ها بره سفر
‫فکر نمی‌کنم ها
‫من سال‌ها مدیر دانشکده بودم، ‫محال بود بی‌خبر باشم...
‫استوانه‌های ضبط چی؟
‫- استوانه‌ی ضبط؟ ‫- بله
‫شاید بل بتونه اطلاعات بیشتری بهتون بده
‫- بل کیه؟ ‫- همسرش
‫همسر سابقش
‫البته بهتره بگم بیوه‌ش
‫متأسفم که این خبر رو از زبون من شنیدید
‫ممنونم
‫ببخشید، فکر کنم اشتباه اومدم
‫دنبال بل وایت می‌گردم
‫شما؟
‫شما بل هستید؟
‫بله، من بل سینکلرام
‫از دوستان دیوید هستم
‫کیه؟
‫دوستِ دیویده
‫بله
‫باید برم سر کار. شام حاضره؟
‫آره
‫فکر کنم بدموقع مزاحم شدم
‫بفرمایید. باید به هنریت غذا بدم
‫نه، نه، مرسی
‫دنبال یه جعبه استوانه‌ی مومی هستم
‫بل، بیست دقیقه دیگه باید سر کار باشم
‫بیا تو
‫دنبال چی هستی؟
‫یه سری ترانه رو روی ‫اون استوانه‌ها ضبط کردیم
‫برای کار تحقیقاتیم دنبالشونم
‫زیاد چیزی از کارش بهم نمی‌گفت
‫- به نظر من که از دانشگاه پیگیری کنید ‫- اونجا هم رفتم
‫تحقیقت در چه زمینه‌ایه؟
‫ترانه‌هایی که مردم می‌خونن رو ضبط می‌کنم
‫بهت پول میدن تا مردم رو راضی کنی ‫توی لوله جیغ و داد کنن؟
‫باب
‫چه زندگیِ جالبی!
‫شغل شما چیه، باب؟
‫آتش‌نشان
‫آتش‌نشان؟
‫خانواده‌م از روز اول تأسیس این شهر ‫آتش‌نشان بودن
‫بسیارخب
‫- از دیدنت خوشحال شدم ‫- همچنین
‫مشکلی نداری تنهات بذارم؟
‫نه
‫کاری به کار زنم نداشته باشی ها
‫- میرم هنریت رو بخوابونم ‫- دیگه بهتره منم برم
‫نه. نرو خواهشاً
‫- کلی کار سرت ریخته. بهتره مزاحمت نشم ‫- بمون
‫ماه‌هاست...
‫ماه‌هاست که مهمونی نداشتم
‫فقط... یکم بیشتر بمون، باشه؟
‫راضی به زحمت نیستم
‫متأسفم که...
‫هیچ‌وقت جواب نامه‌هات رو ندادم
‫چی؟
‫سال‌ها پیش، اون...
‫نامه‌هایی که برای دیوید می‌فرستادی
‫از ایتالیا
‫نامه‌هام رو خوندی؟
‫بعد مرگش، تمامِ نامه‌هاش رو خوندم
‫قلمِ خوبی داری
‫کسی تا حالا اینو بهت گفته بود؟
‫نمی‌خوای بپرسی چطور آشنا شدیم؟
‫متوجه شدم که هیچ سوالی در خصوص ‫رابطه‌ی من و دیوید نپرسیدی
‫درک می‌کنم ها، ‫فقط فکر می‌کردم کنجکاوتر از این حرف‌ها باشی
‫خب...
‫ببخشید
‫چطوری آشنا شدید؟
‫قبل از این‌که بره هنرستان موسیقی ‫آشنا شدیم
‫یعنی وقتی ۱۳ سالم بود
‫خونه‌مون توی نیوپورت بغلِ ‫خونه‌ی مامان‌بابایِ دیوید بود
‫و با بردارم هنری رفیق بود
‫البته که من فقط شیفته‌ی دیوید بودم
‫رفیق جذابی که توی اون خونه‌ی ‫کنار دریا زندگی می‌کرد
‫ولی خب دیوید رو می‌شناختی دیگه، ‫همه‌ی دنیا عاشقش بودن
‫بعدشم رفت همون کالج بوستون
‫و بعد برای عید شکرگزاری برگشت
‫...بعد از این‌که برادرم توی ایپر مُرد
‫برگشت تا پدر و مادرم رو دلداری بده
‫گفت قراره توی مین معلم بشه
‫و چند روز بعدش،
‫ازم خواستگاری کرد
‫نمی‌دونم چرا این کار رو کرد
‫من ۱۸ سالم بود. در مقایسه با اون ‫بچه بودم
‫اون کلی تجربه داشت و من حتی ‫پام رو از نیوپورت بیرون نذاشته بودم
‫اون...
‫جز اون هیچ‌کس رو نمی‌دیدم
‫تمام دنیام بود
‫بعد نقل مکان کردیم اینجا
‫ولی...
‫اوضاع‌مون تعریفی نداشت
‫موجی بود، خودت می‌دونی دیگه
‫فقط این‌که من خیلی دیر متوجه شدم
‫نمی‌خوابید، یه وقتایی روزها می‌گذشت...
‫و یه کلمه هم باهام حرف نمی‌زد
‫و البته همون زمستون بود که رفتید سفر
‫و بعدش...
‫از دست رفت
‫منو اینجا تنها گذاشت
‫دلیل مرگش چی بود؟
‫خودت باید بدونی
‫نه، نمی‌دونم
‫توی دفترش کار رو تموم کرد
‫احتمالاً بهتره برم دیگه
‫یه دقیقه صبر کن
‫می‌تونی اینا رو ببری
‫اگه استوانه‌ها رو پیدا ‫کردم برات نامه می‌نویسم
‫آدرست رو اینجا بنویس
‫اگه می‌تونستی هرجا دلت می‌خواد ‫زندگی کنی، کجا رو انتخاب می‌کردی؟
‫اونجایی که با عموت زندگی می‌کردی، ‫به نظر جای قشنگی میاد
‫یه روز می‌برمت اونجا
‫لیک دیستریکت
‫اینقدر قشنگه که فکر کنم ‫هوش از سرت بپره
‫کوه‌هاش....
‫بهترین صدایی که توی عمرم ‫به گوشم خورده رو اونجا شنیدم
‫که شامل صدای تو هم میشه
‫یه پسره...
‫اگه اشتباه نکنم، اهل شهر براکیش بود
‫صداش درخورِ پاپ و جمع فرشتگان بود
‫هم‌تراز با صدای خدا بود
‫نه، حرفم رو پس می‌گیرم
‫اصلاً خودِ خدا بود
‫خب خودت کجا رو انتخاب می‌کردی؟
‫بعید می‌دونم جای دیگه برم
‫گمونم همین‌جا رو دوست داشته باشم
‫[لیک دیستریکت - سال ۱۹۲۷]
‫سلام
‫ببخشید
‫فکر کنم راهم رو گم کردم
‫گم شدی؟
‫- کجا می‌خوای بری؟ ‫- براکیش
‫سی کیلومتر با اینجا فاصله داره
‫داری میری سمت شمال ها
‫ببخشید مزاحمتون شدم
‫نمی‌دونم چی شد اینقدر از مسیر اصلیم ‫منحرف شدم
‫از قبل برنامه‌ای برای این سفر نداشتم
‫فقط از قطار پیاده شدم و همین‌جور راه افتادم
‫فکر می‌کردم دارم درست میرم
‫خیال می‌کردم می‌تونم شب رو ‫بیرون سَر کنم ولی هوا خیلی سرده
‫خانواده‌ای داری؟
‫دلواپست نمیشن؟
‫نه
‫نه، من...
‫من تنها اومدم
‫یکی از دوستانم سال‌ها پیش گفته بود ‫عاشقِ این منطقه میشم واسه همین...
‫گمونم صرفاً خجالت می‌کِشم راه رو گم کردم
‫البته بیشتر خسته‌م و گرسنه‌مـه و سردمه
آهان
‫مضمون این ترانه چیه؟
‫مردی که بر مزار معشوقه‌ش نشسته ‫و آرامش ابدیش رو به‌هم زده
‫معشوقه‌ش هم از این همه گریه‌وزاری ‫کلافه میشه و میگه بذار به مُردنم برسم
‫♪ ای که بر گورِ من نشسته‌ای ♪
‫به مرد میگه بره پی کارش و ‫تا وقتی زنده‌ست، خوش باشه
‫تلنگر خوبیه
‫♪ شاخه خشکیده و بی‌رمق شده، محبوبِ من ♪
‫♪ و گل دیگه هرگز باز نمیشه ♪
‫♪ و از روزی که دلبرم رو از دست دادم ♪
‫♪ همدمی جز اندوه و ماتم ندارم ♪
‫♪ اما تو برای من اشک نریز دلبرم ♪
‫♪ خواهش می‌کنم اشک نریز ♪
‫♪ چرا که باید تو و این جهان را ترک گویم ♪
‫♪ و در آغوش خاک بیاساسم ♪
‫بخشِ اعظمی از این کتاب نه صرفاً به موسیقی
‫بلکه به موسیقی‌دانان، زندگی
‫و سفرهاشون می‌پردازه
‫چی شد که به این شکل ‫شروع به جمع‌آوری ترانه‌ها کردید؟
‫شنیدم پدرتون تأثیر بسزایی روی شما داشته
‫گمونم...
‫بله، تا حدی درسته
‫پدرم توی این مسیر تأثیر داشته
‫راستش بیشتر به خاطر یه دوست بود
‫- موسیقی‌دان بود؟ ‫- بله
‫سال ۱۹۱۷ توی هنرستان موسیقی
‫هم‌دوره بودیم
‫باهم سفر گردآوری ترانه‌ رفتیم
‫شور و اشتیاقِ خاصی
‫برای پیداکردن ترانه‌های قدیمی داشت
‫سال‌ها پیش، یه لحظه به خودم اومدم ‫و فهمیدم
‫هیچ‌وقت به اندازه‌ی ‫زمانِ گردآوری اون ترانه‌ها
‫خوشحال نبودم
‫بخش خاصی از کتاب هست ‫که خیلی دوست داشته باشید؟
‫دوست دارید برامون بخونیدش؟
عه... بله
‫به نظرم مقدمه ارزش خوندن داشته باشه
‫اخیراً یکی از دانشجوهام پرسید
‫چه چیزی در ترانه‌های محلی برام جالبه،
‫مخصوصاً در تصنیف‌ها
‫و بی‌اختیار گفتم این‌ها
‫پرشورترین قطعه‌های موسیقی هستند
‫و آن لحظه خودم هم نمی‌دونستم ‫چرا این حرف رو زدم
‫منتها الان دلیلش رو می‌دونم
‫این ترانه‌ها آکنده از ‫صدای هزارن انسانی هستند
‫که اونا رو خوندن و تغییرشون دادن
‫و نیز بازتابی از صدای ‫مردمِ جامعه و زندگی ما هستند
‫مضمونِ این ترانه‌ها الوهیت، فرشتگان
‫و ارواح نیستند
‫بلکه درباره‌ی آدم‌ها هستند
‫ترانه‌های که پدرم می‌خوند ‫و پدربزرگم از بَر بود
‫ترانه‌هایی هستند که از ‫دلِ تجربه‌ها بیرون آمدند
‫حکایاتی با چنان اندوهی که
‫به آواز بدل شدند
‫انگار که ملودی یک مرهمـه
‫موسیقی ارکسترال ذهن را صیقل می‌دهد
‫و گاه روح را
‫و هم‌سُرایی باعث میشه ‫عمق اندیشه و معنویت رو احساس کنی
‫تصنیف‌های این کتاب بازتابی از ‫تجربیاتِ پر فراز و نشیبِ
‫انسانی هستند
‫از جمله وقایعی که معمولاً از آنها گریزانیم، ‫مثلِ
‫دلشکستگی، مرگ، حسادت
‫و فقط با شنیدن ملودی، بغضی ‫در گلوت می‌شینه
‫آنچه در این ترانه‌ها مرا مجذوب می‌کند
‫احساسی‌ست که در آنها جاری‌ست؛
‫ساده و بی‌تکلف
‫زیبا بود
‫خب مهمان برنامه‌ی امروز ما ‫دکتر لایونل ورثینگ، موسیقی‌شناسی قومی
‫استاد، نویسنده و هنرمند بودن
‫کتاب جدید ایشون با نام ریشه‌ها ‫و شاخه‌های تصنیف‌های آمریکایی
‫به بررسی روایت‌های نهفته در ترانه‌ها می‌پردازد
‫♪ ... در سکوت ♪
‫♪ رو برنگردان ♪
‫♪ در این خاموشی ♪
‫♪ سردرگمیِ تو ♪
‫♪ و خیالِ من ♪
‫♪ همچون نقابی از خودبیزاری بر چهره ♪
‫♪ با حقیقت روبه‌رو می‌شود و از میان می‌رود ♪
‫♪ رو برنگردان ♪
‫این رو چند سال پیش،
‫بعد از این‌که خونه رو خریدیم، ‫توی اتاق زیرشیرونی پیدا کردم
‫هفته‌ی پیش توی تلویزیون دیدمت
‫چه تصادفی!
‫♪ اینجا در ♪
‫♪ تاکستانِ پروردگارم، ♪
‫♪ آرزو دارم زیستن و خدمت کردن را ♪
‫♪ و فرمان‌برداری از خدایم را ♪
‫♪ تا واپسین لحظه‌ی عمرم ♪
‫سال ۱۹۲۰
‫سلام لایونل
‫امیدوارم این پیغام در نهایت به‌دستت برسه
‫گمونم لازم باشه یه سری چیزها رو ‫برات توضیح بدم
‫حس می‌کنم...
‫یه حسی درونمـه که...
‫دست از سرم برنمی‌داره
‫مثل یه نُت اشتباه
‫لایونل، تو خیلی به من لطف داشتی
‫ممنونم که راهی شمال شدی
‫منو ببخش،
‫دیگه نمی‌دونم چی باید بگم
‫جدی میگم
‫♪ ترانه‌های عاشقانه نخوان ♪
‫♪ مادرم بیدار می‌شود ♪
‫♪ او اینجا خوابیده، ♪
‫♪ درست در کنار من ♪
‫♪ با خنجری نقره‌ای در دستِ راستش ♪
‫♪ می‌گوید نباید همسرِ او شوی ♪
‫♪ تمام مردها دروغگو هستند ♪
‫♪ وعده‌ی عشق می‌دهند ♪
‫♪ و فردایش دلباخته‌ی دیگری می‌شوند ♪
‫♪ و تو را غرق حسرت و اندوه رها می‌کنند ♪
‫♪ پدرم شیطانی‌ست خوش‌سیما ♪
‫♪ زنجیری دارد به درازای هشت هزار متر ♪
‫♪ و بر هر حلقه‌اش دلی آویزان است ♪
‫♪ از دختری که دوستش داشته و ♪ ‫♪ به او ظلم کرده ♪
‫♪ ترانه‌های عاشقانه نخوان ♪ ‫♪ مادرم بیدار می‌شود ♪
‫♪ او اینجا خوابیده، ♪ ‫♪ درست در کنار من ♪
‫♪ با خنجری نقره‌ای در دستِ راستش ♪
‫♪ می‌گوید نباید همسرِ او شوی ♪
‫حس می‌کنم یه چیزی رو از دست دادم
‫چطور بگم؟
‫نه نوستالژیه
‫و نه غصه
‫این حقیقتِ تلخه که
‫باید توی مین می‌موندم
‫اگه هیچ‌وقت نمی‌دیدمت، ‫احساسم فرقی می‌کرد؟
‫بازم همچین خلأیی رو حس می‌کردم؟
‫ولی خب ما با هم آشنا شدیم
‫و حالا چی می‌خوام؟
‫گمونم صدای زندگیم رو می‌خوام
‫سرنوشت صداهایی که در جهان منتشر میشه
‫و هیچ‌وقت ضبط نمیشه چیه؟
‫من تمامش رو می‌خوام
‫تاریخچه‌ی صدا رو
‫لایونل ورثینگ هستم
‫دیوید وایت
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام زرفيلم ::.. .:: Telegram: @zarfilmz ::. .:: Instagram: @ZarFilm_Com ::.
زرفيلم مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.ZarFilm.com ::.
‫♪ اینجا در تاکستانِ پروردگارم، ♪
‫♪ آرزو دارم زیستن و خدمت کردن را ♪
‫♪ و فرمان‌برداری از خدایم را ♪
‫♪ تا واپسین لحظه‌ی عمر ♪
‫♪ دوست دارم سوسن‌ها را ببینم که می‌رویند ♪
‫♪ و به نظاره‌شان بشینم ♪
‫♪ که اینجا در این جهان، ♪ ‫♪ در جایگاه خود ایستاده‌اند ♪
‫♪ چنان که پروردگار مقرر فرموده ♪
‫♪ ما گروهی از زائرانِ مومنیم ♪
‫♪ که شب و روز گرد هم می‌آییم ♪
‫♪ می‌خوانیم، می‌سراییم، ♪ ‫♪ موعظه می‌کنیم و دست‌به‌دعا برمی‌داریم ♪
‫♪ و حضور پروردگار را بس گرانقدر می‌دانیم ♪
‫♪ اما آنگاه که ترانه عشق می‌خوانیم ♪
‫♪ دل‌هایمان آکنده از اندوه است ♪
‫♪ شاید دیگر هیچ‌گاه در این محفل ♪
‫♪ گرد هم نیاییم ♪
‫♪ اما اگر در زمین دیگر به‌هم نرسیدیم ♪
‫♪ امیدواریم در بهشت دیدار کنیم ♪
‫♪ آنجا که محفل‌ها هرگز از هم نمی‌پاشند ♪
‫♪ بلکه در هم‌نشینی‌ای دلپذیر به سر می‌برند ♪